'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ '' . Μιχάλη Γ. Καριάμη

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

ΚΥΔΙΑΝΤΑ - ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΪ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ












19/04/2006



Το μοιρολόι της Παναγιάς 






Τώρα είναι Αγιά Σαρακοστή, τώρα είναι Άγιες ημέρες, που λειτουργούν οι εκκλησιές και ψάλλουν οι παπάδες και ‘λεν το Κύριε ελέησον και τ’ Άγιο το Βγαγγέλιο. Όποιος το λέει σώζεται κι όποιος το πει Αγιάζει κι όποιος το καλοαφκριστεί παράδεισο θα λάβει. Παράδεισο και λίβανο από τον Άγιο Τάφο.

Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της, την προσευχή της έκανε για τον μονογενή της. Κι εκεί που προσευχότανε, κι εκεί που παρεκάλει, ακού βροντές και αστραπές και ταραχή μεγάλη. Βγαίνει στην πόρτα της να δει, βγαίνει στη γειτονιά της. Βλέπει τον ουρανό θολό και τ’ άστρα βουρκωμένα, το φεγγαράκι το λαμπρό στο αίμα βουτηγμένο. Βλέπει τον Γιάννη κι έρχονταν γδαρμένο, σκοτωμένο.

«Τι έχεις Γιάννη μου και κλαις και βαριαναστενάζεις;»
«Δεν έχω στόμα να στο πω, χείλη να στο μιλήσω, ούτε η καρδιά μου το βαστά να σου το μολογήσω. Το δάσκαλο μου πιάσανε οι άνομοι Εβραίοι, οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρεις καταραμένοι. Σαν κλέφτη τον επιάσανε και σαν ληστή τον πάνε, και στου Πιλάτου τα σκαλιά εκεί τον τυραννάνε.»
Η Παναγιά σαν τ’ άκουσε έπεσε και λιγώθει, σταμνιά νερό την περεχούν, τρία κανάτια μόσχο, και τέσσερα ροδόσταμο ώσπου να συνεφέρει. Και σαν την συνεφέρανε τούτο το λόγο λέει: «Ας έλθει η Μάρθα και η Μαριά κι άλλη η Ελισάβα, και του Λαζάρου η αδελφή και του Προδρόμου η μάννα. Να πάμε να τον εύρουμε πριν μας τον εσταυρώσουν, πριχού του βάλουν τα καρφιά και τονε θανατώσουν!» «Βλέπεις εκείνο το βουνό το υψηλό το μέγα, που ’χει την πράσινη κορφή την θαλασσιά παντιέρα; Εκεί πάνω τον έχουνε, και τόνε τυραννάνε.» Επήραν το στρατί στρατί, στρατί το μονοπάτι και το στρατί τις έβγαλε στ΄ ατσίγγανου την πόρτα.
«Ώρα καλή σου ατσίγγανε και τ΄ είναι αυτά που κάνεις;»
«Καρφιά μου παραγγείλανε οι φίλοι μου οι Εβραίοι. Εκείνοι μου παν τέσσερα μα ‘γω τους κάνω πέντε. Τα δυο στα δυο του γόνατα, τα δυο στα δυο του χέρια, το πέμπτο το φαρμακερό να μπει μες την καρδιά του. Να τρέξει αίμα και χολή από τα σωθικά του.»
Η Παναγιά σαν τ΄ άκουσε έπεσε και λιγώθει. Σταμνιά νερό την περεχούν ώσπου να συνεφέρει. Και σαν τη συνεφέρανε τούτο το λόγο λέει: «Άντε κ΄ εσύ ατσίγγανε, ψωμί να μην χορτάσεις, μόνο αχυλιές και κάρβουνα, πάντα σου να μαλάζεις. Ούτε η τραχιλίτσα σου πουκάμισο να βάλει, ούτε και τη γυναίκα σου σε σπίτι να τη βάλεις!»
Παίρνουνε το στρατί – στρατί, στρατί το μονοπάτι και το στρατί τις έβγαλε εις του ληστή την πόρτα. «Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.» Κ’ η πόρτα απ’ τον φόβον της άνοιξε μοναχή της. Κοιτά δεξιά, κοιτά ξερβά, κανέναν δεν γνωρίζει, κοιτά και δεξιότερα βλέπει τον Άγιο Γιάννη.
«Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γιου μου, μην είδες το γιουκάκι μου και συ τον δάσκαλο σου;»
«Δεν έχω στόμα να στο πω, χείλη να στο μιλήσω, ούτε και χειροπάλαμο για να σου τον εδείξω. Βλέπεις εκείνον τον γυμνό τον παραπονεμένο, όπου φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι; Αυτός είναι ο γιόκας σου και με ο δάσκαλος μου».΄Επήραν το στρατί στρατί, στρατί το μονοπάτι. Το μονοπάτι τις έβγαλε μπροστά στον σταυρωμένο.
«Γιε μου, που είναι τα κάλλη σου, και πουν η λεβεντιά σου, και τα σγουρά σου τα μαλλιά και η παλικαριά σου; Δεν μου μιλείς μιλίτσα μου δεν μου μιλείς μιλιά μου;»
«Πάρ’ το μάνα απόφαση, σαν που το πήραν κι άλλες, το πήραν μάνες για παιδιά και τα παιδιά για μάνες. Το πήραν κι οι καλόπαντρες για τους καλούς τους άντρες! Άντε μάνα στο σπίτι σου και στο νοικοκυριό σου, στρώσε τραπέζι θλιβερό μ’ αφράτο παξιμάδι και πίνε και γλυκό κρασί, να σου περνά η ζάλη.» Πάει η μάνα στο σπίτι της πάει στα γονικά της , βάζει κρασί στον μαστραπά κι’ αφράτο παξιμάδι.
Πέρασε κ’ η Άγια Καλή κι αυτό το λόγο λέγει.
«Ποιος είδε γιο εις τον σταυρό και μάνα στο τραπέζι;»
«Άντε και συ Άγια Καλή ποτέ σου μην γιορτάσεις, ποτέ τ’ ονοματάκι σου στην εκκλησιά μην ψάλεις!» Όποιος τ’ ακούει σώζεται κι’ όποιος το πει αγιάζει και όποιος το καλοαφκριστεί, παράδεισο θα λάβει. Παράδεισο και λίβανο από τον Άγιο Τάφο. Τώρα ειν’ Άγια Σαρακοστή, τώρα ειν’ Άγιες μέρες, που λειτουργούν οι εκκλησιές και ψάλλουν οι παπάδες και λεν το Κυρ ελέησον και τ’ άγιο το Βγαγγέλιο!
..................................................
Το Μοιρολόι της Παναγίας κατέγραψε από την Κυδιαντούσαινα μάνα του Ανθή Καριάμη και την αδελφής της Δροσούλα Φερεντίνου, ο συνεργάτης του «π» Μιχ. Καριάμης. Ένα μοιρολόι που άνετα στις μέρες μας θα ταίριαζε στους μαρτυρικούς και ξεχασμένους τόπους των εγκαταλελειμμένων χωριών μας.












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου