'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ '' . Μιχάλη Γ. Καριάμη

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΔΙΑΝΤΑ ....ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΔΙΑΝΤΑ ....ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Απριλίου 2022

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 2022 ΣΗΜΕΡΑ ... !!!

ΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΟΥ  ... 

ΚΥΡΙΑΚΗ 17- 4 - 2022


     Οργή και συμφορά  ... αλλά με την Ελπίδα 



ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ  ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥΡΙΟΥ 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ  

ΣΕΒΑΣΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ 

ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ  

ΑΣ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΙΝΑ, ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ    






                                                                             Πάθη Κυρίου και Πατρίδας       


                                                                                   


ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ 
 
ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ.

ΧΩΡΙΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ - ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ -  ΑΦΘΟΝΟ ΠΟΝΟ  ΚΑΙ ΚΛΑΜΑΤΑ ...

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ... !!!!

ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΙΚΕΣΙΑ ..!

ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ


















ΜΚΑΡΙΑΜΗΣ 
ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ Ε.Ν
Πρόεδρος
ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ




Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΥΔΙΑΝΤΑς 2016




Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Κυδιάντας και ο φυτικός Μαθουσάλας της Χίου ο ...Πρίνος του

Για άλλη μια φορά, αξιωθήκαμε να βρεθούμε την ημέρα της Αγίας Μεγάλης Παρασκευής, στον Ιερό Ερειπιώνα του κάποτε χωριού της Κυδιάντας. Ανταμώσαμε, άνθρωποι πολλοί, από όλα τα σημεία του Μυροβόλου νησιού μας, για να τιμήσουμε, την ξεχωριστή για όλους εμάς, «ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ». 
Με χαρά είδαμε,  νέους ανθρώπους να συμμετέχουν ενεργά, μαζί μας,  στα δρώμενα των ωρών.     
  
ο Μιχ. Καριάμης, αξιώθηκε για μια φορά ακόμα να σηκώσει το Ιερό Σύμβολο του Μαρτυρίου του Θεανθρώπου στην Κυδιάντα

Πιθανά, και το πιστεύω αυτό, τα βήματα των πιότερων να τα οδήγησε, εδώ πάνω, στην ξεχασμένη, μαρτυρική αετοφωλιά των  προπατόρων μας   η περιέργεια  και το ολότελα άγνωστο.  
Ζήσαμε την χαρά και την συγκίνηση να δούμε, τα 
δακρυσμένα μάτια όλων αυτών των ανθρώπων. 
Να ακούμε τη φωνή τους, τρεμάμενη από ιερή κατάνυξη και δέος. Ας είναι όλες και όλοι τους καλά.  Η υπόσχεση και μόνο, ότι από δω και πέρα θα είναι κάθε χρόνο, τέτοια ημέρα μαζί μας, λέει πολλά.


Το εσωτερικό του Ιερού Ναού, Αγίου Ιωάννου - Κυδιάντας Χίου 

Καλωσορίσαμε όλους. Κάναμε ειδική αναφορά στο έθιμο και την απουσία ιερέα, ώστε να διαφυλάξουμε τους ευλαβείς προσκυνητές από ανόητα ψέματα, που διαδίδουν άνθρωποι άσχετοι, οι οποίοι ποτέ μα ποτέ δεν είχαν χάρη Κυρίου να συμμετέχουν. Παρακαλέσαμε, και ακουσθήκαμε, ώστε εν πομπή, φεύγοντας από εδώ, να πάμε στην αποκαθήλωση του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Λαγκάδας. 


Για μια φορά ακόμα, μνημονεύσαμε όλους όσους έχουν συνδράμει από το υστέρημα τους, ώστε να κρατάμε τον παμπάλαιο Ιερό Ναό, σε αυτή την άριστη κατάσταση. Εξηγήσαμε τους συμβολισμούς της ημέρας, ώστε να γίνουν ευρέως γνωστά τα δρώμενα στα οποία θα συμμετείχαν. Σεβασμός, ευλάβεια και κατάνυξη η απάντηση τους. Επικράτησε απόλυτη τάξη. 


