'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ '' . Μιχάλη Γ. Καριάμη

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

ΚΡΑΥΓΗ ......... ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ






ΣΤΑ  ΕΙΚΟΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ  ......
                (3 Νοεμβρίου)





Αφέθηκα στην αγκαλιά της θάλασσας το καλοκαίρι του 1961. Από τότες, καθημερινά, άκουγα, απίστευτες ιστορίες για κυκλώνες και φουρτούνες. Οι αφηγήσεις ξεπερνούσαν τα όρια λογικής και της φαντασίας.  Και δεν ήταν μόνο αυτό. Είχες και το δούλεμα των γερό- θαλασσόλυκων να σε πειράζουν θυμίζοντας σου πως,  αν δε περάσεις μια ντουζίνα κυκλώνες ναυτικός  ε νογάσαι ! 
Πέρναγε ο καιρός, στους ωκεανούς και τις θάλασσες  του κόσμου, μα τίποτα το παράδοξο.  Μπάρκα, μακροχρόνια. Βαπόρια παλιά με ταχύτητες που δεν ξεπέρναγαν τα οκτώ με εννιά μίλια  την ώρα , και αυτά με γαλήνια θάλασσα και  πρύμο τον καιρό. 



Ζωγραφιά μου , φτιαγμένη με ... οδοντογλυφίδα ... !!!

Τα ταξίδια τις πιο πολλές φορές ξεπέρναγαν τον μήνα , καμιά φορά και τους δυο. Μετά, τρεις , τέσσερις και πέντε μήνες ράδα . Άντε τώρα να είσαι κατακαλόκαιρο, άροδο στον περσικό. Η λαμαρίνα να καίει, και τριανταπέντε ψυχές να βλέπουν τις στεριές, μέσα από την τρύπα του μακαρονιού, μια και με τα κιάλια ήταν αόρατες . Χαμογελώ πικρά στη σκέψη κάποιου αδαή αναγνώστη, για το αν είχαμε αιρκοντίσιον στο καράβι. Η αρχή της αρμυρής πορείας μου, είχε πολλά κοινά με τον Οδυσσέα.                            


                               1961 - Το πρώτο  μπάρκο της  καριέρας  μου  
                               το εικονιζόμενο  π/κ ''Γεώργιος  Κονιώρδος'' 
                                                               

Για να μη χάσω την παράδοση της ράτσας, ξεκίνησα σε Λαγκαδούσικα  καΐκια.  Έκαμα σε δυο – τρία από δαύτα. Συνέχισα στο πρώτο σιδερένιο σκαφίδι που ήρθε στην Ελλάδα  το «Όστρακο». Θαρρώ πως ήταν σκαρωμένο το 1906 .  Άνοιξα παρτίδες με τους ωκεανούς, με τα γνωστά Λίμπερτυς το 1964. Ναυτολογήθηκα, σε πλοίο, ηλικιακά  4 - 5 χρόνια, πιο μεγάλο από εμένα. 



                                       Το Θρυλικό μότορσιπ '' ΟΣΤΡΑΚΟ '' 
                           Το πρώτο Ελληνικό σιδερένιο σκαρί του Αιγαίου

Ένα σκουριασμένο, κινούμενο φέρετρο, όλο τρύπες και ρήγματα. Που μυαλό και φόβος για τον κίνδυνο. Το μόνο καλό που είχαν τότε οι καιροί, ήταν η μακροχρόνια παραμονή στα λιμάνια. Αργούσες να πατήσεις στεριά,  αλλά άμα πατούσες, ξεχνούσες να φύγεις.  Κάτω από τέτοιες συνθήκες, είχαν περάσει είκοσι επτά μήνες στη θάλασσα χωρίς τίποτα σημαντικό. Είχαμε φορτώσει μινεράλι από κάποιο λιμάνι της ανατολικής Αυστράλιας. Προορισμός μας η Yokohama. 
Είχαμε περάσει τις Φιλιππίνες, όταν από το μηχανοστάσιο ενημέρωσαν ότι ή στάθμη νερού της σεντίνας του Νο 5 αμπαριού, αυξάνονταν με ανεπίτρεπτο ρυθμό. Κατεβήκαμε  στο αμπάρι. Πράγματι σε δυο νομείς, υπήρχαν  ρήγματα στην εξωτερική λαμαρίνα του πλοίου. 
Χωρίς χρονοτριβή, αρχίσαμε τη γνώριμη εργασία μας. Καλουπώσαμε .... Κάναμε χαρμάνι με ταχείας πήξεως τσιμέντο και μίγμα από το φορτίο, μετά από κάμποσες ώρες όλα ήταν έτοιμα. 

                                     Πλοίο τύπου Λίμπερτυ (Ζωγραφιά μου)

Σαν ανέβηκα στη γέφυρα για βάρδια, αδίπλωτος ανθυποπλοίαρχος τότε, είδα τον καπετάνιο και τον ασυρματιστή σκυμμένους πάνω στο χάρτη. Ήταν στενοχωρημένοι και σκεπτικοί. Ο μαρκόνης,  μου ψιθύρισε στο αυτί, ότι ο καπετάν Παναής, δεν ήθελε να αλλάξει πορεία και πήγαινε ντουγρού να σπάσει τα μούτρα του πάνω στον καιρό. 
Μάταια προσπαθούσαν Γραμματικός και Πρώτος Μηχανικός να του αλλάξουν γνώμη. Ανένδοτος ο καπετάνιος . Επέμενε ότι παρά τις προβλέψεις, ο καιρός θα στρίψει και θα κάνει τόπο να περάσουμε ακούνητοι. Αυτή ήταν η απάντηση του. Και να σκεφθεί κανείς ότι μέσα στο πλοίο ήταν η σύζυγος του , ο πεθερός του, ο πρώτος του εξάδελφος και πάμπολλοι χωριανοί του. Εγώ με τον Πατέρα μου. Μάγειρας, παραμάγειρας αδέρφια.  Το ίδιο και ο άλλος ανθυποπλοίαρχος, με το καμαρωτάκι. Ο λοστρόμος με ένα ναύτη. Γαμπρός και κουνιάδος Καμαρότος και καμαροτάκι.   Όλο το πλήρωμα μηχανής από το ίδιο χωριό. Φαντάζεστε την τραγωδία που θα κτυπούσε τα δύστυχα σπίτια μας!




