Η ''ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ'' του ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ

Έργο ζωής για τον Γενέθλιο τόπο του

Ήταν μια από τις πιο όμορφες βιβλιοπαρουσιάσεις του φετινού  πάμπλουτου  εκδηλώσεων καλοκαιριού. Ομιλώ  για αυτή της παρουσίασης του πονήματος του Σοφού Ιστοριοδίφη της Καλλιμασιάς,  καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη , με τίτλο  «η Καλλιμασιά της Χίου ». 

καπετάν Δημήτρης Διον. Μελαχροινούδης

Ο  ακούραστος φίλος μου είχε την καλή τύχη να δει την αίθουσα της  «ΠΡΟΟΔΟΥ», κατάμεστη συγχωριανών του και όχι μόνο, μια και τον τίμησαν φίλοι του από όλα τα μέρη της Μυροβόλου νήσου. Ενδεικτικά αναφέρω  όσους προσωπικά γνωρίζω : Πατέρας Γεώργιος Κωνσταντίνου . Λέκτορας Νικόλαος Κρουσουλούδης , Ιωαν. Κολιάρος , Αιμλ. Ευαγγελινός, Γεωργ. Κοκαλιάδης  Κ. Σταμούλης , Ελ. Πυκνής.   Καλλιμασιώτες  Από την Βολισσό η κ. Ιωάννα Κουκουνή και ο Ιερώ νυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι. Από τα Καρδάμυλα η κ Ευαγγελία Παπαζή. Βαγγέλης Ρουφάκης, από τον Δαφνώνα.  Παν. Στρογγυλός από τον Καταρράκτη . Το ζεύγος Λουτράρη . Η Ιάσμη Χαλιορή . Οι  Δημ. Φρεζούλης , Γιαν. Παληός,  . Αγλαΐα Αργυρούδη. Αριστ. Κουφοπαντελή . Κώστας Καστόρης . Φάνης Φαντέμης , από την Αιγνούσσα. Το ζεύγος  Μιχ. Χανάκη  από την Βέσσα και  ο γράφων από την Λαγκάδα. Την παρουσίαση που έργου είχαν αναλάβει να κοσμήσουν οι Μιχάλης Μελαχροινούδης – Ευαγγελία Μελαχροινούδη  και ο Σεβαστός μας Δάσκαλος κ. Γεώργιος Διλμπόης, αγαπητός και γνωστός σε όλη τη Χίο.  Ο  συγγραφέας, ευτύχησε να  απολαύσει την απαγγελία τμημάτων του έργου του από τον κορυφαίο του είδους του τον Δάσκαλο Χαράλαμπο Σαχτούρη και τις δυο εγγονές του Αρετή και Λεμονιά Τσελίγκα .  Για πολλοστή φορά ο αγαπημένος ‘’ Δάσκαλος’’ όλης της Χίου κ Γ. Διλμπόης ήταν συγκλονιστικός , καταθέτοντας ψυχή.

Αντί άλλων σχολιασμών καταθέτω αυτούσιο  τον λόγο του :

Γεώργιος Διλμπόης , ο Σεβαστός μας ''Δάσκαλος''

« Κάποτε σε χρόνια  προαιώνων, σ’ αυτόν τον πανέμορφο τόπο ήρθε ένας  λεβεντάνθρωπος. Ωραίος και δυνατός. Είδε την γη  καρπερή, το χώμα μύριζε φασκομηλιά, μύριζε φύλλα σκίνου. Είδε πέρα τα πελεκητά βουνά και κάτω την γαλανάδα της θάλασσας και είπε : Εδώ θα ζήσω. Ήταν ο πρώτος οικιστής της Καλλιμασιάς. Έφτιαξε οικογένεια, ήρθαν κι άλλοι όμοιοι στην αντίληψη για ήμερη, καρποφόρα ζωή, χαρισάμενη. Έτσι άρχισε πριν από αναρίθμητα τόσα χρόνια η ζωή αυτού του τύπου, θαμμένη στην ιστορία. Στο σύγγραμμα του Δημήτρη Μελαχροινούδη, μόνο δυο χρονολογίες έχομε της Καλλιμασιάς  π.Χ , και μιας ακόμη το 17 μ.Χ  όταν έγινε μεγάλος σεισμός και μετά, μετά μεσολαβούν 1372 χρόνια σιωπής, έως το έτος 1389, που πάλι ένας σεισμός καταστροφής τυράννησε το νησί. Χίλια τρακόσια χρόνια ανυπαρξίας ; Όχι ! Έμειναν άγραφα, αδήλωτα κάπου από κάποιον, ενώ σ΄ όλη την Μεσόγειο και το νησί τα γεγονότα συνταρακτικά. Αν χανόταν η Καλλιμασιά, ως όνομα και χώρος, αμνημόνευτο το τέλος της. Και στα μετέπειτα χρόνια, οι πληροφορίες, τα ευρήματα, οι καταγραφές, όλα σκόρπια, χαμένα σε χαρτιά και πέτρινα σημάδια από πέρασμα ανθρώπων. Και ήρθε ένας ακάματος δουλευτής του πνεύματος, με το μεράκι της έρευνας και βάζοντας ολόψυχα στο έργο του κόπο, χρόνο, άνεση, ξενύχτια. Αναζητώντας  παντού μαρτυρίες, επιμένοντας για την επαλήθευση τους, κατάφερε και χάρισε στον γεννήσιο  τόπο του ένα δώρημα, ένα Σύγγραμμα τέλειας ενημέρωσης, γινόμενος έτσι ο Δημήτρης Μελαχροινούδης ο δεύτερος Οικιστής της Καλλιμασιάς, προσφέροντας της την διαχρονικότητα. Εδώ θάπρεπε να τελειώσω με όσα είχα να πω. Μια όμως ιδιαιτερότητα αυτού του Συγγράμματος , που φανερώνει την αγάπη και τα αγνά βάθη της ψυχής το Συγγραφέα, με ωθεί να πω ακόμα δυο λόγια.                                                                                  

ο ''Δάσκαλος'' μας ......!!!

Στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής βρέθηκαν στην Μέση Ανατολή, στα στρατόπεδα Τσεσμέ, Χαλεπίου, Σουέζ, Κονγκό, Αιθιοπίας , άνθρωποι από όλα τα μικρά και μεγάλα χωριά της Χίου. Όλοι τους είδαν πράγματα πρωτοειδομένα. Πόλεις μεγάλες,  χωράφια απέραντα, λίμνες, επαύλεις, πολυκατοικίες, τραίνα, καράβια, ξωτικά μέρη, ξωτικά φρούτα, ανθρώπους πολύχρωμους. Κι όμως εκείνη η μνήμη του χωριού τους, του δικού τους σπιτιού,  της αυλής τους, (κι όλοι κατέχομε ποια θα΄ταν ) τα δυο τρία χωραφάκια τους κι όμως η μνήμη ξεκινώντας από την καρδιά και παραβιάζοντας την λογική του νου τα φώτιζε, τα πλούμιζε, τα μεγάλωνε σε σημείο τέτοιο, που αν συγκεντρώναμε τα όσα αυτοί δήλωναν πως είχαν στη Χίο, αυτή η Χίος θα πρέπει να ΄τανε  πέντε φορές  πιο μεγάλη. Και δεν άργησε αυτή η νοσταλγία να γίνει ξεσηκωμός, στάση, με φωνές κι απαιτήσεις για την επιστροφή στα χωριά τους.  Και η αιτία; Είμαστε φτιαγμένοι από το χώμα και το νερό του τόπου μας. Μέσα σ΄ αυτό το χώμα φυτεύτηκαν και λιώσαν πρόγονοι και πρόγονοι, όσοι  έζησαν εδώ και μας μετέδωσαν με την γη και το νερό την παρουσία τους. Καθένας μας γίνεται από χώμα και νερό κι αυτά τα δυο δώρα, χώμα και νερό μας έθρεψαν, ώσπου να γίνομε άνθρωποι (όλοι από τα ίδια υλικά) εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος κάθε τόπου.        