Λευτέρης Πυκνής - Μανώλης Φύσσας - Κωνσταντής Τσίγκος


Οι καρδιές όλων ευφράνθηκαν. Ένιωσαν, όπως μας είπαν, πρωτοφανή   ψυχική ανάταση. Ρίγησαν στο άκουσμα πως ο πρώτος κύκλος, γύρω από την εκκλησιά είναι αφιερωμένος, στις ψυχές αυτών, που κάποτε έζησαν εδώ και τώρα μας ακολουθούν σαν «αόρατη κουστωδία». Ένιωσαν ψυχική ανάταση, σαν είδαν υψωμένο τον Σταυρό του Θείου Μαρτυρίου προς την Ανατολή,την Ιωνία μας και με τρεμάμενα χείλη να ψελλίζω … «για τις ψυχές που έμειναν για πάντα εκεί. Τις Αξέχαστες, μα Σκλαβωμένες Πατρίδες του Ελληνισμού». 
Σας εξομολογούμε, αναφορά Μνήμης στον μαρτυρικό θάνατο του Παππού Μιχάλη κάνω και πιστοποιώ πως «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ». 



«Για τις ψυχές που έμειναν για πάντα εκεί. Τις Αξέχαστες, μα Σκλαβωμένες Πατρίδες του  Ελληνισμού »

Ελπιδοφόρο μήνυμα συνέχειας η παράδοση του Τιμίου Ιερού σύμβολου, στα χέρια ενός νέου παιδιού. Πάντα λιτός ο ταπεινός επιτάφιος μας. Λίγα αγριολούλουδα, το στόλισμα του. Δεν προκαλούμε με υπερφίαλους, πομπώδεις στολισμούς, προσβάλλοντας το Θείο δράμα και το δράμα φτωχοποίησης ενός ολόκληρου λαού.




Έξω από την θύρα του ναού, στιβαρά χέρια υψώνουν τον επιτάφιο στα ουράνια. Συμβολίζουν την Θεία Σκέπη. Την αγκαλιά του πλάστη που θα διαβούν για να γίνουν δεκτοί στον πάντα φιλόξενο πατρικό  οίκο τους. 


Το ''τρατάρισμα'' , κάτω από την σκιά του φυτικού Μαθουσάλα του Μυροβόλου νησιού μας


Κάτω από την φυλλωσιά του Φυτικού Μαθουσάλα, του νησιού μας, του Πρίνου του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας, παραθέσαμε το καθιερωμένο πένθιμο τρατάρισμα με κόλλυβα, πίτες, νηστίσιμα και ότι άλλο επιτάσσει η ημέρα. Αγάντα Γέρο Πρίνε μου. Κάποτε θα στρέψει το αδιάφορο κράτος των Νέο – Ελλήνων την ματιά του προς το μέρος σου.  
Ελπίζω να μην είναι πολύ αργά και τότε, να υπάρχεις


ο ''Πρίνος του Άγιου Γιαννιού'' της Κυδιάντας


Αφού χαιρετίσω και ευχαριστήσω όλους όσους συμμετείχαν στα δρώμενα, κάνω ειδική αναφορά στους επί εικοσαετία ψάλτες μας κυρίους Κωστή Στεφ. Τσίγκο – Μανώλη Γεωργ. Φύσσα και τον για πρώτη φορά συμμετέχοντα φίλο κ. Λευτέρη Πυκνή. 
Στον κ. Δημήτρη Μιωτέρη και την παρέα του.
Στον Καρδαμυλίτη αδερφοφίλο μου, καπετάν Αλέκο Εμμ. Καραμούζο και την οικογένεια του. 
Τον Βρονταδούση φίλο κ. Γιάννη Παληό την οικογένεια και την μεγάλη παρέα του. 



Μανώλης Φύσσασς - Μιχάλης Καριάμης - Γιάννης Παληός - Λευτέρης Πυκνής 


Την οικογένεια Γεωργίου Πάσσα, που συνεχίζει την παράδοση. 
Την κ. Αγγέλα Σιδερίδη για την επί χρόνια προσφορά της και τον Εγγονό της  Δημήτρη. 
Ένα ξέχωρο ευχαριστώ στον καπετάν Μιχάλη Ζαν. Φωτεινό, την οικογένεια και τους  φίλους του. 
Αλλά και σε όλους εκείνους νέους και παλαιούς προσκυνητές που συμμετείχαν και λάμπρυναν με την παρουσία τους τα δρώμενα της Μνήμης.
Φυσικά τη Σύζυγο μου Φωτεινή Ζουμίδη και την κ. Άννα Πάσσα, νυν Πετρίδη και τον σύζυγο της Νικολή, από τις οποίες ξεκίνησε το έθιμο, όταν ακόμα μικρά κοριτσάκια η γιαγιά τους Φωτεινή, τους πέρασε το μήνυμα ότι όσο ζουν αυτή την ημέρα θα ανεβαίνουν στο ‘’χωριό’’ να ανάβουν «Μέρα Πούναι τα καντήλια».


