ΚΡΙΝΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ

Κρίνος της θάλασσας

Διαδικτυακές φίλες και φίλοι μου σας χαιρετώ  με αγάπη  και σεβασμό.

Προ ολίγων ημερών, είχα αναρτήσει  ορισμένες φωτογραφίες  από ''Κρινάκια της άμμου''  (Παγκράτιο το παράλιο ), τα οποία άνθισαν σε γλάστρες που έχω στην ταράτσα μου, μετά από 12  χρόνια προσμονής.  Δέχθηκα αρκετά όμορφα σχόλια και ευχαριστώ  για την προσοχή όλους  όσους έκαναν τον κόπο να σχολιάσουν τις φωτογραφίες  μου.

Ξεχώρισα από όλες τις αναρτήσεις  και τα σχόλια ένα από όλα που εκφράζει την ευαισθησία ενός σπάνιου ανθρώπου  ο οποίος ακούει στο όνομα Γεώργιος Καν. Και τον οποίο ευχαριστώ θερμά

 Κρίνος της άμμου

Καπετάν Μιχάλη,

Θέλω από καρδιάς να σε ευχαριστήσω για το άρθρο σου για τα κρινάκια της άμμου. Με πήγες στη δεκαετία του 50, όταν στο Κόρθι της Άνδρου πρωτογνώρισα τα κρινάκια.

 Έχει εντυπωθεί στη μνήμη μου η λευκότητα , το ευγενικό άρωμα τους και ο διαρκείς αγώνας τους να επιβιώσουν παλεύοντας μέρα και νύκτα με την αλμύρα του κύματος, τον άνεμο και όμως αυτά παραμένουν εκεί στο γιαλό νοτισμένα πασπαλισμένα με αλάτι να ευωδιάζουν.

Το 1993 ήμουν ξανά στην Άνδρο σε αναρρωτική άδεια. Σε μια βόλτα μου αντάμωσα ξανά τα κρινάκια της άμμου και αυτά πυροδότησαν ξανά αναμνήσεις. Αυτές λοιπόν τις έγραψα σε μια κόλλα χαρτί και στις χαρίζω σαν αντίδωρο που μου θύμησες τα όμορφα κατάλευκα ευωδιαστά κρινάκια της άμμου.

Νάρκισσος της θάλασσας

ΚΡΙΝΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥ

Προς τον Άγιο Φανούριο, λίγο πριν εκεί

ανάμεσα στους μύλους και στην παλιά ηλεκτρική

ξεκάμπισαν των κυμάτων ολόλευκα αρνάκια

και φύτρωσαν στην άμμο ξαφνικά κάτασπρα κρινάκια

Ρίζωσαν στην άμμο να βοσκάνε

του ήλιου τις αχτίνες να ρουφάνε

να αναριγούν σε κάθε ρίπισμα της λαβαντάρας

της Όστριας, του Πουνέντη, του Γαρμπή και της αντάρας

Μένουν εκεί δα κι αναμετρούνε

πόσα μύρια χίλια κύματα περούνε

από το Βίντσι ίσαμε του Οργινού τον κάβο

πριν καταντικρύ τελικά απαγκιάσουνε στην άμμο

και η ευωδιά τους μαγνήτης  γίνηκε

τρελό πανηγύρι πάνω τους ολούθε στήθηκε

τι βουητό από τούτο το μελίσσι;

ξέφρενο στήσαμε οι σφήγκες και οι λήτζες ξανά το ραβαΐσι

Γεώργιος Καν.

 Ασφόδελος της Θάλασσας ή Κρινάκι του Αγίου Νικολάου. Από την ταράτσα μου

Τα Κρινάκια της ...ταράτσας μου

Μιχάλης Γ. Καριάμης

ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ Ε.Ν

Υγ :

Αγαπητέ καλέ φίλε καπετάν Μιχάλη,

Για πολλοστή φορά κατάφερες να με ξαφνιάσεις ευφρόσυνα και μάλιστα την πιο καλή ώρα αυτής της βάρδιας 04:00-08:00, τότε που το βαπόρι συχάζει, ημερεύει από τα ζόρια της μέρας, τότε κάπου εκεί στο βάθος αρχίζει να σηκώνεται ο ήλιος και να αχνίζει από τη ζέστα η κουβέρτα. Και τα χελιδονόψαρα που πέσανε απρόσεχτα πάνω , αφήνουν το τελευταίο τους σπάραγμα. 

Τα κρινάκια της άμμου που ανέφερες μαζί με το ταπεινό μου ποίημα, με αναστάτωσαν.
Γιατί όποτε τα βλέπω αλλά και όποτε τα ονειρεύομαι, εντελώς μαγικά-ντρέπομαι να πω αυτόματα γιατί χαλάω τη στιγμή-η λευκότητά τους με συνεπαίρνει και η ευωδιά τους με ζαλίζει.
Αλλά χθες, εκεί που σκεφτόμουν και ονειρευόμουνα στον ξύπνιο μου, εκεί που λες σαν να ήλθε ένα πέπλο και με σκέπασε.
Άκουσα λοιπόν τα κρινάκια να ψιθυρίζουν τον Ν΄ Ψαλμό του Δαυίδ , τον 50ο, αυτόν της μετάνοιας.
“ ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι Πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι…”

Για αυτή την ευκαιρία αγαπητέ φίλε και τολμώ να πω συνάδελφε σε ευχαριστώ από καρδιάς και σου εύχομαι, εκεί στη μυροβόλο Χιό να περνάς καλά.

Γιώργος Κανάκης

ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ - ΑΦΕΝΤΡΑ και ΚΟΡΩΝΑ της ΑΜΑΝΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ - Περιοδικό "Δάφνη"

www.dafninet.gr/sites/default/files/Παναγία_Δέσποινα.pdf

                                *                *              *

Φίλη αναγνώστρια και Φίλε αναγνώστη, κάντε κλικ πάνω στον 


τίτλο και     απολαύστε το βιβλίο.


Ευχαριστώ για την προσοχή και την υπομονή σας


Καλή Ανάγνωση, Ελπίζω να σας ικανοποιήσει  



Καριαμομίχαλος 

Η ''ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑ'' του ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ

Έργο ζωής για τον Γενέθλιο τόπο του

Ήταν μια από τις πιο όμορφες βιβλιοπαρουσιάσεις του φετινού  πάμπλουτου  εκδηλώσεων καλοκαιριού. Ομιλώ  για αυτή της παρουσίασης του πονήματος του Σοφού Ιστοριοδίφη της Καλλιμασιάς,  καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη , με τίτλο  «η Καλλιμασιά της Χίου ». 

καπετάν Δημήτρης Διον. Μελαχροινούδης

Ο  ακούραστος φίλος μου είχε την καλή τύχη να δει την αίθουσα της  «ΠΡΟΟΔΟΥ», κατάμεστη συγχωριανών του και όχι μόνο, μια και τον τίμησαν φίλοι του από όλα τα μέρη της Μυροβόλου νήσου. Ενδεικτικά αναφέρω  όσους προσωπικά γνωρίζω : Πατέρας Γεώργιος Κωνσταντίνου . Λέκτορας Νικόλαος Κρουσουλούδης , Ιωαν. Κολιάρος , Αιμλ. Ευαγγελινός, Γεωργ. Κοκαλιάδης  Κ. Σταμούλης , Ελ. Πυκνής.   Καλλιμασιώτες  Από την Βολισσό η κ. Ιωάννα Κουκουνή και ο Ιερώ νυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι. Από τα Καρδάμυλα η κ Ευαγγελία Παπαζή. Βαγγέλης Ρουφάκης, από τον Δαφνώνα.  Παν. Στρογγυλός από τον Καταρράκτη . Το ζεύγος Λουτράρη . Η Ιάσμη Χαλιορή . Οι  Δημ. Φρεζούλης , Γιαν. Παληός,  . Αγλαΐα Αργυρούδη. Αριστ. Κουφοπαντελή . Κώστας Καστόρης . Φάνης Φαντέμης , από την Αιγνούσσα. Το ζεύγος  Μιχ. Χανάκη  από την Βέσσα και  ο γράφων από την Λαγκάδα. Την παρουσίαση που έργου είχαν αναλάβει να κοσμήσουν οι Μιχάλης Μελαχροινούδης – Ευαγγελία Μελαχροινούδη  και ο Σεβαστός μας Δάσκαλος κ. Γεώργιος Διλμπόης, αγαπητός και γνωστός σε όλη τη Χίο.  Ο  συγγραφέας, ευτύχησε να  απολαύσει την απαγγελία τμημάτων του έργου του από τον κορυφαίο του είδους του τον Δάσκαλο Χαράλαμπο Σαχτούρη και τις δυο εγγονές του Αρετή και Λεμονιά Τσελίγκα .  Για πολλοστή φορά ο αγαπημένος ‘’ Δάσκαλος’’ όλης της Χίου κ Γ. Διλμπόης ήταν συγκλονιστικός , καταθέτοντας ψυχή.

