ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΦΙΛΩΝ ΧΙΩΤΙΚΗΣ ΧΛΩΡΙΔΑΣ

Ο δρυς έξω από τον Άγιο Γιάννη των Καθολικών Φωτογραφία Βλάση Μελαχροινούδη

              Αρχείο Δ. Μελαχροινούδη - - -Από το Περιοδικό «Δάφνη» τεύχος 14 Ιούλιος 2005

Την Τετάρτη της 27^ης Ιουνίου στις επτά το απόγευμα έγινε μια υπέροχη εκδήλωση στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο σε συνεργασία της Περιφερειακή Διοίκησης Χίου και τους «Φίλοι της Χλωρίδας» με θέμα «Τα υπεραιωνόβια δέντρα της Χίου» και αντικείμενο την  ελιά, το λάδι αλλά και τους φυτικούς Μαθουσάλες του Μυροβόλου νησιού μας. Ομιλήτρια ήταν η κ. Αλεξάνδρα Ροζοκόκη - Διευθύντρια Έρευνας της Ακαδημίας Αθηνών με θέμα της η «Ελιά στον Όμηρο».

Δρ. Αλεξάνδρα Ροζοκόκη

Πλαισιωμένη από την  «Αγία Τριάδα της Χιακής χλωρίδας», όπως εύστοχα τους χαρακτήρισε η κ. Ευαγγελία Μελαχροινούδη, αποτελούμενη από τους κκ.   καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη, Παντελή Σαλιάρη και τον γράφοντα (καπετάν Μιχάλη Καριάμη) . Μπροστάρηδες για πολλοστή φορά  στις επάλξεις του αγώνα, με την απατηλή ελπίδα μήπως μας βαρεθούνε οι καθ’ ύλην αρμόδιοι και κινήσουν τα νήματα της επίλυσης των λιμναζόντων θεμάτων και πάψουν με την χαρακτηριστική αδιαφορία του να πληγώνουν τα δέντρα που αγαπήσαμε. 

Παντελής Σαλιάρης

Η διακεκριμένη ομιλήτρια, γνωστή στο Πανελλήνιο για το έργο και την προσφορά της, με λυτό και κατανοητό λόγο, αναφέρθηκε διεξοδικά  στη χρησιμότητα της ελιάς και του λαδιού από τα αρχαϊκά χρόνια. Γνωστή στο Χιακό κοινό, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Ο κ. Παντελής Σαλιάρης επικέντρωσε την ομιλία του με το παράπονό την αδιαφορία της Διεύθυνσης  Δασών στους  πρίνους της περιοχής Φλώρι του  Αίπους, ηλικίας πιθανόν 2000 - 3000 ετών.

καπετάν Δημήτρης Μελαχροινούδης <<ΝΟΤΙΟΧΩΡΟΥΣΗΣ>>

Ο καπετάν Δημήτρης Μελαχροινούδης,  τόνισε με έμφαση τους πολλαπλούς κινδύνους που διατρέχουν την ελιά Λιβεράνι και ζήτησε την προστασία της.  

                         

Στη δική μου Παρέμβαση, ειπώθηκαν   τα κάτωθι… :

«Φίλες και φίλοι

Σεβαστό  ακροατήριο

Κυρία και κύριοι ομιλητές

Ευχαριστώ πολύ για την άκρως τιμητική παρουσία σας σε αυτήν εδώ την κυψέλη πολιτισμού του Μυροβόλου νησιού, μα και του Αιγαίου μας.

Πιστέψτε με, θα ήθελα αυτή εδώ η ομιλία να διεξάγονταν κάτω από άλλες συνθήκες. Να σας έλεγα το ιστορικού της ύπαρξης του πρίνου της Κυδιάντας.  Να σας πω τις παιδικές θύμισες μου. Το πώς και από ποιους άκουσα για πρώτη φορά, την ηλικία αυτού του δέντρου που ξεπερνά τα τέσσερις χιλιάδες χρόνια ύπαρξης. Το πώς και γιατί τραυματίστηκε και κόπηκε στα δύο την νύχτα της Ανάστασης του 1913.

καπετάν Μιχάλης Γ. Καριάμης

Να έλεγα λόγια χαράς και αγαλλίασης . Λόγια  δικαίωσης αγώνων δεκαετιών. Τα σχέδια μας για το αύριο του «Πρίνου του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας και των άλλων δυο δέντρων της Χίου μας. Του «Δρυ του Ορφανίδη», στα Σκλαβιά και της «Ελιάς του Μελαχροινούδη» ή «liverani» στην Καλλιμασιά.

Δυστυχώς… στέκομαι μπροστά σας, αποσβολωμένος. Όχι για να πω για τον αγαπημένο μου πρίνο, την λαογραφική αξία  και την ιστορία του, μα για να εκφράσω την συγκεκαλυμμένη αγανάκτηση και οργή μου. Δεν θα σας εξιστορήσω για τις χιλιετίες της περήφανης παρουσίας του στην Άγια Μάνη Γη. Ούτε για πόσες πολιτιστικές παραστάσεις και θεατρικά έργα, έλαβαν χώρα κάτω από την φυλλωσιά του.         

Δυστυχώς σε αυτή την πατρίδα ζούμε.