Μανώλης Φύσσασ - Αλέκος Καραμούζος - Λευτέρης Πυκνής 


Καλή αντάμωση και του χρόνου στην Άγια μας Κυδιάντα.
Ταπεινά
Μιχάλης Γ. Καριάμης



Φωτογραφικό Σαλόνι : 













Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

MIKΡH AΠANTHΣH ΣΤΟΥΣ ΚΑΚΟΠΙΣΤΟΥΣ







Για τον αδελφικό μου φίλο Μιχάλη Καριάμη



   
Μανώλης Γ. Φύσσας


 « Η Μεγάλη Παρασκευή της καρδιάς μου
είναι μόνιμα στην Κυδιάντα .............
Εκεί οι αγνές ψυχές
παίρνουν τη μορφή των αγριολούλουδων
που θα στολίσουν τον επιτάφιο της........
Εκεί ο πρωινός ήλιος της Ιωνίας
ντροπαλός και συνεσταλμένος
κτυπά πένθιμα την καμπάνα που
κρατά βασανισμένο ένα πουρνάρι
στην αυλή της εκκλησιάς.....
Και όλα αυτά
για τη μόνη μυστηριακή συνάντηση…. του
παρελθόντος του παρόντος και του μέλλοντος..
του πάθους
κάθε ανθρώπινης ιστορίας

Μανώλης Φύσσας



Μύστης και Υμνωδός των δρώμενων της Άγιας Κυδιάντας»


                   *        *       *     *


Μικρός πρόλογος μιας μεγάλης ιστορίας.
Ιστορίας μόνο για μύστες  και παιδιά.          Μύστες, ονειροπόλους, αθώες και αδάμαστες ψυχές που εξακολουθούν να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα και στους κανόνες της παγκοσμιοποίησης. 
Σε όσους πιστεύουν και επιμένουν να περιμένουν το θαύμα της Ανάστασης Θεού - Πατρίδας και Ανθρώπων !



 Ιερός Ναός Γεννήσεως  Αγίου Ιωάννου Βαπτιστή - ΚΥΔΙΑΝΤΑΣ
 

Στους μύστες που δεν κρύβουν το μεγάλο μυστικό στο ’’ Άβατο’’  του νου,  στην σκέψη και στα κατάβαθα του είναι τους. Στους μύστες που κοινωνούν το μυστήριο,  στους εκλεκτούς, μυώντας τους  και εκείνους.    
Σε  αυτούς  που  επιμένουν  να τριγυρίζουν  στο κέντρο  του δικού  τους  κόσμου,  περιφέροντας τρεις φορές  το σύμβολο του μαρτυρίου και της τελικής νίκης.  Της νίκης της ελπίδας, της ζωής και της ανάστασης.


Μεγάλη Παρασκευή - Περιφορά Επιτάφειου Κυδιάντας
Μιχάλης Καριάμης

Χέρια όλο αρμύρα  βαστούν σφιχτά αγκαλιασμένο  το  άγιο σύμβολο  στο στήθος. Αυτό παίρνει ζωντάνια από τους χτύπους της καρδιάς   και   να  δίνει  ρυθμό  -  σκοπό   και ανάταση σε όσους ακολουθούν την ορατή και Αόρατη κουστωδία. 
Η    ταπεινή   κουστωδία,   κάθε   φορά    που αντικρίζει  στην  ανατολή,  την χαμένη  Ιωνία μας,  την  αλησμόνητη  άγια  πατρίδα, θρηνεί για  το Χαμό της πρωταρχικής τους ρίζας και της γενιάς τους.
Το κλάμα τους θυμίαμα στη θύμηση.
Το  Δάκρυ τους αγιασμός  και  υπόσχεση πως «Δεν ξεχνούν» τα δίκαια τους και θα ξαναρθούν .
Θα ξαναρθούν και πάλι  εδώ που τους καλεί η ψυχή και η  καρδιά τους,  για να  φωνάξουν σιωπηρά ότι «τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»
Θα  ξαναρθούν και πάλι εδώ, να  κοινωνήσουνε στο   κέντρο   του  δικού   τους κόσμου,    σε  μυημένους  και αμύητους, τους συμβολισμούς της αγάπης, της ομόνοιας, της ελπίδας !
Της  αέναης  συνέχειας  και της μετάβασης στο ελπιδοφόρο αύριο .

Αδέρφια μου μύστες γρηγορείτε !
Αντισταθείτε  στη  λήθη και  τον πειρασμό της αδιαφορίας.
Μην προσκυνάτε.
Μην λυγίζετε.
Μην σκύψετε  την κεφαλή σας.  
Η   ώρα  της  ανάστασης,  η   ώρα  του  φωτός ζυγώνει !
Και  πάλι, οι  λαμπαδηδρόμοι  των συμβολισμών  ας    είναι   έτοιμοι    να  μεταφέρουν  το Ιερό φως σε κάθε γωνιά  που  σκιρτά Ελληνική  ψυχή  και περιμένει  Ανάσταση Θεού - Πατρίδας και Ανθρώπων.


