Το ... Καρδαμυλίτικο Αποτώρι... Βγήκε Σεργιάνι ... !!!

Η γειτονιά του Άγιου Λουκά ... σύσσωμη στην υποδοχή και το ... Καλωσόρισμα ! 

Aπόγευμα Τετάρτης, 17/8,  στην ασφυκτικά γεμάτη, πλατεία του Αγίου Λουκά στα Άνω Καρδάμυλα παρουσιάστηκε το 3ο βιβλίο του Αδερφικού Φίλου, καπετάν Αλέκου Καραμούζου με τίτλο «Καρδαμυλίτικο αποτώρι» των εκδόσεων "Άλφα Πι". Θέλω να σταθώ και να επισημάνω την Φανταστική Παρουσίαση που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα ... ή μάλλον πολλοί θα ζηλεύουν από εκείνο το απόγευμα,  αυτό που διαδραματίστηκε στην παλιά γειτονιά του καπετάν Αλέκου.  Πλαισιωμένος από φανατικούς φίλους, με το πάνελ να αποτελούν, για αυτή την περίπτωση,  κορυφαίες προσωπικότητες (πχ οι κυρίες Ευ. Παπαζή – Δέσποινα Γέμελου – Ε. Φύκαρη καθώς και οι : Ναύαρχος ΛΣ (εα) κ Σταύρος Μιχαηλίδης. Ο Αδελφικός φίλος του καπετάν Χρήστος Μιχαλιός)  Στο πλευρό του, ο εκδότης Ι. Παληός , των εκδόσεων «Άλφα Πι», που τιμούν με την ποιότητα τους την Χίο μας . Ο παλαίμαχος Πλοίαρχος - Συγγραφέας καπετάν Κώστας Μ. Φράγκος, ο Μανώλης Γ, Φύσσας, ο Πέτρος Μαθιούδης, ο κ Γιάννης Τζούμας της «ΑΛΗΘΕΙΑΣ» και ο γράφων οι οποίοι χαιρετίσαμε την εκδήλωση. Θα σταθώ σε ένα σημείο του χαιρετισμού μου. Για πολλοστή φορά, τόνισα και επεσήμανα αυτά που έγραψε ο Μανιάτης Ιστορικός Μέξης, ότι : Η «Καρδαμύλη», υπήρξε δημιούργημα και αποικία Λελέγων και Πελασγών που ήρθαν από τη Χίο. !!! Τα Καρδάμυλα μας ίδρυσαν την Καρδαμύλη και όχι το Αντίστροφο. Μνημόνευσα τον Αείμνηστο καπετάν Άγγελο Αγγελιδάκη, μια και ήταν ο πρώτος στον οποίο έδωσα τότε τις φωτοτυπημένες σελίδες με την Ιστορική Αλήθεια!

Μ.Καριάμης - Ε. Παπαζή - Στ. Μιχαηλίδης (Ναύαρχος ΛΣ εα) - Χρ. Μιχαλιός - Φύκαρη - Δ. Γέμελου

Κοντά του η αγαπημένη οικογένεια του και Φίλοι από κάθε σημείο της Χίου. Έντονη η παρουσία των Βορειοχωρούσων των χωριών της Άγιας Μάνας Γης της Αμανής! 

 Χωρίς την πρόθεση, να αδικήσω κάποιον από το εκλεκτό πλήθος των ακροατών θα ονοματίσω κοινούς φίλους για παράδειγμα τις κυρίες Αλίκη Παναγιωτοπούλου  – Φράγκου. Τιτίκα Αγγελιδάκη. Δέσποινα Καραγιάννη – Κουτσουράδη. Νίκη Καρούση. Κατερίνα. Αγγελικούση Αδελφές Παππή. Ρένα Παγούδη καπ. Γιάννη Κοντο, κ.α. Για να μην κουράσω θα αναφέρω τον κ. Ν. Μίμαρο. Να θυμίσω ότι η αδικοχαμένη Μητέρα του, είχε γεννηθεί στο χωριό της  Πιραμάς, την οποία ο καπετάν Αλέκος, θεωρεί δεύτερη πατρίδα του. Και μια μιλάμε για την αξέχαστη Μητέρα του, όλοι πιστεύουμε ότι, χθες ήταν ανάμεσα στην «Αόρατη Κουστοδία, αντάμα με τον Πατέρα και φίλους του» και έβλεπαν  τα δρώμενα από ψηλά!

Εμμ. Φύσσας - Μιχ. Καριάμης - Αλ. Καραμούζος - Πιο πολύ Αδέρφια, παρά φίλοι 

Καπετάν Αλέκο – Αδερφέ μου, το Νέο Βιβλίο σου, δεν έχει ανάγκη του δικού μου «Καλωσορίσματος» ή την όποια προβολή από την αδύναμη γραφίδα μου. Από μόνο του Αξίζει πολλά και στην πορεία του θα γράψει Ιστορία. Απλά προβλέποντας το αισιόδοξο αύριο, θα σου ευχηθώ από τα βάθη της ψυχής μου Καλή Δύναμη και Κουράγιο. Στον νου σου να έχεις πως γράφεις Ιστορία για τις γενιές που έρχονται. Για να θυμούνται και να ακούν την Άγια Ντοπιολαλιά των προγόνων τους. Συνέχισε Αδερφέ … !!!

Μιχάλης Γ. Καριάμης

 

Κάθε στιθαμή γης καλυμμένη απο φίλους του καπετάν Αλέκου

Υγ. Μετά την καταστροφή του Φυτικού Μαθουσάλα της Χίου, του υπερχιλιόχρονου «Πρίνου του Άγιου Γιαννιού στην Κυδιάντα», είχα δώσει όρκο στον εαυτό μου, σαν διαμαρτυρία, να μην ασχοληθώ πια με τίποτα. Για χάρη του Βιβλίου σου και για εσένα καταπατώ τον όρκο μου … και να σου πω κάτι Αδερφέ  … : «Νιώθω Χαρούμενος»

Δημ. Μελαχροινούδη - ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΡΡΙΚΟΣ

(Ο  Αγνοημένος  Οραματιστής που δεν  Πρόφτασε και η  Ανάδειξή του )

                               

Κρατώ στα χέρια μου, ένα ακόμα ιστορικό πόνημα του ακούραστου «Νοτιοχωρούση» φίλου μου καπετάν Δημήτρη Διον. Μελαχροινούδη. Ένα σκαλοπάτι στο οικοδόμημα της προβολή του Μεγάλου αγνοημένου .  Μια ακόμη δωρεά στο ψαγμένο, αναγνωστικό κοινό της Χίου και όχι μόνο από τις εκδόσεις «άλφα πι», που απλόχερα έχουν στολίσει το μυροβόλο νησί μας, με τόσα έργα τέχνης, μια και τα βιβλία τους αποτελούν κοσμήματα που μας κάνουν όλους τους Χιώτες υπερήφανους! 