Ένα μικρό παράδειγμα για να γίνω κατανοητός.   Η μικρή Κύπρος, στην εσχατιά του Ελληνικού κόσμου έχει αναγνωρίσει  ως μνημεία της φύσης διακόσια (210) δέντρα, σε αντίθεση με την μίζερη πατρίδα μας, η οποία το έχει κάνει μόνο για εξήντα (60) από αυτά.

καπετάν Μιχάλης Καριάμης - ΟΜΗΡΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΧΙΟΥ

Πονώ και άθελα μου δακρύζω γιατί αγαπώ υπέρμετρα αυτή την Μάνα Πατρίδα. Δυστυχώς όμως, δεν μπορώ πλέον να κάνω, μαζί με τον συνοδοιπόρο μου καπετάν

Δημήτρη Μελαχροινούδη, σχέδια για το αύριο. Για την αξιοποίηση και την προβολή του ονείρου και των πιστεύω μου. Κατέρρευσαν  όλα από αδιαφορία, μαζί με το λαβωμένο δέντρο.

Το οικτρό απομεινάρι του άλλοτε τεράστιου δέντρου του <<Πρίνου στον Άγιο Γιάννη της Κυδιάντας (στη Χίο)>>

Βρίσκομαι κοντά σας, όχι για να σας πω όσα κατάθεσα μέσω του τύπου της τηλεόρασης και των ραδιοφωνικών σταθμών, όλα αυτά τα χρόνια. Βρίσκομαι κοντά σας  για να τιμήσω με την ταπεινή παρουσία μου τους κκ Παντελή Σαλιάρη και καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη. Να ευχαριστήσω τον Χιακό τύπο. τα ηλεκτρονικά Χίωτικα ΜΜΕ την ΕΡΑ Αιγαίου την ΕΡΤ3 την κ. Δήμητρα Λαχουρή τον φίλο Δημήτρη Φρεζούλη και όσους πολιτικούς άνδρες και γυναίκες είχαν την υπομονή να αφιερώσουν τον πολύτιμο χρόνο τους. Να μας ακούσουν υπομονετικά και να μας δώσουν υποσχέσεις και ελπίδα.

Δεν ξεχνώ να αναφερθώ στην πολύτιμη παρουσία του blog « ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ». Δεν ξεχνώ τον αγώνα του αδερφικού μου φίλου Μανώλη Γ. Φύσσα για τα φυτοφάρμακα.

Τέλος Δημόσια λέγω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον «μοναχικό καβαλάρη» του πολιτισμού της Χίου κ. Βαγγέλη Ρουφάκη, μα το περιοδικό του «ΔΑΦΝΗ» για τις σημαντικότατες παρουσιάσεις των δέντρων μας, στις πάντα φιλόξενες σελίδες του.

Καταπνίγοντας την οργή με το δάκρυ, σβήνω για πάντα τα σχέδια και τα οράματα μου. Σκύβω απογοητευμένος την κεφαλή και οδεύω ανήμπορος, πλέον, προς το τέλος του βιολογικού μου δρόμου, ξεχνώντας για πάντα όνειρα και προσδοκίες. Μετά την πλανεύτρα θάλασσα που αγάπησα παράφορα και αυτή με πέταξε σακάτη στην στεριά, με πούλησαν άνθρωποι και αρχές που έργο είχαν να κάνουν πράξη αυτά που έτοιμα και χωρίς κόστος προσφέραμε.

Οικτίρω τον αθώο και αφελή εαυτό μου γιατί πίστεψα πολλούς που δεν έπρεπε και εξαπατήθηκα. Μα να και η κατάντια αυτού του τόπου, της δύσμοιρης πατρίδας μας.

Ταπεινά σας ευχαριστώ

Συγχωρέστε με αν σας κούρασα

Μιχ. Καριάμης»

Η εκδήλωση έκλεισε με την παρέμβαση του κ. Λευτέρη Πυκνή ο οποίος μίλησε για τα <<παιδιά της ελιάς Λιβεράνι>>

Λευτέρης Πυκνής

Σαλόνι Φωτογραφιών :

ο εκπρόσωπος του Περιφερειάρχη Χίου.

η κ. Ευαγγελία Μελαχροινούδη

Β. ΡΟΥΦΑΚΗΣ - Π. ΣΑΛΙΑΡΗΣ - Μ. ΚΑΡΙΑΜΗΣ - Μ. ΦΥΣΣΑΣ - Σ. ΣΙΔΕΡΙΔΗΣ - Λ. ΠΥΚΝΗΣ

Λ. ΠΥΚΝΗΣ - Κ. ΑΜΠΑΝΟΥΔΗΣ - Δ. ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗΣ - Γ. ΖΩΦΟΣ - Μ. ΚΑΡΙΑΜΗΣ - Μ. ΦΥΣΣΑΣ - Β. ΡΟΥΦΑΚΗΣ

Δ. ΦΡΕΖΟΥΛΗΣ - Μ. ΚΑΡΙΑΜΗΣ

Μ. ΚΑΡΙΑΜΗΣ - Γ. ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ

Φ. ΚΑΡΙΑΜΗ - Γ. ΣΙΔΕΡΙΔΗ 

ΣΤΕΦ. ΚΟΒΕΡΗΣ - Χ - ΜΑΤΡ. ΚΟΒΕΡΗ 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ

Υπό την σκιά της ελιάς Liverani 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΕ  ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΤΟΝ  ΚΑΠΕΤΑΝ ΔΗΜΗΤΡΗ    ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ    ΚΑΙ  ΟΧΙ   ΜΟΝΟΝ.

