ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής - ''Καστέλο'' -ΧΙΟΣ

Δε θα αναφερθώ σε λόγια χιλιοειπωμένα.  Σαν μέλος της άτυπης ομάδας «Φίλων Κώστα Δ. Περρίκου», βλέποντας τεράστια και χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε για να αναγνωρισθεί ο Μεγάλος Οραματιστής, ως «Άξιος της πατρίδος»

Εμείς, οι λίγοι, δεν ξεχνάμε πως την 20 Σεπτεμβρίου 1942, ο Καλλιμασιώτης Αρχάγγελος Κώστας Δ. Περρίκος, με μια ομάδα Έλληνες. Αποφασισμένους αντιστασιακούς Πατριώτες  της «Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιζομένων Νέων» (ΠΕΑΝ), προέβη στην κορυφαία πράξη.

Ανατίναξε το κτήριο στο οποίο έδρευε η Ναζιστική «ΕΣΠΟ», ο αρχηγός της οποίας, προσπαθούσε να στρατολογήσει νέα παιδιά και να δημιουργήσει την «Ελληνική Λεγεώνα»,η οποία θα πολεμούσε στο πλευρό των γερμανών στο ανατολικό μέτωπο.  Πέρασαν χρόνια από τότε. Χύθηκε αίμα Ελλήνων πολύ ώσπου να έρθει η ώρα της ποθητής  Λευτεριάς.

Δυστυχώς , σήμερα και πάλι είμαστε σκλάβοι και υποτελείς στις γερμανικές ορέξεις . Τα οράματα του Χιώτη Σταυραετού δεν έλαβαν σάρκα και οστά. Δεν έγιναν πράξη, όπως δεν κάναμε πράξη και τα δικά μας οράματα. Στάσιμη η τύχη τον Μνημείων της Φύσης του Μυροβόλου νησιού μας. Στο κενό και η ανάδειξη του Πανέλληνα ήρωα σαν «Άξιο της Πατρίδας». 

Όχι , ζούμε έναν εφιάλτη.  Το σήμερα , δεν έχει καμιά σχέση με τα οράματα και τα πιστεύω του Περρίκου.  Αποικιακό απομεινάρι, είναι αυτό που ψευδεπίγραφα, αποκαλούν Ενωμένη Ευρώπη. Που θα πάει όμως, εμείς δεν σταματάμε. Συνεχίζουμε ώσπου να έρθει η ώρα .

Ως τότε Ψηλά το κεφάλι. 

Σας παρακαλώ μη λυγίσετε .

Καλή Λευτεριά Αδέρφια μου !

Μιχάλης Γ. Καριάμης

*                    *                    *

Αγαπητέ Μαχητή,

Ούτε και εγώ ξέχασα ούτε και ο Κ. Σταμούλης που μου τόνισε ότι οι μεγαλόσχημοι θα θυμούνται μόνο όσα θέλουν.  

Συμπληρωματικά την Κυριακή στην εκδήλωση του ΦΑΡΟΥ, πρέπει να σου πω πως πλησίασα τους περί τον Σεβασμιότατο Μάρκο,  στη μικρή δεξίωση και τους είπα ότι στις 20 έχομε μια μεγάλη επέτειο και όλοι, κυρίως οι πολιτευτές - που δεν έλειπε κανείς, έπεσαν από τα σύννεφα. Και φυσικά τον Περρίκο τον αποφεύγουν όλοι, με λίγες,  εξαιρέσεις, γιατί η ανάδειξή του θα βάλει φωτιά στα μπατζάκια τους. Γιατί δες τι έγραφε μεταξύ των άλλων στο πρώτο φύλλο της παράνομης ΔΟΞΑΣ του τον Απρίλη του 1942:

Ο αγώνας θα είναι σκληρός, μακροχρόνιος, θα απαιτήσει ίσως και σημαντικές θυσίες. 

Είμαστε όμως αποφασισμένοι, συνεπείς στην κοσμοϊστορική μας αποστολή ... να τον συνεχίσουμε και να επικρατήσουμε πέρα ως πέρα. Και όταν τελειώσει η πρώτη φάση του αγώνα μας, με την απόκτηση της λευτεριάς μας, θα αρχίσουμε τη δεύτερη με την ίδια πίστη, με τον ίδιο φανατισμό, για να βάλουμε οριστικά τάξη στον τόπο μας, βγάζοντας απ' τη μέση ότι είναι ηθικά και βιολογικά σάπιο, τερματίζοντας έτσι και την αμαρτωλή εποχή της γ ε ρ ο ν τ ο κ ρ α τ ί α ς.

