'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ '' . Μιχάλη Γ. Καριάμη

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

ΑΞΕΧΑΣΤΕ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ







Γιώργης Μιχ. Καριάμης (Μπιαμής)

Αξέχαστε μου πατέρα

Ημέρα μνήμης Αντωνίου Οσίου του Μεγάλου, σήμερα !
Ημέρα εορτής του Άγιου ερημίτη.  Προστάτη , της Γενέθλιας Γης σου της Ποταμιάς Χίου.  Φύγατε όλοι σας από τον τόπο σας  και από τη ζωή. Ο Άγιος σας, παραμένει εκεί,  μοναδικός  της κάτοικος, και συνάμα ο στερνός της προστάτης και βιγλάτορας.
Πατέρα μου, αυτή τη σημαδιακή μέρα , διάλεξες , παρά τη θέληση σου να φύγεις από κοντά μας. Πολύ βιαστικά, ούτε  καν  περίμενες να γυρίσω από τους ωκεανούς του κόσμου . Από τις θάλασσες, που κάποτε οργώναμε μαζί, τότες που σε  είχα οδηγό στο ξεκίνημα της αρμυρής μου βιοπάλης!

Πατέρα μου, μαζί με τη Μάνα, μου χαρίσατε ζωή, Με φέρατε στον κόσμο. Με αναθρέψατε !
Σε είχα μια ολάκερη ζωή και θα σε έχω ίνδαλμα και οδηγό μου. Κλείνω μέσα στη ψυχή την περηφάνια που ήσουν ο Πατέρας μου. Περηφάνια, για όσα έκαμες στη ζωή  σου.  Περηφάνια, γιατί δεν ήσουν σαν τη μεγάλη ανώνυμη ανθρώπινη μάζα που με περιβάλει.  

Προσφυγόπουλο από τη Σμύρνη ήρθες στη Χιός. Συμφορά και φτώχεια σε ακολουθούσε πάντα. Πόλεμοι και ξεριζωμοί σε έκαμαν παντοτινό μετανάστη και ταξιδευτή.    Το 1941, δεν άντεξες τη σκλαβιά. Έφυγες για τη Μέση Ανατολή. Για δυο μήνες δεν τελείωσες το γυμνάσιο.  Αν και σου πρότειναν και μπορούσες, δεν δέχτηκες να αποκτήσεις πλαστό απολυτήριο ! Δήλωνες ότι προτιμούσες να ξανά καθίσεις στο Θρανίο παρά να έχεις χαρτί από το «Καμένο Σχολειό». 


Γεώργιος Μιχ. Καριαμης (1920 - 1993)

Παραιτήθηκες από το στρατό, παρά του ότι είχες πετύχει στη Σχολή Ευελπίδων στην Αίγυπτο. Δεν θέλησες να βάψεις τα χέρια σου, με αίμα αδερφικό στον εμφύλιο  σπαραγμό! Δεν δέχτηκες και δεν πήρες οικόπεδα στου Παπάγου ή οτιδήποτε άλλο, που δεν είχες αποχτήσει με τον τίμιο ιδρώτα σου. 

Κόντρα στην επιβολή των δικών σου, δεν έγινες Καπετάνιος αλλά  έζησες στο «Στόκολο» να δίνεις αγώνα με τις φωτιές. Αρνήθηκες πλαστά διπλώματα αν και μπορούσες να έχεις κανονικά! 


Η «Τιμή» για σένα, η «Μπέσα» και η «Δικαιοσύνη» , ήταν Στάση και Τρόπος ζωής. Με δίδαξες να μην κατηγορώ. Να μην Χλευάζω, Να είμαι ταπεινός. Να Αγαπώ και να προσφέρω. Να Τιμώ και να Σέβομαι. Να τρώγω, μόνο το Τίμιο ψωμί του ιδρώτα και της βιοπάλης μου. Να προσπαθώ το καλύτερο, πρώτα για την οικογένεια μου, για τους συνανθρώπους μου και μετά για εμένα !
Με δίδαξες να προσέχω να είμαι υπεύθυνος . Να είμαι κύριος και  Φερέγγυος . Να ξεχωρίζω !
Να αναλαμβάνω, πάντα «αντρίκια», τις ευθύνες και υποχρεώσεις μου. Έμαθα από σένα, διαρκώς να ερευνώ για γνώση και όταν την αποκτώ, απλόχερα να τη χαρίζω μια και είναι «Θεία Δωρεά». Ήσουν και θα παραμείνεις, για όσο ζω,  το υπόδειγμα μου. 

Να ήξερες πως ένοιωθα όταν άκουγα  τον περίγυρο σου να δηλώνει με έμφαση. «Ναι! Αφού το είπε και ο Γιώργης ο Καριάμης (Μπιαμής), έτσι θα είναι ». Αχ να μπορέσω και εγώ να καταφέρω τον γιο μου να αισθάνεται όπως εγώ!   Με «καλόμαθες Πατέρα , χωρίς να με κακομάθεις». Άραγε θα το καταφέρω εγώ;

Έμπρακτα μου έμαθες ότι το αν συμφέρον μου, δεν ακολουθεί το δίκαιο να το αποφεύγω. Τα πάντα έρχονται και παρέρχονται σε αυτή τη ζήση. Το καλό ή το κακό όνομα, όμως σε ακολουθεί ακόμα και όταν φύγεις από τούτον εδώ τον ψεύτικο και μάταιο κόσμο.

Σαν άσπρισαν τα μαλλιά σου, σε πείραζα ρωτώντας σε «Δεν μετάνιωσες  για όσα άφησες; Για όσα δεν απόχτησες ενώ μπορούσες ; Για τίτλους , καριέρες  και θέσεις που αρνήθηκες ;»  Πάντα σταθερή η απάντηση σου. «Έκαμα αυτό που ήθελα, κόντρα σε όλους και το συμφέρον μου. Το Μεράκι μου!» Σε κορόιδευαν τα λαμόγια και  σχεδόν όλοι οι δικοί σου και αυτοί που σε γνώριζαν, εκτός από   έναν ! Τον ένα, που τον έκανες περήφανο και δακρύζω αναπολώντας την Ιερή Μνήμη σου αξέχαστε ΠΑΤΕΡΑ …!!!

Θα μπορούσα να γράφω ατέλειωτες ώρες για το ποιος ήσουν. Τα κρατώ μέσα μου. Δικά μου. Κατά δικά μου. Δεν αφορούν τους άλλους ανθρώπους . Υποθήκες είναι για μένα από τον κύρη μου. Υποθήκες για τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Ένα λέω στον Γιώργη μου, «Γιε μου, φρόντισε να μπορείς να κοιτάς τον απέναντι σου, κατάματα. Να μην αισθανθείς ποτέ την ανάγκη να σκύψεις από ντροπή το κεφάλι. Να το σκύβει πάντα, ο  απέναντι σου! ».



Γεώργιος Μ. Καριάμης (Το γένος Κουμέντη) - Ανθή Γ. Καριάμη (Το γένος Κωνστ. Μπουσσέ)


Πατέρα μου, έλειπα στο στερνό σου ταξίδι. 
Ταξίδευα και δε σου άνοιξα την καρδιά μου.  Επαναλαμβάνω τα λόγια που είπα στο ξόδι της Μάνας, πριν ένα χρόνο «Σας ευχαριστώ, όχι για όσα απλόχερα μου προσφέρατε, αλλά γιατί μου αφήσατε ένα όνομα, που δε θα ντρέπομαι να το πω σε όλη μου τη ζωή ! » 

Αυτό προσπαθώ να παραδώσω και εγώ στο γιο, την κόρη και τα εγγόνια μου. Τίποτα άλλο .  Δεν σας ξεχνώ. Παραμένετε Φωτεινοί Φάροι και οδηγοί στην μακρινή πορεία μου!

Μέρα Μνήμης Αγίου Αντωνίου, του στερνού βιγλάτορα της Ποταμιάς. Έφυγες, σαν σήμερα και ας πέρασαν τριάντα χρόνια. Δεν θα σας ξεχάσω ποτέ !
Δεν σε ξεχνώ!

Το Μοναχοπαίδι σου

Μιχάλης  Καριάμης

(Καριαμομίχαλος)




3 σχόλια:

  1. Από τον καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου :

    Αγαπητέ εν θαλάσση αδερφέ,
    Έτυχες- Να έχω και εγώ ένα πατέρα από τα ίδια χώματα με του δικού σου (Μοναστήρι Καραπουρνού). Αυτό που θυμούμαι περισσότερο από εκείνον, είναι το ξύλο που έφαγα -και με είχε ρίξει κάτω για τρεις μέρες- επειδή στην πείνα έκλεψα κουντουρούδια για να φάγω και ο δραγάτης το είπε στον πατέρα μου. Όταν με καταχερούσε επαναλάμβανε σε κάθε κτύπημα: Εμένα βρε δυο φορές πρόσφυγα κανείς δεν με ΄πε κλέφτη και θα πουν το γιο μου; Αργότερα θα μου έλεγε ανάμεσα στις σοφές του κουβέντες:
    Γιατί λοιπόν αδερφέ να μην είναι σου ίδια με τον πατέρα σου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Από φίλους μου μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

    ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΦΥΣΣΑΣ

    Προς εμένα Σήμερα 17-1-2015 στις 1:37 μ.μ.
    H ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΠΑΝΤΑ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ ....... ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ


    Nikolas Chatzimanolis

    Σήμερα 17-1-2015 στις 2:50 μ.μ.

    Δεν έχω λόγια να το σχολιάσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από φίλους του Facebook, τα κάτωθι σχόλια...:

    Yiannis Athanasiou
    Καπετάνιε, πάντα ζει στην καρδιά σου. Γερός και δυνατός να είσαι να τον θυμάσαι

    Rena Papadopoulou
    Καπετανιε οι ψυχες δεν πεθαινουν........Να ειστε καλα κ να εχετε παντα την ευχη κ την προστασια του!!!!!!

    Νικόλαος Ταχλιαμπούρης
    Καπετάνιε , να είσαι καλά να τον θυμάσαι , Και να τον μνημονεύεις , Ίσως και μπορεί να δεις δυο μάτια άγνωστου και να μοιάζουν του πατέρα , Η ψυχή είναι αιώνια , Ο ΘΕΩΣ είναι Μεγάλος , Και ο Άγιος Αντώνης να σας έχει υπό την σκέπη του !!!!

    Despoina Stavridou

    ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΑΛΗΝΕΥΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ !!!

    Maria Marinou

    ΥΠΕΡΟΧΑ ΛΟΓΙΑ... ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΤΕ ΕΤΣΙ ΠΑΝΤΑ ΟΜΟΡΦΑ

    Litsa Trigaki-Koutsiviti

    καλησπέρα καπετάν Μιχάλη να τον θυμάσαι με αγάπη και να έχεις πάντα την ευχή και την προστασία του!!!!

    Βάσω Νομικού

    ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΝΑ ΓΕΙΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ...ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΣ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ..


    ΑπάντησηΔιαγραφή