Καλημέρα σας από τον Κορυδαλλό. 

Φίλε μου, καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη, σε ευχαριστώ πολύ για ότι κάνεις προς επίτευξη του κοινού μας σκοπού, ώστε να αναγνωρισθούν σαν "Μνημεία της Φύσης" οι τρεις Φυτικοί Μαθουσάλες του Μυροβόλου νησιού μας. Δηλαδή : η Ελιά Liverani - ο Πρίνος του Άγιου Γιάννη στην Κυδιάντα και ο Δρυς του Ορφανίδη στα Σκλαβιά.

Φίλε μου, σε εμάς πάει το "Μπόλικο λάδι μα λουκουμάδες τίποτα".  Χαράς την υπομονή μας. Αλήθεια, γιατί τόση αδιαφορία για κάτι το οποίο, αν ήθελαν, οι αρμόδιοι, μπορούσαν να το έχουν λύσει, μέσα σε λίγες εβδομάδες; 

Καπετάν Δημήτρη, η σοβαρότητα μου, δεν μου επέτρεψε, όπως τα είπαμε και από τηλεφώνου, να αρθρογραφήσω παραμονές εκλογών και να πω για την πολύχρονη κοροϊδία που έχουμε εισπράξει για κάτι το οποίο έπρεπε να είχαν εντοπίσει και επιλύσουν οι καθ ύλην αρμόδιοι. Καταλαβαίνω ότι η χρόνια επικρατούσα νοοτροπία και το κατεστημένο, δεν θέλουν να προβάλουν, γιατί πιθανά δεν τους συμφέρει, η αναγνώριση  του οραματιστή "ΚΩΣΤΑ Δ. ΠΕΡΡΙΚΟΥ", γι’ αυτό και τα αλλεπάλληλα πισωγυρίσματα τους.  Η ιστορία θα τους κρίνει.                                                       Όμως, απορώ και εξίσταμαι για την άρνηση κατανόησης και παροχής αρωγής, στο θέμα των Δέντρων που εξακολουθούν να πληγώνουν με την αδιαφορία τους. Δεν θέλω να γίνω μάντης συμφορών. Πιστεύω και ελπίζω να μη  θα χαθεί αυτό το πολύτιμο κεφάλαιο για το Μυροβόλο νησί μας... Δε θέλω σε καμιά περίπτωση  να γίνουμε μάρτυρες, καυτών κροκοδείλιων θρήνων. Φίλε μου καπετάν Δημήτρη, πιθανά να μην είμαστε εμείς ικανοί ή επιτήδειοι ώστε να φέρουμε τον σκοπό μας στο λιμάνι προορισμού του.

Στους ελάχιστους που μας κατανοούν, δίνουμε υπόσχεση πως όσο ζούμε, έχουμε τη λογική και την «λόξα» μας, θα συνεχίσουμε να δίνουμε αγώνα  καλό ώστε να κάνουμε πραγματικότητα τα όνειρα μας. Φίλε μου, βλέπω και θαυμάζω τη κατάφερε μόνος του ένας μύστης σαν τον κ. Γιώργο Χαλάτση. Βλέπω και θαυμάζω τι κατάφερε  η  Εθελοντική Ομάδα Δράσης «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥ  ΕΝΑΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» και μου δίνουν κουράγιο. Άλλωστε μη ξεχνάς πως υπάρχει και ένας σαν και εμάς  που ακούει στο όνομα Αντώνης Τσατσαρώνης, που μια ζωή προβάλει την παραδείσια ομορφιά και τα κακώς κείμενα του νησιού μας. Φυσικά και δεν ξεχνώ την πολύτιμη βοήθεια του περιοδικού «ΔΑΦΝΗ» του ‘’Μοναχικού Καβαλάρη’’ κ. Βαγγέλη Ρουφάμη. Ούτε την βοήθεια δύο κυριών που έσπευσαν και βοήθησαν στην ανάδειξη της υπόθεσης και εννοώ τις κκ Λίτσα Λύκου και Δήμητρα Λαχουρή, η κάθε μια από το πόστο της. Γεράσαμε καπετάν Δημήτρη να φωνάζουμε. Πιθανά η φωνή μας να ήταν τόσο ισχνή που μόνο εμείς την ακούγαμε.                                         
Σταματώ εδώ, γιατί πέρα από παράπονο θα ξεράσω οργή και δεν το θέλω. Δεν θέλω να τους δώσω το δικαίωμα να μας αποκαλέσουν για μια ακόμα φορά "Γρουσούζηδες". Κρατώ σαν πολύτιμο απόσταγμα της γνώσης σου λίγες ναυτικές κουβέντες σου «Αρμένιζε πάντα τον καιρό όπως τον βρίσκεις αφού δεν μπορείς να τον αλλάξεις.  »  Ένα δεν κατάλαβαν για εμάς φίλε μου πως «Όσο πιο δύσκολα, τόσο περισσότερο πουντελώνουμε»                                                         Καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη, καλά να πάθουμε γιατί αγαπήσαμε υπέρμετρα  τον Αγιασμένο Τόπο μας. Την ιστορία  και τις ομορφιές του. Όμως επιμένω και το φωνάζω......" Είτε δεν ακούν. Είτε  αδιαφορούν.Είτε δεν θέλουν, στο τέλος εμείς και το νησί μας θα είμαστε οι νικητές"... !