Μάχιμος και ακούραστος αγωνιστής της ιστορίας του πολιτισμού και της αγνότητας της γης ο καπετάν Δημήτρης, παραμένει πρωτοπόρος στην έρευνα. Έφερε στο φως άγνωστες πτυχές της ιστορίας του τόπου μας. Πλαισιωμένος από λίγους μα καλούς φίλους  πέρασε τη ζωή του σκυμμένος στη γη να συζητά και να πολεμά τους «Σχίνους» ή ξεχασμένος για μήνες στη βιβλιοθήκη να ξεθάβει από σκονισμένα βιβλία, άγνωστες ιστορίες για ανθρώπους, συμβάντα  και καταστάσεις.

Ήταν αυτός που πέραν από τις παρεμβάσεις του για τα φυτοφάρμακα, μίλησε για τα μνημεία της φύσης και δίνει μέχρι σήμερα τον απελπισμένο αγώνα του, για την αναγνώριση τους. Δυστυχώς σε σφαλισμένα αυτιά και αδιάφορους ανθρώπους.

Ήταν αυτός πρώτος που ξέθαψε από την αφάνεια και τη λήθη τον ξεχασμένο Σταυραετό της Χίου. Τον Προάγγελο της Ενωμένης Ευρώπης . Για τον Έλληνα Αρχάγγελο και Ήρωα. Για τον «Μεγάλο Οραματιστή», που εσκεμμένα αγνοεί το κατεστημένο. Μιλάμε για τον Κώστα Δημ. Περρίκο από την Καλλιμασιά. Πνεύμα σπινθηροβόλο και αδούλωτο. Αντισμήναρχος επ’ ανδραγαθία, και απότακτος του 1935, αν αυτό λέει τίποτε…. !  

Ο καπετάν Δημήτρης, υπήρξε πρωτεργάτης της άτυπης ομάδας «ΦΊΛΟΙ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟΥ». Πέρα των όσων κατάφερε συλλογικά αυτή η ομάδα, μια από τις βασικές επιθυμίες της, ήταν η έκδοση ενός βιβλίου, το οποίο θα είχε σκοπό,  όχι την προβολή ενός ακόμα στρατιωτικού ήρωα αλλά ενός πρωτοπόρου για την εποχή του «ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗ». Σε γενικές γραμμές το υπέροχο βιβλίο του Σμήναρχου Παντελλή Βαττάκη, κάλυψε με τον καλύτερο τρόπο την προβολή του Στρατιωτικού Ήρωα.

καπετάν Δημήτρης Μελαχροινούδης 

(Νοτιοχωρούσης)

Έτσι στο πόνημα του ο καπετάν Δημήτρης, πέρα από τα βασικά Οράματα και τις Ιδέες του Κ. Περρίκου, ασχολήθηκε με τον συνεχή αγώνα του ώστε να βρει πρώτα στη Χίο την θέση που του αρμόζει Υπάρχουν ίχνη της  ατελέσφορης αγωνίας του, ώστε να αναγνωρισθεί ό ήρωας μας, «ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ». Πέραν όλων αυτών υπάρχει αναλυτικά το αποτύπωμα της άτυπης ομάδας, με ότι έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Κυρίως δημοσιεύματα στον τύπο. Παρεμβάσεις σε πολιτικούς άρχοντες, είτε επρόκειτο για Βουλευτές, Ευρωβουλευτή, Δημάρχους ή Στρατιωτικούς. Πάντα με την βοήθεια του Έντυπου και Ηλεκτρονικού Τύπου, μα και απλών πολιτών και Συλλόγων οι οποίοι ενστερνίστηκαν τα πιστεύω της μικρής ομάδας, τον δίκαιο αγώνα της και τον στήριξαν με την παρουσία τους.  

Δεν θα ονόμαζα το έργο του καπετάν Δημήτρη, κατάθεση ψυχής, μια και ο ίδιος λέγει ότι, απλά μάζεψα δημοσιεύσεις και τις έβαλα σε μια σειρά για να μάθει ο κόσμος ότι τίποτα δεν γίνετε τυχαία .Τα πάντα αποκτώνται με σχεδιασμό και κόπο. Πιθανά μέσα από τις 270 πολύτιμες σελίδες του βιβλίου,  να καταφέρει να φέρει στην επικαιρότητα τον έντεχνα, αγνοημένο οραματιστή και να αναδείξει στο ευρύ κοινό και κυρίως στην αυριανή ελπίδα μας, την μαθητιώσα νεολαία τις πανανθρώπινες σκέψεις και τα οράματα που σκόπιμα κρύβει το κατεστημένο.

Καλό θα ήταν το βιβλίο να γινόταν κτήμα του κάθε μαθητή. Αν δε αυτό είναι δύσκολο, θα ήταν κατορθωτό να ενταχθεί σε κάθε σχολική ή κοινοτική βιβλιοθήκη.

 

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Μέλος της Άτυπης ομάδας

«ΦΙΛΟΙ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟΥ»

 

 

 

  

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ

'' Όσα πάνε κι' όσα έρθουν στο Μυαλό και την ζωή ''

Το νέο βιβλίο του Λευτέρη Πικνή

Δεν ξαφνιάζει πλέον. 

Από τον εκρηκτικό  μου φίλο Λευτέρη, όλα να τα περιμένεις. Το είπε και το έκανε «πριν από τις γιορτές, θα έχεις στα χέρια το νέο μου βιβλίο» Πριν ακόμα ο αλέκτωρ, αποφασίσει να λαλήσει, δέχθηκα το νέο του πόνημα. Όχι, δεν καβάλησε το καλάμι. Όνειρα ζωής πραγματοποιεί από τη μια. Από την άλλη, δεν τον αφήνουν να αγιάσει οι αμέτρητοι  φίλοι και καθημερινοί αναγνώστες του. Ανήσυχος – Οξυδερκής – Άφοβος – Πνεύμα ελεύθερο - Άνθρωπος που πιάνει τον παλμό και τα ερεθίσματα της ημέρας. Πρόσθεσε σε αυτά το τάλαντο της γραφής και να το αποτέλεσμα. 
Μια και τα περισσότερα δημοσιεύματα του, είδαν το φως στο blog μου ‘’ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΦΙΛΩΝ ‘’ και ακολούθως σε ομάδες μου του facebook, πριν ακόμα δημοσιευθούν στις Χιώτικες εφημερίδες ”ΑΛΗΘΕΙΑ’’ και ‘’ ΧΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ’’, γνωρίζω από πρώτο χέρι τα σχόλια του κοινού του. Παρά το φρένο και  ενστάσεις, τις δικές μου και των στενών φίλων ο ‘’αχαλιναγώγητος’’ Λευτέρης, πρώτος και καλός να καυτηριάσει – επαινέσει – σχολιάσει τα καλώς ή κακώς κείμενα. Αγύριστο κεφάλι. Που να με ακούσει όταν τούλεγα μα δεν καταλαβαίνεις ότι όλοι οι ΄΄καναπεδάτοι’’ και οι ‘’αραχτοί’’ περιμένουν τον… Λευτέρη να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Το δικό του εκείνος. «Γιάδε, σούστειλα ένα άρθρο. Δεν θέλω ούτε τελεία να αλλάξεις ». «Μη ξεχάσεις πως θέλω το χρώμα των γραμμάτων να είναι πράσινο. Το χρώμα της ελπίδας».  