Γ. ΔΙΛΜΠΟΗΣ

Τους προγόνους τους χώνεψε ο χρόνος κι η γη και ήρθαν με τους καιρούς στο σώμα και το αίμα μας. Αυτοί …. η λατρεία της πατρικής μας γης. Μέσα στο σώμα το υλικό ζουν όλοι οι άπειροι  πρόγονοι  μας, που ήπιαν όπως εμείς το ίδιο νερό και δοκίμασαν τους ίδιους καρπούς. Κληρονομήσαμε τα σώμα και το αίμα τους. Μια απόδειξη τα χαρακτηριστικά μας και τα χούγια μας. Όλα αυτά τα λίγα για το Σύγγραμμα του  Δημήτρη Μελαχροινούδη, γιατί είναι ένα βιβλίο ζώντων. Ζώντων και τεθνεώτων πάντων ζωντανών εκείνων που αγαπήσαμε κι έφυγαν προς το μέλλον. Μια κατάθεση ζώντων ψυχών . Ονόματα, ονόματα , ονόματα   και αίμα το έργο προσφοράς. Μια στρατιά ονομάτων  και καταφαίνεται η αγωνιώδης προσπάθεια του Δημήτρη, να τους συμπεριλάβει όλους, με μέτρο εντιμότητας, αψηφώντας κόπους , αγρυπνίες, έρευνες, με θέλημα να τους αναστήσει απ΄ την αγνωσία. Και βέβαια ύστερα  και μόνιμα ήρθε το πνεύμα τους και γέμισε το χωματένιο σαρκίο μας  με γέλιο, με λάδι, με χαρά, πειράγματα, με λόγια που γίνονται τραγούδια, νανουρίσματα, μοιρολόγια, ψήγματα, έρωτα,

Πέρασαν και οι Αποκριές

Και Τυρινόβδομάδες

Μαλαματένιο θυμιατό

Ποιος τόπε πως δεν σ’  αγαπώ.

Και για βεβαίωση των λεγομένων  επιτρέψτε μου, μεταπλάθοντας το τετράστιχο, να ζητήσω την συμφωνία του Καλλιμασιώτη ποιητή Γιώργη Κρόκου, που τραγουδώντας ομόψυχα το Αφιέρωμα του Συγγράμματος προς τους ντόπιους και ξενιτεμένους της Καλλιμασιάς , κοιτώντας μας στα μάτια λέει.  :

Το ξέρεις πως στις φλέβες σου,

Μιλούν οι πρόγονοι σου,

Μαζί με τους αγέννητους,

 που κύμα, κύμα φτάνουν ;

Γ. ΔΙΛΜΠΟΗΣ »

Δ. Μελαχροινούδης - Σ. Διλμπόης - Ευ. Μελαχροινούδη - Μιχ. Μελαχροινούδης 

Φίλε μου, Συνάδελφε  και Συνοδοιπόρε καπετάν Δημήτρη Διον. Μελαχροινούδη  από ψυχής εύχομαι στο νέο  Μεγαλειώδες έργο  για την Καλλιμασιά σου, να είναι Καλοτάξιδο και θα είναι!                                                                                                

οι δυο καπετάνιοι Μιχ. Καριάμης - Δ. Μελαχροινούδης

                                      

Καλή συνέχεια στην ρότα του πολιτισμού και την προβολή του Μυροβόλου μας νησιού. Θέλω όμως να γνωρίζεις κάτι και με το θάρρος της ελευθερίας γνώμης που με χαρακτηρίζει θα σου το πω χωρίς περιστροφές .  Με έκανες ή πιο σωστά έκανες  όλα τα χωριά να ζηλεύουν την καλή τύχη του Δικού σου .

Ταπεινός ακόλουθος σου

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος  Ε.Ν


Σαλόνι Φωτογραφιών

Πατέρας Γεώργ. Κωνσταντίνου . Ιερεύς Καλλιμασιάς

Οι συντελεστές της παρουσίασης 

Μιχ.Μελαχροινούδης.- Γ. Διλμπόης - Ευ. Μελαχροινούδη - Δημ. Μελαχροινούδης 

Ο ''Μοναδικός'' κ. Χαράλαμπος Σαχτούρης ,ε τις εγγονές του καπετάν Δημήτρη 

Χαράλαμπος Σαχτούρης 

Οι αδελφές Τσελίγκα  Αρετή και Λεμονιά 

Ν. Κρουσουλούδης - Ιερώνυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι - Δ. Μελαχροινούδης - Κώστας Καστόρης 

Γ. Κολιάρος με το ζεύγος Λουτράρη  

Δ. Μελαχροινούδης - Κ. Καστόρης - Αριστ. Κουφοπαντελή - Μιχ. Καριάμης

 Β. Ρουφάκης - Γ. Διλμπόης - Ν. Κρουσουλούδης 

Πατήρ Γ. Κωνσταντίνου - Γιάννης Παληός των εκδόσεων '' άλφα πι''

Λευτ. Πυκνής - Γιανν. Παληός 

Δ. Μελαχροινούδης - Ευ. Παπαζή - Γ. Κοκαλιάδης 

Κατάμεστη η αίθουσα εκδηλώσεων της ''ΠΡΟΟΔΟΥ''

Δ. Μελαχροινούδης με το ακούραστο Κ. Σταμούλη, άνθρωπο της ανιδιοτελούς προσφοράς

Φίλοι από τα παλιά Κ. Σταμούλης - Μ. Καριάμης - Π. Στρογγυλός 

Δρ. Αθηνά Ζαχαρού  Λουτράρη - Ιωάννα Κουκουνή - Ιερώνυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι

  

Αγλαΐα Αργυρούδη 

Ιερώνυμος Ιουστινιάνι - Μ. Καριάμης - Λ. Πυκνής - Φ. Φαντέμης - Δ. Μελαχροινούδης - Γ. Διλπόης - Κ. Σταμούλης - Ι, Κουκουνή - Αρ. Κουφοπαντελή - Κ. Καστόρης

ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΕΔΕΣΜΑΤΑ

‘’ 150 ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ’’.