Με αγάπη και Σεβασμό

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Συνταξ. Πλοίαρχος Ε.Ν 

O Πρίνος του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας

ΜΥΡΟΒΟΛΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΦΥΣΗΣ

Αισθητή η απουσία μου στα πολιτικοοικονομικά τεκταινόμενα του τόπου μας. Απέχω  συστηματικά μια και γνωρίζω ότι τίποτα δεν έχω να δώσω ή να προτείνω. Δεν ξεχνώ δε πως η ‘’ Η σιωπή, είναι χρυσός’’. Άλλωστε εκατοντάδες οικονομολόγοι και πάσης φύσεως  «μαϊντανοί» της τηλεόρασης, δεν καταφέρνουν  να  πείσουν να διαμορφώσουν γνώμη ή να περάσουν κανένα μήνυμα στον κουρασμένο και απηυδισμένο τηλεθεατή. Ας ξεκινήσω λοιπόν με καλά νέα από το Μυροβόλο νησί της καρδιά και της σκέψης  μου. Στο θέμα αναγνώρισης   του Πανέλληνα οραματιστή Κώστα Δ. Περρίκου, τα πάντα έχουν δρομολογηθεί από πλευράς Δήμου Χίου. Τόσο ο Δήμος, όσο και η Βιβλιοθήκη Χίου, προς τιμή τους, έχουν προγραμματίσει εκδηλώσεις. Ένας είναι ο ενδοιασμός μου. Ως άτυπη ομάδα «Φίλων Περρίκου», θέλαμε να προβάλουμε τον «ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗ»  και όχι έναν ακόμα στρατιωτικό ή αντιστασιακό ήρωα. Εν γνώσει λόγου θέλω να πω ένα μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ»,  στον καπετάν Δημήτρη Δ. Μελαχροινούδη. Πατέρα της ιδέας για αναγνώριση  του αγνοημένου ήρωα. Αν δεν έφερνε εκείνος το θέμα «ΠΕΡΡΙΚΟΣ» στην επιφάνεια, κανένας, περιλαμβανομένου  και του εαυτού μου, δεν θα γνωρίζε την ύπαρξη του . Αποκλειστικά και μόνο, αυτός έχει την τιμή της πατρότητας της ιδέας. Ουδείς άλλος.

                                   η άτυπη ομάδα " ΦΙΛΟΙ  Κ.Δ. ΠΕΡΡΙΚΟΥ"

                           Στ. Μιχαλάκης - Αιμ. Ευαγγελινός - Δ. Μελαχροινούδης                                                                       - Γεώρ. Μπαχάς - Μιχ. Καριάμης

Καλά τα νέα, σχετικά με τα θέμα της αναγνώρισης των «Μνημείων της Φύσης» του νησιού μας. Πιστεύω ότι έχουμε μπει πλέον στην τελική ευθεία. Υποχρέωση μας να πούμε δημόσια ένα μεγάλο ‘’ Ευχαριστώ’’ στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου (ΧΙΟΥ)   και ειδικά στην κυρία Λίτσα Λύκου, χάρη των προσπαθειών της οποίας φθάσαμε στη σημερινή αισιόδοξη και ελπιδοφόρα κατάσταση. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εκείνους οι οποίοι πίστεψαν – αγωνίστηκαν και πρόβαλαν την ιδέα. Φίλες και φίλοι μου, με χαρά σας αναφέρω σειρά ενεργειών οι οποίες συνηγορούν υπέρ της αναγνώρισης των αιωνόβιων δέντρων της ‘’ Ελιάς Liverani ’’ (Μελαχροινούδη την αποκαλώ πάντα). Του ‘’ Δρυ του Ορφανίδη ‘’ και του ‘’Πρίνου του Άγιου Γιαννιού , στον ερειπιώνα της Κυδιάντας (Λαγκάδα).  Κατ’ αρχάς η «Γενική Δ/νση Αγροτικής Οικ/μιας κλπ της Περιφέρειας ΒΑ», με το υπ΄ αριθμ. Πρωτοκόλλου έγγραφο της  3204, από 25-6-2013 προς το γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Χίου κ. Γανιάρη , με θέμα Προστασία «αιωνόβιων δέντρων», θέτει τις βάσεις και την απαρχή εξελίξεων. Στους καθ’  ύλην αρμόδιους η ευθύνη δια την ορθή αντιμετώπιση και προώθηση του θέματος. Άλλη σημαντική εξέλιξη στο θέμα μας ήταν το ψήφισμα Νο. 3,  το οποίο εκδόθηκε στο πέρας των εκδηλώσεων  της 15^ης και 16^ης  Οκτωβρίου 2012, στο Διεθνές συνέδριο «Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ  ΣΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ , συνεργαζόμενοι για μια καλύτερη Χίο» Η σημαντικότατη αυτή εκδήλωση από το  «Ίδρυμα Μαρία Τσάκος», τελούσε υπό την αιγίδα του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟΥ με συν διοργανωτές  τον ΔΗΜΟ ΧΙΟΥ και την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ  ΕΝΟΤΗΤΑ ΧΙΟΥ. 