Στις διακόσιες σαράντα σελίδες, περιλαμβάνει μια μακριά διαδρομή πενήντα δύο ετών από το πρώτο του δημοσίευμα (1964). Δημοσιεύματα ‘’αιχμηρά’’. Δημοσιεύματα τα οποία οπωσδήποτε ξεσήκωσαν αντιδράσεις και ποικίλα σχόλια. Δεν δίστασε να κονταροχτυπηθεί με θάρρος απέναντι σε ιδέες και καταστάσεις. Απλό παράδειγμα. Ήταν ο πρώτος που έβαλε τις φωνές με την ανεπίτρεπτη κατάσταση που είχαν διαμορφώσει τα κύματα ‘’μεταναστών και προσφύγων’’ στο νεκροταφείο στο Μερσινίδι. Αν δεν έβαζε τις φωνές, ώστε να γίνει γνωστό το θέμα στο ευρύ κοινό  της Χίου, ακόμα αυτοί οι δυστυχείς άνθρωποι θα ήταν εκεί. Δεν δίστασε όμως ούτε λεπτό να πει δημοσίως τα εύσημα  στον περιφερειάρχη κ. Σταμάτη Κάρματζη και σε όλες τις εμπλεκόμενες αρχές και υπηρεσίες όταν δόθηκε κάποια λύση. Δεν δίστασε ποτέ, να πει με το όνομα τους τις όποιες αντιθέσεις του κατά πρόσωπο με πολιτικούς και πολιτειακούς άρχοντες. Τις πιο πολλές φορές άκομψος και σκληρός ο λόγος του. Λόγος ανθρώπου αγανακτισμένου. Λόγος ενός θυμωμένου ανθρώπου ο οποίος δεν θέλει να υποταχθεί ή να δείξει αδιαφορία  σε ότι δεν συμφωνεί και δεν αισθάνεται άνετα.  

Σταματώ εδώ και σας αφήνω ανεπηρέαστους να διαμορφώσετε δική σας άποψη στα όσα καταθέτει και δεν είναι λίγα. Αισθανόμενος την ανάγκη να τονίσει το νέο κεφάλαιο της πολυτάραχης ζωής του, κάνει αναφορά στους σημερινούς του φίλους, ανάμεσα στους οποίους τοποθετεί και εμένα με συχνές αναφορές.               

Τον ευχαριστώ θερμά, ακόμα όμως πιότερο για τις «Αλάνθαστες», ιατρικές συμβουλές του, αλλά και για την καθημερινή επικοινωνία του μαζί μου. 

«Μπορεί να πίκρανα ή και εγώ ο ίδιος να έχω μέσα μου πικρία, αλλά το ήθος μου και τα συναισθήματα μου προς τους συνανθρώπους μας δεν μου επιτρέπουν συνειδησιακά να κρατώ κακία. Όλα τα διαγράφω από τη σκέψη και το μυαλό μέσα το αργότερο σε πέντε λεπτά … Αν πίκρανα με τις συμπεριφορές μου ορισμένους ας με συγχωρέσουν. Διαθέτω περίσσια Αγάπη για όλο τον κόσμο.

Λευτέρης Πυκνής»

Με αυτά τα λόγια βγαλμένα από την καρδιά ενός μικρού παιδιού, παρά του ότι κοντεύει τα εβδομήντα, ρίχνει αυλαία. Εσείς μπορείτε να του κρατήσετε κακία μετά την εξομολόγηση του; Τι να σας πω. 

Εγώ ένα μόνο γνωρίζω πως ο Γιάννης Παληός και οι εκδόσεις «άλφα πι», θα πρέπει να είναι υπ, ατμό για το επόμενο βιβλίο. 

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν 

ΤΑ ΄΄ ΚΑΡΤΙΝΙΑ'' ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΛΙΟΥ

Το απόγευμα της Κυριακής, στον αύλειο χώρο του Σχολικού κέντρου  Καρδαμύλων, όσοι τυχεροί έλαχαν εκεί , και δεν ήταν λίγοι, έζησαν μια όμορφη εκδήλωση που διοργάνωσε ο «Φιλοπρόοδος Όμιλος Καρδαμύλων». Σκοπός της εκδήλωσης ήταν παρουσιάζοντας το βιβλίο «Καρτίνια», να τιμήσει τον ακούραστο εργάτη του πολιτισμού και συγγραφέα καπετάν Χρήστο Γ. Μιχαλιό. Άνθρωπο - Πηγή γνώσης και κινητήριο δύναμη, κάθε τι καλού στο χωριό τους. 

καπετάν Χρήστος Μιχαλιός

Η δραστήρια πρόεδρος του Φ.Ο.Κ κ. Ειρήνη Βλήτα είχε σχεδιάσει ένα πλάνο, ώστε οι καλοί φίλοι και γνώστες του καπετάν Χρήστου και του έργου του να είναι αυτοί που θα μίλαγαν. Δυστυχώς παρά την θέληση του, δεν κατάφερε να είναι αντάμα με την αδιαίρετη παρέα μας. Η Πρόεδρος του ΦΟΚ, με τον χαιρετιστήρια ομιλία της, κήρυξε την έναρξη της υπέροχης εκδήλωσης την οποίαν τιμούσαν ο βουλευτής Χίου κ. Ανδρ. Μιχαηλίδης. Ο Στρατιωτικός Διοικητής της περιοχής και πλήθος ανθρώπων. Η Αξιολογότατη κ. Δέσποινα Γέμελου, με έναν εμπεριστατωμένο και μεστό ουσίας λόγο, προσδιόρισε και ανέλυσε το έργο του τιμώμενου συγγραφέα. 

Οι κυρίες των Καρδαμύλων

Ακούστηκαν ποιήματα  από νεαρές κυρίες συνοδευόμενα με επίκαιρο φωτογραφικό υλικό. Συνέχεια στην παρουσίαση έδωσαν ο λόγιος αδερφός μας Μανώλης Φύσσας Μηχανκός Ε.Ν. και ο γράφων.

Μ΄Καριάμης - Χρ. Μιχαλιός - Εμμ. Φύσσας

Παραθέτω τον λόγο μου που αντανακλά και καθρεφτίζει την αγάπη και την εκτίμηση στο έργο μα και στο πρόσωπο του :

« Η Φιλία μας, χάνεται στο χρόνο ..... Αν θυμάμαι καλά, η αρχή της γνωριμίας μας,  έγινε μέσω ραδιοτηλεφώνου,    σε κάποια ράδα. Τα πλοία μας  περιμέναν για φόρτωση. Το δικό μου,  κοσμούσε με την παρουσία του κοινός φίλος, ο Μανώλης Φύσσας. Εραστής και αυτός της θάλασσας και της γραφίδας.  

Αξέχαστες ημέρες  και θύμισες.

Συνάδελφοι, από άλλα Ελληνικά βαπόρια, περίμεναν ανυπόμονα, πότε θα ανέβει ο καπετάν Χρήστος  στη γέφυρα του πλοίου για να ακούσουν τον καθάριο και στιβαρό λόγο του.