Όμως όπως γνωρίζεις δεν πρόφτασε. Ούτε φυσικά πρόκειται να αναδειχθεί και ας περιμένει σχετικό βουλευτικό αίτημα από το Μάρτη προς τον Πρόεδρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Όπως και να έχει εμείς θα συνεχίσομε γιατί όπως λένε οι μεγάλοι «κανένας αγώνας δεν παγαίνει χαμένος»

Δημ. Μελαχροινούδης

Η ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ TOY AΓIOY IΣIΔΩPOY - ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ

Στην περιοχή της Λέτσαινας,  βόρεια της Χώρας, στον συνοικισμό του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου, με σκοπό την φύλαξη - στέγαση των ιερών λειψάνων των αγίων μαρτύρων Ισιδώρου και Μυρώπης, κτίστηκε τον Δ' μ.Χ αιώνα, ένας κυκλικός ναός (Ροτόντα), πάνω σε προγενέστερο ρωμαϊκό κτίσμα. Αυτός και ο λόγος που στα υπόγεια του κατεστραμμένου μνημείου, υπάρχουν ψηφιδωτά δάπεδα τριών οικοδομικών φάσεων,  με γεωμετρικά μοτίβα, (μέσα Ε' - μέσα ΣΤ' αιώνα μ.Χ.) Δυστυχώς, λίγα χρόνια αργότερα, γκρεμίστηκε από ισχυρό σεισμό. Πάνω από τα ερείπια αυτού του πρώτου ναού, τον Ε' αιώνα μ.Χ. επί αυτοκράτορα Μαρκιανού,  , έκτισαν έναν περικαλλή ναό. Μια τρίκλιτη βασιλική με πεταλόσχημη κόγχη. Κατά τις γενόμενες ανασκαφές, έχουν διαπιστωθεί πέντε επάλληλες οικοδομικές φάσεις. Τον Ζ' αιώνα μ.Χ. οι Άραβες κατέστρεψαν τον ναό. Ο οποίος κτίστηκε επί των ημερών του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Δ' (Πωγωνάτου). Ήταν τεραστίων διαστάσεων, Πιθανά ένας από τους μεγαλύτερους Χριστιανικούς ναούς του Αιγαίου, για αυτό και έλαβε την προσωνυμία « Μέγας Ισίδωρος». Διατήρησε την μορφή της τρίκλιτης βασιλικής,  αλλά αυτή τη φορά, με ημικυκλική κόγχη.

Μέλη του Παλαιοχριστιανικού ναού του Αγίου Ισιδώρου 

Παραμένει άγνωστο το πως και γιατί κατεστράφη αυτός ο ναός ή πότε τον μετέτρεψαν σε σταυροειδή εγγεγραμμένη Βασιλική με τρούλο, και με ημικυκλική την κόγχη του Ιερού Βήματος. Η τύχη και αυτού του ναού, δεν διέφερε από αυτήν των προηγουμένων. Στον μεγάλο σεισμό του 1387 μ.Χ. ράγισε ανεπανόρθωτα ο τεράστιος τρούλος του, ενώ έπεσε μεγάλο μέρος της τοιχοδομίας του.  Στην τελευταία φάση του, ο ναός ανοικοδομήθηκε και πάλι. Στην διάρκεια της τουρκοκρατίας τον μετέτρεψαν σε τζαμί, προσθέτοντας του και μιναρέ. Έως την συμφορά του 1822, μια μικρή κοινότητα καλόγερων είχε στην φροντίδα της τον ναό. 

Ο Ναός  καταστράφηκε οριστικά από τον μεγάλο  σεισμό του 1881 και παραμένει έως τις ημέρες μας, σε…. ερειπιώδη κατάσταση. Πάμπολλα γλυπτά αρχιτεκτονικά μέλη, που υπάρχουν διάσπαρτα, μας αφήνουν να καταλάβουμε για την λαμπρότητα και το κτιριακό του μεγαλείο.

Σήμερα στον ευλογημένο τόπο,  υπάρχει μικρή εκκλησία με χαμηλή οριζόντια τσιμεντένια στέγη. Όπως προείπαμε, στο εσωτερικό του ναού υπάρχει κρύπτη στην οποία φυλάσσονταν σε αλλοτινές εποχές  τα λείψανα του Αγίου Ισιδώρου  και της Αγίας Μυρόπης που μαρτύρησαν στην Χίο, στα χρόνια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Δέκιου. Ως γνωστόν, ο Άγιος προστάτης μας,  Χιακής καταγωγής και ο ίδιος αν και γεννήθηκε στην Αίγυπτο.