Το ψήφισμα 3 αναφέρει «Το συνέδριο πληροφορηθέν από την Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Οικισμών Νότιας Χίου την ύπαρξη στο νησί δένδρων πολλά εκ των οποίων υπερβαίνουν ηλικίας, κατά τη γνώμη ειδικών, μεγαλύτερης των χιλίων ετών, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ την ιδιαιτερότητα των συγκεκριμένων δένδρων, πρίνων και σχίνων στην πολιτιστική κληρονομιά και την τουριστική ανάπτυξη της Χίου, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να συμβάλει στην προστασία της χλωρίδας της Χίου, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ . Εισηγείται την ανακήρυξη των δένδρων πρίνων και σχίνων, όπως περιγράφονται στην από 16ης Οκτωβρίου 2012 επισυναπτόμενη επιστολή της προαναφερθείσης Ομοσπονδίας, ως Μνημείων της Φύσης και προσκαλεί τους αρμόδιους φορείς να λάβουν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ώστε στο εξής να τυγχάνουν της δέουσας φροντίδας και προστασίας.»

Βέβαια είχε συντελεστεί αποδοχή του αιτήματος από μεγάλη μερίδα ενεργών πολιτών οι οποίοι με έγραφες παρεμβάσεις τους συνηγορούσαν υπέρ της αναγνώρισης των συγκεκριμένων δέντρων. Θα αναφέρω δυο ξεχωριστές περιπτώσεις που με συγκίνησαν . Του σεβαστού Ομότιμου Καθηγητή Παιδαγωγικής του Εθνικού Καποδιστριακού Π.Α  (ΕΚΠΑ) κ Λαυρέντιου Δελλασούδα . Του σεβαστού Υποναυάρχου Λ.Σ (ε.α) και  κ. Σταύρου Μιχαηλίδη (Γενικού Διευθυντή του Ιδρύματος ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΚΟΣ  Δ.Κ.Ν.Ε.Π) οι οποίοι εξέφρασαν την επιθυμία «παρέμβασης», με κάθε τρόπο στην όμορφη προσπάθεια μας.  Δεν θα ξεχάσω να αναφερθώ στην εύστοχη τοποθέτηση πινακίδων  στην Ελιά του Μελαχροινούδη από την Περιφέρεια και στον Πρίνο του Άγιου Γιάννη από τον «Πολιτιστικό Σύλλογο Λαγκάδας, ‘’η ΚΥΔΙΑΝΤΑ’’» .

Η Πινακίδα του Π.Σ. Λαγκάδας ή ''ΚΥΔΙΑΝΤΑ''στις ρίζες που Φυτικού Μαθουσάλα 

 Άξιο αναφοράς η απόφαση  υπ’  αριθμόν  43/31-10-2013 του Τοπικού Συμβουλίου Λαγκάδας –Χίου, κατόπιν εισηγήσεως του συμβούλου κ. Ευσταθίου Μπατίδη, «λαμβάνοντας υπόψη του και τις απόψεις των κατοίκων που διατυπώθηκαν στην από 7-5-2011, Λαϊκή Συνέλευση της Λαγκάδας. Μεταξύ των προτάσεων  ....... Αξιοποίηση του Πρίνου στη Κυδιάντα του αρχαιότερου δέντρου της Χίου.......». Καιρός λοιπόν για χαμόγελα αλλά όχι εφησυχασμό.

Θα κλείσω με ένα από τα αναρίθμητα σχόλια που έλαβα όλα αυτά τα χρόνια «παρέμβασης» για τα δώρα της φύσης . Δώρα , προίκα στο «Μυροβόλο» νησί μας και μου δίνει κουράγιο έως την ημέρα που θα λάβουν σάρκα και οστά τα οράματα. Οράματα, δυο  καθ’ ομολογουμένως  «Γρουσούζηδων» απόμαχων  της θάλασσας,  που παρά την ηλικία, συνεχίζουν την αρμυρή πορεία τους, πάνω από τους αφρούς των κυμάτων,  ως την τελική ευόδωση των οραμάτων. Οραμάτων που αποσκοπούν στην προβολήτης Άγιας Μάνας Γης που λάτρεψαν όσο τίποτε άλλο. Καλότυχος που στο διάβα της ζωής μου, αντάμωσα το καπετάν Δημήτρη Δ. Μελαχροινούδη και ακόμα τέσσερις – πέντε ανθρώπους σαν και αυτόν.                                            

                                       Oι δυο γερο θαλασσόλυκοι οραματιστές

                            Δημ. Διον. Μελαχροινούδης και Μιχ.Γεωργ. Καριάμης

                                               παρά την ''Ελιά Liverani''

Σχολιάζει λοιπόν άγνωστος φίλος με τα στοιχεία «ealoso7» -   « ....Κύριε Μιχάλη. Να είσαι γερός μαζί με την  έμπνευση και την διαθέσιμη ψυχή σου, ώστε να ενημερώνεις όλους εμάς, που αλαφροπατούμε κι αιθεροκοιτούμε όπως ελόγου σου, την καρδιά της φύσης, μα και την συναισθηματική μας πατρίδα....   Ευχές για υγεία, διαύγεια κι ελευθερία. Με συγκίνηση κι εκτίμηση -  Έαλος »

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν. και Περιστασιακά Γράφων

ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

Υπέρ της προσπάθειας αναγνώρισης τριών δέντρων της Χίου ως Μνημεία της Φύσης, η Περιφέρεια