Πολλές φορές διάβαζε δημοσιευμένα κείμενα του. Θαυμάζαμε τη δύναμη του μυαλού και της γραφίδας  του . Ήταν η εποχή που μαζί άλλα παιδιά των Καρδαμύλων αποτελούσαν ένα φανταστικό πυρήνα ενέργειας και δημιουργίας του Φιλοπρόοδου Συλλόγου τους, κοινωνώντας το όνειρο.  

Λάτρεις και οι δυο του τόπου μας, των παραδόσεων και της ιστορίας του, δεν χάσαμε την ευκαιρία να πάει χαμένη.   Αμέτρητες οι ώρες που αναλώσαμε περπατώντας στα Κοίλα στον  Κουλαλά και  στην  παράλια περιοχή.

Τις ώρες της ανάπαυλας, απάγγελε ξεχασμένα μεσαιωνικά τραγούδια της Χίου.Κινητή βιβλιοθήκη  και πηγή γνώσης για την μεγάλη σε έκταση περιοχή των Καρδαμύλων.

Πιστεύω πως δεν θα υπάρχει σπιθαμή γης που να μη την έχει εξερευνήσει .Αξέχαστες θα μείνουν οι περιγραφές του από τα Θεόκηπα. Το Ρημόκαστρο  και την Ελληνόστρατα .

ΚΑΡΙΑΜΗΣ - ΜΙΧΑΛΙΟΣ - ΦΥΣΣΑΣ 

Η αγωνία μου για να μη χαθεί αυτή η πολύτιμη γνώση, με έκανε πιεστικό απέναντι του, στο να καταγράψει και να εκδώσει  κόπους και έρευνες  μιας ολόκληρης ζωής. Χαράς ευαγγέλιο το πρώτο του βιβλίο «ΤΑ ΚΑΡΔΑΜΥΛΑ  ΑΝΑ ΤΟΥΣ  ΑΙΩΝΕΣ».  Του άνοιξε διάπλατα τη στράτα που βάδισαν τόσοι σημαντικοί άνθρωποι του πνεύματος.

                     

Τα Καρδάμυλα ανά τους Αιώνες . Το βιβλίο του καπετάν Χρήστου Γ. Μιχαλιού 

Δεν είναι τυχαία η τεράστια  προσφορά αυτού του παραδείσια προικισμένου τόπου και των ανθρώπων του στα γράμματα. Από τους Μεγάλους   Συκουτρή . Ζολώτα. Βίο. Σαρικάκη. Μαδιάδες. Αδαμάντιο Λεμό. Τους Όσιους Νικηφόρο και Άνθιμο. Στους καπετάν Άγγελο Αγγελιδάκη. Καπετάν Νικόλα Φύκαρη. καπετάν Αλέκο Καραμούζο, καπετάν Κώστα Φράγκο καπετάν Χρήστο Μιχαλιό καθώς και τις κυρίες Πόπη Χαλκιά – Στεφάνου . Ευαγγελία Παπαζή και όχι μόνο. Φυσικά και δεν μπορώ αναφέρω  λόγω χώρου τον μακρύ  κατάλογο   των προικισμένων Καρδαμυλιτών οι οποίοι άφησαν έργο και   υποθήκη αγάπης για αυτό τον τόπο. Ας με συγχωρέσουν.

Αρκετές φορές, αναρωτήθηκα  αν η Ελληνική Παιδεία στο πρόσωπο του καπετάν Χρήστου , έχασε έναν άξιο λειτουργό της.Για πολλούς και διάφορους λόγους τον κέρδισε ο ατέλειωτος πόντος και τα μακρινά ταξίδια.Αλήθεια, πόσοι από τους ανθρώπους της στεριανής ρουτίνας, θα γνώριζαν τη ζωή των  αγωνιστών  της θάλασσας, αν δεν υπήρχε η γραφίδα ενός Καβαδία ;

Όμως , πιστέψτε με,

για μένα, τον θαλασσοδαρμένο ποντοπόρο ναυτικό του σήμερα, πιο κοντά μου, πιο πιστικός είναι ο στοίχος του Καρδαμυλίτη Φίλου μου.

Δεν είμαι ασεβής απέναντι του Καβαδία ..!  

Τιμώ  όσο τίποτα άλλο τα ποιήματα των  : καπετάν Χρήστου Μιχαλιού – Μανώλη Φύσσα, και το τεράστιο ανέκδοτο έργο τους.

Α. Κατέρη Πρώιου - Στ. Τσικουδή - Μ. Καριάμης - Ειρ. Βλήτα Κοντού - Μαν. Φύσσας

Ευελπιστώ  πως μια μέρα και ο Μανώλης, θα γίνει κοινωνός  πνεύματος  με το λιτό  και όλο νοήματα λόγο του .

Ο καπετάν Χρήστος  της συνεχούς προσφοράς, σε κάθε τομέα πολιτιστικών δραστηριοτήτων,  καλό θα είναι όσο καιρό, γυρνά στις θάλασσες του κόσμου, τις σκέψεις και τις ιδέες του να τις αποτυπώνει στο χαρτί. Θα είναι τεράστια η πανανθρώπινη προσφορά του. Προτού ανοίξω την ψυχή του... Τα  «Καρτίνια» , που είχε την καλοσύνη να μου το προσφέρει, το παρέλαβε η σύζυγος μου να του ρίξει μια ματιά. Δεν το άφησε από τα χέρια της, παρά μόνο σαν το τέλειωσε μονορούφι. Κάθε λίγο, σταματούσε το διάβασμα, για να σκουπίσει τα δάκρια από τα μάτια της. Κάθε τόσο, σταμάταγε την προσήλωση της στο διάβασμα για να σχολιάσει με τρεμάμενη φωνή, κάποιο ποίημα, κάποια παράγραφο ή κάποιο τμήμα αυτής της Θείας Μυσταγωγίας που  ζούσε.

Κάθε σελίδα την έφερνε σε πονεμένες δύσκολες ώρες που ζήσαμε στα σιδερένια κάτεργα του μόχθου ή στις ατέλειωτες μέρες του ψυχοφθόρου χωρισμού μας.

Σαν τέλειωσε  από μέσα της έβγαινε οργή. Ψέλλισε. «Ας το στείλει ο καπετάν Χρήστος,  στους ανάλγητους  Εθνοπατέρες μας, για να μάθουν λίγα από τα συναισθήματα και τη ζωή των Ναυτικών ».  

Καλή μου Φωτεινή ..., στων κουφών την πόρτα !

 ''ΠΛΟΙΟ ΣΕ ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ '' - Διασκευή Μ. Καριάμη

Αν προσπαθήσω να αξιολογήσω  το  πνευματικό απόσταγμα του  φίλου μου,  ποίημα προς ποίημα, θα έκαμνα αδικία.

Δεν μπορώ να κάμω τέτοιο ανοσιούργημα και να κατατάξω ή να ομαδοποιήσω κάποιο από αυτά. Αδιάσπαστο σύνολο είναι όλα μαζί. Μια αδιαχώριστη ενότητα, καταγραφής, που μόνο άνθρωποι του πνευματικού επιπέδου και της ευαισθησίας του, μπορούν να συνθέσουν και να εκφράσουν.