Πρωτοφανή ανταπόκριση για τα δεδομένα του χωριού της Λαγκάδας, είχε η εκδήλωση της παρουσίας του υπέροχου βιβλίου της χωριανής μας συγγραφέως,  κ. Ευγενίας Καλαγκιά – Μουρατίδου με τίτλο  «ΤΑΠΕΙΝΩΝ  ΕΔΕΣΜΑΤΑ» και υπότιτλο … ‘’ 150 ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ’’.  Ένα  έργο πνοής και κατάθεσης ψυχής . Ένα έργο, που φέρει την σφραγίδα της ακούραστης ερευνήτριας  και το μεράκι για τον γενέθλιο τόπο της . Ένα διαχρονικό έργο με τη συμμετοχή σχεδόν όλου του χωριού. Λέγω σχεδόν όλου του χωριού , μια η βοήθεια των χωριανών ήταν πολύτιμη, καταθέτοντας προσωπικά βιώματα τους  και περιστατικά της περιόδου κατοχής, συνταγές, φωτογραφίες , τοπική ντοπιολαλιά, γλωσσάρι   και κάθε είδους πληροφορία .

Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου 

Πληροφορίες που δούλεψε με τόσο επιμέλεια και απέδωσε συνολικά μέσα από τις σελίδες  της η Ευγενία. Στο Κοινοτικό Μέγαρο της Λαγκάδας, κτηριακό κόσμημα για όλη τη Χίο μας, από πολύ ενωρίς συγκεντρώθηκαν χωριανοί και φίλοι της συγγραφέως . Ήλθαν ακόμα και από μακρινά μέρη της Μυροβόλου. Από τους πρώτους που έφθασαν για να τιμήσουν με την παρουσία τους τα δρώμενα ο σεβάσμιος και αγαπητός σε όλους μας, ιερέας της Λαγκάδας πατέρας Δημήτριος Πύρρος. Πρόεδροι των Συλλόγων  Λαγκάδα . Συκιάδας. Ναυτικού Συλλόγου Κορυδαλλού ‘’ ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ’’, τοπικοί  φορείς.

Ευαγγ. Παπαζή - Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου - Μιχ. Καριάμης - Σταμ. Μπουσσές - Παπά Δημήτρ. Πύρρος

Το βιβλίο παρουσίασαν ο φιλόλογος κ Σταμάτης Ευ. Μπουσσές, καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Η Αξιόλογη Καρδαμυλίτισσα  συγγραφεύς κ. Ευαγγελία Παπαζή  και η ταπεινότητα μου.  Ο κ. Σταμάτης Μπουσσές με το κύρος και τις γνώσεις του επαΐοντος, απέδωσε χωρίς πολλά λόγια την αξία του όλου έργου . Συγκλονιστική για μια ακόμα φορά η αγωνίστρια γυναίκα και μάνα κ. Ευ. Παπαζή.  Η συγγραφεύς  με κόπο προσπαθούσε να διαβάσει επιλεγμένα από τη ίδια κομμάτια του πονήματος της . Την έπνιγαν τα δάκρυα .

Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου - Μιχάλης Καριάμης

Η συναισθηματική φόρτιση ήταν μεγάλη. Βίωνε για μια ακόμα φορά τα πάθη τους κατατρεγμούς και τις άδικες διώξεις των αγαπημένων της. Το ηχηρό  και διαρκές χειροκρότημα του κοινού, της έδινε κουράγιο και επιβράβευε τους κόπους της. Κόποι για να αναδείξουν την ιστορία των χωριών της αξέχαστης Κυδιάντας μας . της Λαγκάδας και της Κυδιάντας.

Μιχ. Καριάμης - Σταμ. Μπουσσές

Πριν καταθέσω τον λόγο μου, θέλω να προτρέψω κάθε φίλο της ιστορίας και του βιβλίου να αποκτήσει αυτό το πολύτιμο ντοκουμέντο διανθισμένο με φανταστικά όμορφες φωτογραφίες εποχής.

Κυρίες μου Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου και Ευαγγέλια Παπαζή, καλή συνέχεια στο πολύτιμο έργο σας. Σας αξίζουν πολλά Μπράβο

Δυο πολύτιμες κυρίες  της Μυροβόλου μας νήσου :  Ευαγγελία Παπαζή από τα Καρδάμυλα  και Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου από την Λαγκάδα

"  Φίλες και Φίλοι μου Καλό σας απόγευμα.

Προ αμνημονεύτων ετών, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο , ρίζωσε ένα ζευγάρι. Τους Μάγεψε αυτή η Άγια γη και έμειναν για πάντα. Εδώ που αρχίζει , σμίγει και τελειώνει το χώμα με τη θάλασσα. Η  γυναίκα γέννησε ένα παιδί  και μετά άλλο και άλλο …. Έφτιαξαν νέες οικογένειες. Έζησαν όμορφες μέρες μα και τραγικές στιγμές. Κάπως έτσι ξεκίνησε  η κτίση του χωριού μας  και το αέναο διάβα του, στο χρόνο και  φτάσαμε στο σήμερα. Προ ολίγων ημερών, κοινωνούσα τη σοφία και το μεράκι του ‘’Μεγάλου ‘’ ερευνητή, καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη για το χωριό του την Καλλιμασιά …πιστέψτε με .., Ζήλεψα.

Να λοιπόν που όλος χαρά, συμμετέχω μαζί σας σε κάτι αντίστοιχο για τα χωριά μας.  Μια ακάματη εργάτρια του πνεύματος. Μια γυναίκα, κόρη από αυτές του έβλεπε ο Αξέχαστος δάσκαλος Αντώνης Στεφάνου, να κάθονται στον τόπο που τις γέννησε στα όμορφα χωριά μας, ενώ όλη η Ελλάδα θέλει να φύγει…. Συλλογίζεται ο δάσκαλος ‘’ τη δύναμη της φωνής της γης που γεννηθήκαν, της γενέθλιας γης, ένστικτο και προνόμιο των ταπεινών των απλών ανθρώπων που βεβαιώνουν τη διάρκεια της Ελλάδας μας’’.

Η κ. Ευγενία Καλαγκιά – Μουρατίδου, και πάλι σήμερα παρουσιάζει το νέο πόνημα της «ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΕΔΕΣΜΑΤΑ».  Ένα έργο ψυχής που ξεχειλίζει αγάπη και μεράκι.                           Ένα έργο ζωής στο οποίο χάρισε χρόνια έρευνας, συλλογής πληροφοριών, συνταγών και Φωτογραφιών εποχής.                        

Δεν με κατέχει η μανία του μικροφώνου.   Γνωρίζω καλά, μια και επί μια εικοσαετία είμαι ενεργό μέλος της Χιακής Παροικίας της Αττικής, ότι ομιλίες, πάνω από 5 λεπτά κουράζουν, δεν θέλω να σας βασανίσω αλλά δεν μπορώ να μη σταθώ σε ορισμένα στοιχεία. Λένε πως μια εικόνα αντιστοιχεί σε χιλιάδες λέξεις. Πόσο μάλλον αν είναι αποτυπωμένες θαυμάσια πάνω στις σελίδες βιβλίου. Προσδίδουν άλλη αξία και ομορφιά στο βιβλίο.                                

Η καλή μου φίλη Ευγενία, κατάφερε το ακατόρθωτο. Και μόνο με τις φωτογραφίες, κατέθεσε ιστορία μιας εποχής τρομερά δύσκολης. Ιστορία εθνικών καταστροφών… Κατοχής … Διώξεων… Ξεριζωμού… Πείνας και κάθε συμφοράς. Φωτογραφίες εποχής, ανθρώπων που γνωρίσατε οι παλιοί ή έχετε ακούσει οι νέοι. Φωτογραφίες, δικών σας προσφιλών προσώπων σαν αιώνιο μνημόσυνο ανά τους αιώνες.             