Σύνταξη: Δήμητρα Λαχουρή

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012 13:15

Θετικά βλέπει την προσπάθεια η Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού, απασχόλησης και Δια βίου μάθησης να αναγνωριστούν ως Μνημεία της Φύσης  οι τρεις φυτικοί Μαθουσάλες της Χίου και συγκεκριμένα η «Ελιά Liverani» (περιμέτρου 12,5 μτρ) ο  «Πρίνος του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας» (περιμ. 5,85 μτρ) και ο «Δρυς του Ορφανίδη» ( περιμ. 8,20 μτρ) στα Σκλαβιά». Όπως τόνισε σήμερα το πρωί στην ΕΡΑ Αιγαίου η Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού, απασχόλησης και Δια βίου μάθησης κ. Λίτσα Λύκου, έχει ζητήσει τον σχετικό φάκελο που είχε υποβληθεί στο Δήμο Χίου προκειμένου να συμπληρωθεί και να προωθηθεί το σχετικό αίτημα αρμοδίως. Για το αίτημα είχε μιλήσει στην ΕΡΑ Αιγαίου ο ενεργός πολίτης κ. Μιχάλης Καριάμης. Είχε ζητήσει την συνδρομή της  Περιφέρειας προκειμένου ο φυτικός αυτός πλούτος να προστατευθεί «Η καλή τύχη της Χίου, προίκισε το νησί μας με αυτή την «Ιερή Δωρεά» είχε τονίσει ο κ. Καριάμης  και η καλύτερη προστασία είναι να χαρακτηριστούν Μνημεία της Φύσης»       ο '' Πρίνος '' στον αυλόγυρο του Άγιου Γιάννη στον ερειπιώνα της Κυδιάντας Σύνταξη: Δήμητρα Λαχουρή

ΟΙ ΦΥΤΙΚΟΙ ΜΑΘΟΥΣΑΛΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

 

Τρεις «φυτικοί μαθουσάλες» ζητούν την  αναγνώριση τους ως Μνημεία της Φύσης

Σύνταξη: Δήμητρα Λαχουρή

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012 12:56

Ο Πρίνος του Άγιου Γιάννη στο χωριό της Κυδιάντας                                                                 ΧΙΟΣ Να χαρακτηριστούν ως Μνημεία της φύσης  η «ελιά Liverani» ο «Πρίνος  του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας»  και ο «Δρυς του Ορφανίδη» στα Σκλαβιά της Χίου, ζητούν δυο ενεργοί πολίτες  του νησιού, οι κ.κ. Δημήτρης Μελαχροινούδης και Μιχάλης Καριάμης. «Πρόκειται για  ξεχασμένους «Φυτικούς Μαθουσάλες» του νησιού μας που ήρθαν και πάλι στο προσκήνιο με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του συγγραφέα και ερευνητή Αλέκου Κιουρέλλη για τα λιοτρίβεια της Χίου «δήλωσε στην ΕΡΑ Αιγαίου σήμερα το πρωί ο κ. Μιχάλης Καριάμης και πρόσθεσε  Σε κάποιο σημείο της ομιλίας του, ο συγγραφέας - ερευνητής , είπε ο κ. Καριάμης αναφέρθηκε στην Ελιά LIVERANI  Αυτή η εύστοχη αναφορά, μας έδωσε το έναυσμα για ένα καινούριο γύρο ενεργειών για τους ξεχασμένους «Φυτικούς Μαθουσάλες» του νησιού μας. Ο  ''Δρυς του Ορφανίδη - Στα Σκλαβιά της Χίου ''  Τα «Δέντρα που Πληγώνουμε» με την αδιαφορία μας,  πρόσθεσε ο κ. Καριάμης δεν είναι πάρα πολλά. Είναι η «Ελιά Liverani» (περιμέτρου 12,5μτρ) ο  «Πρίνος του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας» (περιμ. 5,85 μτρ) και ο «Δρυς του Ορφανίδη» ( περιμ. 8,20 μτρ)στα Σκλαβιά». Αναφερόμενος ειδικά στον πρύνο της Κυδιάντας ο κ. Καριάμης είπε «Μαζί με τον σεβαστό εφημέριο της Λαγκάδας, πατέρα Δημήτριο Πύρρο, αρκετά χρόνια πριν, υπήρξαμε μάρτυρες επίσκεψης Γάλλων φυσιοδιφών , στον πρίνο της Κυδιάντας. Φοβάμαι να ξεστομίσω την ηλικία που ανάφεραν για να μη θεωρηθώ γραφικός. Το συγκεκριμένο δέντρο, έχει χάσει το 1913, ένα μεγάλο τμήμα του κορμού του από ανθρώπινη παρέμβαση. Η ανάγκη υποστήριξης αλλά και στήριξης για να μη σωριαστεί ο γέρικος τραυματισμένος κορμός του, είναι άμεση. Η καλή τύχη της Χίου, προίκισε το νησί μας με αυτή την «Ιερή Δωρεά» και η καλύτερη προστασία κατέληξε ο κ. Καριάμης είναι να χαρακτηριστούν Μνημεία της Φύσης» . Ήδη η Κύπρος έχει χαρακτηρίσει σαν μνημεία 210 δέντρα σε αντίθεση με τη χώρα μας που έχει χαρακτηρίσει μόνο 60.