Η είσοδος στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Ισιδώρου στην ''Λέτσαινα''

Αν εξετάσουμε χρονολογικά, το 1125 μ.Χ.  μετά την κατάληψη της Χίου από τους Βενετούς, επί βασιλείας  του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού (1118-1143), ως συνήθιζαν οι καθολικοί,  έκλεψαν το λείψανο του Αγίου της Χίου μας και το μετάφεραν στη Βενετία, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάρκου,  όπου και το φυλάνε  μέχρι σήμερα σε παρεκκλήσιο που φέρει και το όνομα του. Σε αυτό το παρεκκλήσιο, μετάφεραν και την Αγία τίμια κάρα του, η οποία έφθασε στη Βενετία αργότερα κλεμμένη και αυτή.  

Θεωρώ απαράδεκτη την αδιαφορία ή την αδυναμία, λόγω των δεινών οικονομικών καταστάσεων που μαστίζουν την πατρίδα μας, για την μη ανοικοδόμηση του ιερού σεβάσματος του τόπου μας. Θεωρώ απαράδεκτο, ένας ιστορικός – Θρησκευτικός χώρος του Μυροβόλου νησιού μας, να μην είναι προσπελάσιμος  στο θρησκευτικό κοινό μα και προσβάσιμος  στους επισκέπτες που επιθυμούν να προσκυνήσουν. 

Έχουν ξοδευτεί αρκετά ποσά, σε Οθωμανικά κτίσματα, και δεν λέγω όχι, μια και αποτελούν, έστω και θλιβερό κομμάτι της ιστορίας μας. Άλλωστε ο σεβασμός και η φροντίδα, για αλλότρια κατάλοιπα πολιτισμών και θρησκευτικών χώρων, ξεχωρίζει τους πολιτισμένους από τους βάρβαρους, φανατικούς και απολίτιστους. 
Πέραν όλων αυτών, ας φροντίσουμε όμως και για τα δικά μας κατάλοιπα. Τη δική μας εθνική - θρησκευτική κληρονομιά. Έχουμε  υποχρέωση απέναντι των προπατόρων μας. Πρέπει !

Το ερειπωμένο κτίσμα 

Θεωρώ απαράδεκτη και επικίνδυνη την υπάρχουσα κατάσταση του κτίσματος  στον προαύλιο χώρο του ναού, περιζωμένο με συρματόσχοινα και σαθρό από ρωγμές  στους τοίχους του και ραπίσματα του πανδαμάτορα χρόνου αλλά και της αδιαφορίας μας. 

Άγιος Ισίδωρος  (Παράγκλι) στην παραθαλάσσια περιοχή της Συκιάδας

Δράττομαι της ευκαιρίας να καταθέσω ψήγματα στοματικής παράδοσης, σύμφωνα με την οποία, ο Ιερός Ναός του Αγίου Ισιδώρου (Παράγκλι), στην παραθαλάσσια περιοχή της Συκιάδας, ένα από τα πανέμορφα και πιο πολύ - φωτογραφισμένα σημεία του Αιγαίου μας, είναι το πρώτο σημείο της Χίου, που πρωτοστάτησε ο άγιος. Λέγουν ότι ο στόλος του ειδωλολάτρη άρχοντα Νουμέριου, αγκυροβόλησε στις αγκάλες του μικρού όρμου του ''Σκλάβου'' ή στο Παντουκειός,  τον 3ον αιώνα μ.Χ. 
Εδώ είναι το "Πάτημα του άγιου Σίδερου".   

      
Το ''Αιολικής Τοιχοδομίας'' κτίσμα του αρχαίου ''Λινού'' 

Ο ναΐσκος είναι κτισμένος πάνω στα θεμέλια αρχαϊκού ναού (πιθανότατα του Ηρακλή). Σύμφωνα με μια εκδοχή εδώ, στην περιοχή όπου και το αρχαίο  «Ηράκλειο» ή «Ηράκλεια». (Παράγκλι = Παρ' Ηράκλεια ).  Δεν ονειροβατώ, ούτε πετάω στα σύννεφα. Γνωρίζω τις άσχημες ημέρες που βιώνουμε σαν κράτος και σαν λαός. Καλό όμως είναι να υπάρξει κάποιος προγραμματισμός αναστηλώσεων για μνημεία που θα προβάλουν το νησί μας. Το παρήγορο είναι ότι, παρά τις αντίξοες συνθήκες, ο δραστήριος Μητροπολίτης μας κ. Μάρκος, έχει δείξει το πρέπον ενδιαφέρον για την τύχη του μνημείου. Ας ευθυμούμε να καταφέρει το ακατόρθωτο. 

                          

Ζητώ συγνώμη, για την «παρέμβαση», καθότι αναρμόδιος. Πιθανά να έχω πέσει σε λάθος ή σωρεία λαθών. Ζητώ κατανόηση. Συγχωρέστε τα λάθη μου. Κινούμε από το συναίσθημα και την αγάπη προς το νησί μας.  Τίποτα παραπάνω. Τίποτα άλλο !