Ευγενία .. και μόνο για τις φωτογραφίες του βιβλίου σου αξίζουν πολλά μπράβο σε εσένα και το καμάρι σου. Καλή μου φίλη στην δύση της ζωής μου, ξέθαψες ξεχασμένες λέξεις που ξανά- αντάμωσα περιπλανώμενος  στις αράδες σου  Απομεσινό – Απότριμα – Αποστελάρης – Εντέση – Ζαβλακούδι – Κεντί – Μαγουλίκα - Ξερέσκι – Ροδάνι - Σουρέλο – Συθέτρια και αμέτρητες άλλες ακόμα τις οποίες κάνεις τον κόπο να εξηγείς στα παιδιά μας, μια και πλέον ομιλούν την καθομιλουμένη των Ελλήνων και όχι την γλώσσα των παππούδων τους.  

Η ιστορία του βιβλίου περιλαμβάνει οικία και συγγενικά πρόσωπα της συγγραφέως μα …ταυτόχρονα και δικά σας. Βιώματα της, μα και δικά σας βιώματα. Βιώματα και ιστορίες που αφορούν όλο το χωριό από την Τουρκική σκλαβιά, την Μικρασιατική καταστροφή ως το πρόσφατο παρελθόν.   Οι Ηρωίδες μητέρες και Γιαγιάδες μας, από  Λαγκάδα – Κυδιάντα – Συκιάδα, στην κυριολεξία περπάτησαν όλη τη Χίο, για να μας θρέψουν με έναν κόκκο σταριού ή καλαμποκιού. Αφανείς ήρωες οι Παππούδες και Πατεράδες μας που όργωσαν τις θάλασσες του κόσμου και πολλοί από αυτούς δεν επέστρεψαν ποτέ. Ιστορίες τους είναι αποτυπωμένες εδώ.

Δεν θα πω πιότερα, άλλωστε σε λίγο θα κρατάτε αυτό το βιβλίο κόσμημα στα χέρια σας και θα το αποθησαυρίσετε. Μέσα από τις καλογραμμένες σελίδες του, θα ξυπνήσουν μνήμες μια άλλης εποχής. Θα νομίσετε ότι ακούτε τη Μάνα σας ή τη Γιαγιά σας να σας λέγουν για τις ολονύχτιες πορείες τους για τα ξεχώρια ή για τους Ιερολοχίτες.                                                                                                    

Θα το διαπιστώσετε  ιδίοις όμμασι, το πόσο έξυπνα είναι στημένο και δομημένο αυτό το βιβλίο. Από την ιστορία της οικογένειας, σε παραπέμπει στην ιστορία του χώρου και σε φιλεύει με ένα φαγητό όχι για να χορτάσεις αλλά να ξεγελάσεις την πείνα σου. Ω.. πόσο ιστορικά πολύτιμο και ανθρώπινο είναι αυτό το τεκμηριωμένο ντοκουμέντο που πρέπει όλοι να αποκτήσετε!                                                                 

Παιδί αυτών των χαλεπών εποχών και εγώ… απορημένος διαβάζω και σιγοψιθυρίζω με δέος : Κουντουρουδο-κουκουτσο-κεφτέδες ….!!!  - Πατατόφλουδες - Αγκιναρόφυλλα - Κουκουτσού με σκόρδο - Αλεύρι από Βαλανίδια   - Αλεύρι από κουκούτσια σταφυλιού   - Α ναι είχαμε και καφέ ‘’κατοχής’’ καμωμένο από τρίμα κουκουτσιών Κουντουρουδιών, Ροβιθιών και Κριθαριού.        Για σαλατικό, βραστές… τρυφερές φούντες πεύκου.         Φυσικά απαραίτητο και το .., γλυκό. Τηγανίτες με… πίτερα ή Τηγανίτες από σκουπόσπορο  …Έτσι για αλλαγή ποικιλίας.    

Κυρίες και κύριοι, Φίλες και Φίλοι , Συγχωριανοί μου, ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα.                                                        

Ευχαριστήσω δημόσια τους συντελεστές της επιτυχημένης  έκδοσης.

Ο καπετάν Μιχάλης Καριάμης ...Θυμίζει και ...προτρέπει ....!!!

Τελειώνω, θυμίζοντας ότι και πάλι ζούμε μέρες ξένης οικονομικής κατοχής και κατάντιας. Απαίτησαν… Μας ζήτησαν και τους δώσαμε τα πάντα. Ένα μόνο δεν μπορούν να μας πάρουν εκβιαστικά  ή να μας κλέψουν.

Τον πολιτισμό μας….!!!

Τις Παραδόσεις.

Τα ήθη..., 

Τα έθιμα την ιστορία μας.                                      Ας μην αποκοπούμε από τις ρίζες και τον τόπο μας.                                                                    

Δέντρο Χωρίς ρίζες δεν είναι παρά ένα άψυχο κούτσουρο. Ψηλά λοιπόν το κεφάλι, ας μη τους κάνουμε το χατίρι να το σκύψουμε. για να χαρούν οι άσπονδοι φίλοι μας .                                                                                          

Στο Τέλος όπως πάντα Εμείς θα είμαστε οι Νικητές ''

Σας Ευχαριστώ

Μιχ. Καριάμης

ΛΕΥΤΕΡΗΣ & ΙΟΥΛΙΑ ΠΥΚΝΗ - ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Φίλες και φίλοι μου καλησπέρα σας.

Σκοπός  της παρούσης συνάθροισης, στον όμορφο και φιλόξενο χώρο, έχει σκοπό την παρουσίαση του όμορφου βιβλίου του φίλου μας Λευτέρη Πυκνή. Μια ακόμα άρτια δημιουργία, των γνωστών εκδόσεων «αλφα πι». Του Χιώτικου εκδοτικού οίκου, που έχει προσφέρει  βιβλία κοσμήματα άξιων δημιουργών .

Φίλε Γιάννη Παληέ, σε ευχαριστούμε γιατί  με τα έργα σου, κάνεις υπερήφανους τους Χιώτες .

Φίλες και φίλοι μου, πιστέψτε με, για να σας παρουσιάσω ως πρέπει το νέο πνευματικό δημιούργημα του Λευτέρη, θα χρειαστεί πολύς χρόνος. Σεβόμενος , και μη θέλοντας να σας κουράσω, μια και το πάνελ  κοσμούν αρκετοί αξιότεροι άνθρωποι των γραμμάτων από την δική μου  ταπεινότητα, περιορίζομαι στα ελάχιστα.

Κρατάτε με στοργή στα χέρια σας, ένα μεγάλου σχήματος βιβλίο περίπου 500 σελίδων. Ένα έργο ζωής δυο αιώνια ερωτευμένων παιδιών της Ιουλίας και του Λευτέρη. Ένα έργο αστείρευτης Δημιουργικής αγάπης και ατέλειωτης κοινής πορείας στο χρόνο. Ένα βιβλίο ποίημα αφιερωμένο στην καρδιά τους, στην ψυχή τους, στον εαυτό τους και στο κοινό τους σώμα. Ένα πολύτιμο, πανέμορφο και σπάνιο φωτορομάντζο. 