                        Ελιά LIVERANI ή ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ, στην Καλλιμασιά 

                                      ΧΙΟΣ

Ο ΠΡΙΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΥΔΙΑΝΤΑΣ - ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ....... !

Η γραφική ακτή του Καρυδά, έναντι και συνέχεια του χωριού της Λαγκάδας, από το μακρινό παρελθόν έως τα πρόσφατα χρόνια, μαζί με το  Γιβάρι χρησίμευσαν σαν νεκροταφεία καραβιών. Σ’ αυτά έγειραν και σάπισαν τα κάποτε περίφημα  Λαγκαδούσικα καΐκια. Τα αβαθή νερά της απόβας, δέχτηκαν μακάβρια το μεγαλύτερο ιστιοφόρο. Το περίφημο μπρίκι του Δανιά (Τάβλα) «ΑΓΓΕΛΙΚΗ» 250 τόνων. Η καμπάνα του, για πολλά χρόνια καλούσε τους μαθητές του σχολείου της Λαγκάδας. Σήμερα είναι σήμαντρο-κειμήλιο και ανάμνηση, στον Ιερό Ναό της Άγιας Αναστασιάς στην Κυδιάντα. Πλαγιασμένο, έβλεπαν το γέρικο σκαρί, και σιγά-σιγά, όπως συνηθίζεται, αφαιρούσαν ότι πολύτιμο υπήρχε επάνω του. Φυσικά, άρχιζαν από τον πολύτιμο κερεστέ. Δηλαδή τη ξυλεία του. Ακόμα και σήμερα, μπορούμε να δούμε, στα παλιά σπίτια της Λαγκάδας και στα χαλάσματα της Κυδιάντας, δοκάρια, μαδέρια και άλμπουρα να αποτελούν δομικό υλικό. Από τότε πέρασαν χρόνια πολλά έως ότου την 21 Δεκεμβρίου 1912,ανέτειλε η ευλογημένη λευτεριά. Ώσπου να το πιστέψουν, πέρασαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και του καινούριου χρόνου. Οι ταπεινοί άνθρωποι περίμεναν το Πάσχα για να γιορτάσουν μαζί την Ανάσταση Θεού και Έθνους. 

Κάποιος χεροδύναμος χωριανός μας, ονόματι Ασπρούλης, μετά από πολύμηνη προσπάθεια, κατάφερε να ανελκύσει από το ξεχαρβαλωμένο μπρίκι ένα κανόνι που είχε στην πλώρη του και αλυσίδες. Όλα αυτά, σιγά-σιγά τα κουβάλησε με τα χέρια και τους ώμους του στο χωριό. Τα απόθεσε κάτω από τον τεράστιο γέρο πρίνο στο αυλόγυρο της εκκλησιάς του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας. Καθάρισε όσο μπορούσε το κανόνι και μετά από πολύ κόπο και αγώνα, το ανέβασε και το έδεσε με τις αλυσίδες σε μια χοντρή  διχάλα του κορμού.  Τη βραδιά της Ανάστασης, το γέμισε με μπαρούτι και περίμενε να ακούσει το «Χριστός Ανέστη», για να το πυροδοτήσει. Όλο το χωριό στο πόδι. Με αγωνία πρόσμενε την πολυπόθητη στιγμή. Το άγγελμα της Ανάστασης, ταρακούνησε συθέμελα όχι μόνο την εκκλησιά, μα ολόκληρο το χωριό. Ο αντίλαλος του λαγκαδιού πολλαπλασίαζε τον κρότο της έκρηξης. Το παμπάλαιο κανόνι διαλύθηκε και αναρίθμητα θραύσματα  εκτοξεύτηκαν παντού.  Φωνές τρόμου και αλαλαγμοί πανικού, σκέπασαν τη βοή της έκρηξης.

Ο εφιαλτικός γδούπος δέντρου που σπάει και σωριάζεται τους υποχρέωσε να το βάλουν στα πόδια χωρίς να γνωρίζουν που τρέχουν και που πάνε. Μετά από τέτοια καταστροφή, θεώρησαν θαύμα το ότι δεν θρήνησαν θύματα.  Από τότε ο Περήφανος Μεράφυλλας Πρίνος, παραμένει στητός μα λαβωμένος κι η οικογένεια Ασπρούλη κόλλησε το παρωνύμιο «Κανάρης». Η ανάγκη υποστήριξης και γενικά στήριξης για να μη σωριαστεί ο γέρικος τραυματισμένος κορμός  του, είναι άμεση. Δεν αρμόζουν δάκρυα αν καταρρεύσει. Αν συμβεί, ας μη τρέξουν κροκοδείλια δάκρυα για ακόμα ένα χαμένο πολύτιμο στολίδι. Προ αρκετών ετών, έτυχα μάρτυρας επίσκεψης Γάλλων φυσιοδιφών. Ερευνώντας τους «στοιχειωμένους» πρίνους στον Άγιο Γιώργη στο Φλώρι, πληροφορίες οδήγησαν τα βήματα τους κι εδώ. Έλαμπαν από χαρά. Δεν πίστευαν στα μάτια τους. Η ηλικία του φυτικού Μαθουσάλα που ανέφεραν, με τρόμαξε. Δεν γνωρίζω πόσα  χρόνια ζουν τα είδη των δέντρων και φοβάμαι να πω αυτό που άκουσα. Ήταν το αρχαιότερο δέντρο της Χίου από όσα είχαν δει . Άλλοι είναι αρμόδιοι να αποφασίσουν και να αναφέρουν την ηλικία του αλλά κυρίως να φροντίσουν για την προστασία του.

