'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ '' . Μιχάλη Γ. Καριάμη

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ







Εδώ έγινε το πρώτο βήμα στην βιομηχανική ανάπτυξη της Χίου

Η ευρύτερη περιοχή του Κουλαλά, πάντα με μάγευε.  Θες  η μεγαλοπρέπεια του λόφου της Γριάς.  Με την οχύρωση της κορυφής της να φαντάζει σαν στέμμα στην κεφαλή. Θες  τα χαλάσματα του  μικρού φέουδου με τις ξερολιθιές του. Το δίδυμο λίθινο κτίσμα,  που η παράδοση το θέλει από προϊστορικούς τάφους ως αποθηκευτικούς χώρους  κρεάτων. Που στα στερνά χρόνια το είχαν για μαντρί. 

Το δίδυμο ''μαντρί'' και ο ...Σφένδαμος  

Θες η θεαματική πηγάδα με τα πέτρινα σκαλιά στα πλευρά της να φαντάζουν σαν την κλίμακα που σε παίρνει από τη ζωή και το φως για να σε πάει στον Άδη και στο σκοτάδι. Λίγο παραπέρα   το σπιτικό του κύριου της όλης περιοχής. Δυστυχώς, σε κάθε επίσκεψη μου διαπιστώνω την φθορά όχι από τα γούστα του πανδαμάτορα χρόνου αλλά από την αλόγιστη επέμβαση των ανθρώπων. Πιο παραπέρα η σπηλιά της οποίας την είσοδο, δεν έχω ζυγώσει ποτέ μου.

Το σπίτι του άρχοντα της περιοχής 

Προ εικοσαετίας περίπου, σε μια  από τις αναρίθμητες περιπλανήσεις μου, κουρασμένος, τα βήματα μου με έφεραν σε έναν βράχο ριζωμένο στο πουθενά. Δεν πιστεύω στην τύχη. Κάτι όμως με έφερε εκείνη τη μέρα εκεί. Πιθανά η δύναμη της αποκάλυψης. Κάθισα αναπαυτικά πάνω στη ράχη του. Ξεγέλασα τη δίψα μου, και στη σκιά της ελιάς, έμεινα για λίγο να απολαύσω . Σαν σηκώθηκα να φύγω, η ματιά μου έπεσε, σε μια τετράγωνη χωμάτινη παρένθεση, στην επιφάνεια του βράχου. Απορημένος, άρχιζα να σκουπίζω  τα χώματα.  Ω, της αποκαλύψεως. Στα έκθαμβα μάτια μου, παρουσιάστηκε ένας τετράγωνο λαξευμένο κοίλωμα.  

Αυτοψία Αλέκου Κιουρέλλη στο προϊστορικό λουτρουβειό του Κουλαλα 


Ερευνώντας το, προσεκτικά, διαπίστωσα ότι αποτελείτο από δυο διαφορετικούς  παραλληλόγραμμους χώρους και έναν ασύμμετρο λάκκο παράλληλα τους.   Ο Μεγαλύτερος   και υψηλότερα ιστάμενος και εν συνεχεία ο μικρότερος και χαμηλότερα παρακείμενος. Μια μικρή οπή,  συνδέει τους δυο χώρους με τον μικρό σκαμμένο λάκκο,  ώστε να μπορεί ελεύθερα να ρέει το υγρό και από εκεί να το περισυλλέγουν.  Η πρώτη σκέψη μου ήταν ότι ανακάλυψα ένα υπαίθριο υποτυπώδες ελαιοτριβείο ή λινό.  Οι πρωτόγονοι άνθρωποι,  πάνω εκεί θα απόθεταν τους καρπούς της  ελιάς ή τα φρούτα του σταφυλιού και με μια πλατιά πέτρα θα τα συνέθλιβαν, υποχρεώνοντας να τρέξει το παχύρρευστο πολύτιμο ζουμί τους.  Εν συνεχεία δε, μέσω της στενής οπής και αφού έμεναν όλα τα χοντράδια, ο χυμός θα κατέληγε στο βαθύτερο  κοίλωμα . Από εκεί θα το συνέλεγαν μέσα σε αγγεία. Ποιητική αδεία, χαρακτήρισα τότε το όλο «μνημείο», σαν το «πρώτο βήμα στην βιομηχανική μετεξέλιξη » . Κράτησα επτασφράγιστο μυστικό το εύρημα μου. Επί αρκετές ημέρες πήγαινα εκεί και το παρακολουθούσα ώρες. Κατάλαβα ότι αυτός ο έφορος  περιορισμένος τόπος, ανά τους αιώνες θα υπήρξε πεδίο ανθρωπίνων δραστηριοτήτων.  Μου προκαλούσε εντύπωση, ότι  το όλο κοίλωμα μετρά μια δυο παλάμες άνοιγμα και λίγα εκατοστά βάθος. Τότε πέρασε από τη σκέψη μου, μήπως ήταν τόπος λατρείας κάποιας θεότητας ή ένας υπαίθριος βωμός. Μάλιστα η φαντασία μου έπλασε σενάρια . Λίγο μετά την ανθρώπινη επέμβαση στον βράχο, ξεκινά μια ρωγμή Μήπως στην αρχή της συγκομιδής , το πρώτο  αγαθό των κόπων τους, εν είδη σπονδών το άφηναν να ρέει μέσα στην ρωγμή, χάρη κάποιας άγνωστης χθόνιας θεότητας;
Θέλοντας να κάνω γνωστή την ύπαρξη αυτού του άγνωστου «μνημείου» της Χιακής υπαίθρου, άρχιζα να το παρουσιάζω σε «ειδικούς» καλεσμένους μου. Η αρχή έγινε με τον αρχαιολόγο κ. Γιάννη Τσούτσα, Χιώτης της Θεσσαλονίκης, ακολούθησαν οι Δημήτρης Μελαχροινούδης . Βαγγέλη Ρουφάκης. Αντώνης Παληός . και νη φίλη κ. Ευαγγελία Παπαζή. Ακολούθως κάναμε εκπομπή με στην ευρύτερη περιοχή με τον κ. Δημήτρη Μιωτέρη . 