Αντί άλλων σχολιασμών καταθέτω αυτούσιο  τον λόγο του :

Γεώργιος Διλμπόης , ο Σεβαστός μας ''Δάσκαλος''

« Κάποτε σε χρόνια  προαιώνων, σ’ αυτόν τον πανέμορφο τόπο ήρθε ένας  λεβεντάνθρωπος. Ωραίος και δυνατός. Είδε την γη  καρπερή, το χώμα μύριζε φασκομηλιά, μύριζε φύλλα σκίνου. Είδε πέρα τα πελεκητά βουνά και κάτω την γαλανάδα της θάλασσας και είπε : Εδώ θα ζήσω. Ήταν ο πρώτος οικιστής της Καλλιμασιάς. Έφτιαξε οικογένεια, ήρθαν κι άλλοι όμοιοι στην αντίληψη για ήμερη, καρποφόρα ζωή, χαρισάμενη. Έτσι άρχισε πριν από αναρίθμητα τόσα χρόνια η ζωή αυτού του τύπου, θαμμένη στην ιστορία. Στο σύγγραμμα του Δημήτρη Μελαχροινούδη, μόνο δυο χρονολογίες έχομε της Καλλιμασιάς  π.Χ , και μιας ακόμη το 17 μ.Χ  όταν έγινε μεγάλος σεισμός και μετά, μετά μεσολαβούν 1372 χρόνια σιωπής, έως το έτος 1389, που πάλι ένας σεισμός καταστροφής τυράννησε το νησί. Χίλια τρακόσια χρόνια ανυπαρξίας ; Όχι ! Έμειναν άγραφα, αδήλωτα κάπου από κάποιον, ενώ σ΄ όλη την Μεσόγειο και το νησί τα γεγονότα συνταρακτικά. Αν χανόταν η Καλλιμασιά, ως όνομα και χώρος, αμνημόνευτο το τέλος της. Και στα μετέπειτα χρόνια, οι πληροφορίες, τα ευρήματα, οι καταγραφές, όλα σκόρπια, χαμένα σε χαρτιά και πέτρινα σημάδια από πέρασμα ανθρώπων. Και ήρθε ένας ακάματος δουλευτής του πνεύματος, με το μεράκι της έρευνας και βάζοντας ολόψυχα στο έργο του κόπο, χρόνο, άνεση, ξενύχτια. Αναζητώντας  παντού μαρτυρίες, επιμένοντας για την επαλήθευση τους, κατάφερε και χάρισε στον γεννήσιο  τόπο του ένα δώρημα, ένα Σύγγραμμα τέλειας ενημέρωσης, γινόμενος έτσι ο Δημήτρης Μελαχροινούδης ο δεύτερος Οικιστής της Καλλιμασιάς, προσφέροντας της την διαχρονικότητα. Εδώ θάπρεπε να τελειώσω με όσα είχα να πω. Μια όμως ιδιαιτερότητα αυτού του Συγγράμματος , που φανερώνει την αγάπη και τα αγνά βάθη της ψυχής το Συγγραφέα, με ωθεί να πω ακόμα δυο λόγια.                                                                                  

ο ''Δάσκαλος'' μας ......!!!

Στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής βρέθηκαν στην Μέση Ανατολή, στα στρατόπεδα Τσεσμέ, Χαλεπίου, Σουέζ, Κονγκό, Αιθιοπίας , άνθρωποι από όλα τα μικρά και μεγάλα χωριά της Χίου. Όλοι τους είδαν πράγματα πρωτοειδομένα. Πόλεις μεγάλες,  χωράφια απέραντα, λίμνες, επαύλεις, πολυκατοικίες, τραίνα, καράβια, ξωτικά μέρη, ξωτικά φρούτα, ανθρώπους πολύχρωμους. Κι όμως εκείνη η μνήμη του χωριού τους, του δικού τους σπιτιού,  της αυλής τους, (κι όλοι κατέχομε ποια θα΄ταν ) τα δυο τρία χωραφάκια τους κι όμως η μνήμη ξεκινώντας από την καρδιά και παραβιάζοντας την λογική του νου τα φώτιζε, τα πλούμιζε, τα μεγάλωνε σε σημείο τέτοιο, που αν συγκεντρώναμε τα όσα αυτοί δήλωναν πως είχαν στη Χίο, αυτή η Χίος θα πρέπει να ΄τανε  πέντε φορές  πιο μεγάλη. Και δεν άργησε αυτή η νοσταλγία να γίνει ξεσηκωμός, στάση, με φωνές κι απαιτήσεις για την επιστροφή στα χωριά τους.  Και η αιτία; Είμαστε φτιαγμένοι από το χώμα και το νερό του τόπου μας. Μέσα σ΄ αυτό το χώμα φυτεύτηκαν και λιώσαν πρόγονοι και πρόγονοι, όσοι  έζησαν εδώ και μας μετέδωσαν με την γη και το νερό την παρουσία τους. Καθένας μας γίνεται από χώμα και νερό κι αυτά τα δυο δώρα, χώμα και νερό μας έθρεψαν, ώσπου να γίνομε άνθρωποι (όλοι από τα ίδια υλικά) εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος κάθε τόπου.        

Γ. ΔΙΛΜΠΟΗΣ

Τους προγόνους τους χώνεψε ο χρόνος κι η γη και ήρθαν με τους καιρούς στο σώμα και το αίμα μας. Αυτοί …. η λατρεία της πατρικής μας γης. Μέσα στο σώμα το υλικό ζουν όλοι οι άπειροι  πρόγονοι  μας, που ήπιαν όπως εμείς το ίδιο νερό και δοκίμασαν τους ίδιους καρπούς. Κληρονομήσαμε τα σώμα και το αίμα τους. Μια απόδειξη τα χαρακτηριστικά μας και τα χούγια μας. Όλα αυτά τα λίγα για το Σύγγραμμα του  Δημήτρη Μελαχροινούδη, γιατί είναι ένα βιβλίο ζώντων. Ζώντων και τεθνεώτων πάντων ζωντανών εκείνων που αγαπήσαμε κι έφυγαν προς το μέλλον. Μια κατάθεση ζώντων ψυχών . Ονόματα, ονόματα , ονόματα   και αίμα το έργο προσφοράς. Μια στρατιά ονομάτων  και καταφαίνεται η αγωνιώδης προσπάθεια του Δημήτρη, να τους συμπεριλάβει όλους, με μέτρο εντιμότητας, αψηφώντας κόπους , αγρυπνίες, έρευνες, με θέλημα να τους αναστήσει απ΄ την αγνωσία. Και βέβαια ύστερα  και μόνιμα ήρθε το πνεύμα τους και γέμισε το χωματένιο σαρκίο μας  με γέλιο, με λάδι, με χαρά, πειράγματα, με λόγια που γίνονται τραγούδια, νανουρίσματα, μοιρολόγια, ψήγματα, έρωτα,

Πέρασαν και οι Αποκριές

Και Τυρινόβδομάδες

Μαλαματένιο θυμιατό

Ποιος τόπε πως δεν σ’  αγαπώ.

Και για βεβαίωση των λεγομένων  επιτρέψτε μου, μεταπλάθοντας το τετράστιχο, να ζητήσω την συμφωνία του Καλλιμασιώτη ποιητή Γιώργη Κρόκου, που τραγουδώντας ομόψυχα το Αφιέρωμα του Συγγράμματος προς τους ντόπιους και ξενιτεμένους της Καλλιμασιάς , κοιτώντας μας στα μάτια λέει.  :

Το ξέρεις πως στις φλέβες σου,

Μιλούν οι πρόγονοι σου,

Μαζί με τους αγέννητους,

 που κύμα, κύμα φτάνουν ;

Γ. ΔΙΛΜΠΟΗΣ »

Δ. Μελαχροινούδης - Σ. Διλμπόης - Ευ. Μελαχροινούδη - Μιχ. Μελαχροινούδης 

Φίλε μου, Συνάδελφε  και Συνοδοιπόρε καπετάν Δημήτρη Διον. Μελαχροινούδη  από ψυχής εύχομαι στο νέο  Μεγαλειώδες έργο  για την Καλλιμασιά σου, να είναι Καλοτάξιδο και θα είναι!                                                                                                

οι δυο καπετάνιοι Μιχ. Καριάμης - Δ. Μελαχροινούδης

                                      

Καλή συνέχεια στην ρότα του πολιτισμού και την προβολή του Μυροβόλου μας νησιού. Θέλω όμως να γνωρίζεις κάτι και με το θάρρος της ελευθερίας γνώμης που με χαρακτηρίζει θα σου το πω χωρίς περιστροφές .  Με έκανες ή πιο σωστά έκανες  όλα τα χωριά να ζηλεύουν την καλή τύχη του Δικού σου .

Ταπεινός ακόλουθος σου

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος  Ε.Ν


Σαλόνι Φωτογραφιών

Πατέρας Γεώργ. Κωνσταντίνου . Ιερεύς Καλλιμασιάς

Οι συντελεστές της παρουσίασης 

Μιχ.Μελαχροινούδης.- Γ. Διλμπόης - Ευ. Μελαχροινούδη - Δημ. Μελαχροινούδης 

Ο ''Μοναδικός'' κ. Χαράλαμπος Σαχτούρης ,ε τις εγγονές του καπετάν Δημήτρη 

Χαράλαμπος Σαχτούρης 

Οι αδελφές Τσελίγκα  Αρετή και Λεμονιά 

Ν. Κρουσουλούδης - Ιερώνυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι - Δ. Μελαχροινούδης - Κώστας Καστόρης 

Γ. Κολιάρος με το ζεύγος Λουτράρη  

Δ. Μελαχροινούδης - Κ. Καστόρης - Αριστ. Κουφοπαντελή - Μιχ. Καριάμης

 Β. Ρουφάκης - Γ. Διλμπόης - Ν. Κρουσουλούδης 

Πατήρ Γ. Κωνσταντίνου - Γιάννης Παληός των εκδόσεων '' άλφα πι''

Λευτ. Πυκνής - Γιανν. Παληός 

Δ. Μελαχροινούδης - Ευ. Παπαζή - Γ. Κοκαλιάδης 

Κατάμεστη η αίθουσα εκδηλώσεων της ''ΠΡΟΟΔΟΥ''

Δ. Μελαχροινούδης με το ακούραστο Κ. Σταμούλη, άνθρωπο της ανιδιοτελούς προσφοράς

Φίλοι από τα παλιά Κ. Σταμούλης - Μ. Καριάμης - Π. Στρογγυλός 

Δρ. Αθηνά Ζαχαρού  Λουτράρη - Ιωάννα Κουκουνή - Ιερώνυμος Λούκα Μουνοίλια Ιουστινιάνι

  

Αγλαΐα Αργυρούδη 

Ιερώνυμος Ιουστινιάνι - Μ. Καριάμης - Λ. Πυκνής - Φ. Φαντέμης - Δ. Μελαχροινούδης - Γ. Διλπόης - Κ. Σταμούλης - Ι, Κουκουνή - Αρ. Κουφοπαντελή - Κ. Καστόρης

ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΕΔΕΣΜΑΤΑ

‘’ 150 ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ’’.

Πρωτοφανή ανταπόκριση για τα δεδομένα του χωριού της Λαγκάδας, είχε η εκδήλωση της παρουσίας του υπέροχου βιβλίου της χωριανής μας συγγραφέως,  κ. Ευγενίας Καλαγκιά – Μουρατίδου με τίτλο  «ΤΑΠΕΙΝΩΝ  ΕΔΕΣΜΑΤΑ» και υπότιτλο … ‘’ 150 ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ’’.  Ένα  έργο πνοής και κατάθεσης ψυχής . Ένα έργο, που φέρει την σφραγίδα της ακούραστης ερευνήτριας  και το μεράκι για τον γενέθλιο τόπο της . Ένα διαχρονικό έργο με τη συμμετοχή σχεδόν όλου του χωριού. Λέγω σχεδόν όλου του χωριού , μια η βοήθεια των χωριανών ήταν πολύτιμη, καταθέτοντας προσωπικά βιώματα τους  και περιστατικά της περιόδου κατοχής, συνταγές, φωτογραφίες , τοπική ντοπιολαλιά, γλωσσάρι   και κάθε είδους πληροφορία .

Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου 

Πληροφορίες που δούλεψε με τόσο επιμέλεια και απέδωσε συνολικά μέσα από τις σελίδες  της η Ευγενία. Στο Κοινοτικό Μέγαρο της Λαγκάδας, κτηριακό κόσμημα για όλη τη Χίο μας, από πολύ ενωρίς συγκεντρώθηκαν χωριανοί και φίλοι της συγγραφέως . Ήλθαν ακόμα και από μακρινά μέρη της Μυροβόλου. Από τους πρώτους που έφθασαν για να τιμήσουν με την παρουσία τους τα δρώμενα ο σεβάσμιος και αγαπητός σε όλους μας, ιερέας της Λαγκάδας πατέρας Δημήτριος Πύρρος. Πρόεδροι των Συλλόγων  Λαγκάδα . Συκιάδας. Ναυτικού Συλλόγου Κορυδαλλού ‘’ ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ’’, τοπικοί  φορείς.

Ευαγγ. Παπαζή - Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου - Μιχ. Καριάμης - Σταμ. Μπουσσές - Παπά Δημήτρ. Πύρρος

Το βιβλίο παρουσίασαν ο φιλόλογος κ Σταμάτης Ευ. Μπουσσές, καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Η Αξιόλογη Καρδαμυλίτισσα  συγγραφεύς κ. Ευαγγελία Παπαζή  και η ταπεινότητα μου.  Ο κ. Σταμάτης Μπουσσές με το κύρος και τις γνώσεις του επαΐοντος, απέδωσε χωρίς πολλά λόγια την αξία του όλου έργου . Συγκλονιστική για μια ακόμα φορά η αγωνίστρια γυναίκα και μάνα κ. Ευ. Παπαζή.  Η συγγραφεύς  με κόπο προσπαθούσε να διαβάσει επιλεγμένα από τη ίδια κομμάτια του πονήματος της . Την έπνιγαν τα δάκρυα .

Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου - Μιχάλης Καριάμης

Η συναισθηματική φόρτιση ήταν μεγάλη. Βίωνε για μια ακόμα φορά τα πάθη τους κατατρεγμούς και τις άδικες διώξεις των αγαπημένων της. Το ηχηρό  και διαρκές χειροκρότημα του κοινού, της έδινε κουράγιο και επιβράβευε τους κόπους της. Κόποι για να αναδείξουν την ιστορία των χωριών της αξέχαστης Κυδιάντας μας . της Λαγκάδας και της Κυδιάντας.

Μιχ. Καριάμης - Σταμ. Μπουσσές

Πριν καταθέσω τον λόγο μου, θέλω να προτρέψω κάθε φίλο της ιστορίας και του βιβλίου να αποκτήσει αυτό το πολύτιμο ντοκουμέντο διανθισμένο με φανταστικά όμορφες φωτογραφίες εποχής.

Κυρίες μου Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου και Ευαγγέλια Παπαζή, καλή συνέχεια στο πολύτιμο έργο σας. Σας αξίζουν πολλά Μπράβο

Δυο πολύτιμες κυρίες  της Μυροβόλου μας νήσου :  Ευαγγελία Παπαζή από τα Καρδάμυλα  και Ευγενία Καλαγκιά Μουρατίδου από την Λαγκάδα

"  Φίλες και Φίλοι μου Καλό σας απόγευμα.

Προ αμνημονεύτων ετών, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο , ρίζωσε ένα ζευγάρι. Τους Μάγεψε αυτή η Άγια γη και έμειναν για πάντα. Εδώ που αρχίζει , σμίγει και τελειώνει το χώμα με τη θάλασσα. Η  γυναίκα γέννησε ένα παιδί  και μετά άλλο και άλλο …. Έφτιαξαν νέες οικογένειες. Έζησαν όμορφες μέρες μα και τραγικές στιγμές. Κάπως έτσι ξεκίνησε  η κτίση του χωριού μας  και το αέναο διάβα του, στο χρόνο και  φτάσαμε στο σήμερα. Προ ολίγων ημερών, κοινωνούσα τη σοφία και το μεράκι του ‘’Μεγάλου ‘’ ερευνητή, καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη για το χωριό του την Καλλιμασιά …πιστέψτε με .., Ζήλεψα.

Να λοιπόν που όλος χαρά, συμμετέχω μαζί σας σε κάτι αντίστοιχο για τα χωριά μας.  Μια ακάματη εργάτρια του πνεύματος. Μια γυναίκα, κόρη από αυτές του έβλεπε ο Αξέχαστος δάσκαλος Αντώνης Στεφάνου, να κάθονται στον τόπο που τις γέννησε στα όμορφα χωριά μας, ενώ όλη η Ελλάδα θέλει να φύγει…. Συλλογίζεται ο δάσκαλος ‘’ τη δύναμη της φωνής της γης που γεννηθήκαν, της γενέθλιας γης, ένστικτο και προνόμιο των ταπεινών των απλών ανθρώπων που βεβαιώνουν τη διάρκεια της Ελλάδας μας’’.

Η κ. Ευγενία Καλαγκιά – Μουρατίδου, και πάλι σήμερα παρουσιάζει το νέο πόνημα της «ΤΑΠΕΙΝΩΝ ΕΔΕΣΜΑΤΑ».  Ένα έργο ψυχής που ξεχειλίζει αγάπη και μεράκι.                           Ένα έργο ζωής στο οποίο χάρισε χρόνια έρευνας, συλλογής πληροφοριών, συνταγών και Φωτογραφιών εποχής.                        

Δεν με κατέχει η μανία του μικροφώνου.   Γνωρίζω καλά, μια και επί μια εικοσαετία είμαι ενεργό μέλος της Χιακής Παροικίας της Αττικής, ότι ομιλίες, πάνω από 5 λεπτά κουράζουν, δεν θέλω να σας βασανίσω αλλά δεν μπορώ να μη σταθώ σε ορισμένα στοιχεία. Λένε πως μια εικόνα αντιστοιχεί σε χιλιάδες λέξεις. Πόσο μάλλον αν είναι αποτυπωμένες θαυμάσια πάνω στις σελίδες βιβλίου. Προσδίδουν άλλη αξία και ομορφιά στο βιβλίο.                                

Η καλή μου φίλη Ευγενία, κατάφερε το ακατόρθωτο. Και μόνο με τις φωτογραφίες, κατέθεσε ιστορία μιας εποχής τρομερά δύσκολης. Ιστορία εθνικών καταστροφών… Κατοχής … Διώξεων… Ξεριζωμού… Πείνας και κάθε συμφοράς. Φωτογραφίες εποχής, ανθρώπων που γνωρίσατε οι παλιοί ή έχετε ακούσει οι νέοι. Φωτογραφίες, δικών σας προσφιλών προσώπων σαν αιώνιο μνημόσυνο ανά τους αιώνες.             

Ευγενία .. και μόνο για τις φωτογραφίες του βιβλίου σου αξίζουν πολλά μπράβο σε εσένα και το καμάρι σου. Καλή μου φίλη στην δύση της ζωής μου, ξέθαψες ξεχασμένες λέξεις που ξανά- αντάμωσα περιπλανώμενος  στις αράδες σου  Απομεσινό – Απότριμα – Αποστελάρης – Εντέση – Ζαβλακούδι – Κεντί – Μαγουλίκα - Ξερέσκι – Ροδάνι - Σουρέλο – Συθέτρια και αμέτρητες άλλες ακόμα τις οποίες κάνεις τον κόπο να εξηγείς στα παιδιά μας, μια και πλέον ομιλούν την καθομιλουμένη των Ελλήνων και όχι την γλώσσα των παππούδων τους.  

Η ιστορία του βιβλίου περιλαμβάνει οικία και συγγενικά πρόσωπα της συγγραφέως μα …ταυτόχρονα και δικά σας. Βιώματα της, μα και δικά σας βιώματα. Βιώματα και ιστορίες που αφορούν όλο το χωριό από την Τουρκική σκλαβιά, την Μικρασιατική καταστροφή ως το πρόσφατο παρελθόν.   Οι Ηρωίδες μητέρες και Γιαγιάδες μας, από  Λαγκάδα – Κυδιάντα – Συκιάδα, στην κυριολεξία περπάτησαν όλη τη Χίο, για να μας θρέψουν με έναν κόκκο σταριού ή καλαμποκιού. Αφανείς ήρωες οι Παππούδες και Πατεράδες μας που όργωσαν τις θάλασσες του κόσμου και πολλοί από αυτούς δεν επέστρεψαν ποτέ. Ιστορίες τους είναι αποτυπωμένες εδώ.

Δεν θα πω πιότερα, άλλωστε σε λίγο θα κρατάτε αυτό το βιβλίο κόσμημα στα χέρια σας και θα το αποθησαυρίσετε. Μέσα από τις καλογραμμένες σελίδες του, θα ξυπνήσουν μνήμες μια άλλης εποχής. Θα νομίσετε ότι ακούτε τη Μάνα σας ή τη Γιαγιά σας να σας λέγουν για τις ολονύχτιες πορείες τους για τα ξεχώρια ή για τους Ιερολοχίτες.                                                                                                    

Θα το διαπιστώσετε  ιδίοις όμμασι, το πόσο έξυπνα είναι στημένο και δομημένο αυτό το βιβλίο. Από την ιστορία της οικογένειας, σε παραπέμπει στην ιστορία του χώρου και σε φιλεύει με ένα φαγητό όχι για να χορτάσεις αλλά να ξεγελάσεις την πείνα σου. Ω.. πόσο ιστορικά πολύτιμο και ανθρώπινο είναι αυτό το τεκμηριωμένο ντοκουμέντο που πρέπει όλοι να αποκτήσετε!                                                                 

Παιδί αυτών των χαλεπών εποχών και εγώ… απορημένος διαβάζω και σιγοψιθυρίζω με δέος : Κουντουρουδο-κουκουτσο-κεφτέδες ….!!!  - Πατατόφλουδες - Αγκιναρόφυλλα - Κουκουτσού με σκόρδο - Αλεύρι από Βαλανίδια   - Αλεύρι από κουκούτσια σταφυλιού   - Α ναι είχαμε και καφέ ‘’κατοχής’’ καμωμένο από τρίμα κουκουτσιών Κουντουρουδιών, Ροβιθιών και Κριθαριού.        Για σαλατικό, βραστές… τρυφερές φούντες πεύκου.         Φυσικά απαραίτητο και το .., γλυκό. Τηγανίτες με… πίτερα ή Τηγανίτες από σκουπόσπορο  …Έτσι για αλλαγή ποικιλίας.    

Κυρίες και κύριοι, Φίλες και Φίλοι , Συγχωριανοί μου, ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα.                                                        

Ευχαριστήσω δημόσια τους συντελεστές της επιτυχημένης  έκδοσης.

Ο καπετάν Μιχάλης Καριάμης ...Θυμίζει και ...προτρέπει ....!!!

Τελειώνω, θυμίζοντας ότι και πάλι ζούμε μέρες ξένης οικονομικής κατοχής και κατάντιας. Απαίτησαν… Μας ζήτησαν και τους δώσαμε τα πάντα. Ένα μόνο δεν μπορούν να μας πάρουν εκβιαστικά  ή να μας κλέψουν.

Τον πολιτισμό μας….!!!

Τις Παραδόσεις.

Τα ήθη..., 

Τα έθιμα την ιστορία μας.                                      Ας μην αποκοπούμε από τις ρίζες και τον τόπο μας.                                                                    

Δέντρο Χωρίς ρίζες δεν είναι παρά ένα άψυχο κούτσουρο. Ψηλά λοιπόν το κεφάλι, ας μη τους κάνουμε το χατίρι να το σκύψουμε. για να χαρούν οι άσπονδοι φίλοι μας .                                                                                          

Στο Τέλος όπως πάντα Εμείς θα είμαστε οι Νικητές ''

Σας Ευχαριστώ

Μιχ. Καριάμης