Σήμα κατατεθέν για όλο το πόνημα του,οι πρώτες λέξεις από την κατάθεση της ψυχής του στα ... «Καρτίνια».  «Με θλίβουνε οι πικραμένοι ναυτικοί, τα πάθη τους τα βυθισμένα στο σκούρο μπλε του ωκεανού» . 

«Ασύμμετρης πλάνης ταξιδιώτης, ανάμεσα σε δυο ζωές , η αγωνία του Οδυσσέα για την επιστροφή στην Ιθάκη» ....

Πόσο απλά, πόσο Δωρικά, προσδιορίζει την ύπαρξη  του, μα και τον κάθε ναυτικό. 

«Είναι η θάλασσα που με κλείνει σε κύκλους όπως το βότσαλο που πετάνε στο νερό»

Τι ποιο ορθός ορισμός για το αιώνιο δέσιμο του ναύτη με το  πλάνο αρμυρό Στοιχείο /Στοιχειό  ;

Ο πόνος κυνηγός, σαν λαγωνικό, σε βρίσκει κρυμμένο .... «Στης βάρδιας της νυχτερινής την ώρα όπου ξυπνούν οι αναμνήσεις.» Και αυτή η άστοργη πλανεύτρα ...και συ μες την μοναξιά και τον παραλογισμό σου θαρρείς πως … « μπρος μου έπεσε ένα κομμάτι ουρανός της Χίου ...!!! »

Το '' Όρος ''

Αχ αυτός ο πολυαγαπημένος  Άγιος και Μυροβόλος τόπος που παράφορα λατρεύουμε όλοι οι απανταχού Χιώτες ξενιτεμένοι .Ποτέ μα ποτές δεν βγαίνει από τους λογισμούς και την ψυχή μας. «Πώς να μη νοιώθει κανείς κουρασμένος μ  όλη αυτή την ομίχλη που πέφτει » στα μάτια μας και στερεί ακόμα και τη θέα του νησιού μας. Μαύρες σκέψεις  σε ζώνουν όταν  «Ακούς το σπάραγμα του γλάρου στο κατάρτι ...κι η ελπίδα φύκι μαραμένο και άψυχο» ... Αφουγκράσου  και «Άκου το σύρσιμο της νύχτας στη θάλασσα, στα ατέρμονα πλάτια των ωκεανών !» Συνάδερφε και φίλε : «Δούλεψα χρόνια στα καράβια, ο απέραντος ωκεανός , μετρημένος με μίλια δεν μου λέει τίποτα»  Ναι φίλε και αδερφέ μου.... Η μεγάλη πλανεύτρα αγαπημένη μου, κάποτε άστοργα με ξέβρασε σακάτη !Με πόνεσε και δε μου λέει πια τίποτα, ούτε γυρίζει να με δει… και όμως, σφόδρα ερωτώμενος μαζί της, ακόμα την αγαπώ ! Και το χειρότερο από όλα, επαγγελματίες πολιτικοί που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους, με καταδικάζουν  άστοργα και με τιμωρούν γιατί , όπως και τη θάλασσα έκανα το λάθος και τους πίστεψα. Δυστυχώς για εμένα τον πάντα ευκολόπιστο αφελή !

Αδέρφια μου των Καρδαμύλων, ένα σας παρακαλώ «Μην ξεχνάτε πως είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ !» Μην  κάνετε τη χάρη και σκύψετε το κεφάλι σε αυτούς και τους ξένους κατακτητές… Κατοχή έχουμε και πάλι …’Όμως , όπως πάντα, στο τέλος εμείς θα είμαστε οι νικητές. Ψηλά  λοιπόν το κεφάλι και το χαμόγελο πάντα στα χείλη.

Η ζωή μου όλη, προσηλωμένη στη Δόξα και το Μεγαλείο της 

Καπετάν Χρήστο, μακάρι να είχα τη δύναμη  να σπείρω τα λόγια σου στα μυαλά όλων των ανθρώπων, ώστε να γίνουν κοινωνοί του ψυχικού μεγαλείου σου . Εγώ ένα έχω να πω μετά γνώσεως λόγου «Άτυχοι όσοι δε πιάσουν να διαβάσουν  τα «Καρτίνια», στα χέρια τους. Άτυχοι  όσοι δε διαβάσουν το όμορφο μα πονεμένο λόγο σου» .... !

Φίλε μου, το πιθανότερο, αυτή την ώρα να ετοιμάζεσαι να αφήσεις τον Άγιο τόπο σου, για τον επιούσιο στις αρμυρές θάλασσες του κόσμου. Καλά σου ταξίδια. Εύχομαι η θάλασσα και οι άνθρωποι να μη σε προδώσουν ποτέ.

Να μη σε πονέσουν όπως πόνεσαν και πρόδωσαν εμένα .....!!!!

Καλή Τύχη σε όλους τους τυχερούς της σημερινής σύναξης

Ταπεινά σας ευχαριστώ για την ξεχωριστή τιμή που μου κάνατε. Δημόσια ομολογώ πως σας θεωρώ αδέρφια μου !»

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Συνταξ. Πλοίαρχος Ε.Ν

296 ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

«ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ»  

Αναπολώ τις όμορφες μέρες του καλοκαιριού στο Μυροβόλο νησί μου. Μέρες ξεγνοιασιάς . Μέρες  επαφών με εκλεκτούς φίλους. Μέρες αυτογνωσίας και Πατριδογνωσίας. Δεν θυμάμαι πόσες βιβλιοπαρουσιάσεις, ειδικά των εκδόσεων «άλφα πι» απόλαυσα. Πιστέψτε με….,  η μια καλύτερη από την άλλη. Βιβλιοπαρουσιάσεις  σε όμορφους χώρους από την μια άκρη της Χίου Έως την άλλη. 

Βιβλία σταθμοί, για την ιστορία και τη λαογραφία του νησιού μας κι όχι μόνο. 

Αν αναφέρω τίτλους ή δημιουργούς, το πιθανότερο να αδικήσω, άθελα μου,  κάποιον από όλους και πιστέψτε με, δεν το θέλω.

Από την Αττική γη, με το βλέμμα  στραμμένο στον τόπο που έμειναν για πάντα οι λογισμοί και η ψυχή μου, στέλνω από καρδιάς ένα μεγάλο «Μπράβο» σε όλους ανεξαιρέτως  τους εργάτες του πνεύματος. 

Όλες αυτές τις ακούραστες προσωπικότητες  που με το γραπτό λόγο τους, κοσμούν την ύπαρξη  του νησιού μας στο διεθνές στερέωμα.  Θα ήταν όμως μεγάλη παράληψη, αν δεν σταθώ σε μια άκρως φιλική γυναικεία ύπαρξη , την οποία τιμώ και εκτιμώ απεριόριστα. Μια εκλεκτή γυναίκα δημιουργό. Μια αγωνίστρια Μάνα, των αγαπημένων μου Καρδαμύλων. 