                                 Πλήρωμα καταστρώματος s/s '' SAN LORENZO'' 1964 
                                  Το πρώτο πλοίο της αρμυρής πορείας μου 

Η άπνοια που επικρατούσε, δεν προϊδέαζε του τι θα συνέβαινε σε λίγο. Κάποια στιγμή, άρχισε να συννεφιάζει. Ένα απαλό αγεράκι, άρχισε να πνέει δειλά. Παρέδωσα βάρδια μα δεν έφυγα από τη τιμονιέρα. Σιγά - σιγά ο αγέρας  δυνάμωνε και το γέρικο σκαρί  άρχισε να υποφέρει. 
Στον ορίζοντα, υπήρχε ένα άνοιγμα στον ουρανό... η πύλη της κολάσεως . Κατακόκκινο σαν αίμα. Έλαμπε, λες και το φώτιζαν χιλιάδες προβολείς. 
Αρχίσαμε να σφαλίζουμε πόρτες και φιλιστρίνια. Πήγαμε στις καμπίνες μας να προστατέψουμε τα λιγοστά υπάρχοντα μας και ξανά – ανεβήκαμε στη γέφυρα όλοι, εκτός από τη βάρδια της μηχανής.


Γιώργης Τσαντάνης - Βασίλης Μπουλής - Γιαννης Φραγκάκης - Μιχάλης Καριάμης

Από φόβο μη σηκώσει κανένα μουσαμά των αμπαριών, ανάψαμε  όλους τους προβολείς που φώτιζαν το κατάστρωμα. Η θάλασσα χόντραινε. Ο αγέρας ούρλιαζε.  
Εμείς όλοι, ζωσμένοι με τα σωσίβια, άφωνοι, γαντζωμένοι στα ρέλια, στοιβαγμένοι δεξιά - αριστερά στις βαρδιόλες ή μέσα στη γέφυρα. Άκουγε  ο ένας τους κτύπους της καρδιάς του άλλου ή ψιθυρισμό προσευχών από ασπρομάλληδες της αρμυρής βιοπάλης. 


Pablo Santos - Μιχάλης Καριάμης - Γιώργης Καριάμης - Γιώργος Τσουκαλάς

Περνούσαν οι ώρες μαρτυρικά. Η παλινδρομική μηχανή,  με κόπο ανεβοκατέβαζε τα ποδάρια της. Οι ατμοί του μηχανοστασίου έβγαιναν από τα σπιράγια  λες και είχε πιάσει πυρκαγιά. 
Κάποια στιγμή, ο μαρκόνης, είπε στον καπετάνιο πως η Αθήνα μας είχε στη λίστα.....Κανείς όμως δεν έδωσε σημασία. Άρχιζε να χαράζει η μέρα μα εμείς όλοι εκεί, με μια σκέψη στο μυαλό και κοινή αγωνία . 


Μια ακόμα ζωγραφιά μου

Ξάφνου ένα τεράστιο  κύμα, σκέπασε όλη την αριστερή   πλευρά  του   καρυδότσουφλου   μας .
Ο Γδούπος, συνοδεύτηκε από θόρυβο σπασμένων σιδερικών. Στρέψαμε με απόγνωση τις κεφαλές και είδαμε την μια από τις δυο σωσίβιες βάρκες τσακισμένη να χάνετε παρασυρμένη από τα κύματα. Το επόμενο τεράστιο κύμα, ξήλωσε όλους τους ανεμοδόχους .      

Ένα ακόμα έργο μου 

Ξημέρωσε  και έντρομοι βλέπαμε  το απίστευτο ύψος των κυμάτων.  Ακόμα ένας θεόρατος όγκος ξήλωσε τον γκάγκουε του ακομοδεσίου. 
Σαν έφυγε το νερό πάνω από το πλοίο, είδαμε το Νούμερο τέσσερα αμπάρι να χάσκει μισάνοιχτο. Οι ελπίδες μας πια λιγόστευαν.  
Κάθε κύμα που κτυπούσε αποσπούσε και ένα τμήμα της κουπαστής και των παραπέτων. Έντρομος, έβλεπα το πρόσωπο του καιρικού Αρμαγεδδώνα .                                                   