Ταπεινά

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

ΧΙΟΛΑΤΡΗΣ

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ Φ. ΦΑΝΤΕΜΗ

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΔΡΙΩΤΗ ή Φάνης Φαντέμης

Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο, το «στερνό αντίο», στον αξέχαστο φίλο μας Δημήτρη Ανδριώτη (ή Φάνη Φαντέμη, τον συγγραφέα).  Το  θλιβερό καθήκον και η επιθυμία του θανόντος  να διασκορπιστεί η τέφρα του στην θαλάσσια περιοχή  Οινουσσών και Χίου μας έφερε πάνω στο κατάστρωμα του Ε/Γ «ΟΙΝΟΥΣΣΑΙ ΙΙΙ». Δεν είμαστε πολλοί. Ελάχιστοι στενοί  συγγενείς και φίλοι, μεταξύ των οποίων ο κ. Βαγγέλης Ρουφάκης, εντολοδόχος των επιθυμιών του  αγνοημένου αγωνιστή – λογοτέχνη.  Το επιτελείο των εκδόσεων «άλφα πι», του Γιάννη Παληού. Οι δυο δημοσιογράφοι  που πρόβαλαν το έργο  και την ζωή του, οι κκ Δημήτρης Φρεζούλης και Νίκος Χειλάς. Ο κ. Σταμάτης Ζουμίδης, Δημοτικός Σύμβουλος Χίου και ο γράφων , (Μιχ. Καριάμης)  πρόεδρος του Ναυτικού Συλλόγου Κορυδαλλού «ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»  

  

                                                                           

Η τεφροδόχος από τα χέρια του Βαγγέλη Ρουφάκη, στα χέρια της ανιψιάς του αξέχασρου Δημήτρη.

Η σχετική τελετή της ρίψης τέφρας , στεφάνων, πολιτικού Μνημοσύνου και βιβλιοπαρουσίασης είχε σαν εκφραστές πέρα από τον κ. Ρουφάκη, τον πάντα πρωτοπόρο, Σύλλογο Φίλων Οινουσσών (ΣΦΟ) και τον εκδοτικό οίκο «άλφα πι».    

Η Τεφροδόχος του Φ.Φ

Ακολουθώντας   το πρόγραμμα, στην Αιγνούσσα επιβιβάστηκαν ο Δήμαρχος κ. Στέφανος Βογιατζής. Ο πρόεδρος του ΣΦΟ, κ. Γεώργιος Δανιήλ και ο καπετάν Δημήτρης Λιγνός. Ανοιχτήκαμε στο μπουγάζι, όπου υπό τους πένθιμους  αποχαιρετιστήριους ήχους της σφυρίχτρας του πλοίου και τα επιφωνήματα «Αθάνατος» , «Καλό σου ταξίδι» εκτελέσθηκε η στερνή επιθυμία του. Η τεφροδόχος ανοίχτηκε από τον δακρυσμένο του φίλο  κ. Βαγγέλη Ρουφάκη, και η ρίψη της τέφρας από νεαρή ανιψιά του. Ακολούθησε η ρίψη στεφάνου και λουλουδιών με το πλοίο, κατά τα καθιερωμένα της θαλάσσιας ταφής, να εκτελεί κύκλους γύρω από το σημείο της ρίψης. 

Στέφανος και άνθη για Τιμή και συντροφιά του

Επιστρέψαμε στον γενέθλιο τόπο του, στην αίθουσα του Ναυτικού Μουσείου Οινουσσών,  για το δεύτερο μέρος, που ήταν αφιερωμένο στο έργο και την ζωή του  συγγραφέα Φάνη Φαντέμη.  Την εκδήλωση άνοιξε ο πάντα σεμνός και δραστήριος , πρόεδρος του ΣΦΟ κ Γ. Δανιήλ. Επ’ ευκαιρία, έγινε παρουσίαση των βιβλίων του «Ιντα λέγουσιν στην πλώρη» και «Στα βαθιά νερά», από τους  κκ Παντελή Φύκαρη,  Δ. Φρεζούλη και Κώστα Ζαφείρη, αντίστοιχα. Για μια ακόμα φορά, συγκλόνισαν το κοινό  με τις απαγγελίες αποσπασμάτων  από τα έργα του, οι Γιάννης Τσουμπαριώτης,  και Χριστίνα Παληού.                                                                                                                                                           

Χριστίνα Παληού - Κώστας Ζαφείρης -    Δημήτρης Φρεζούλης, - Παντελής Φύκαρης ,-  Γιάννης Τσουμπαριώτης, στο βήμα ο πρόεδρος του ΣΦΟ κ. Γιώργος Δανιήλ

Ο Χιώτης δημοσιογράφος και ανταποκριτής του Βερολίνου κ Ν. Χειλάς, με γλαφυρό λόγο παρουσίασε στιγμές της άγνωστης ζωής του Φ.Φ. ως  Ναυτικού, ως μάγειρα, ως συγγραφέα και ως αθεράπευτου «Λεβέντη Γλεντζέ». Ακολούθησε το σχετικό πατροπαράδοτο κέρασμα από τα ακούραστα και φιλόξενα μέλη του ΣΦΟ, συγχωρέστε με, και επιτρέψτε μου να αναφέρω το ζεύγος Ιωάννη Μάργαρη - Στέλλας Πετρίδου και την κ. Ευγενία Χαλκιά χωρίς να θέλω να υποτιμήσω καμία από τις κυρίες που συμμετείχαν.