Λένε πως μια φωτογραφία, ισοδυναμεί με χιλιάδες λέξεις. Ανοίξτε το βιβλίο, ξεφυλλίστε  το και απολαύστε τις φωτογραφίες που το κοσμούν. Μοναδικές θα έλεγα με ανθρώπους οι οποίοι δεν θα πιστεύατε ότι ήταν φίλοι και ομοτράπεζοι του καλού μας  Λευτέρη….             Λευτέρη…  μας εκπλήσσεις με το εύρος των γνωριμιών και την κοινωνικότητα σου.

Ναι φίλες και φίλοι μου. Ο Λευτέρης Πυκνής μας εκπλήσσει και θα συνεχίσει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα. Πιστεύω πως είναι αχαρτογράφητος ωκεανός. Συνέχισε καλέ μου φίλε έως ότου να βρεις την Ιθάκη σου.

Σας κουράζω , το γνωρίζω αλλά πώς να αφήσεις ασχολίαστη την τεράστια προσωπικότητα του Λευτέρη. Κοιτώ και ερευνώ με δέος το εύρος και τα περιεχόμενα  / ντοκουμέντα που τόσο σχολαστικά και μεθοδικά συγκέντρωσε, φύλαξε και μας  χαρίζει με αγάπη, Πολύτιμες φωτογραφίες εποχής. Τηλεγραφήματα, γράμματα, ποιήματα, κάρτες, διπλώματα, επαίνους και τόσα άλλα, τεκμήρια εποχής. Πιστεύω, χωρίς υπερβολή, πως κάποιος ευφάνταστος κινηματογραφιστής θα μπορούσε να δημιουργήσει άνετα ένα φιλμ εποχής. Ο Λευτέρης, του παρέχει τα εχέγγυα της επιτυχίας. Σας είπα ότι θα μπορούσα να σας κρατήσω ώρες χωρίς να  κουράσω. Γνωρίζω ότι μόνο όταν ερευνήσετε αυτοπρόσωπος αυτό το βιβλίο στολίδι, τότε μόνο θα καταλάβετε το μέγεθος του έργου και της προσφοράς. Κάντε το κτήμα σας και ταξιδέψτε στις σελίδες του.

Φίλες και φίλοι μου, έχω το θάρρος δημόσια να ευχαριστήσω τον αδερφό μου τον Λευτέρη για ένα τεράστιο καλό που μου έκανε.  Βιώματα μου, με έκαναν να μην πιστεύω στον άνθρωπο. Πίστευα πως σε αντίθεση με εμένα τον πάντα δοτικό χαζό, είχε χαθεί η ανθρωπιά και μόνο από συμφέρον σε ζύγωναν οι άλλοι. Αυτές τις δύσκολες μέρες που βιώνει ο τόπος μας και εμείς, ο Λευτέρης με τα καμώματα του, μας έδειξε πως υπάρχει ακόμα φιλότιμο και ανθρωπιά. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι πρότυπα. Μέσα στο βαθύ σκοτάδι και την θολούρα των ημερών, σε ημέρες ανυπαρξίας πνευματικών  και πάσης φύσεως ταγών, ένας απλός άνθρωπος άνθρωπος. Ένα λαϊκό παιδί ‘’χύμα’’ όπως θα τον προσδιόριζαν όσοι δεν τον γνωρίζουν, μας ανοίγει φωτεινούς δρόμους ελπίδας . Μας έδειξε τον Σωστό δρόμο της προσφοράς και της αυταπάρνησης. Φίλε μου, θα έχεις δικαιωματικά το αιώνιο ευχαριστώ μου. Εσύ μαζί με μερικούς άλλους απλούς  ανθρώπους της διπλανής πόρτας κάνατε έναν ‘’γρουσούζη’’ να αναθεώρηση την ζωή του.

Λευτέρη σε ευχαριστώ

Αδέρφια μου, δύσκολες οι ώρες που περνάμε. Ας μην το βάλουμε κάτω. Ας μη σκύψουμε το κεφάλι μας. Ας μη λείψει ποτέ το χαμόγελο από τα χείλη όλων μας. Στο τέλος όπως πάντα, Εμείς θα είμαστε οι νικητές

Ταπεινά σας ευχαριστώ 

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

ΜΟΣΚΟΒΟΛΙΑ ΜΑΣΤΙΧΑΣ ΣΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ

 

Άρωμα Μαστίχας στην πλατεία Χαϊδαρίου 

Αυτή τη φορά οι τυχεροί της ημέρας δεν ήταν λίγοι.  Αντίθετα ήταν μια ολόκληρη κεντρική πλατεία σε ένα από τα ωραιότερα προάστια της Αττικής το Χαϊδάρι.   Το μέρος που είναι συγκεντρωμένος ο μεγάλος κορμός της Χιακής Παροικίας των Πυργούσων.  Η ακούραστη πρόεδρος του συλλόγου ‘’ ΤΟ ΠΥΡΓΙ ΧΙΟΥ’’ κ. Μαρία Μπρή Παπαμακαρίου,  τόλμησε και πέτυχε να κάνει, πιθανά, τη μεγαλύτερη χιώτικη  εκδήλωση σε ανοικτό χώρο. Όχι δεν ήταν  εκδήλωση από τις αξέχαστες εποχές που ο  ‘’ΚΟΡΑΗΣ’’ και η ‘’ΟΧΣΑ’’, γέμιζαν ασφυκτικά τις αίθουσες του ‘’ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ ‘’ της  ‘’ Αρχαιολογικής Εταιρείας’’ ή του ‘’ΧΑΝΔΡΗ’’. Η Εκδήλωση «ΑΡΩΜΑ ΜΑΣΤΙΧΑΣ ΧΙΟΥ», τα είχε όλα. Θα έλεγα πως ήταν ένα χαρούμενο πολύβουο και ζωντανό πανηγύρι. Με την πολύτιμη βοήθεια του Δήμου Χαϊδαρίου, κατάφεραν το ακατόρθωτο. Από πολύ ενωρίς ο χώρος της πλατείας Δημαρχείου είχε κατακλεισθεί  από συμπατριώτες μας της Αττικής και όχι μόνο.  Χιώτικα παραδοσιακά τραγούδια και Χιώτικα κεράσματα κυριαρχούσαν στο χώρο. Μια προσεγμένη υπαίθρια έκθεση φωτογραφίας, με θέμα το ‘’Θείο Δάκρυ’’ και τις διαδικασίες γύρω από την ζωή των ανθρώπων του Μαστιχιού, δεν άφηναν περιθώρια  σε κάποιον να βαριεστήσει.

Η Πρόεδρος Μαρία Μπρη Παπαμακαρίου , στο βήμα 

Η εκδήλωση άνοιξε με την προσφώνηση και το καλωσόρισμα όλων αυτών που τιμούσαν με την παρουσία τους την εκδήλωση. Διαβάστηκαν μηνύματα πολιτικών, πολιτειακών, δημοτικών αρχόντων  και φορέων του Μυροβόλου νησιού μας.  Ακολούθησε ο καθιερωμένος χαιρετισμός της Προέδρου,  πλαισιωμένος με άπειρα ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν παντοιοτρόπως   στην επίτευξη της εκδήλωσης. Ακολούθησε χαιρετισμός του Δημάρχου κ. Μιχ. Σελέκου. 