Γεωργ. Διλμπόης  - Ιωάν. Κολιάρος  - Ευαγγ. Παπαζή 

Μια Χιώτισσα της καθημερινής σκληρής βιοπάλης.  Με αυτούς τους τίτλους που δικαιωματικά   κατέχει,  προλογίζω το όνομα της κυρίας Ευαγγελίας Παπαζή. Μιας ξεχωριστής γυναίκας, που από μικρή ένοιωσε τη χαρά της πρωτιάς και της διάκρισης των κειμένων της.  Μαθήτρια ακόμα, βραβεύτηκε τρεις φορές σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς του Φ.Ο.Χ.  Ως γυμνασιοκόριτσο, και πάλι ξεχώρισε, σε Πανελλήνιο διαγωνισμό Εφηβικής Πρωτοβουλίας. Χρόνια αργότερα  το 1983 επιβραβευόταν στον διαγωνισμό της γνωστής στο Πανελλήνιο εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ» , για την ισότητα των δύο φίλων.

Έργα της,  ‘’σταθμοί ’’ για τον γενέθλιο τόπο της, αποτελούν τα «Καρδάμυλα Περιήγηση Λαογραφία» και «Ανέβα μήλο – κατέβα ρόδι».

Η πολυτάλαντη φίλη, ευτύχισε φέτος να δει 

για μια φορά ακόμα, τον προαύλιο χώρο του Σχολικού Κέντρου Καρδαμύλων,  γεμάτο συγχωριανούς και φίλους της από όλα τα χωριά της Χίου. Την τιμούσαν  με την παρουσία τους υποδεχόμενοι το νέο της πόνημα «Ανθρώπων έργα: 296 παραδοσιακά επαγγέλματα και ασχολίες». Ένα ακόμα βιβλίο που ξεχειλίζει μεράκι δημιουργών σαν του δικού της και του εκδοτικού οίκου, που έφερε εις πέρας ένα ακόμα υπέροχο βιβλίο. Ειλικρινά είμαστε περίσσια τυχεροί, όσοι ζήσαμε την μυσταγωγία της  βιβλιοπαρουσίασης.  Μια παρουσίαση που έκανε αίσθηση για δυο κυρίως πράγματα. Την παρουσίαση του βιβλίου από ένα επαΐοντα του είδους του. «Θρύλο» για τα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού μας. Έναν ‘’δάσκαλο’’ με τεράστια προσφορά. Έναν άνθρωπο ‘’Πρότυπο’’ για όσους θέλουν να ασχοληθούν στο χώρο του πολιτισμού . Μιλώ για τον Θεολόγο – Συγγραφέα κ. Γιάννη Κολιάρο.  

Μέγας ‘’Μύστης’’  στο είδος του. Όχι απλά, κατέθεσε, εκείνη τη βραδιά ψυχή, αλλά δίδαξε σε όλους μας τι σημαίνει και πως γίνεται μια άρτια βιβλιοπαρουσίαση.  Ήταν σεμινάριο και παράδειγμα για όλους , όσους ασχολούνται  με τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Προσωπικά τον συγχαίρω και τον ευχαριστώ δημόσια για όσα μας δίδαξε. Δροσερό αεράκι στη ζεστή ημέρα οι παρουσίες των δύο κοριτσιών που χάρισαν ομορφάδα με τη φρεσκάδα της φωνής τους κείμενα του βιβλίου. Δέσποινα Γ. Ματθαίου η μια και Άννα Β. Παπαζή η δεύτερη και νεαρότερη όλων, η άλλη.  Η συγγραφεύς, δημόσια ευχαρίστησε τους Χορηγούς, της έκδοσης . Εκ μέρους όλων χαιρετισμό στους παρευρισκόμενους  ανταπέδωσε ο Πρόεδρος των Αποφοίτων Λιβανείου  Γυμνασίου Καρδαμύλων , καπετάν Αλέκος Εμμ. Καραμούζος.

Γιαν. Παληός - Γιωργ. Διλμπόης - Αλεξ. Καραμούζος - Δημ. Μελαχροινούδης - Μιχ. Καριάμης - Ευ. Φύκαρης 

Το να αναφερθώ  σε όσους τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση, όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατον. Πρώην Δήμαρχοι Καρδαμύλων, κοινωνικοί φορείς και σύσσωμη η τοπική κοινωνία ήταν εκεί . Μέσα στο πλήθος ξεχώρισα τις κυρίες των γραμμάτων Πόπη Χαλκιά – Στεφάνου  και Ευγενία  Καλαγκιά – Μουρατίδου.  Τον Σεβαστό μας δάσκαλο κ. Γιώργη Διλμπόη. Τους καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη. Φάνη Φαντέμη. Δημήτρη  Φρεζούλη . Λευτέρη Πυκνή. Άπαντες συγγραφείς  τον κ. Κώστα  Σταμούλη  και αρκετούς άλλους.  Η όμορφη εκδήλωση, έκλεισε σε παραλιακή ταβέρνα των Καρδαμύλων . Αναπολώντας  τις αξέχαστες στιγμές , στέλνω από βάθους καρδίας ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συντελεστές της αξέχαστης εκδήλωσης.  Για άλλη μια φορά θα αναφωνήσω «Τυχερά τα Καρδάμυλα, που μέσα από τα σπλάχνα τους  αναδύονται τέτοιες πολύτιμες υπάρξεις ».

Καλή συνέχεια στη Συγγραφέα κ. Ευαγγελία Παπαζή, στον κ. Γιάννη Παληό και το σύνολο του εκδοτικού οίκου «άλφα πι». Για τον κύριο Κολιάρο, ότι και να πω, γνωρίζω ότι θα είναι πολύ λίγο. Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στην τοπική κοινωνία που αγκαλιάζει και υποστηρίζει με θέρμη κάθε προσπάθεια ανάδειξης και προβολής του τόπου τους και όχι μόνο. 

Φίλες και φίλοι μου, μας περιμένει μεγάλος …. μακρύς  χειμώνας. Μέρες και καταστάσεις δύσκολες γεμάτες απόγνωση και απελπισία. Δεν είναι η πρώτη φορά. Ας μη λυγίσουμε .Ας υπομείνουμε σκεπτόμενοι πως πάλι θα έρθουν ημέρες καλοκαιρίας και ομορφιάς.  Έως  τότε, καλό κουράγιο. Καλή Αντάμωση και πάλι στην Μυροβόλο , Άγια Μάνα Γη .

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

Σαλόνι Φωτογραφιών :

Δ. Μελαχροινούδης - Πόπη Χαλκιά  Στεφάνου - Ι. Κολιάρος 

Ευγ. Καλαγκιά - Μουρατίδου - Γ. Διλμπόης - Αλ. Καραμούζος - Δ. Μελαχροινούδης

Γ. Διλμπόης - Φάνης Φαντέμης - Δ. Φρεζούλης

Μ. Καριάμης - Γ. Παληός - Ι. Κολιάρος - Δ. Μελαχροινούδης - Ι. Μανωλάκης

Δ. Μελαχροινούδης - Κ. Σταμούλης - Ι. Παληός - Δ. Φρεζούλης 

Γ. Διλμπόης - Ι . Κολιάρος - κ. Κολιάρου - Μ. Καριάμης . Λ. Πυκνής  κ.α (από αριστερά )

Η ''ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ'' του ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ

Έργο ζωής για τον Γενέθλιο τόπο του

Ήταν μια από τις πιο όμορφες βιβλιοπαρουσιάσεις του φετινού  πάμπλουτου  εκδηλώσεων καλοκαιριού. Ομιλώ  για αυτή της παρουσίασης του πονήματος του Σοφού Ιστοριοδίφη της Καλλιμασιάς,  καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη , με τίτλο  «η Καλλιμασιά της Χίου ». 