Μιχάλης Καριάμης - Βασίλης  ? - Μιχάλης Σακελαρίδης


Θεέ και κύριε....! Η λογική σταματούσε, αδύναμη να παραδεχτεί την εικόνα που έβλεπαν τα μάτια.  Μετά από τόσα χρόνια, στο τέρμα της ζήσης μου, σας περιγράφω τη φρίκη. 
Σήκωνα την κεφαλή και έβλεπα τις κορυφές των κυμάτων να ξεπερνούν κατά πολύ τα άλμπουρα.  Σαν άρχιζε το γέρικο σκαρί να ανεβαίνει, αναρωτιόμουν... Άραγε αυτή τη φορά θα φτάσει εκεί που τελειώνει η μανιασμένη θάλασσα και αρχίζει ο Θεός ; 
Από εκεί πάνω, με δέος έβλεπα το απίστευτο βάθος,  μεταξύ των δυο κυμάτων αναρωτιόμουν, άραγε  θα φτάσουμε εκεί κάτω για θα τουμπάρουμε ; 
Κάθε τόσο τα S.O.S που παίρναμε θύμιζαν πως δεν είμαστε μόνοι στην κοσμοχαλασιά. 
Ένας - ένας  οι συνάδελφοι άρχισαν να κουράζονται και να ξαπλώνουν στο πάτωμα. Είχαν σβήσει πριν έρθει ο χάρος να ζητήσει τη τυραννισμένη τους ψυχή . 
Μονολογούσαν πικραμένοι, «Μαζί με το ρημάδι θα πάμε  στον πάτο». Καμιά ελπίδα σωτηρίας από τη μοναδική σωσίβια βάρκα. Ούτε στην ανύπαρκτη ελπίδα δεν πιστεύαμε πια. 
Κάποια στιγμή , στις ώρες της απελπισίας, ο Μαρκόνης με φώναξε στο radio room. Τρεκλίζοντας, ζύγωσα απορημένος, τι να με θε άραγε; Πρόσεξα το πρόωρα γερασμένο πρόσωπο του και ας ήταν ένα εικοσιεπτάχρονο παιδί.       Τα μάτια του κατακόκκινα, κλαμένα. Σαν έφτασα σιμά του, άπλωσε δειλά το χέρι και μου έδωσε  ένα φάκελο. «Να ζήσεις μου είπε» και έβαλε τα κλάματα !
Απορημένος, άνοιξα το διπλωμένο χαρτί τηλεγραφήματος.    !  
Ζήτησε συγνώμη που ήταν γραμμένο στο χέρι , «Να τα εκατοστίσεις  Παιδί μου - Η Μητέρα σου»  ... Έφερα το χαρτί στο πρόσωπο μου. 




Το μούσκεψαν. Το μάτωσαν . 
Το έκαψαν τα καυτά  δάκρυα μου. 
«Μάνα μου»  φώναξα  κλαίγοντας δεν θα με ξαναδείς !  
Γύρισαν όλοι απορημένοι και με κοίταγαν «Κουράγιο, μη λυγίζεις έχει ο Θεός». «Είχε χθες τα γενέθλια του»  .... Άκουσα τον μαρκόνη να τους λέει ... «Βρε τη δόλια του τη μάνα, τον έχει ένα και μονάκριβο». «Είναι μοναχογιός και μοναχοπαίδι» «Πουτάνα θάλασσα.....!» 
Σύρθηκα στο Chartroom. Μέσα στη γενική αναστάτωση,  πείρα ένα μολύβι και άρχισα να γράφω τα τελευταία μου λόγια , σε μια σελίδα των Notice to Mariners ......



ΠΡΙΝ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

Συννέφιασε και άρχισε ο χαλασμός 
έφτασε η αρχή του τέλους
είναι φρικτό να είσαι νέος όλο ζωή, 
και να ξέρεις σίγουρα 
πως σε λίγο θα πεθάνεις.   

Σταλιά – σταλιά, κυλά το δάκρυ, 
καυτό στα φλογισμένα μάγουλα. 
Αργά – αργά κυλά και σμίγει  
με τον ιδρώτα και την αρμύρα.        
                          
Και εσύ κλαις βουβά. Πικρά.....!    
Όχι από φόβο της ζωής που φεύγει
μα για το άδικο .................          
  
Να έκλεισες μόλις χθες,
τα εικοσιένα σου χρόνια  
και σήμερα, στην κοσμοχαλασιά 
να περιμένεις το θάνατο... !    

Κάθεσαι στη βαρδιόλα μοναχός 
και σκέπτεσαι πως το κύμα
που μπρος σου ορθώνεται  φοβερό  
θα γίνει μνήμα σου, χωρίς σταυρό.

Ακούς τον αγέρα να ουρλιάζει 
γνωρίζοντας πως είναι ο χάρος 
που κοντά του σε καλεί ....
που κοντά του σε κράζει  ... !!!!!



4 Νοεμβρίου 1967
(TYPHOON  IMMA – South  China      Sea)    
    

Ακριβώς, μετά από πενήντα χρόνια .....Η Θάλασσα που Λάτρεψα και Αγάπησα , με ξέβραζε σακάτη στη στεριά, χτυπημένο από την επάρατο νόσο.
Και όμως ακόμα ζω  και σας μιλώ ! 
Νοσταλγώ. Αγαπώ. Αναπολώ και Αποζητώ τις θάλασσες τα πέλαγα τους ωκεανούς και τα καράβια !  
Ήταν και παραμένουν, μετά από την οικογένεια μου, οι μεγάλες και αξέχαστες αγάπες.
Η ζωή μου όλη ... !


                                                                                                             
                     
                                              Φωτο αυτής της εποχής                                                                                                                                                                                                      


Στη μνήμη των αξέχαστων συναδέλφων του κύματος και στους ελάχιστους από αυτούς που ζουν ακόμα για να νοιώσουν τον σημερινό εξευτελισμό, την απαξίωση και την απαράδεκτη τραγική μας κατάντια  από τα ανίκανα και ανάλγητα γκουβέρνα που σκύλευαν και ασχημονούν καθημερινά, πάνω  στους κόπους μιας ολόκληρης ζωής. Αλήθεια αν πω ''Ντροπή'' τους, θα το νιώσουν ; Ειλικρινά, δεν το πιστεύω, μια και οι πιότεροι από αυτούς είναι παιδιά των μπαμπάδων τους. Επαγγελματίες της πολιτικής. Δεν ίδρωσαν ποτέ και δεν έχουν δουλέψει, ούτε μια ώρα στη ζωή τους ... ! 


Μιχάλης Γ. Καριάμης
Πλοίαρχος Ε. Ν.