Δημ. Φρεζούλης - Νικ. Χειλάς - Βαγγ. Ρουφάκης - Μιχ. Καριάμης

Παρά τα αντίθετα περί ταφής πιστεύω μου, συντρόφεψα τον φίλο μου ως την τελευταία πράξη του περάσματος του δια πυρός και θαλάσσης στην αιωνιότητα!   Τιμώντας την Μνήμη του, αποδίδω τιμή  και σεβασμό, στους αμέτρητους  φίλους, συναδέλφους  μου μα και στους Αιγνουσσιώτες - Μέλη του Ναυτικού Συλλόγου Κορυδαλλού 
«ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»,                                  

Καλό σου ταξίδι φίλε μας Δημήτρη. 

Μιχ. Καριάμης - Γεωργ. Διλμπόης - Βαγγ. Ρουφάκης - Δημ. Φρεζούλης - Λευτ. Πυκνής - Δημήτρης Ανδριώτης (Φάνης Φαντέμης) .... Η Καθημερινή παρέα ,,, !!!

                                                                                       

Σε θαυμάζω γιατί έζησες όπως εσύ ήθελες. Τιμητής των αρχών και των πιστεύω σου. Πιστεύω τα οποία δεν φοβήθηκες να αποκηρύξεις όταν πλέον δεν ανταποκρινόταν στις δικές σου κατασταλαγμένες αξίες και ιδανικά. Αυτό είναι που σε κατατάσσει μεταξύ των κορυφαίων , μεταξύ των φωτεινών και ελεύθερων ανθρώπων.

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν 

Συγγενείς και φίλοι στο λιμάνι της Χίο για το ταξίδι που θα τους φέρει στην Αιγνούσσα !

Στο κατάστρωμα του Ε/Γ ''ΟΙΝΟΥΣΣΑΙ ΙΙΙ ''

Γ. Παληός - Παντ. Φύκαρης - Σταμάτης Ζουμίδης - Κώστ. Ζαφείρης

Μιχ. Καριάμης - Γεωργ, Δανιήλ - Δημ. Λιγνός - Στεφ. Βογιατχής - Σταμ. Ζουμίδης

Μιχάλης Καριάμης - Γιάννης Τσουμπαριώτης

Ιωάνν. Μάργαρης - Στέλλα Πετρίδου - Μιθχ. Καριάμης 

 

Αιγνούσσα

Το αγαπημένο νησάκι της Ανατολικής εσχατιάς του Αιγαίου μας  !!!

ΤΑ ΄΄ ΚΑΡΤΙΝΙΑ'' ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΛΙΟΥ

Το απόγευμα της Κυριακής, στον αύλειο χώρο του Σχολικού κέντρου  Καρδαμύλων, όσοι τυχεροί έλαχαν εκεί , και δεν ήταν λίγοι, έζησαν μια όμορφη εκδήλωση που διοργάνωσε ο «Φιλοπρόοδος Όμιλος Καρδαμύλων». Σκοπός της εκδήλωσης ήταν παρουσιάζοντας το βιβλίο «Καρτίνια», να τιμήσει τον ακούραστο εργάτη του πολιτισμού και συγγραφέα καπετάν Χρήστο Γ. Μιχαλιό. Άνθρωπο - Πηγή γνώσης και κινητήριο δύναμη, κάθε τι καλού στο χωριό τους. 

καπετάν Χρήστος Μιχαλιός

Η δραστήρια πρόεδρος του Φ.Ο.Κ κ. Ειρήνη Βλήτα είχε σχεδιάσει ένα πλάνο, ώστε οι καλοί φίλοι και γνώστες του καπετάν Χρήστου και του έργου του να είναι αυτοί που θα μίλαγαν. Δυστυχώς παρά την θέληση του, δεν κατάφερε να είναι αντάμα με την αδιαίρετη παρέα μας. Η Πρόεδρος του ΦΟΚ, με τον χαιρετιστήρια ομιλία της, κήρυξε την έναρξη της υπέροχης εκδήλωσης την οποίαν τιμούσαν ο βουλευτής Χίου κ. Ανδρ. Μιχαηλίδης. Ο Στρατιωτικός Διοικητής της περιοχής και πλήθος ανθρώπων. Η Αξιολογότατη κ. Δέσποινα Γέμελου, με έναν εμπεριστατωμένο και μεστό ουσίας λόγο, προσδιόρισε και ανέλυσε το έργο του τιμώμενου συγγραφέα. 