Πάντα ταπεινός

Μιχάλης Γ. Καριάμης


Μύστης  των  Δρώμενων  της  Άγιας  Μάνας Κυδιάντας 






Δευτέρα 13 Απριλίου 2015

ΖΩΝΤΑΝΕΨΑΜΕ ΤΗΝ ΚΥΔΙΑΝΤΑ


            ΚΥΔΙΑΝΤΑ 
ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ  2015



ο Πρώτος Γύρος , για τους Προπάτορες μας και την Αόρατη κουστωδία  και τις αξέχαστες πατρίδες της Μικράς Ασίας 


Ακόμα και τα καιρικά φαινόμενα μας απειλούσαν και στρέφονταν εναντίον μας.  Έβρεχε αδιάκοπα.  Προ ολίγων ημερών η ορμή των υδάτων είχε καταστρέψει ένα μεγάλο τμήμα του δρόμου και έκανε απροσπέλαστη την ανάβαση στην «Άγια Μάνα Γη» της Κυδιάντας μας. Δεν έφτανε η βροχή. Από την Μεγάλη Πέμπτη,  σφοδρός αέρας, δυσκόλευε ακόμα και το βάδισμα στον ίσιο δρόμο. Χαιρέκακα χείλη, διέδιδαν ότι φέτος δεν θα μπορέσει να πάει κανένας στο αραξοβόλι της ψυχής μας. Πόσο γελάστηκαν ! Όσοι με ρωτούσαν αν θα ανέβω στο χωριό, τους έδινα την απάντηση , μήνυμα, πως τίποτα δεν με σταματά. Πρωί της ποιο «Μεγάλης ημέρας της ζωής μου», της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής, με τον αγέρα να λυσσομανά, ξεκινήσαμε την πορεία μας. Όλων η σκέψη ήταν εκεί πάνω. Στα κακοτράχαλα  βουνά . 




Οι Πρωτεργάτιδες (Πρώτες εξαδέλφες)των σημερινών '' Δρώμενων της Κυδιάντας κκ Άννα Πετρίδη (Πάσσα)και Φωτεινή Καριάμη (Ζουμίδη)

Στην «Αετοφωλιά» της Αντάρτισσας  και απροσκύνητης Κυδιάντας.  Το σήμαντρο χτύπησε πένθιμα, συμβολικά, για να στείλει μήνυμα στα παιδιά και τα εγγόνια της, πως τα πρόσμενε να τα δει. Να τ’ ακούσει. Να τα σφίξει  στην αγκαλιά της. Δεν την απογοητεύσαμε ! Μικροί, Μεγάλοι, ακόμα και Νήπια πατήσαμε τα Άγια Χώματα της. Όσοι δεν πιστεύουν στα θαύματα, ας χασκογελάσουν. Εκεί πάνω, μέσα στο γενικό χαλασμό του Αιγαίου μας, επικρατούσε 
νηνεμία. Παρά το τσουχτερό κρύο σε όλο το Μυροβόλο νησί, εκεί πάνω ο καιρός ήταν καλοκαιρινός. Κάθε λεπτό που περνούσε, πληθαίναμε. Η εκκλησιά μας γέμισε.  Με συγκίνηση, είδαμε, πως όταν φθάσαμε στο Ιερό Ερειπιώνα μας, τα παιδιά, του αξέχαστου Γιώργη Ν. Πάσσα (Κούρδου), συν γυναιξί και τέκνοις ήταν εκεί μαζί με την ψυχή του και είχαν ετοιμάσει τα πάντα. Ήταν το καλύτερο μνημόσυνο που άρμοζε στον Γιώργη. Σε πλήρη κατάνυξη το εκκλησίασμα, έψαλε τα θεία πάθη. Πιστοί στα δρώμενα της Κυδιάντας, με περίσσιο σεβασμό, κάναμε την καθιερωμένη περιφορά, τρεις φορές, γύρω από τον Ιερό ναού του Αγίου Ιωάννου. 