33 σχόλια:

  1. Αντε καπετάν Φουρτούνα και τα κατάφερες να με κάνεις να συγκινηθώ πρωί -πρωί. Εκλαψα δε στο κρύβω...Μου άρεσε όμως. Το βρήκα συναρπαστικό. Και δικαιώνει την εμμονή μου τόσο καιρό να λέω και να προτρέπω - όλους εσάς τους απόμαχους του κύματος, να κάτσετε κάτω να γράψετε δυό γραμμές από τη θητεία σας στη θάλασσα...Για να μάθουν αυτοί που δεν ξέρουν και να θυμηθούν αυτοί που έζησαν παρόμοιες καταστάσεις....Και να ανοίξει έτσι μια κουβέντα και να ειπωθούν επτασφράγιστες αλήθειες....Είναι χρέος σας....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τα καλά λόγια και τις παραινέσεις σου .Μεγάλο το δίκιο σου. Όλοι κάτι πρέπει να αφήσουμε από την τετριμμένη ζωή μας. Ένα σου λέω αδερφέ ....Οι ναυτικοί της ηλικίας μου ...Όσοι τελικά είμαστε εν ζωή ..... Τζάμπα ζωή ζούμε λόγω καλής τύχης

      Διαγραφή
  2. Τα κάτωθι σχόλια τα έλαβα με e - mail
    --------------------------------------------------------

    Γεώργιος Φράγκος

    2 – 11 - 2013 στις 12:43 μ.μ.

    Μιχαλάκι, καλημέρα σου.

    Διάβασα το κείμενο και συγκινήθηκα αλλά και έφερα στο μυαλό παρόμοιες σκηνές.
    Την γλιτώσαμε, Μιχάλη. Αλλοί σ αυτούς που χαθήκανε΄.
    Θυμούμαι που άμα χανότανε ή πέθαινε κανένας στο πέλαγος δικαιολογούσανε το χάρο λέγοντας πως ήτανε στη δουλειά του και ήτανε αναμενόμενο.
    Τί να πεις. Είχανε χοντροπετσιάσει; ή ακολουθούσανε τη μοίρα που οι ίδιοι χαράξανε;
    Καλημέρα σου και πάλι, τώρα γιόρτασε τα φετινά γενέθλια, κι έχει ο Θεός.


    Γιώργης Φράγκος

    .............................................................


    Καλημέρα καπετάνιε μας,
    μας κάνατε να δακρύσουμε, να θυμηθούμε τα παλιά και να σκεφτούμε τους σημερινούς ναυτικούς μας οι οποίοι ταξιδεύουν ευτυχώς με καλές συνθήκες αλλά με περισσότερες έννοιες. Αναλογίζομαι όμως, αν ο Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός οικονομικών, ή ένας αρχισυνδικαλισταράς, πέρναγε μια βδομάδα στο ΟΣΤΡΑΚΟ ή ακόμα και σε ένα υπερσύγχρονο VLCC σε κυκλώνα, θα τολμούσαν να κόψουν το 60% σε ένα καπετάνιο ή
    πρώτο μηχανικό κλπ. μετά από 23 χρόνια στα πέλαγα και τις λαμαρίνες;; Διάβασα ένα e-mail χθες με το τιμολόγιο του καφενείου της Βουλής, πάνω από 0,50 cents δεν κοστίζει ότι και αν πάρουν οι βουλευτές, τα υπόλοιπα τα πληρώνουμε εμείς και οι συνταξιούχοι των λίγων ευρώ που πνίγονται στους φόρους. Πότε θα σηκωθεί κοινωνικός κυκλώνας δεν ξέρω, αλλά καπετάνιε μου ακόμα και στη ναυτομάνα Χίο που δυστυχεί μαζί με την άλλη Ελλάδα, συνεχίζουν κάποιοι να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από τα σοβαρά και "σηκώνουν" ήσσονος σημασίας θέματα, την ώρα που δεν έχουν βρει λύση για κανένα σοβαρό πρόβλημα της Χίου, που δεν μιλούν μεταξύ τους, την ώρα που η ανεργία των νέων χτυπάει 40ρια, την ώρα που δεν υπάρχει στον τόπο τεχνική εκπαίδευση για να βρουν τα φτωχόπαιδα μια διέξοδο για μεροκάματο και τόσα άλλα που μπορούμε να πούμε όλοι μας. Αγανάκτηση και θυμός στο κόσμο.
    Τέλος πάντων με προπήρε και μένα πρωί-πρωί η αγανάκτηση και σας στενοχωρώ.
    Νάστε καλά καπετάν Μιχάλη!!

    Σ . Μ.

    ......................................................................

    Liana L.

    Προς Εγώ

    3 – 11 – 2013 στις 9:18 π.μ.

    Κόρη ναυτικού, σύζυγος ναυτικού... Δεν έχω λόγια!
    Να είστε πάντα καλά!

    Λ. Λ,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καπετάν Γιώργη Αδερφέ και Φίλε μου. Το έγραψα ποιο πάνω ,το ξαναγράφω ..... Τσάμπα ζωή από την καλή μας τύχη ζούμε όλοι εμείς της ηλικίας μας. Σκέψου λοιπόν τους Πατεράδες μας και τους Παππούδες μας ..... δημιουργούς της Μεγάλης Ναυτιλίας των Ελλήνων . Της Ναυτιλίας των Χιλιάδων πλοίων και Σημαιών ...... Της Ελληνικής Ναυτιλίας , χωρίς Έλληνες Ναυτικούς .....Να πω ντροπή τους ....... Οι αφιλότιμοι δεν γνωρίζουν αυτό το αίσθημα

      Διαγραφή
    2. Καλέ και Σεβαστέ μου κ. Σταύρο. Για ευνόητους λόγους δεν αναφέρω το επώνυμο και άλλα χαρακτηριστικά. Άνθρωποι μόνο σαν και εσάς γνωρίζουν και νοιώθουν την πικρή αλήθεια για την άδικη συμπεριφορά εις βάρος του κλάδου που πρόσφερε το Α και το Ω στην οικονομία και την ανάκαμψη αυτού του κράτους. Δυστυχώς μας ξέχασαν και μας αγνοούν επιδεικτικά. Το μεγάλο μου παράπονο είναι το ότι : οι Πολιτικοί Ταγοί που μας έσυραν στην καταστροφή και τη συμφορά, είναι αυτοί οι οποίοι το παίζουν ΄΄ σημερινοί σωτήρες'' και μας τιμωρούν για τα δικά τους ολέθρια σφάλματα. Σταματώ εδώ .........