Οι κυρίες των Καρδαμύλων

Ακούστηκαν ποιήματα  από νεαρές κυρίες συνοδευόμενα με επίκαιρο φωτογραφικό υλικό. Συνέχεια στην παρουσίαση έδωσαν ο λόγιος αδερφός μας Μανώλης Φύσσας Μηχανκός Ε.Ν. και ο γράφων.

Μ΄Καριάμης - Χρ. Μιχαλιός - Εμμ. Φύσσας

Παραθέτω τον λόγο μου που αντανακλά και καθρεφτίζει την αγάπη και την εκτίμηση στο έργο μα και στο πρόσωπο του :

« Η Φιλία μας, χάνεται στο χρόνο ..... Αν θυμάμαι καλά, η αρχή της γνωριμίας μας,  έγινε μέσω ραδιοτηλεφώνου,    σε κάποια ράδα. Τα πλοία μας  περιμέναν για φόρτωση. Το δικό μου,  κοσμούσε με την παρουσία του κοινός φίλος, ο Μανώλης Φύσσας. Εραστής και αυτός της θάλασσας και της γραφίδας.  

Αξέχαστες ημέρες  και θύμισες.

Συνάδελφοι, από άλλα Ελληνικά βαπόρια, περίμεναν ανυπόμονα, πότε θα ανέβει ο καπετάν Χρήστος  στη γέφυρα του πλοίου για να ακούσουν τον καθάριο και στιβαρό λόγο του.

Πολλές φορές διάβαζε δημοσιευμένα κείμενα του. Θαυμάζαμε τη δύναμη του μυαλού και της γραφίδας  του . Ήταν η εποχή που μαζί άλλα παιδιά των Καρδαμύλων αποτελούσαν ένα φανταστικό πυρήνα ενέργειας και δημιουργίας του Φιλοπρόοδου Συλλόγου τους, κοινωνώντας το όνειρο.  

Λάτρεις και οι δυο του τόπου μας, των παραδόσεων και της ιστορίας του, δεν χάσαμε την ευκαιρία να πάει χαμένη.   Αμέτρητες οι ώρες που αναλώσαμε περπατώντας στα Κοίλα στον  Κουλαλά και  στην  παράλια περιοχή.

Τις ώρες της ανάπαυλας, απάγγελε ξεχασμένα μεσαιωνικά τραγούδια της Χίου.Κινητή βιβλιοθήκη  και πηγή γνώσης για την μεγάλη σε έκταση περιοχή των Καρδαμύλων.

Πιστεύω πως δεν θα υπάρχει σπιθαμή γης που να μη την έχει εξερευνήσει .Αξέχαστες θα μείνουν οι περιγραφές του από τα Θεόκηπα. Το Ρημόκαστρο  και την Ελληνόστρατα .

ΚΑΡΙΑΜΗΣ - ΜΙΧΑΛΙΟΣ - ΦΥΣΣΑΣ 

Η αγωνία μου για να μη χαθεί αυτή η πολύτιμη γνώση, με έκανε πιεστικό απέναντι του, στο να καταγράψει και να εκδώσει  κόπους και έρευνες  μιας ολόκληρης ζωής. Χαράς ευαγγέλιο το πρώτο του βιβλίο «ΤΑ ΚΑΡΔΑΜΥΛΑ  ΑΝΑ ΤΟΥΣ  ΑΙΩΝΕΣ».  Του άνοιξε διάπλατα τη στράτα που βάδισαν τόσοι σημαντικοί άνθρωποι του πνεύματος.

                     

Τα Καρδάμυλα ανά τους Αιώνες . Το βιβλίο του καπετάν Χρήστου Γ. Μιχαλιού 

Δεν είναι τυχαία η τεράστια  προσφορά αυτού του παραδείσια προικισμένου τόπου και των ανθρώπων του στα γράμματα. Από τους Μεγάλους   Συκουτρή . Ζολώτα. Βίο. Σαρικάκη. Μαδιάδες. Αδαμάντιο Λεμό. Τους Όσιους Νικηφόρο και Άνθιμο. Στους καπετάν Άγγελο Αγγελιδάκη. Καπετάν Νικόλα Φύκαρη. καπετάν Αλέκο Καραμούζο, καπετάν Κώστα Φράγκο καπετάν Χρήστο Μιχαλιό καθώς και τις κυρίες Πόπη Χαλκιά – Στεφάνου . Ευαγγελία Παπαζή και όχι μόνο. Φυσικά και δεν μπορώ αναφέρω  λόγω χώρου τον μακρύ  κατάλογο   των προικισμένων Καρδαμυλιτών οι οποίοι άφησαν έργο και   υποθήκη αγάπης για αυτό τον τόπο. Ας με συγχωρέσουν.