καπετάν Δημήτρης Διον. Μελαχροινούδης

Ο  ακούραστος φίλος μου είχε την καλή τύχη να δει την αίθουσα της  «ΠΡΟΟΔΟΥ», κατάμεστη συγχωριανών του και όχι μόνο, μια και τον τίμησαν φίλοι του από όλα τα μέρη της Μυροβόλου νήσου. Ενδεικτικά αναφέρω  όσους προσωπικά γνωρίζω : Πατέρας Γεώργιος Κωνσταντίνου . Λέκτορας Νικόλαος Κρουσουλούδης , Ιωαν. Κολιάρος , Αιμλ. Ευαγγελινός, Γεωργ. Κοκαλιάδης  Κ. Σταμούλης , Ελ. Πυκνής.   Καλλιμασιώτες  Από την Βολισσό η κ. Ιωάννα Κουκουνή και ο Ιερώ νυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι. Από τα Καρδάμυλα η κ Ευαγγελία Παπαζή. Βαγγέλης Ρουφάκης, από τον Δαφνώνα.  Παν. Στρογγυλός από τον Καταρράκτη . Το ζεύγος Λουτράρη . Η Ιάσμη Χαλιορή . Οι  Δημ. Φρεζούλης , Γιαν. Παληός,  . Αγλαΐα Αργυρούδη. Αριστ. Κουφοπαντελή . Κώστας Καστόρης . Φάνης Φαντέμης , από την Αιγνούσσα. Το ζεύγος  Μιχ. Χανάκη  από την Βέσσα και  ο γράφων από την Λαγκάδα. Την παρουσίαση που έργου είχαν αναλάβει να κοσμήσουν οι Μιχάλης Μελαχροινούδης – Ευαγγελία Μελαχροινούδη  και ο Σεβαστός μας Δάσκαλος κ. Γεώργιος Διλμπόης, αγαπητός και γνωστός σε όλη τη Χίο.  Ο  συγγραφέας, ευτύχησε να  απολαύσει την απαγγελία τμημάτων του έργου του από τον κορυφαίο του είδους του τον Δάσκαλο Χαράλαμπο Σαχτούρη και τις δυο εγγονές του Αρετή και Λεμονιά Τσελίγκα .  Για πολλοστή φορά ο αγαπημένος ‘’ Δάσκαλος’’ όλης της Χίου κ Γ. Διλμπόης ήταν συγκλονιστικός , καταθέτοντας ψυχή.

Αντί άλλων σχολιασμών καταθέτω αυτούσιο  τον λόγο του :

Γεώργιος Διλμπόης , ο Σεβαστός μας ''Δάσκαλος''

« Κάποτε σε χρόνια  προαιώνων, σ’ αυτόν τον πανέμορφο τόπο ήρθε ένας  λεβεντάνθρωπος. Ωραίος και δυνατός. Είδε την γη  καρπερή, το χώμα μύριζε φασκομηλιά, μύριζε φύλλα σκίνου. Είδε πέρα τα πελεκητά βουνά και κάτω την γαλανάδα της θάλασσας και είπε : Εδώ θα ζήσω. Ήταν ο πρώτος οικιστής της Καλλιμασιάς. Έφτιαξε οικογένεια, ήρθαν κι άλλοι όμοιοι στην αντίληψη για ήμερη, καρποφόρα ζωή, χαρισάμενη. Έτσι άρχισε πριν από αναρίθμητα τόσα χρόνια η ζωή αυτού του τύπου, θαμμένη στην ιστορία. Στο σύγγραμμα του Δημήτρη Μελαχροινούδη, μόνο δυο χρονολογίες έχομε της Καλλιμασιάς  π.Χ , και μιας ακόμη το 17 μ.Χ  όταν έγινε μεγάλος σεισμός και μετά, μετά μεσολαβούν 1372 χρόνια σιωπής, έως το έτος 1389, που πάλι ένας σεισμός καταστροφής τυράννησε το νησί. Χίλια τρακόσια χρόνια ανυπαρξίας ; Όχι ! Έμειναν άγραφα, αδήλωτα κάπου από κάποιον, ενώ σ΄ όλη την Μεσόγειο και το νησί τα γεγονότα συνταρακτικά. Αν χανόταν η Καλλιμασιά, ως όνομα και χώρος, αμνημόνευτο το τέλος της. Και στα μετέπειτα χρόνια, οι πληροφορίες, τα ευρήματα, οι καταγραφές, όλα σκόρπια, χαμένα σε χαρτιά και πέτρινα σημάδια από πέρασμα ανθρώπων. Και ήρθε ένας ακάματος δουλευτής του πνεύματος, με το μεράκι της έρευνας και βάζοντας ολόψυχα στο έργο του κόπο, χρόνο, άνεση, ξενύχτια. Αναζητώντας  παντού μαρτυρίες, επιμένοντας για την επαλήθευση τους, κατάφερε και χάρισε στον γεννήσιο  τόπο του ένα δώρημα, ένα Σύγγραμμα τέλειας ενημέρωσης, γινόμενος έτσι ο Δημήτρης Μελαχροινούδης ο δεύτερος Οικιστής της Καλλιμασιάς, προσφέροντας της την διαχρονικότητα. Εδώ θάπρεπε να τελειώσω με όσα είχα να πω. Μια όμως ιδιαιτερότητα αυτού του Συγγράμματος , που φανερώνει την αγάπη και τα αγνά βάθη της ψυχής το Συγγραφέα, με ωθεί να πω ακόμα δυο λόγια.                                                                                  

ο ''Δάσκαλος'' μας ......!!!

Στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής βρέθηκαν στην Μέση Ανατολή, στα στρατόπεδα Τσεσμέ, Χαλεπίου, Σουέζ, Κονγκό, Αιθιοπίας , άνθρωποι από όλα τα μικρά και μεγάλα χωριά της Χίου. Όλοι τους είδαν πράγματα πρωτοειδομένα. Πόλεις μεγάλες,  χωράφια απέραντα, λίμνες, επαύλεις, πολυκατοικίες, τραίνα, καράβια, ξωτικά μέρη, ξωτικά φρούτα, ανθρώπους πολύχρωμους. Κι όμως εκείνη η μνήμη του χωριού τους, του δικού τους σπιτιού,  της αυλής τους, (κι όλοι κατέχομε ποια θα΄ταν ) τα δυο τρία χωραφάκια τους κι όμως η μνήμη ξεκινώντας από την καρδιά και παραβιάζοντας την λογική του νου τα φώτιζε, τα πλούμιζε, τα μεγάλωνε σε σημείο τέτοιο, που αν συγκεντρώναμε τα όσα αυτοί δήλωναν πως είχαν στη Χίο, αυτή η Χίος θα πρέπει να ΄τανε  πέντε φορές  πιο μεγάλη. Και δεν άργησε αυτή η νοσταλγία να γίνει ξεσηκωμός, στάση, με φωνές κι απαιτήσεις για την επιστροφή στα χωριά τους.  Και η αιτία; Είμαστε φτιαγμένοι από το χώμα και το νερό του τόπου μας. Μέσα σ΄ αυτό το χώμα φυτεύτηκαν και λιώσαν πρόγονοι και πρόγονοι, όσοι  έζησαν εδώ και μας μετέδωσαν με την γη και το νερό την παρουσία τους. Καθένας μας γίνεται από χώμα και νερό κι αυτά τα δυο δώρα, χώμα και νερό μας έθρεψαν, ώσπου να γίνομε άνθρωποι (όλοι από τα ίδια υλικά) εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος κάθε τόπου.        

Γ. ΔΙΛΜΠΟΗΣ

Τους προγόνους τους χώνεψε ο χρόνος κι η γη και ήρθαν με τους καιρούς στο σώμα και το αίμα μας. Αυτοί …. η λατρεία της πατρικής μας γης. Μέσα στο σώμα το υλικό ζουν όλοι οι άπειροι  πρόγονοι  μας, που ήπιαν όπως εμείς το ίδιο νερό και δοκίμασαν τους ίδιους καρπούς. Κληρονομήσαμε τα σώμα και το αίμα τους. Μια απόδειξη τα χαρακτηριστικά μας και τα χούγια μας. Όλα αυτά τα λίγα για το Σύγγραμμα του  Δημήτρη Μελαχροινούδη, γιατί είναι ένα βιβλίο ζώντων. Ζώντων και τεθνεώτων πάντων ζωντανών εκείνων που αγαπήσαμε κι έφυγαν προς το μέλλον. Μια κατάθεση ζώντων ψυχών . Ονόματα, ονόματα , ονόματα   και αίμα το έργο προσφοράς. Μια στρατιά ονομάτων  και καταφαίνεται η αγωνιώδης προσπάθεια του Δημήτρη, να τους συμπεριλάβει όλους, με μέτρο εντιμότητας, αψηφώντας κόπους , αγρυπνίες, έρευνες, με θέλημα να τους αναστήσει απ΄ την αγνωσία. Και βέβαια ύστερα  και μόνιμα ήρθε το πνεύμα τους και γέμισε το χωματένιο σαρκίο μας  με γέλιο, με λάδι, με χαρά, πειράγματα, με λόγια που γίνονται τραγούδια, νανουρίσματα, μοιρολόγια, ψήγματα, έρωτα,

Πέρασαν και οι Αποκριές

Και Τυρινόβδομάδες

Μαλαματένιο θυμιατό

Ποιος τόπε πως δεν σ’  αγαπώ.

Και για βεβαίωση των λεγομένων  επιτρέψτε μου, μεταπλάθοντας το τετράστιχο, να ζητήσω την συμφωνία του Καλλιμασιώτη ποιητή Γιώργη Κρόκου, που τραγουδώντας ομόψυχα το Αφιέρωμα του Συγγράμματος προς τους ντόπιους και ξενιτεμένους της Καλλιμασιάς , κοιτώντας μας στα μάτια λέει.  :

Το ξέρεις πως στις φλέβες σου,

Μιλούν οι πρόγονοι σου,

Μαζί με τους αγέννητους,

 που κύμα, κύμα φτάνουν ;

Γ. ΔΙΛΜΠΟΗΣ »

Δ. Μελαχροινούδης - Σ. Διλμπόης - Ευ. Μελαχροινούδη - Μιχ. Μελαχροινούδης 

Φίλε μου, Συνάδελφε  και Συνοδοιπόρε καπετάν Δημήτρη Διον. Μελαχροινούδη  από ψυχής εύχομαι στο νέο  Μεγαλειώδες έργο  για την Καλλιμασιά σου, να είναι Καλοτάξιδο και θα είναι!                                                                                                

οι δυο καπετάνιοι Μιχ. Καριάμης - Δ. Μελαχροινούδης

                                      

Καλή συνέχεια στην ρότα του πολιτισμού και την προβολή του Μυροβόλου μας νησιού. Θέλω όμως να γνωρίζεις κάτι και με το θάρρος της ελευθερίας γνώμης που με χαρακτηρίζει θα σου το πω χωρίς περιστροφές .  Με έκανες ή πιο σωστά έκανες  όλα τα χωριά να ζηλεύουν την καλή τύχη του Δικού σου .

Ταπεινός ακόλουθος σου

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος  Ε.Ν


Σαλόνι Φωτογραφιών

Πατέρας Γεώργ. Κωνσταντίνου . Ιερεύς Καλλιμασιάς

Οι συντελεστές της παρουσίασης 

Μιχ.Μελαχροινούδης.- Γ. Διλμπόης - Ευ. Μελαχροινούδη - Δημ. Μελαχροινούδης 

Ο ''Μοναδικός'' κ. Χαράλαμπος Σαχτούρης ,ε τις εγγονές του καπετάν Δημήτρη 

Χαράλαμπος Σαχτούρης 

Οι αδελφές Τσελίγκα  Αρετή και Λεμονιά 

Ν. Κρουσουλούδης - Ιερώνυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι - Δ. Μελαχροινούδης - Κώστας Καστόρης 

Γ. Κολιάρος με το ζεύγος Λουτράρη  

Δ. Μελαχροινούδης - Κ. Καστόρης - Αριστ. Κουφοπαντελή - Μιχ. Καριάμης

 Β. Ρουφάκης - Γ. Διλμπόης - Ν. Κρουσουλούδης 

Πατήρ Γ. Κωνσταντίνου - Γιάννης Παληός των εκδόσεων '' άλφα πι''

Λευτ. Πυκνής - Γιανν. Παληός 

Δ. Μελαχροινούδης - Ευ. Παπαζή - Γ. Κοκαλιάδης 

Κατάμεστη η αίθουσα εκδηλώσεων της ''ΠΡΟΟΔΟΥ''

Δ. Μελαχροινούδης με το ακούραστο Κ. Σταμούλη, άνθρωπο της ανιδιοτελούς προσφοράς

Φίλοι από τα παλιά Κ. Σταμούλης - Μ. Καριάμης - Π. Στρογγυλός 

Δρ. Αθηνά Ζαχαρού  Λουτράρη - Ιωάννα Κουκουνή - Ιερώνυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι

  

Αγλαΐα Αργυρούδη 

Ιερώνυμος Ιουστινιάνι - Μ. Καριάμης - Λ. Πυκνής - Φ. Φαντέμης - Δ. Μελαχροινούδης - Γ. Διλπόης - Κ. Σταμούλης - Ι, Κουκουνή - Αρ. Κουφοπαντελή - Κ. Καστόρης