Όπως πάντα. Στον πρώτο γύρο. Αυτόν για τη Μνήμη των Προπατόρων μας, υπό τα όμματα ζωντανών μα και της αόρατης κουστοδίας, στο ύψος του ιερού, έστρεψα προς τις ακτές της Ιωνίας μου και φώναξα «Στη Μνήμη των Αξέχαστων Πατρίδων και των ψυχών που έμειναν για πάντα εκεί ….! ».  Ρίγησαν καρδιές…. Εμείς δεν ξεχνάμε και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ… ! Ευαγγελιζόμαστε Αγάπη, Ειρήνη και Ομόνοια  μα δεν διαγράφουμε ιστορία και μνήμες.  Σε κάθε γύρο το Ιερό Τίμιο Σύμβολο της Θείας Πίστης μας,  άλλαξε χέρια. Τον σήκωναν νεότεροι , συμβολίζοντας την αλληλοδιαδοχή των γενεών αλλά και την αέναη συνέχεια αυτής της όμορφης παράδοσης. Μετά τον γύρο για τους παρόντες και αυτόν, των νέων ανθρώπων που θα μας διαδεχθούν.


ο ανυψωμένος Επιτάφιος. Η Αγία Σκέπη των δρώμενων . 



Ο Επιτάφιος , ανυψώθηκε προς τα ουράνια στηριζόμενος σε στιβαρά χέρια. Κάτω από αυτή την Άγια Σκέπη , σταυροκοπούμενο  πέρασαν όλοι οι πιστοί, ασπαζόμενοι πρότερα τον Άγιο Σταυρό . Για μια ακόμα φορά, ακούστηκε το Μοιρολόγι της Παναγιάς, στην Κυδιαντούσικη παραλλαγή. Αναφέραμε όσους και όσες με κάθε τρόπο έχουν συνδράμει υπέρ του Ναού και του χωριού μας. Αρμόζει ένα μεγάλο μπράβο σε όσους βοήθησαν με κάθε τρόπο, στη ταχύτατη αποκατάσταση του δρόμου. Ας θεωρηθεί αυτή η πράξη σαν απόδειξη ότι «Τίποτα δεν μας σταματά», από το τάμα μας και την συνέχεια εις τους Αιώνες των Αιώνων.


ο ''Ταπεινός''  ο Πραγματικός Επιτάφιος ..... !!!

 Ακολούθησαν τα καθιερωμένα κεράσματα , στον αυλόγυρο της εκκλησιάς μας κάτω από τα κλαδιά του «Πρίνου του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας». Ενός ‘’Φυτικού Μαθουσάλα’’ τον  οποίο περιμένουμε η αδιάφορη πολιτεία μας να κηρύξει, μαζί με την ‘’Ελιά Λιβεράνι’’ και τον ‘’Δρυ του Ορφανίδη’’ σαν «Μνημεία της Φύσης». Για μια  ακόμα φορά, πριν φύγουμε, δώσαμε υπόσχεση να ξανά βρεθούμε εδώ του χρόνου τέτοια μέρα, ώστε να λάβουν δικαίωση τα όνειρα. Όσο ζούμε, αυτή την μέρα, μαζί με την Ανάσταση του Θεανθρώπου, με την ταπεινή παρουσία μας θα ανασταίνουμε την Κυδιάντα μας. Το απάγκιο λιμάνι μας.  Σε τούτο εδώ το Μαρτυρικό χωριό, ζητάμε να βρούμε τους χαμένους δρόμους μας. Τη χαμένη ελπίδα. Τα χαμένα όνειρα μα και την από καιρού χαμένη ανθρωπιά μας. Από την Κυδιάντα, στη πλαγιά του ‘’Ροδινού’’ σας εύχομαι ολόψυχα Υγεία, Δύναμη, Χαρά και Ευτυχία. Ψηλά το Κεφάλι σας αδέρφια μου. Το χαμόγελο ποτέ να μη λείπει από τα χείλη σας. Βροντοφωνάζω «Η Κυδιάντα μας Ζει και θα ζει εις τους Αιώνες των αιώνων εφόσον την θυμούνται τα παιδιά της» . Ευχαριστώ τις αμέτριτες φίλες και φίλους από όλα τα χωριά της Χίου που τίμησαν το «χωριό» με την παρουσία τους. Δεν τους ξεχνάμε ποτέ.


Ταπεινά

Μιχάλης Γ. Καριάμης 
Πλοίαρχος Ε.Ν.



Σαλόνι Φωτογραφιών 

ο Ιερός Ναός του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας. Η Χωριοκκλησιά μας

Το εσωτερικό του Πάνσεπτου  Ναού μας



Νέοι και ασπρομάλληδες εκτελούν το ιερό τους καθήκον  


η Άγια Κυδιάντα μας, ...Η Αετοφωλιά της Αντάρτισσας Μάνας μας