      Διαγραφή
  3. Από την κ. Aliki Fragkou ·
    Οποίος εxει τη θάλασσα στο πετσί του μπορεί μονάχα να το καταλάβει για αυτό λένε οτι οι καρδαμυλιτες ειναι σκληροί άνθρωποι αλλα όταν μεγαλώνεις με το θάνατο μόνο έτσι μπορείς να είσαι δυστυχώς μόνο αυτοί που το ζούνε δείχνουν σεβασμό στους ανθρώπους της θάλασσαςΕυχομαι μέσα από την ψυχή μου να μην ζήσει κανένας του τέτοιες ώρες ο Άγιος Νικόλας στην πλώρη τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Aliki Fragkou •

    Οποίος έχει τη θάλασσα στο πετσί του μπορεί μονάχα να το καταλάβει για αυτό λένε ότι οι Καρδαμυλίτες είναι σκληροί άνθρωποι αλλά όταν μεγαλώνεις με το θάνατο μόνο έτσι μπορείς να είσαι δυστυχώς μόνο αυτοί που το ζούνε δείχνουν σεβασμό στους ανθρώπους της θάλασσας Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να μην ζήσει κανένας του τέτοιες ώρες ο Άγιος Νικόλας στην πλώρη τους . Νάσαι και εσύ καλά για να μαθαίνουμε ωραία πράγματα
    ..................................
    Pikasina Pikasina

    ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΖΗΜΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ.....ΛΕΩ.....ΠΩΣ....ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΜΕ ΗΘΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΞΟΠΡΕΠΕΙΑ ΠΟΥ ΤΙΜΑ ΠΡΩΤΑ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ
    ΒΙΒΛΙΟ ΓΡΑΨΑΤΕ; ΑΝ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΘΕΙΤΑΙ........... ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ............!!!
    ...............................
    kostas antoniadis

    Μιχάλη, τι να πω ; Με συγκίνησες !! ΦΟΒΕΡΟ

    .....................

    Lavrentios Dellassoudas

    ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΝΑΥΤΙΚΟΙ 'η ΟΙ ΝΑΥΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΤΕΣ; ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΣΚΕΦΤΕΙ (ΓΙΑ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ) ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ.

    ...........................


    MARKOS SKOUFALOS

    Καπετάνιε με συγκίνησες και μου θύμισες ένα υπέροχο δημοτικό τραγούδι που υποκρύπτει την ύβρη γι αυτούς που αψηφούν τη θάλασσα και το θυμό της. Από την άλλη ήσουν τόσο παραστατικός που σκέφτηκα τον πατέρα μου αν και δεν τον θυμάμαι , γιατί όταν χάθηκε ήμουν 1,5 χρονών-εκείνος-33. Υποθέτω ίδιες σκέψεις θα έκανε με άλλη τύχη δυστυχώς. Οι αναμνήσεις πάντως που μυρίζουν ζωή και δη θαλασσινή πρέπει να μένους σ’ ένα βιβλίο γι να δείχνουν και με τον τρόπο τους στις επερχόμενες γενιές ποιοι χτίσανε την ελληνική ναυτιλία και ποιοι καρπώθηκαν και καρπώνονται τα οφέλη της και τον πλούτο της
    Να σαι καλά και ακμαίος

    .......................................

    Ντίνος Στούπος

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΠΟΛΥ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ. ΑΝΟΙΞΕΣ ΟΜΟΡΦΑ ΤΟ ΜΗΝΑ.
    ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΣΕ ΚΑΜΑΡΩΝΩ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ. ΝΑ'ΣΑΙ ΚΑΛΑ,ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΙΡΟΜΑΙ..... ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ. ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΛΕΓΩ ΠΑΝΤΑ .ΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΞΕΡΕΙ ΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ

    ....................
    ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

    • Να είσαι καλά, Καπετάνιε μου, να ζεις να χαίρεσαι και να θυμάσαι, σαν τα παλιά σκαριά, σαν τα ψηλά βουνά... Να μας χαρίζεις διδαχή με το ανασκάλεμα της ακριβής σου μνήμης, να αναπολείς περήφανος για την καθάρια στράτα που διάβηκες, να στέκεσαι ορθός και να χαράζεις πορεία στα νέα άγνωρα ταξίδια της ζωής μας!!!


    Μανώλης Νομ

    απεριόριστος σεβασμός. Το διάβασα και έμεινα. Ας το διαβάσουν μερικοί της παραλίας να δουν τι τραβάνε οι ναυτικοί μας. Μια ταπεινή καλημέρα Καπτά Μιχάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Sevasti Papavasileiou

    Προς : Καριαμομίχαλος

    Σεβαστή Παπαβ........
    Οκτ 29 τις 9:16 μ.μ.

    κ Καριάμη τ είναι πραγματικά συγκινητικό και ... ουσιαστικά συμπληρωματικό της συνέντευξης...
    Ευχαριστώ πάρα πολύ !

    ........................

    Καπτ Μιχάλη σας ευχαριστώ πολύ για τα ωραία κείμενα που μου εμπιστευτήκατε και τα οποία θα μου κρατήσουν συντροφιά το βράδυ πριν να κοιμηθώ! Να σας έχει ο Θεός καλά!

    Από τη στιγμή που επέστρεψα έχω πέσει με τα μούτρα στη δουλειά, αλλά παρακολουθώ με χαρα τις δημοσιεύσεις και αναρτίσεις σας στο facebook!

    Με χαρά που επιτέλους σας γνώρισα, τόσο τυχαία, και από κοντά, σας χαιρετώ!

    Λουκάς Γλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. σε ευχαριστουμε καπετανιε !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για το σχόλιο σας . Καθώς και για το ότι σας άρεσε .....