Αρκετές φορές, αναρωτήθηκα  αν η Ελληνική Παιδεία στο πρόσωπο του καπετάν Χρήστου , έχασε έναν άξιο λειτουργό της.Για πολλούς και διάφορους λόγους τον κέρδισε ο ατέλειωτος πόντος και τα μακρινά ταξίδια.Αλήθεια, πόσοι από τους ανθρώπους της στεριανής ρουτίνας, θα γνώριζαν τη ζωή των  αγωνιστών  της θάλασσας, αν δεν υπήρχε η γραφίδα ενός Καβαδία ;

Όμως , πιστέψτε με,

για μένα, τον θαλασσοδαρμένο ποντοπόρο ναυτικό του σήμερα, πιο κοντά μου, πιο πιστικός είναι ο στοίχος του Καρδαμυλίτη Φίλου μου.

Δεν είμαι ασεβής απέναντι του Καβαδία ..!  

Τιμώ  όσο τίποτα άλλο τα ποιήματα των  : καπετάν Χρήστου Μιχαλιού – Μανώλη Φύσσα, και το τεράστιο ανέκδοτο έργο τους.

Α. Κατέρη Πρώιου - Στ. Τσικουδή - Μ. Καριάμης - Ειρ. Βλήτα Κοντού - Μαν. Φύσσας

Ευελπιστώ  πως μια μέρα και ο Μανώλης, θα γίνει κοινωνός  πνεύματος  με το λιτό  και όλο νοήματα λόγο του .

Ο καπετάν Χρήστος  της συνεχούς προσφοράς, σε κάθε τομέα πολιτιστικών δραστηριοτήτων,  καλό θα είναι όσο καιρό, γυρνά στις θάλασσες του κόσμου, τις σκέψεις και τις ιδέες του να τις αποτυπώνει στο χαρτί. Θα είναι τεράστια η πανανθρώπινη προσφορά του. Προτού ανοίξω την ψυχή του... Τα  «Καρτίνια» , που είχε την καλοσύνη να μου το προσφέρει, το παρέλαβε η σύζυγος μου να του ρίξει μια ματιά. Δεν το άφησε από τα χέρια της, παρά μόνο σαν το τέλειωσε μονορούφι. Κάθε λίγο, σταματούσε το διάβασμα, για να σκουπίσει τα δάκρια από τα μάτια της. Κάθε τόσο, σταμάταγε την προσήλωση της στο διάβασμα για να σχολιάσει με τρεμάμενη φωνή, κάποιο ποίημα, κάποια παράγραφο ή κάποιο τμήμα αυτής της Θείας Μυσταγωγίας που  ζούσε.

Κάθε σελίδα την έφερνε σε πονεμένες δύσκολες ώρες που ζήσαμε στα σιδερένια κάτεργα του μόχθου ή στις ατέλειωτες μέρες του ψυχοφθόρου χωρισμού μας.

Σαν τέλειωσε  από μέσα της έβγαινε οργή. Ψέλλισε. «Ας το στείλει ο καπετάν Χρήστος,  στους ανάλγητους  Εθνοπατέρες μας, για να μάθουν λίγα από τα συναισθήματα και τη ζωή των Ναυτικών ».  

Καλή μου Φωτεινή ..., στων κουφών την πόρτα !

 ''ΠΛΟΙΟ ΣΕ ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ '' - Διασκευή Μ. Καριάμη

Αν προσπαθήσω να αξιολογήσω  το  πνευματικό απόσταγμα του  φίλου μου,  ποίημα προς ποίημα, θα έκαμνα αδικία.

Δεν μπορώ να κάμω τέτοιο ανοσιούργημα και να κατατάξω ή να ομαδοποιήσω κάποιο από αυτά. Αδιάσπαστο σύνολο είναι όλα μαζί. Μια αδιαχώριστη ενότητα, καταγραφής, που μόνο άνθρωποι του πνευματικού επιπέδου και της ευαισθησίας του, μπορούν να συνθέσουν και να εκφράσουν.

Σήμα κατατεθέν για όλο το πόνημα του,οι πρώτες λέξεις από την κατάθεση της ψυχής του στα ... «Καρτίνια».  «Με θλίβουνε οι πικραμένοι ναυτικοί, τα πάθη τους τα βυθισμένα στο σκούρο μπλε του ωκεανού» . 