ο κ.. Μιχάλης Βαρλάς του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού 

Ο χαρισματικός Χιώτης ιστορικός κ. Μιχ. Βαρλάς, του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, με την ομιλία του «Οι άνθρωποι της μαστίχας και η σημασία τους για την ιστορία», μάγεψε το ακροατήριο του.  Όταν κατέβηκε από το βήμα, για πολλοστή φορά έδωσε στον καθένα μας, το δικαίωμα  να εκφράσει την απορία , συνάμα και  παράπονο ... «Μα γιατί σταμάτησε; Τα λέει τόσο όμορφα, απλά  και κατανοητά». Μεσολάβησε μια μουσικοχορευτική ανάσα  με τραγούδια του συγκροτήματος της Ματούλας Ντοβίνου και το χορευτικό του συλλόγου ντυμένο με όμορφες Πυργούσικες φορεσιές.

ο ενδοκρινολόγος Μιχάλης Κούτελος 

Άκρως διαφωτιστικός και τεκμηριωμένος ο λόγος του αγαπητού σε όλους Πυργούση ιατρού κ. Μιχ. Κούτελου με θέμα «Η μαστίχα διαχρονικά στην υγεία».  Ακολούθησε  προβολή θεματικού ντοκιμαντέρ  για τον κόπο της καλλιέργειας, συγκομιδής  και επεξεργασίας του αγιασμένου, μοναδικού προϊόντος. Ακολούθησε  γλέντι που κράτησε ως τις μεταμεσονύχτιες ώρες, υπό τους ήχους ζωντανής παραδοσιακής μουσικής.  Στην κυριολεξία   η ευωδιά της μαστίχας  έκαμε  να μοσχοβολά όλη η περιοχή . Η ευθυμία και η καλοσυνάτη ζωντάνια των συμπατριωτών μας, χάρισε αξέχαστες στιγμές σε όλους, ειδικά αυτές τις άσχημες ώρες που περνά ο τόπος μας. 

η χορευτική ομάδα του Συλλόγου ''ΤΟ ΠΥΡΓΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ''

Την υπέροχη εκδήλωση τίμησαν σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο του τοπικού Δήμου καθώς και διατελέσαντες Δήμαρχοι Χαϊδαρίου  Ο  Πυργούσης , Γ.Γ του υπουργείου Ναυτιλίας κ. Γιάννης Θεοτοκάς . Ο Αντι/ρχος Χίου κ. Ματθαίος Φαφαλιός.  Ο  Πανεπ. καθηγητής Ιωάννης Υφαντόπουλος, ο Πρόεδρος του ‘’Δρομοκαΐτειου ΨΝΑ’’ κ. Ισίδωρος Πρώιος  ο Πρόεδρος της  ΟΧΣΑ  Αργ. Κοκκινάκης,  μετά των προέδρων των Χιώτικων Συλλόγων Αττικής  … :  ‘’Χίων Ελευσύνας, Κων. Μαλαχιάς –   Καλαμωτούσων  Αττικής, Σεβαστή Περαντάκου -   Δέσποινα Ρικανιάδη,  Αρμολουσίων  - Δαφνούσων, Ευ. Μέλης -  Λεπτοπόδων, Ν.Κατσαρός  και του Αντιπ/δρου της Ομοσπονδίας Κώστα Λυμπουσάκη.  Επίσης ο συμπατριώτης μας Κυριάκος Τσιπούρας των ''Οικολόγων'' 

Κική Παπαμακάριου - Μιχ. Βαρλάς - Μιχ. Καριάμης - Μαρία Μπρη Παπαμακαρίου 

Ο γράφων Μ.Καριάμης , πρόεδρος  του «ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ» . Οι κυρίες των γραμμάτων και των τεχνών  Πόπη Στεφάνου Χαλκιά  και Ηρώ Μανέ . ο εκδότης της εφημερίδας  «ΧΙΑΚΟ ΒΗΜΑ»  Ισίδ. Γιαννακής καθώς και πρόεδροι Ιδρυμάτων, Φορέων και τοπικών συλλόγων του Δήμου.  Για τις λαχταριστές  χιώτικες παραδοσιακές γεύσεις  που έτυχαν πρωτοφανούς υποδοχής, φρόντισαν   οι :  Ηλίας Κατσίκης  και το ‘’ Μπουκιά και …ΧΙΟΣ’’ του ζεύγους Αποστόλη και Μαριλίτσας Ριμική.  Αισθάνομαι την υποχρέωση, ακόμα για μια φορά να πω ένα ‘’ μεγάλο μπράβο’’ στην ακούραστη Πρόεδρο και φίλη κ. Μαρία Μπρη Παπαμακαρίου και τους συνεργάτες της. Καλή Δύναμη. Καλό Κουράγιο και Καλή συνέχεια. Χίλια ευχαριστώ για την φιλοξενία και για όσα απλόχερα μας χάρισε .

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

Αποστόλης και Μαριλίτσα Ριμική των ...''Μπουκιά και  ...ΧΙΟΣ''

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

        