      Διαγραφή
  7. Από : Popie Halkia Stefanou
    Προς : Εμένα

    5- 11- 2013 στις 11:51 μ.μ.

    Αγαητέ Κύριε Καριάμη,
    Πολύ με συγκινήσατε με την περιγραφή της φοβερής
    θαλασσοταραχής, με την κατασταση του πλοίου και τις
    αγωνιώδεις στιγμές και ώρες που ζήσατε!!...
    Αναμοχλεύσατε ανάλογες μνήμες σε δεξαμενόπλοιο...
    Η χάρις του Αγίου Νικολάου...
    Χαιρετισμούς Π.Χ-Σ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Από : Δημήτρη Μελαχροινούδη

    Προς : Καριαμομίχαλο

    Μιχάλη,Πολύχρονος - Μας διδάσκεις Ήθος, Αγάπη στην Πατρίδα - Σε ευχαριστώ

    Αγαπητέ Μιχάλη, σήμερα άνοιξα το e-mail και σε ευχαριστώ για τις ευχές σου, για όσα μου στέλνεις και για όσα κάνεις προκαλώντας σε μας τους αδύναμους να σε παρακολουθούμε με δέος. Ναι, η ζωή βγήκε από το νερό και ένας χαρισματικός ναυτικός του επιπέδου σου επιβάλλεται να υπάρχει για να σφυροκοπά τους συμβιβασμένους.
    Με την ευκαιρία της γιορτής σου εύχομαι να ζήσεις πολλά-πολλά χρόνια για μεταλαμπαδεύεις τα οράματά σου, όπως κάποιος άλλος που δεν πρόφτασε ΄<εκτελώντας το καθήκον του αν όχι όπως θα ήθελε, τουλάχιστο όπως μπορούσε. Πάντα Άξιος !

    Δημ. Μελαχροινούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΣΤΑ ΕΙΚΟΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ

    10 - 12 - 2013

    Το μήνυμα αυτό συγκίνησε πολλους φίλους μου.
    Αισθάνομαι την ανάγκη να μεταφέρω ένα απο τα πολλα
    σχόλια που έλαβα.
    ''Τρομερή η αφήγηση του καπετάνιου σε συναρπάζει
    και το ζείς με τη γλαφυρότητα της γραφης του.
    Να είναι καλά ο Κος Μιχάλης''

    Να είσαι καλά Μιχάλη και ο θεός να σου δίνει
    δύναμη και υγεία.

    Δημήτρης ΚΑΦΕΤΖΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σχόλια Φίλων μέσω του facebook

    Isidoros Challioris - ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΥΡ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΑΠ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ S/S HELLAS LIBERTY KAI SHMERA META TON AGIASMO 12¨30 ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΑ ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΝΑ ΙΣΤΟΡΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σχόλια φίλων μέσω facebook


    Ketty Zarcada - Από το 1960 που μπάρκαρε ο θείος μου κι εγώ ήμουν μωρό, έμαθα να περιμένω τις κάρτες του απ' όλα τα μέρη του κόσμου και ερχόταν κάθε 2-3 χρόνια πολλές φορές. Αυτό σήμαινε ότι έφερνε στο σπίτι μας και τους φίλους του και μαγεμένη άκουγα ιστορίες για ξένα λιμάνια, για καράβια, για διαφορετικούς ανθρώπους, για ναυάγια, για καυγάδες... Για μένα οι ναυτικοί δεν ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι, ήταν λίγο παρακάτω από τους θεούς της θάλασσας. Όταν μεγάλωσα μου έφερνε παιχνίδια και φουστανάκια από όποιο λιμάνι έπιανε, ακόμα και τώρα είναι σαν να έχω πάει σε όλα τα λιμάνια της γής! Να είναι καλοτάξιδοι όλοι οι ναυτικοί της γης!

    Καίτη Ραουζαίου ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΧΙΩΤΗ !! Ρούφηξα λέξη - λέξη την ...Έζησα νοερά όλο το ταξίδι σου με όλη την αγωνία, τους κινδύνους και το φόβο, όπως ζούσα όλα τα χρόνια για τον συνάδελφο σου πατέρα μου,για τους πολύ στενούς μου συγγενείς ναυτικούς ,αφού είμαι γέννημα θρέμμα νησιώτισσα και με παράδοση ναυτικών....Η μοίρα όμως το έφερε( ?? )να ζω και γv καθημερινά και πάλι, όλον αυτόν τον αγώνα για το μονάκριβο παιδί μου που ξεκίνησε όπως εσείς στην νιότη σας!!Μοναδική ΕΛΠΙΔΑ στον ΘΕΟ και στον Αγ. ΝΙΚΟΛΑΟ η προσευχή γιά τον κάθε Ναυτικό του Κόσμου ,να έχουν ΡΟΤΕΣ ΗΡΕΜΕΣ.!!! Να είστε καλά ΚΑΠΕΤΑΝ-ΜΙΧΑΛΗ και χιλιόχρονα αγκυροβολημένος στ' απάνεμο λιμάνι της οικογένειας σας!!!! ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΤΕ !!!!!