«Ασύμμετρης πλάνης ταξιδιώτης, ανάμεσα σε δυο ζωές , η αγωνία του Οδυσσέα για την επιστροφή στην Ιθάκη» ....

Πόσο απλά, πόσο Δωρικά, προσδιορίζει την ύπαρξη  του, μα και τον κάθε ναυτικό. 

«Είναι η θάλασσα που με κλείνει σε κύκλους όπως το βότσαλο που πετάνε στο νερό»

Τι ποιο ορθός ορισμός για το αιώνιο δέσιμο του ναύτη με το  πλάνο αρμυρό Στοιχείο /Στοιχειό  ;

Ο πόνος κυνηγός, σαν λαγωνικό, σε βρίσκει κρυμμένο .... «Στης βάρδιας της νυχτερινής την ώρα όπου ξυπνούν οι αναμνήσεις.» Και αυτή η άστοργη πλανεύτρα ...και συ μες την μοναξιά και τον παραλογισμό σου θαρρείς πως … « μπρος μου έπεσε ένα κομμάτι ουρανός της Χίου ...!!! »

Το '' Όρος ''

Αχ αυτός ο πολυαγαπημένος  Άγιος και Μυροβόλος τόπος που παράφορα λατρεύουμε όλοι οι απανταχού Χιώτες ξενιτεμένοι .Ποτέ μα ποτές δεν βγαίνει από τους λογισμούς και την ψυχή μας. «Πώς να μη νοιώθει κανείς κουρασμένος μ  όλη αυτή την ομίχλη που πέφτει » στα μάτια μας και στερεί ακόμα και τη θέα του νησιού μας. Μαύρες σκέψεις  σε ζώνουν όταν  «Ακούς το σπάραγμα του γλάρου στο κατάρτι ...κι η ελπίδα φύκι μαραμένο και άψυχο» ... Αφουγκράσου  και «Άκου το σύρσιμο της νύχτας στη θάλασσα, στα ατέρμονα πλάτια των ωκεανών !» Συνάδερφε και φίλε : «Δούλεψα χρόνια στα καράβια, ο απέραντος ωκεανός , μετρημένος με μίλια δεν μου λέει τίποτα»  Ναι φίλε και αδερφέ μου.... Η μεγάλη πλανεύτρα αγαπημένη μου, κάποτε άστοργα με ξέβρασε σακάτη !Με πόνεσε και δε μου λέει πια τίποτα, ούτε γυρίζει να με δει… και όμως, σφόδρα ερωτώμενος μαζί της, ακόμα την αγαπώ ! Και το χειρότερο από όλα, επαγγελματίες πολιτικοί που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους, με καταδικάζουν  άστοργα και με τιμωρούν γιατί , όπως και τη θάλασσα έκανα το λάθος και τους πίστεψα. Δυστυχώς για εμένα τον πάντα ευκολόπιστο αφελή !

Αδέρφια μου των Καρδαμύλων, ένα σας παρακαλώ «Μην ξεχνάτε πως είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ !» Μην  κάνετε τη χάρη και σκύψετε το κεφάλι σε αυτούς και τους ξένους κατακτητές… Κατοχή έχουμε και πάλι …’Όμως , όπως πάντα, στο τέλος εμείς θα είμαστε οι νικητές. Ψηλά  λοιπόν το κεφάλι και το χαμόγελο πάντα στα χείλη.

Η ζωή μου όλη, προσηλωμένη στη Δόξα και το Μεγαλείο της 

Καπετάν Χρήστο, μακάρι να είχα τη δύναμη  να σπείρω τα λόγια σου στα μυαλά όλων των ανθρώπων, ώστε να γίνουν κοινωνοί του ψυχικού μεγαλείου σου . Εγώ ένα έχω να πω μετά γνώσεως λόγου «Άτυχοι όσοι δε πιάσουν να διαβάσουν  τα «Καρτίνια», στα χέρια τους. Άτυχοι  όσοι δε διαβάσουν το όμορφο μα πονεμένο λόγο σου» .... !

Φίλε μου, το πιθανότερο, αυτή την ώρα να ετοιμάζεσαι να αφήσεις τον Άγιο τόπο σου, για τον επιούσιο στις αρμυρές θάλασσες του κόσμου. Καλά σου ταξίδια. Εύχομαι η θάλασσα και οι άνθρωποι να μη σε προδώσουν ποτέ.

Να μη σε πονέσουν όπως πόνεσαν και πρόδωσαν εμένα .....!!!!

Καλή Τύχη σε όλους τους τυχερούς της σημερινής σύναξης

Ταπεινά σας ευχαριστώ για την ξεχωριστή τιμή που μου κάνατε. Δημόσια ομολογώ πως σας θεωρώ αδέρφια μου !»

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Συνταξ. Πλοίαρχος Ε.Ν