Λευτέρης Πυκνής

‘’ Όσα  φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος ‘’,  έλεγαν οι πρόγονοι μας για την κακιά στιγμή.  Κάπως έτσι ξεκινά η περιπέτεια  του φίλου μου Βαγγέλη Ρουφάκη. Ναι του γνωστού εκδότη των εκδόσεων και του περιοδικού ‘’ ΔΑΦΝΗ’’. Του ‘’Μοναχικού καβαλάρη του πολιτισμού ’’ , όπως αρέσκομαι να τον αποκαλώ. Μια άτυχη στιγμή από το πουθενά, τον έφερε από τον Δαφνώνα, μέσω ‘’Σκυλίτσειου νοσοκομείου Χίου’’ , στο ‘’Λάτσειο κέντρο εγκαυμάτων ’’.  Δεν έχουν σημασία οι πληγές και τα τραύματα που σημάδεψαν, πλήγωσαν  και ταλαιπώρησαν αφάνταστα το κορμί του καλού μας φίλου. Σκοπός μου δεν είναι να σας επηρεάσω συναισθηματικά.  Άλλωστε παρακλητικά, επιθυμία του παθόντος ήταν να μην πάρει έκταση το θέμα. Ήθελε μόνος του, λεβέντικα, να ξεπεράσει την διαμορφωθείσα κατάσταση. Εγώ αλλού θέλω να σταθώ. Άλλες καταστάσεις που προβάλουν το ανθρώπινο μεγαλείο θέλω να τονίσω. Απογοητευμένος από δικές μου τραυματικές εμπειρίες , τόνιζα έντονα και με έμφαση ότι έχει χαθεί το ‘’φιλότιμο’’ και η ‘’ανθρωπιά’’. Πόσο έξω είχα πέσει …!  Αναθεωρώ τις σκέψεις μου και καταλήγω  σε δικές μου λανθασμένες επιλογές … φίλων. Καλά να πάθω …! Τέλος πάντων, ευτυχώς το πάνθεο των φίλων μου κοσμούν ακόμα αρκετοί άνθρωποι που με τιμούν με την πολύτιμη φιλία τους. Κορυφαία θέση μεταξύ όλων αυτών κατέχει ο άτυχος ‘’αδερφός’’ μου  Βαγγέλης. Από την πρώτη στιγμή της περιπέτειας του, αρκετοί  φίλοι του, ξεδίπλωσαν όλο το μεγαλείο της ανθρωπιάς τους πάνω στην περίπτωση του. Ας με συγχωρέσει η ταπεινότητα τους, μια και χωρίς άδεια , θα αναφέρω ονόματα. Όμως  πρέπει. Επιβάλετε να ειπωθούν, ώστε να λειτουργήσει το παράδειγμα τους, σαν  κοινωνία προσφοράς αγάπης στους δεινοπαθούντες.  Ξεκινώ από τον ΑΝΘΡΩΠΟ, Λευτέρη Πυκνή. Ναι τον γνωστό σε όλους, πληθωρικό Λευτέρη. Από την πρώτη στιγμή έως την καλή ώρα  που παρέλαβε το εξιτήριο, δεν έλειψε στιγμή από το προσκέφαλου του πόνου. Ήταν αυτός που τον μετέφερε από τη Μυροβόλο στο Θριάσιο Νοσοκομείο.  Έμεινε νυχθημερόν, για εβδομήντα ημέρες, στο πλευρό του.  Ήταν αυτός που με μητρική στοργή, προσέφερε τα πάντα στον κατάκοιτο φίλο. Ο Λευτέρης, με τις τεράστιες νοσοκομειακές του γνώσεις, μια και μαθήτευσε και υπηρέτησε για χρόνια πλάι   στον Μεγάλο Γιάννη Αυγουστή, ήταν αυτός που μετρίαζε του πόνους . Ήταν αυτός που ανταποκρίνονταν στην κάθε δύσκολη στιγμή και επιθυμία. Ήταν αυτός χάρη στον οποίο στάθηκε στα πόδια του μια ώρα αρχύτερα. Ήταν αυτός που τον στήριξε ψυχολογικά στην κάθε δύσκολη στιγμή της απρόσμενη περιπέτειας.  Με μια λέξη. Ήταν ο καλός φύλακας άγγελος του. «Χέρια που υπηρετούν , προσφέρουν και απαλύνουν πόνο, είναι πιο Άγια από χέρια και χείλη που προσεύχονται  »Δεν θα σταθώ μόνο στην περίπτωση του Πυκνή, γιατί ευτυχώς για όλους μας δεν ήταν ο μόνος. Από την πρώτη στιγμή επί καθημερινής βάσεως και συγκινητική προσφορά η κ. Ευτυχία Καλιαγκά καθώς και δυο ξεχωριστοί  άνθρωποι της Χιακής κοινωνίας . Ο Σεβαστός Δάσκαλος κ. Γεώργιος Διλμπόης, που περιβάλει τον Βαγγέλη με Πατρική αγάπη και ο στενός του φίλος κ. Νίκος Χαβιάρας (του ‘’ ΝΗΡΕΑ ‘’), ο οποίος τον φρόντιζε σαν αδερφό του. Κάποιος άγνωστος , σε εμένα, κύριος Σταύρος  κόσμημα του επισκεπτηρίου . Από εκεί και πέρα θα αναφερθώ στην περίπτωση του Γιάννη Παληού των εκδόσεων ‘’άλφα πι’’. Με κάθε ευκαιρία Σαββατοκύριακου ή τριήμερου, άφηνε τη Χίο για να δηλώσει με την παρουσία και τη φροντίδα του την αγάπη στον καλό του φίλο. 

Μ.Καριάμης - Σταύρ. Μιχαηλίδης - Αλεξ. Καραμούζος

Θέλω να αναφερθώ σε τρεις καλούς κοινούς μας φίλους που λαμπρύνουν με την εν γένει παρουσία τους το Χιακό στερέωμα  τον Μανώλη Φύσσα, οποίος παρά του ότι ήθελε να είναι μαζί μου στο προσκέφαλο του ‘’αδερφού’’ μας δεν κατέστει δυνατόν  μια και έφυγε επειγόντως για Ισπανία, ώστε να σταθεί στο πλευρό ενός άσχημα τραυματισμένου Χιώτη ναυτεργάτη. Οι άλλοι δυο είναι ο Ναύαρχος ΛΣ (εα) κ Σταύρος Μιχαηλίδης, ο οποίος επανειλημμένος  με καλούσε στο τηλέφωνο για να ζητήσει να προσφέρει ότι απαιτούσαν οι περιστάσεις. Τέλος ο καπετάν Αλέκος Καραμούζος , ο οποίος όλο αυτό το χρονικό διάστημα αμέτρητες φορές την ημέρα με καλούσε στο τηλέφωνο, ώστε να είναι ενήμερος της κατάστασης. Θα μείνει αξέχαστη η συνάντηση μας στον θάλαμο ‘’104΄΄, όταν απρόσμενα παρουσιαστήκαμε μπροστά στα απορημένα μάτια των Βαγγέλη και Λευτέρη…. Πιθανά εκείνη η ημέρα να ήταν αυτή που ένα αχνό χαμόγελο χάραξε στα χείλη του πονεμένου φίλου μας…. Χαμόγελο ελπίδας που το είχε τόσο ανάγκη. Θα σταθώ στη κ Αργυρώ Κρόκου, άγνωστης μεταξύ αγνώστων, η οποία σαν έμαθε την περιπέτεια διαδικτυακά, έτρεξε να βρεθεί δίπλα τους και να δώσει ένα άλλο χρώμα με την παρουσία της. Κρατώ  τη ρήση της «» Δεν θα παραλείψω το ενδιαφέρον των Δημήτρη Μελαχροινούδη , Δημήτρη Αδριάνα, Κώστα  Φράγκου, καθώς και μεγάλο αριθμό φίλων από Χίο οι οποίοι με καλούσαν για να πληροφορηθούν νέα του Βαγγέλη. Όλες αυτές τις ημέρες το τηλέφωνο του Πυκνή ‘’άναψε’’ στην κυριολεξία μια και ήταν ο αποδέκτης της αγάπης και του ενδιαφέροντος για τον ξεχωριστό Βαγγέλη. 

 ''ΛΑΤΣΕΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ''

Θα ήταν ανεπίτρεπτο να μη σταθώ στην προσφορά όλου του προσωπικού , ιατρικού και νοσηλευτικού, που επανδρώνουν το ΘΡΙΑΣΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ. Νοσοκομείο Κόσμημα. Μια κουβέντα θα πω μόνο για όλο το προσωπικό. Πραγματικοί Λειτουργοί …!   Αν ξέχασα να αναφέρω κάποιον ας με συγχωρέσει .             Η απρόσμενη περιπέτεια , έδειξε όμως ότι αυτές τις δραματικές ώρες για την πατρίδα μας και το λαό της, υπάρχει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα . «Δεν χάσαμε την Ανθρωπιά μας». Όσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, ο κόσμος πρέπει να ελπίζει . Το χαμόγελο δεν πρέπει να λείψει από τα χείλη μας  Αδέρφια μου μην ξεχνάτε ότι πέρα από τα παιδιά μας, τα πιο σημαντικά ίχνη που αφήνουμε στο διάβα μας είναι αυτά της Αγάπης και  της προσφοράς                                                   Πριν κλείσω το άρθρο μου, θέλω να ευχαριστήσω όλο τον κόσμο για την προσφορά αγάπης και ενδιαφέροντος στον Βαγγέλη , μαζί με όλους αυτούς, πρέπει να αναφέρω την Φωτεινή μου. Συγχωρέστε με.               