    • Kostas Xatzigeorgiou - Ευχές από καρδιάς για να αρμενίζεις "πρύμα". Tα άρθρα σου μας "ταξιδεύουν" ... !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σχόλιο , μέσω του facebook

    Stefanos Samonas : Να είστε πάντα καλά..... αλλά νομίζω ότι όλες οι... παρεμβάσεις σας αξίζουν να κοινοποιηθούν...Η πένα σας είναι πολύ δυνατή... Και νομίζω ότι το ξέρετε....πέρα από αυτό... εκείνο που με συνεπαίρνει είναι η στάση σας.... σε όποιο θέμα......στη ζωή....είναι γεμάτη ανιδιοτέλεια, ανεπιτήδευτη κ με συμπόνια κ Αγάπη για τον συνάνθρωπο.....λεβέντικη συμπεριφορά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Dimitris Kafetzis
    Θα το επαναλάβω: Το μήνυμα αυτό συγκίνησε πολλούς φίλους μου. Αισθάνομαι την ανάγκη να μεταφέρω ένα απο τα πολλά σχόλια που έλαβα. ''Τρομερή η αφήγηση του καπετάνιου σε συναρπάζει και το ζείς με την γλαφυρότητα της γραφής του. Να είσαι καλά Μιχάλη και ο θεός να σου δίνει δύναμη και υγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μαρία Μπρή Παπαμακαρίου
    Καλή σου μέρα καπετάν Μιχάλη...!!! - Τα κατάφερες και σήμερα πρωϊ-πρωί να με συγκινήσεις, μέσα από την φοβερή σου αφήγηση και την περιγραφή της θαλασσοταραχής και των συναισθημάτων !!!Ένοιωσα συνταξιδιώτης και συνοδοιπόρος σας σε μιά άκρη του καραβιού, να παρακολουθώ έντρομη τα συμβάντα σαν σε ταινία!!!Μου θύμισες την περιπέτεια δύο ξαδέλφων μου(αδέλφια) που δυστυχώς χάθηκαν σε θάλασσα της Ιαπωνίας το 1969 με το ΤΣΙΛΕ ΜΑΡΟΥ. Μιχάλης Σαρρής λεγότανε ο ¨ένας και ήταν ο Καπετάνιος,και ο αδελφός του Γιάννης μάγειρας ...!! - Εσείς όμως βγήκατε Νικητής και από τους κυκλώνες της θάλασσας και απο τήν περιπέτεια της αρώστιας,και αγκυροβολίσατε για τα καλά στο σίγουρο λιμάνι και την ζεστασιά του σπιτιού σας και της ΦΩΤΕΙΝΗΣ σου!!!Εύχομαι να είσαι γερός με την οικογένειά σου μέχρι τα βαθιά γεράματα και με τό ταλέντο που σε διακρίνει να συνεχίσεις να γράφεις,και οι αναφορές σου για δυσάρεστα να ανήκουν μόνο στο παρελθόν ... !!Συγχαρητήρια για την ζωγραφική σου ... !!! - Τελικά είσαι πολυτάλαντος ....!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αργ. Γ. Κρόκου
    Συγκλονιστικό. Δε βρίσκω λόγια να πω τίποτ´ άλλο .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Σοφία Ιωαννίδου
    Σκέπτομαι με τι λόγια να γράψω τα συναισθήματα μου αυτή την στιγμή. Μιλάει ένας ήρωας θαλασσόλυκος, και οι νεώτεροι έχουν να μάθουν πολλά από αυτόν. Κράτα καλά καπετάνιε. Με την βοήθεια του θεού μας, θα κοροϊδέψουμε την ζωή. Θα την ξεγελάσουμε. Μπροστά σε μια τέτοια μεγάλη μορφή της θάλασσας, πιάνουμε τα ροζιασμένα χέρια, και τα φιλούμε με σεβασμό άπειρον. Καλό βράδυ καπεταν Μιχάλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σοφία Ιωαννίδου
    Καλήμερα Μιχάλη. Πιστεύω ότι στα σχολειά πρέπει να υπαρχει και ένα μάθημα για τους ήρωες των θαλασσών μας. Να θυμούνται οι μεγαλύτεροι, και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Αλλά αλλά κοιτάζουν πλέον στα σχολεία να τους μάθουν. Έμενα ποτέ δεν μου άρεσε η θάλασσα. Άλλα σκέπτομαι ότι για να έχω αυτά τα εισαγόμενα είδη στο σπίτι μου, κάποιοι θαλασσοπνιγονται για να έρθουν με ασφάλεια στον τόπο μου, και στο σπίτι μου. Και επίσης σκέπτομαι τις οικογένειες πίσω που περιμένουν να γυρίσει ο δικός τους άνθρωπος. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι σεμνά και ταπεινά να παρακαλούμε την Παναγία και τον Άγιο Νικόλα, να τους έχει όλους καλά. Δεν ξέρω και πολλά αλλά και καλά γράμματα για να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι. Καλή δύναμη και να είσαι σίγουρος ότι η καλή μου Παναγιτσα και ο Άγιος Νικόλας, είναι και θα είναι πάντα στο πλάι των ναυτικών μας. Καλή δύναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Mihalis Kariamis
    Όμορφα....Σωστά και Σοφά τα λόγια σου Σοφία....Δέξου από στόματος μου το Μεγάλο ευχαριστώ όλων των Ναυτικών και των Οικογενειών τους διότι ...πιθανά ,....είσαι η Μόνη, από τους ανθρώπους αυτής της πατρίδας που κάνει αυτό τον Συλλογισμό. Από το 1950 και μετά, το Ναυτιλιακό Συνάλλαγμα , μαζί με αυτό των μεταναστών μας, κράτησε ζωντανή την πατρίδα μας. Δυστυχώς, αγνοώντας όλοι, τις συνθήκες ζωής, μας αδίκησαν παράφορα. Σήμερα είμαστε ο κλάδος που έχασε το 6ο% των συντάξιμων αποδοχών μας. Είμαστε ο Μόνος κλάδος εργαζομένων, ο οποίος λάμβανε το 53% του μισθού του ως σύνταξη,,,,Το 70% προλάβαμε και το γευτήκαμε μόνο 6 χρόνια ,,,,,!!! - ΜΟΝΟ η λέξη ΝΤΡΟΠΗ , ταιριάζει σε όσους μας κυβέρνησαν έως σήμερα. Αυτό το κράτος περιέθαλψε μόνο τα λαμόγια και τους κομματικούς στρατούς του ασχέτος χρώματος και πεποιθήσεων .....Καλημέρα - Να είσαι πάντα καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καπετάνιε μου, τί λόγια νά σου πώ; Ευχαριστώ που μάς ανοίγεις τά φύλλα τής καρδιάς σου; Σίγουρα πολύ λίγο γι'αυτό που μάς δίνεις. Νά 'σαι καλά, καπετάνιε μου

    Ioanna Koukounis.