 Από τότε, δεν χάνω ευκαιρία προβολής του. Πριν λίγους μήνες, φιλοξενήθηκα στα ραδιόφωνα της ΕΡΑ ΑΙΓΑΙΟΥ και της ΕΡΤ3 με θέμα, τι άλλο; Τα δέντρα που πληγώνουμε με την αδιαφορία μας. Στη σελίδα 48 του βιβλίου «Η Λαγκάδα της Χίου» υπάρχει σχετική αναφορά. Η  τοπική τηλεόραση «Αλήθεια TV» πολλάκις έχει ασχοληθεί με το θέμα. Η εφημερίδα «Πολίτης» στις 10-8-2005 δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Το αρχαιότερο δέντρο της Χίου;». Το αυτό και όλα τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα του νησιού μας. Στο 7^ο τεύχος το περιοδικό «Πεληνναίο» φιλοξενεί άρθρο μου «Ο Ερωτόκριτος στην Κυδιάντα», σχετικό με μία παράσταση του Δη.Πε.Θε. Β. Αιγαίου κάτω απ’ τον πρίνο και δεν ήταν η μόνη. Ακολούθησαν: «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» και «Ύμνος» από τον Άρχοντα πρωτοψάλτη Δημήτριο Νερατζή. Το νησί μας έχει την καλή τύχη, πέρα από τον ακρωτηριασμένο πρίνο του Αγίου Ιωάννη της Κυδιάντας, (περίμετρος 5,85μ), να είναι ζωοδότης της ελιάς «Λιβεράνι» στην Καλλιμασιά  (περίμετρος 12,5 μ) και του «Δρυ του Ορφανίδη» στα Σκλαβιά (περίμετρος 8,20μ).  Αυτή την Ιερή Δωρεά της Φύσης προς την Μυροβόλο μας Γη, σε αγαστή συνεργασία με τον καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη και τον Εκδότη του Περιοδικού «Δάφνη» Βαγγέλη Ρουφάκη, που από τις σελίδες της πολλάκις έχει ασχοληθεί (ειδικά στα τεύχη 14 και 19), εδώ και πολλά χρόνια προσπαθούμε να την προστατεύσουμε χαρακτηρίζοντάς την «Μνημεία της Φύσης». 

Θα ήταν μεγάλη προσφορά στον αγώνα μας και στη Χίο, εάν οι λειτουργοί της πρωτοβάθμιας  και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συνδύαζαν εκδρομές και επισκέψεις στα συγκεκριμένα δέντρα, ώστε, τα νεαρά βλαστάρια του νησιού μας να  γνωρίσουν τις ομορφιές που κρύβει ο τόπος. Δυστυχώς, πολλά χρόνια προσπαθειών, ώστε  να αναγνωρισθούν σαν «Μνημεία της Φύσης», έχουν πέσει στο κενό, για να μην πω στην αδιαφορία των κατά νόμο αρμοδίων. Με την απαράδεκτη στάση τους, εξακολουθούν προκλητικά να αγνοούν αυτά τα υπέρ-χιλιόχρονα δέντρα. Σύμφωνα με πληροφορίες του σεβαστού μου φίλου Δημήτρη Μελαχροινούδη, η Κύπρος έχει χαρακτηρίσει «Μνημεία της Φύσης» 210 δέντρα, σε αντίθεση με τη χώρα μας που μετά βίας χαρακτήρισε μόνο 60! Ας δούμε και ας παραδειγματιστούμε με το τι συμβαίνει στην Κρήτη. Στην μνημειακή ελιά των «Βουβών» Χανίων κατά την τελετουργική κοπή των Κότινων με τους οποίους στεφανώνουν τους  σύγχρονους Ολυμπιονίκες.  Δεν κυνηγούμε την ουτοπία. Το καλό του τόπου μας ζητούμε. Κινούμαστε μόνο από αγνή και άδολη αγάπη για τον τόπο μας και τίποτα άλλο. Η ανακήρυξη των δέντρων ως «Μνημεία της Φύσης», πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα δώσει στο νησί μας τεράστια τουριστικά οφέλη.                                                                                    Αφού ευχαριστήσω το αγαπημένο μου περιοδικό «Δάφνη» και τον εκδότη του και αδερφικό μου φίλο Βαγγέλη Ρουφάκη, για την μεγάλη συμβολή και στήριξη των προσπαθειών μας, κλείνω με λίγα λόγια του καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη γεμάτα ουσία:  «Οι θησαυροί είναι μπρος στα μάτια μας κι εμείς  ψάχνουμε να τους βρούμε στα άστρα…». Ας πράξουν οι αρμόδιοι τα δέοντα...

Μιχάλης Γ.  Καριάμης

Συνταξ. Πλοίαρχος Ε. Ν. 

Το ανωτέρω κείμενο γράφτηκε για το Περιοδικό «ΔΑΦΝΗ»                                                                                Συμπεριλήφθηκε στο τεύχος  Νο 28, στις σελίδες 17 & 18