Τους ευχαριστώ όλους από τα βάθη της ψυχής μου, τονίζοντας όμως με έμφαση .. : « Όσα προσφέραμε ο Βαγγέλης Ρουφάκης, μόνος του σε όλους μας, εμείς όλοι μαζί ούτε το ελάχιστον της προσφοράς του δεν μπορούμε να του ανταποδώσουμε »

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

'' ΙΔΡΥΜΑ ΑΝΤΩΝΗ ΔΑΜΑΛΑ'' – Εγκαίνια

Την Κυριακή 24 Μαΐου, το μεσημέρι όλοι οι δρόμοι του Πειραιά οδηγούσαν τους τυχερούς στην οδό Αλκιβιάδου 161, για να παραστούν  στα εγκαίνια του ιδρύματος  ‘’ΑΝΤΩΝΗ ΔΑΜΑΛΑ’’  . 

Η μεγάλη Χιώτικη παροικία της Αττικής  και όχι μόνο, είχαμε την χαρά να δει,  ένα όνειρο ετών, της κ Αναστασίας Δαμαλά, μετά από πολλούς κόπους και αγώνες, να  γίνεται πραγματικότητα. Με έκδηλη ικανοποίηση απολαύσαμε ένα αληθινό παλάτι. Ένα κτήριο στολίδι και κόσμημα για τον Πειραιά μας και την Αττική γη.

Η περάτωση σου, αποτελεί ευχάριστη είδηση και έκπληξη αν αναλογιστούμε τις άσχημες οικονομικές καταστάσεις που ταλανίζουν την πατρίδα μας και βασανίζουν το λαό της. Μετά από 40 νεκρά χρόνια, ένα ίδρυμα ανοίγει αισιόδοξα τις πύλες του για τους φιλομαθής και ερευνητές στο μεγάλο λιμάνι. Ένα ακόμα έργο Χιακής Ευποιίας στον μακρύ κατάλογο  της Χιώτικης παρουσίας σε αυτή την πόλη. 

η κ. Μαρία Χρονοπούλου

Μόνο όταν απολαύσεις με τα μάτια σου το εξαώροφο, παλατάκι με διάχυτη τη Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και την Χιώτικη αρχοντιά, θα καταλάβεις για ποίου μεγέθους έργο μιλάμε.  Μετά τον καθιερωμένο   για τις περιστάσεις Αγιασμό, η έφορος Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων κ. Μαρία Χρονοπούλου, διάβασε το πρόγραμμα της τελετής καθώς και χαιρετισμούς πολιτειακών αρχόντων και συλλόγων.

η Πρόεδρος του Ιδρύματος κ. Αναστασία Δαμαλά 

Ακολούθως από βήματος η πρόεδρος κ. Α. Δαμαλά, αφού ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους, αναφέρθηκε στο όραμα που έγινε πραγματικότητα και αφιερώνεται στη μνήμη όλων των δικών της. 

ο κ. Παναγιώτης Μητροπέτρος

Ο Ευρύτατα γνωστός Λυκειάρχης –Νομικός . Παναγιώτης Μητροπέτρος, με τον μεστό λόγο του μίλησε για την οικογένεια Δαμαλά και το ιστορικό έργο που άφησε πίσω του ο Αξέχαστος φίλος του. 

Νίκος Αρμενάκης Ναύαρχος Π.Ν (ε.α)

Ακολούθως ο Ναύαρχος Π.Ν (ε.α) Νίκος Αρτεμάκης με λόγια σταράτα που έκαναν αίσθηση, μίλησε για τις  αναμνήσεις και τα βιώματα μια και όλοι μας αποτελούσαμε την καθημερινή  του παρέα στο στέκι μας ‘’ Πειραϊκή Φωλιά του βιβλίου’’. Καλός γνώστης των Πειραϊκών και Πολιτιστικών δρώμενων, ο Ναύαρχος,  έπλεξε το εγκώμιο και την παρουσία των Χιωτών από κτήσεως πόλεως έως και σήμερα. 

ο κ. Χρήστος Μπαλόγλου

Τέλος ο πολυβραβευμένος πανεπιστημιακός κ. Χρήστος Μπαλόγλου, αναφέρθηκε τα βιώματα του ως φοιτητής του αείμνηστου  Πανεπιστημιακού Δάσκαλου Α. Δαμαλά. Ακολούθησε η κοπή της κορδέλας και το κτηριακό συγκρότημα του Ιδρύματος άνοιξε τις πύλες του για το κοινό.   

η κοπή της κορδέλας 

Το κτήριο διαθέτει Βιβλιοθήκες. Μουσείο. Αίθουσες εκδηλώσεων. Παρεκκλήσιο στη μνήμη Αγίων Αντωνίου και Νικολάου. Σκοποί του ιδρύματος είναι η προώθηση των Γραμμάτων, Επιστημών, Τεχνών.  Σχετική ανακοίνωση αναφέρει . «Το Ίδρυμα Δαμαλά έχει όραμα την πνευματική καλλιέργεια και παιδεία στις πανανθρώπινες αξίες και την οικουμενικότητα του ελληνικού πνεύματος. 

Η γέννηση της ιδέας της δημιουργίας του Ιδρύματος Δαμαλά οφείλεται στον αείμνηστο πανεπιστημιακό καθηγητή, επιστήμονα και συγγραφέα, Αντώνη Δαμαλά, μια πολύπλευρη και πολυσχιδή επιστημονική προσωπικότητα, που συνδύαζε επιστημονική γνώση και υψηλά ιδανικά. 

Ο ίδιος θεωρούσε την παιδεία συντελεστή διαμόρφωσης της κοινωνικής ευημερίας, της ποιοτικής δημοκρατίας και της ανθρώπινης αλληλεγγύης». Ακολούθησε πλούσιο παραδοσιακό κέρασμα. Σαν ‘’μαρτυρικό’’ της παρουσίας τους, στους τυχερούς της τελετής, προσφέρθηκε μετάλλιο με το οικόσημο της οικογένειας και του ιδρύματος.

Ν. Αρτεμάκης Ναύαρχος Π.Ν (ε.α)  Μ. Καριάμης Πλοίαρχος Ε.Ν (Φίλοι Αντ. Δαμαλά )

Καλή ευόδωση στο έργο και τους σκοπούς του Ιδρύματος. Για το καλό του Πειραιά και της Χίου μας, ευχόμαστε ολόψυχα να υπερβεί κατά πολύ τα οράματα των δημιουργών του. Η κυρία Αναστασία Δαμαλά , εκ του αποτελέσματος  θα πρέπει να αισθάνεται  απόλυτα δικαιωμένη και ευτυχισμένη.

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Σαλόνι Φωτογραφιών  : 

Α. Δαμαλά - Μαίρη Παπακωνσταντίνου Γλύπτρια 

Πόπη Χαλκιά Στεφάνου - Μ. Χρονοπούλου - Αγγ. Συρρή Στεφανίδου

Ισιδ. Πρώιος Πρόεδρος ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟΥ ΨΝΑ