    ***

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Κύριε Μιχάλη δεχθήτε τα ταπεινά δάκρυα που κύλησαν από τα μάτια μου, διαβάζοντας το κείμενό σας..... Εύχομαι να έχετε την προστασία του Θεού, αυτήν που φάνηκε ότι είχατε πάντα στη ζωή σας. Να είστε καλά Χρόνια σας Πολλά

    Δέσποινα Μακρίδου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Καλημέρα κπτ. Μιχάλη!!!Τι είναι αυτό που μας διηγηθήκατε σήμερα;Πω!πω!Συγκινήθηκα,ανατρίχιασα,έκλαψα.Τέτοιες συνθήκες;Που να τα χωρέσει νους όλα αυτά!Θεέ μου!Το παιδάκι μου ταξιδεύει.Ο Άγιος Νικόλας νάναι στην πλώρη του!Ο Άγιος Νικόλας νάναι προστάτης όλων των ναυτικών μας!!Και εσείς νάστε γερός κ δυνατός!Χρόνια σας πολλά ,δημιουργικά με πολλές στιγμές ευτυχίας κ με πολλές επιτυχίες σε όλα αυτά που κάνετε, που προσφέρετε!!Να σας χαίρονται κ να χαίρεστε όλους αυτούς που αγαπάτε!!!κ του χρόνου!!

    Aggeliki Sarris

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Χρονια πολλα και καλα καπετανιε, με εκανες και δακρυσα!!!!!!!!!

    Πολα Βασιλακη

    ***

    Χρονια πολλα Μιχαλη μου να σαι παντα καλα.....δημιουργικος....και εμπνευστης των κειμενων σου.... ορμομενος απο την αδολη αγαπη σου για τον τοπο μας(την ΧΙΟ ....!!!!!!!!

    Evanthia Chvrs

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Καπετάν Μιχάλη, στο καμαράκι της κουζίνας, στα Λιμιά της Βολισσού, ο παππούς μου ο Πέτρος είχε κρεμασμένη μια φθαρμένη και πολυκαιρισμένη φωτογραφία. Ένα μεγάλο καράβι. Με αυτό είχε ζήσει το πρώτο του ναυάγιο. Μου το θυμίσατε. Να είστε καλά και να χαιρεστε. Συνεχίστε να γράφετε με το ωραίο δικο σας τρόπο. Σας ευχαριστώ.

    Vivi Potamousis
    ***

    Εξαιρετικος!!! Ποσο δικιο εχετε!!!!!

    John Vlatas
    ***
    Θα έρθει η Ώρα του . το Σύμπαν ξέρει !!!Να είσαι καλά !!!

    Νικόλαος Ταχλιαμπούρης
    ***
    ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΟΥΔΙΑ ΣΟΥ

    Νένη Τιμιάδου

    ***

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Cpt Μιχάλη ,ειμαι σύζυγος καπετάνιου με συγκινήσατε ,ευγνωμοσύνη και μονο Νοιώθω για τον δικο μου καπετάνιο ,που νοιωθω τις αγωνίες τωρα που απο πολιτεία μέχρι εφοπλιστές υπάρχει απαξιώσει ,σας εύχομαι δυναμη υγεια και χαρές ευχαριστουμε ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!!

    Antonia Christoforatou
    ***

    Διάβασα το κείμενό σας με την ίδια αγωνία και συγκίνηση που 'ενιωσα διαβάζοντάς το στα περσινά σας γενέθλια...και πάλι καπετάνιε Πολύχρονος!!!

    Στήβυ Ζαφειράκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Είμαι μάνα ενός Ανθυποπλοιάρχου (24 ετών) και ενός 4ετούς Δόκιμου σημαιοφόρου στην ΑΕΝ Κύμης Σας καταλαβαίνω πολύ καλά τι λέτε Να είστε καλά Ο Θεός και ο Άγιος Νικόλαος μαζί σας.

    Μυρτώ Θ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Καπταιν το εχω ξαναδιαβάσει και καθε φορα κλαίω ! Δυστυχώς ζήσαμε και άσχημες καταστάσεις αλλα ευχομαι ποτε τα παιδια μας να μην έρθουν σε τέτοια θέση ! Τωρα το εχω ξαναπεί αν δε τα ζήσεις στο πετσί σου ανάθεμα το τίποτα που θα καταλάβεις !
    Εγώ δυστυχώς δεν άκουσα ! Έζησα άσχημα !

    Aliki Panagiotopoulou Fragkou

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Nikos Psyllis Πολύ όμορφο και παραστατικό αφήγημα με σκηνές ........τρόμου όμως έτσι ήταν αυτές οι συνθήκες τότε και μόνο από το Θεό περίμενες βοήθεια στη μέση του πουθενά αν δεν σε είχε ξεχάσει . Από τις φωτογραφίες που έχεις βάλει βρήκα ενα χωριανό μου από την Παρπαριά που ζει και βασιλεύει και είναι πάρα πολύ καλά στην υγεία του τον Γιώργη τον Τσουκαλά είναι τώρα 89 ετών και ασχολείται ακόμη με τα χωράφια του.

    Nikos Psyllis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Emmanouil Legakis ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΘΑ ΠΩ ΟΤΙ ΔΑΚΡΥΣΑ. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ

    Emmanouil Legakis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Καπετάν Μιχάλη το διάβασα κι εγώ και λίγο έλειψε να κλάψω μια και ήρθε στο μυαλό μου η σχεδόν τριαντάχρονη πορεία μου στους Ωκεανούς που αντιμετωπίσαμε κυκλώνες με καλά ευτυχώς βαπόρια. Μια ερώτηση :

    Panagiotis Lampos

    ΑπάντησηΔιαγραφή