Δέσποινα Τσαρδάκα - Δρ. Αθηνά Ζαχαρού Λουτράρη - Μιχάλης Καριάμης - Δημήτρης Μελαχροινούδης  στο προϊστορικό Λουτρουβειό .

Λίγο αργότερα, μεγάλη παρέα με σχεδόν όλους τους προαναφερόμενους συν την εκλεκτή παρουσία των κυριών Δέσποινας Τσαρδάκα  (Αρχαιολόγος) και της Δρ. Αθηνάς Ζαχαρού – Λουτράρη  (διδάκτορος Ιστορίας & Αρχαιολογίας). Την επόμενη χρονιά στα πλαίσια της παροχής πληροφοριών για το βιβλίο  «ΤΑ ΛΟΥΤΡΟΥΒΕΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ», κάναμε αυτοψία με την παρουσία του συγγραφέα κ. Αλέκου Κιουρέλλη  (εκπαιδευτικού) .
Δυστυχώς στην τελευταία μου επίσκεψη προ ετών, ή όλη περιοχή, συμπεριλαμβανομένου και του βράχου, έχει περιφραχτεί. Σεβόμενος το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν ξανάδα αυτό το άγνωστο σχεδόν σε όλους άγνωστο  στολίδι της Καρδαμυλίας χώρας.

Βαγγέλης Ρουφάκης - Αντώνης Παληός - Δημήτρης Μελαχροινούδης

 Η κυρία Τσαρδάκα σε ανείπωτο χρόνο μου δήλωσε ότι περνώντας τυχαία από την περιοχή με προορισμό το Πυτιός άκουσε θόρυβο  από την συγκεκριμένη περιοχή . Πράγματι έσωσε εκείνη τη στιγμή την ολοκληρωτική κατά στροφή. Ο ιδιοκτήτης του χώρου, προφανώς από άγνοια του, είχε καταστρέψει με βαριά,  ένα μεγάλο τμήμα.  Το σημείο ύπαρξης του, στη ν περιοχή του Κουλαλά, βρίσκετε  στις Νότιο δυτικές παρυφές του λόφου της «Γριάς» λίγα μέτρα πιο πέρα από την αρχή του μονοπατιού της πεζοπορικής διαδρομής προς την κορυφή όπου και το τείχισμα με τους δυο πύργους  των Ελληνιστικών εποχών.

η Τεράστια και θεαματική '' Πηγάδα του Κουλαλά''

Δυστυχώς, πάμπολλα άγνωστα ιστορικά μνημεία του τόπου μας, παραμένουν στο έλεος  της τύχης τους απροστάτευτα χωρίς να μελετηθούν και να αξιοποιηθούν. Παρόμοια και η κακή τύχη του «Παλιόπυργου της Κυδιάντας» (προϊστορικό λινό. Στη θέση ‘’ Μύτακας’’ ) το οποίο οι αγνοί τσοπάνηδες , προσδιορίζουν κατά το δοκούν, «Μαντρί» των παππούδων τους και συστηματικά χρησιμοποιούν σαν πρόσφορα τροφοδότη οικοδομικού υλικού.



ο ''Βανδαλισμένος'' Παλιόπυργος στη θέση ''Μύτακας'' της Κυδιάντας

Γνωρίζω ότι αυτές τις δύσκολες και μίζερες εποχές που ζούμε, δεν θα έχει καμιά αξία η παραίνεση μου να σώσουμε έστω και την τελευταία στιγμή ότι είναι δυνατόν να σωθεί . Η Πολιτιστική κληρονομιά ανήκει σε όλους τους Έλληνες μα κυρίως στις γενιές  του αύριο, για μα μάθουν για τα μεγάλα και μικρά έργα – Θαύματα που μας άφησαν οι προπάτορες μας

Μιχάλης Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν.




Σαλόνι Φωτογραφιών :

Δημήτρης Μελαχροινούδης - Αντώνης Παληός - Ευαγγελία Παπαζή - Μιχάλης Καριάμης

ο Δημήτρης Μιωτέρης, επί το έργον 









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου