Το Υπέροχο Ελληνικό Σκαρί τύπου «Πέραμα»

ΧΙΟΣ - Το χωριό της Λαγκάδας , την δεκαετία του 1950 με τα καΐκια της παρατεταγμένα στο λιμάνι της

Λέγοντας «Πέραμα» μιλάμε για ένα  από τους πιο χαρακτηριστικούς τύπους Ελληνικών ξύλινων σκαφών και ιστορικούς τύπους παραδοσιακών ελληνικών ξύλινων εμπορικών σκαριών. Ίσως μαζί με το «Τρεχαντήρι» να αντιπροσωπεύουν το Α και το Ω της ναυπηγικής τέχνης των Ελλήνων στο πρόσφατο παρελθόν . Πιθανολογούν ότι οι ρίζες τους κρατούν από το Βυζάντιο. Θα είναι μάλλον οι τελευταίοι απόγονοι κάποιων παλαιοτέρων τύπων σκαφών που δεν έχουν ακόμα ιστορικά μελετηθεί Παρόμοιος τύπος καϊκιού δεν έχει σωθεί, απ' όσο ξέρουμε σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

Τα σκάφη αυτά πήραν την ονομασία τους επειδή βόλευαν εκείνες τις εποχές  για τη μεταφορά «πέρασμα» ανθρώπων, εμπορευμάτων και ζώων από μια πλευρά στην άλλη, κυρίως μεταξύ των νησιών, σαν τα σημερινά  «πορθμεία- (ferry boats)». Παιδί στον Άγιο γενέθλιο τόπο μου, στις αρχές της δεκαετίες του πενήντα, το κύριο μεταφορικό μέσον με την Χώρα, ήταν μικρά καΐκια !

π/κ ΄΄ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ'' (Πέραμα) ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΥΛΙΚΑ ΛΑΓΚΑΔΟΥΣΙΚΑ ΚΑ΅ΙΚΙΑ

                                  ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΟ ΛΑΓΚΑΔΟΥΣΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΤΟΛΜΗΜΑ

Σχετικά με τη μέθοδο κατασκευής τον ιστιοφόρων, έχω διαβάσει ότι την μετέφερε στην Χίο και στα Ψαρά, τα χρόνια πριν την επανάσταση  ο Χιώτης  πρωτομάστορας Σταμάτης Κουφουδάκης, Όπως έλεγαν είχε μαθητεύσει στον  Τούρκικο ναύσταθμο τον οποίο  διεύθυναν Ευρωπαίοι   ναυπηγοί. Μετά την καταστροφή της Χίου το 1822, ομάδες Χίων καραβομαραγκών εγκαταστάθηκαν στην Σύρο. Μερικοί από αυτούς ήταν οι : οι Παντελής Ι. Μάσχας, Φραγκούλης Σέχας, Ευστάθιος Σωτηράκης, Ιωάννης Κουφουδάκης και ο μαστρο-Σταμάτης Κουφουδάκης.

 Λαγκαδούσικο ιστιοφόρο αποπλέει από το λιμάνι της Χίου

Ακολουθώντας το παράδειγμα τους, μετά την καταστροφή των Ψαρών (1824) έφθασαν στη Σύρο ο Μικές Πουτούς και από το 1827/1828 0 Ιωάννης Παγίδας και ο γιος του Νικόλαος, ο πιο ονομαστός ναυπηγός του οποίου η φήμη του είχε ξεπεράσει τα όρια του ελληνισμού. 

 το καΐκι του '' Κακόσουρου''

Τα νησιά Σύρος και Σάμος, υπήρξαν φημισμένα  Ναυπηγικά κέντρα. Πλήθος από καΐκια κάθε μεγέθους είχαν κτιστεί εκεί.  Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του μοναδικού σκαριού  ήταν οι διαμορφώσεις της περιοχής του παραπέτου στην πλώρη και στην πρύμη. Στην πλώρη το παραπέτο διακόπτονταν με έναν κάθετο καθρέπτη που άρχιζε από το κατάστρωμα. 

Καΐκι του Χωριού της Συκιάδας

Τα Περάματα, διέθεταν  εξαιρετικά ναυπηγικά χαρακτηριστικά, με έμφαση στην ευστάθεια και την ικανότητα να ταξιδεύουν με ασφάλεια σε ανοιχτές θάλασσες.  Αυτός ο τύπος καϊκιού, έχει χαρακτηριστική οξεία πλώρη και εντυπωσιακή πρύμνη, συνήθως με έντονη κλίση.  

Στην πρύμη το παραπέτο διαμορφώνονταν με ένα καμπυλωμένο κόψιμο, δεξιά και αριστερά.    Πρόκειται για σκάφος με σκελετό και πέτσωμα από ξύλο, κατασκευασμένο από παραδοσιακούς καραβομαραγκούς, με ιδιαίτερη τεχνογνωσία.

π/κ ''ΒΑΣΙΛΙΚΗ'' του Μικέ Μπουσσέ

Παραδοσιακά ήταν ιστιοφόρο (ι/φ), στο πέρασμα των χρόνων και την κατασκευή μηχανών πρόωσης, πολλά Περάματα έγιναν «Πετρελαιοκίνητα  π/κ», διατηρώντας ωστόσο τη βασική τους δομή και ιστιοφορία

π/κ '' ΕΛΕΝΗ '' Παναγή Πάσσα - Λαγκάδα ΧΙΟΣ

Το Πέραμα αποτελεί "ζωντανό" μνημείο της ελληνικής ναυτικής παράδοσης Στην μακραίωνη πορεία του, βασικά χρησιμοποιήθηκε σαν εμπορικό σκάφος για τη μεταφορά εμπορευμάτων στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Σήμερα τα λίγα που υπάρχουν, στο σύνολο τους έχουν μετατραπεί σε ,,,, τουριστικά.

Ο Γενέθλιος τόπος μου στη Χίο, το χωριό της Λαγκάδας και τα διπλανά χωριά Κυδιάντα, Συκιάδα και οι κώμες Βροντάδος και Καρδάμυλα, λόγω του Ορεινού και άγονου εδάφους της Βόρειας Χίου, υποχρεωτικά από αιώνων, στραφήκαμε στην Θάλασσα, ήταν η «Μοναδική οδός επιβίωσης».

Οι Παραδοσιακοί Χιώτες ναυτικοί Λαγκάδας και Συκιάδας έμειναν πιστοί στα «Ιστία» και σήμερα υπάρχει μόνο η ανάμνηση για το «Ναυτικό Τόλμημα». Λίγο πριν κλείσει το Μεγάλο Ναυτικό Τόλμημα της Λαγκάδας, τα σκήπτρα της πετρελαιοκίνητου Ελληνικής Ναυτιλίας, πέρασαν στους πλοιοκτήτες του Λιτόχωρου.

 Καΐκι της Λαγκάδας

Θυμάμαι μικρό παιδί στην Λαγκάδα πως σχεδόν όλες οι γυναίκες φορούσαν «Μαύρα», με την Μαντήλα να καλύπτει όλο το πρόσωπο (μόνο τα μάτια έβλεπες). Τα πιο πολλά καΐκια είχαν ένα Μαύρο Ζωνάρι όπως και τα πορτοπαράθυρα των σπιτιών. Συμβόλιζαν Πόνο – Πένθος από χαμούς, σε ναυάγια ή τορπιλισμούς. Χάνονταν στη φαρμακερή θάλασσα, συνήθως όλο το ανδρικό γένος των χαροκαμένων οικογενειών. Αμέτρητα τα Θύματα,..!

Χίος - Γιβάρι, (Νησίδα ''Ταύρος''), το π/κ ''ΖΩΡΖΗΣ'' του Γιαννόπαπα - Ένα από τα Μεγαλύτερα ''Περάματα'' του Αιγαίου μας

Με το πέρασμα των χρόνων και την αδυναμία ύπαρξης λόγω αδύνατου ανταγωνισμού με τα σύγχρονα  σημερινά  πορθμεία - (ferry boats), όσα από τα καΐκια δεν πουλήθηκαν, τα υπόλοιπα τα απέθεσαν στα «θαλάσσια  Νεκροταφεία» στον Μεγάλο κόλπο της Λαγκάδας (Γιβάρι ή στην αντίπερα πλευρά του χωριού τον ‘’Καρυδά’’) 

ΧΙΟΣ - ''Γιβάρι - Νεκροταφείο καϊκιών  - Εδώ έγειραν και έσβησαν τα περίφημα καΐκια της Λαγκάδας.

Τα καΐκια της Συκιάδας έγειραν και έσβησαν στους όρμους ‘’Παντουκιός ή ‘’Θόλος’’. Στους τοίχους των σπιτιών των καραβοκυραίων, ήταν κρεμασμένα κάδρα με τα οικογενειακά καΐκια, το πλείστον των οποίων ήταν ζωγραφιές του Μεγάλου Χιώτη ζωγράφου, Αριστείδη Γλύκα (Βροντάδος, 1870 - Πειραιάς, 6 Απριλίου 1940) ήταν ναυτικός και καλλιτέχνης της θαλασσογραφίας κατά τα τέλη του 19ου - αρχές του 20ου,... !!!

ΧΙΟΣ - Όρμος ''Θόλος''

Μιχάλης   Γ.  Καριάμης                                                                                                                                    

Πλοίαρχος Ε.Ν

Σαλόνι  φωτογραφιών 

''Παλάμισμα'' καϊκιού στην Λαγκάδα

 Μερικά από τα καΐκια τη; Λαγκάδας.

 Λαγκαδούσικα καΐκια στο καρνάγιο 

  

 

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗ ΧΙΟ

 

Καλησπέρα σας. 

Χαιρετώ τους Πάντες - Ιερωμένους,  Αρχές, Επισήμους, Πολιτικούς - Δημοτικούς Άρχοντες , Εκπροσώπους Θεσμών - Πολιτιστικών Συλλόγων - Φορέων μα κυρίως εσάς όσες και όσους ήλθατε να στηρίξετε με την παρουσία σας τον Μεγάλο Αδικημένο Χιώτη τον Πατέρα Αντώνιο Δημιουργό της παγκοσμίως γνωστής  ‘’ ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ‘’,   με κύριο σκοπό την προστασία παιδιών. (Ιδρύθηκε το 1998 και είναι Εθελοντικός Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Μέριμνας και Παιδικής Προστασίας. Ο οργανισμός φιλοξενεί, φροντίζει, και μεγαλώνει παιδιά, τα οποία έχουν απομακρυνθεί από το βιολογικό τους περιβάλλον ) Για την δράση του αυτή έχει βραβευθεί  από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το  ''Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη''  

 10 - 7 - 25 ΧΙΟΣ - Εκδήλωση για τον Πατέρα Αντώνιο της ''ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ'' ΜΚαριάμης και Αλεξ. Καραμούζος

Δυστυχώς για τον Πατέρα Αντώνιο και για τα υπό την προστασία του παιδιά, Βάσκανο Μάτι - Φθόνος - Συμφέροντα ή Αλλότριες Σκοπιμότητες χωρίς καμιά σκέψη για την τύχη αυτών των άτυχων παιδιών, κατηγόρησαν  με ασύστολα ψεύδη τον Δημιουργό της κιβωτού και της Ελπίδας.  Ψεύδη με τα οποία καθημερινά πολυβολούσαν τα αναρίθμητα παπαγαλάκια, τον κάθε ανίδεο και εύπιστο πολίτη.    

Στην μακραίωνη πορεία  της θρησκείας μας, δεν θα είναι η πρώτη φορά που κάποιος από φθόνο θα κατηγορηθεί άδικα . Να σας θυμίσω τα όσα τράβηξε ο  Χιακής καταγωγής Άγιος Νεκτάριος και όχι μόνο.  

Σαν ενεργό μέλος της Χιακής Παροικίας  Αττικής, έλαχα αρκετές φορές σε βραβεύσεις του πατέρα Αντωνίου, Χωρίς να προσβάλω την καλή - πραγματική πρόθεση του κάθε φορέα οι πιο πολλοί από αυτούς τους ετερόφωτους τον τιμούσαν για να πάρουν λίγο φως από την εκτυφλωτική του λάμψη. Αλήθεια που ήταν όλοι αυτοί όλο αυτόν τον καιρό των αβάσιμων ντροπιαστικών κατηγοριών  ...; 

Δεν θέλω να σας κουράσω για αυτό το λόγο σταματώ εδώ, για να πάρουν και άλλοι ομιλητές με πιο ουσιώδη από εμένα λόγο. 

10 - 7 - 25 ΧΙΟΣ - Εκδήλωση για τον Πατέρα Αντώνιο της ''ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ'' Θέα της συγκέντρωσης υπέρ του Πατέρα Αντωνίου 

Θα σταθώ μόνο για να τιμήσω για  την παρρησία και τη στάση τους, τους ελάχιστους που προσωπικά άκουσα δημόσια να υποστηρίζουν τα δίκαια του Πατέρα Αντωνίου. Αναφέρομαι στους  Δημοσιογράφους κ. Ζήνα Κουτσελίνη του star tv.  - Τον συνάδελφο της - Πρώην Υπουργό. - κ. Πάνο Παναγιωτόπουλο του Contra CH. τον Δημοσιογράφο κ. Ανδρέα Καραγιάννη -   Tον Ιεραπόστολο - Ιερέα /Γιατρό Ευάγγελο Παπανικολάου. Τον Χιακής καταγωγής Δικηγόρο κ. Βασίλη Ταουξή. Την Χιώτικη Εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ  με τον φίλο  Δημοσιογράφο κ. Γιάννη Τζούμα και τέλος τον ακούραστο  Αδερφοφίλο καπετάν Αλέκο Εμμ. Καραμούζο τον οποίο θεωρώ άξιο υποκινητή της σημερινής Εκδήλωσης. Θα ήταν άδικο να μην αναφέρω τους αμέτρητους ανθρώπους επώνυμους και μη οι οποίοι μέσω των Μέσων κοινωνικής δικτύωσης σπίλωναν την αδικία ! 

Θα ήταν διπλή αδικία να μην αναφερθώ στον ξεχωριστό κ. Κώστα Λούλη - βιομήχανο δωρητή της Κιβωτού..

Τους Ευχαριστώ όλους δημόσια όπως και εσάς για την σημερινή παρουσία σας και φυσικά όσους συνέπραξαν ενεργά στο να πραγματοποιηθεί  αυτή η εκδήλωση 

10-7-2025  ΧΙΟΣ -Οι συντελεστές της εκδήλωσης για την ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Εμ.Φύσσας -  ΜΚαριάμης - Αλ. Καραμούζος 

 Αδέρφια μου, Ας αντισταθούμε και ας μην τρώμε αμάσητα όσα μας προσφέρουν.

Πάντα όρθιοι στην πρώτη γραμμή της τιμής και της Αξιοπρέπειας, ας απαιτήσουμε την απόδοση στον Πάτερ Αντώνιο αυτών που του πρέπουν και δικαιωματικά του ανήκουν 

Ταπεινά σας Ευχαριστώ

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΙΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΣΑΣ   

ΜΚαριάμης

Φωτογραφικό Σαλόνι 

Άποψη της εκδήλωσης 

ο κ. Εμμ. Φύσσας στο βήμα 

Αλεξ. Καραμούζος - Αρχ/της Διονύσιος - Μιχ. Καριάμης

Αλ. Καραμούζος - Παντ. Μπουρνιάς Αντ/ρχης Χίου - Μιχ. Καριάμης - Εμμ. Φύσσας

η Συμμετοχή της Λαγκάδας στην εκδήλωση ....

Συγκέντρωση υπέρ της Κιβωτού και του πατ. Αντώνιου Παπανικολάου https://www.alithia.gr/tv/eidiseis/sygkentrosi-yper-tis-kivotoy-kai-toy-pat-antonioy-papanikolaoy

ΠΙΚΡΗ ΜΕΘΗ – ΣΤΥΦΗ ΓΕΥΣΗ

 

η Πικρή Αέναος Φυγή

 

Η Φυγή, για μας τους ναυτικούς ήταν άμεσο βίωμα
τόσο με τον αποχωρισμό των γονιών μας
σα φεύγανε για μπάρκο.
Όσο και των δικών μας φυγών για μπάρκο.

Δεν έχει φύγει ακόμα από τον λαιμό μου από παιδί,
η  πίκρα που ένοιωθα όταν έφευγε ο πατέρας  μου ή ο παππούς μου...
Υπάρχουν όμως κι άλλες φυγές που λειτουργούν μέσα μας, συχνά ή και καθημερινά.

Πολλές παραμένουν σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα μας και με μια σύμβαση έξω μας.
Καμιά φορά γίνονται και βίωμα πικρό η λυτρωτικό ανάλογα....       

 

Όμως πάντα κάθε φυγή είναι σίγουρα μια πικρή μέθη ...γιατί κανείς δεν είναι ιδανικός στις επιλογές του και πάντα υπάρχει η στυφή γεύση της αμφιβολίας στον αέρα

                    Μ. Φύσσας

 

 

Μ. ΦΥΣΣΑΣ

Η ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΨΑΡΩΝ

η Δόξα των Ψαρών

Μιλούσαμε κάμποση ώρα. Αυτό συμβαίνει επί καθημερινής βάσεως για κάμποσες δεκαετίες. Τον άκουγα να παραθέτει τα όνειρα του. Να σχεδιάζει για τα επόμενα χρόνια, λες και είναι έφηβος, παρά το ότι έχει διαβεί την ένατη δεκαετία. Πάντα ορεξάτος και ονειροπόλος. Ότι σκεφθεί και προγραμματίσει θα το κάνει πράξη. Σαν τέλειωσε η κατάθεση ψυχής, χωρίς να το θέλω, σκέφτηκα … ο Δημιουργός μας, θα έπρεπε να προβλέψει πως σε ορισμένους, δεν αρκεί μια ζωή! Δεν είναι αρκετός ο χρόνος για να τελειώσουν το έργο τους. Θα έπρεπε να χάριζε μια ευκαιρία, σε όσους δημιουργούν και σχεδιάζουν. Φθάνουν στα βαθιά γεράματα και μένουν με το παράπονο ότι δεν τέλειωσαν ακόμα το έργο τους. Έργο καρδιάς. Έργο Αγάπης. Έργο ανιδιοτέλειας και Ανθρωπιάς, γεμάτο μεράκι και προσφορά βγαλμένο από την ψυχή τους. Αυτά σκεπτόμουν για τον Σεβαστό Φίλο μου. Τον Μεγάλο Ψαριανό Δημήτρη Γεωργ. Ανδριάνα. Χαίρομαι να τον ακούω να κάνει όνειρα και σχέδια για τα αγαπημένα του Ψαρά. Το αραξοβόλι των σκέψεων και των λογισμών του. Προ σαράντα δυο ετών, σκέφθηκε να αποκτήσει έναν πίνακα με την «Δόξα των Ψαρών». Παρά την επιθυμία του να φιλοτεχνήσει τον πίνακα η αξέχαστη Μ. Παπακωνσταντίνου, τελικά τον υπέροχο πίνακα έφερε εις πέρας η ζωγράφος και διευθύντρια σχολής καλών τεχνών κ Λ. Σοφικίτου το 1979. Με την ευκαιρία του εορτασμού, των διακοσίων ετών, από την Επανάσταση του 1821, σκέφθηκε σαν ελάχιστο φόρο τιμής, στην γενέτειρα του, να προσφέρει τη Δόξα του, εκεί που της αρμόζει. Στον Ψαρών την Ολόμαυρη Ράχη! Οι διαστάσεις του πίνακα (εκτός της κορνίζας) είναι 80 Χ 60. Στο κάτω κέντρο της κορνίζας υπάρχει μεταλλική πινακίδα με την αναφορά «ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΗΜΟ ΨΑΡΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ».

Δημήτρ. Γεωργ. ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ

 

Θέλει οι νέοι του τόπου του να μην ξεχνούν την τεράστια προσφορά και την θυσία του μικρού τους τόπου, μα τόσο μεγάλου, στο άσβεστο καντήλι της ιστορίας! Διαρκώς επαναλαμβάνει «Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του, δεν έχει μέλλον» Και να ήταν μόνο αυτό! Θα αναφέρω εν τάχει, για όσους δεν γνωρίζουν πράγματα και καταστάσεις. Απαριθμώ, μερικά επιτεύγματα σε σχέση με την πατρίδα του. Έχει δημοσιεύσει σε εφημερίδες, περιοδικά και αλλαχού, περισσότερα από 6.500 άρθρα. Έχει εκδώσει 15 βιβλία. 160 τόμους «ΑΡΧΕΙΑ ΨΑΡΩΝ» (Δερματόδετους). 168 τόμους «ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ ΨΑΡΙΑΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΟΓΝΩΣΙΑΣ» (500- 800 σελίδες περίπου ο κάθε τόμος. Με άρθρα πρωτότυπα τα οποία δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Γραμμένα με μόχθο, παρατηρητικότητα και αγάπη για τον ξερό και ιερό βράχο. ). Στη μακρινή διαδρομή του πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Πανεπιστημίου Αιγαίου, στη Χίο. (βραβεύτηκε για αυτή του την κίνηση από το Παν.Αιγ.) Πρωτεργάτης ώστε για την δημιουργία Γυμνασίου και Λυκείου στο νησί του. Στην αναστήλωση της Ιστορικής Βουλής των Ψαρών και των Σπιταλιών (Λοιμοκαθαρτήριο). Στην αναστήλωση του ενός εναπομείναντος από τους 32 ανεμόμυλους που προϋπήρχαν. Στην κατασκευή της Προβλήτας του λιμανιού. Στην κατασκευή νέου πλήρους εξοπλισμένου ιατρείου. Στην διάνοιξη δρόμου από την πολίχνη στο Μοναστήρι Κοιμήσεως της Θεοτόκου, (με την αμέριστη βοήθεια του Χιώτη στρατ. Γ. Βοριά ) Την ανακαίνιση του δικτύου ύδρευσης, (αντικατάστησε τις σωλήνες που περιείχαν αμίαντο με αντίστοιχες pvs). Στη πλακόστρωση οδών και στη διάνοιξη αγροτικών δρόμων. Στην κατασκευή μοντέρνου σφαγείου και ψυγείου. Ακόμα με ενέργειες του και εύρεση χορηγών, κατάφερε να κοσμούν το ιστορικό νησί μερικές από τις προτομές των Κωνστ. Κανάρη - Κωνστ. Νικόδημου – Δημ. Παπανικολή - Νικ. Αποστόλη. Με στερνή του επιθυμία να δει το άγαλμα της «ΔΟΞΑΣ» να κοσμεί την Μαύρη Ράχη αλλά και το κάστρο αναπαλαιωμένο.(Σύμφωνα με πληροφορίες την 6η Ιουλίου του παρόντος έτους, θα γίνου τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος. Χορηγός ο κ. Αθαν. Μαρτνίνος). Διετέλεσε ο πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου «ΑΔΕΡΦΟΤΗΣ ΨΑΡΙΑΝΩΝ» (1978) επί μια 8ετία. Με έξοδα του εκτυπώθηκαν Χρυσά – Αργυρά – Χάλκινα μετάλλια εκλεκτών καλλιτεχνών με αναφορές στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Ψαρών. Κ. Κανάρη – Παπανικολή – Αποστόλη και την Δόξα των Ψαρών για να τιμήσει με αυτά περιστασιακά όσους τον βοήθησαν με κάθε τρόπο να λάβουν σάρκα και οστά τα οράματα για τον Άγιο Τόπο του.

Ψαρά

Με κόπο και συνεχείς παρεμβάσεις, κατάφερε ώστε η Ακαδημία Αθηνών, να απονείμει χρυσό μετάλλιο στα ηρωικά Ψαρά για την τεράστια συμβολή τους στον Ιερό Αγώνα της Παλιγγενεσίας του Έθνους των Ελλήνων το οποίο παρέλαβε ο ίδιος από τον πρόεδρο του Ιδρύματος σε πανηγυρική τελετή. Έχει στείλει στο Δήμο 6.500 σπάνια βιβλία. Δεν σταματά όμως εδώ. Διοργανώνει, λαβαίνει μέρος ή παρεμβαίνει συμβουλευτικά σε ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές εκπομπές ή αντιδρά όταν έργα που προορίζονται για κινηματογραφική προβολή, αλλοιώνουν – παραποιούν ή ξεφεύγουν από την ιστορική αλήθεια προς άγραν τηλεθεατών. Δεν δίστασε να χαλάσει την καρδιά του και τις σχέσεις του με γνωστούς και φίλους σε ότι τον εύρισκαν αντίθετο στην παράδοση και την ιστορικότητα του τόπου του. Στο πέρασμα των χρόνων, βραβεύτηκε στη Χίο από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Το «Λιμενικό Ταμείου» (Επί Προεδρίας κ. Σταμ. Κάρμαντζη). Από τον «Φιλοτεχν. Όμιλο Χίου» (Επί Προεδρ. Αείμνηστου Ιωάννη Καράλη) και από την «ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ - Euroclasica». (Πρόεδρος κ. Μαρία – Ελευθερία Γιατράκου). Όλα αυτά και ο μέχρι σήμερα βίος του Ευπατρίδη φίλου μου, σαν Ενεργού και Σκεπτόμενου Πολίτη και σεβόμενος πάντα την ταπεινότητα του, μου δίνουν το έναυσμα να τον αποκαλώ με σεβασμό «Μεγάλο Ψαριανό», και αυτό χωρίς ίχνος υπερβολής ή κολακείας, πράγμα ανεπίτρεπτο μεταξύ φίλων.

Μιχ. Καριάμης - Νικ. Χαλκιάς - Αργ. Κοκκινάκης - Κ. Φράγος - Δημητρ. Ανδριάνας - Βράβευση από την ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ - Euroclasica

Άφησα τελευταίο την μεγάλη προσφορά στον τόπο του «Αιώνιο Μνημόσυνο» θα έλεγα εις τους αιώνες των αιώνων . Εδώ και μια εικοσαετία το νησί του, υδρεύεται με αρίστης ποιότητος νερό από γεώτρηση στο κτήμα «Μπαλαΐτη», δικής του Ιδιοκτησίας. Η καρδιά του κτυπά εναρμονισμένη με τον κυματισμό και τον πνέοντα άνεμο των Ψαρών. Ο ίδιος άρρηκτα προσκολλημένος σε ότι έχει σχέση με τον τόπο του. Σαν πεταλίδα σένα βράχο της δικής του θάλασσας. Του δικού του ονειρικού και συνάμα ξέχωρα ηρωικού τόπου. Και ενώ μου έλεγε πως η προσφορά της «Δόξας» στον Δήμο θα ήταν το κύκνειο άσμα του. Πριν κλείσουμε την συζήτηση μας, ξαναγεννήθηκε σαν Φοίνικας από την στάχτη του και μου εκμυστηρευτικέ πως θέλει να ψάξει να βρει όσες … Δόξες υπάρχουν σαν εικόνα αναφοράς σε βιβλία και εκδόσεις …. Τι να πεις! Όσες ζωές και αν ζήσει ποτέ δεν θα φθάσει στην Ιθάκη του … Τα Ψαρά είναι και παραμένουν η Σκέψη. Το οξυγόνο. Το όραμα και ο σκοπός ύπαρξης του. Τα Ψαρά του δίνουν δύναμη και κουράγιο για να ξεπεράσει τα όρια του. Να ξεπεράσει και την Υπέρβαση..!!! Φίλε μου, υποκλίνομαι

ΜΚαριάμης Πλοίαρχος Ε.Ν