ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

      ο Πρίνος  πριν την καταστροφή                                         .  Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από εκείνη την ημέρα. Κύλισε πολύ νερό στο διάβα του χρόνου. Γυμνασιόπαιδο τότε, σε ένα από τα καθιερωμένα προσκυνήματα μου στην Άγια Μάνα Γη της Κυδιάντας, είχα την καλή τύχη, μαζί με μερικούς ακόμα φίλους, να ανταμώσω τρεις – τέσσερεις Γάλλους φυσιοδίφες. Όπως μας εξήγησαν τσάτρα – πάτρα, σκοπός της επίσκεψης τους στον ερειπιώνα μας ήταν να δουν και να ελέγξουν, ιδίοις όμμασι την πληροφορία που είχαν ότι στον προαύλιο χώρο της εκκλησιάς του Άγιου Γιάννη, υπήρχε το αρχαιότερο δέντρο του Μυροβόλου νησιού μας.                                                                                                                                    Στο άκουσμα της χρονολόγησης, ειλικρινά, κλονίσθηκα. Δεν ήθελα να πιστέψω όσα άκουσα. Από τότε, έβαλα όνειρο ζωής και σκοπό, να αγωνιστώ με τις όποιες, ισχνές, δυνάμεις μου, ώστε να αναδείξω τον «Μεράφυλλα Πρίνο», σαν «Μνημείο της Φύσης». Το επάγγελμα μου, (Ναυτικός) δεν άφηνε πολλά περιθώρια δράσης και πρωτοβουλιών!   Όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και βγήκα στην σύνταξη, έβαλα εμπρός για την πραγμάτωση του σκοπού μου. Συνοδοιπόρος με τον καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη και τον κ. Παντελή Σαλιάρη, δώσαμε αγώνες ώστε να ανακηρυχθούν ο Πρίνος του Άγιου Γιάννη της Κυδιάντας. Η ελιά Λιβεράνι. Ο Δρυς του Ορφανίδη και οι Πρίνοι του Άγιου Γιώργη στο φλώρι σαν Μνημεία της άγιας Μυροβόλου γης!      

Λίγο πριν την κατάρρευση

Δεν θα σας κουράσω. Θα σας πω εν τάχει, μερικές από τις «Παρεμβάσεις» για να πετύχω τον σκοπό μου.. Αδιάκοπη αρθρογραφία στα Χιώτικα έντυπα ΜΜΕ και όχι μόνο! Προβολή  του θέματος από τις τοπικές τηλεοράσεις «ΑΛΗΘΕΙΑ» , «ΠΑΤΡΙΔΑ TV» και τα «Χιώτικα Ράδιο». Εκπομπές μέσω ΕΡΤ1, ΕΡΤ3 και «ΕΡΑ Αιγαίου» με την πολύτιμη βοήθεια της δημοσιογράφου κ. Δήμητρας Λαχουρή. Αρθρογραφία στα Χιώτικα περιοδικά «ΔΑΦΝΗ» και «Πελινναίο». Συμμετοχή στην έκδοση του καθ’ όλα  θαυμάσιου θεματικού ημερολογίου του 4^ου Γυμνασίου Χίου, έτους 2019, με αναφορές στον «Πρίνο» μας και σε μερικά ακόμα είδη χλωρίδας που απλόχερα είναι προικισμένο το νησί μας. Δυστυχώς ακόμα δεν έχουν αναδειχτεί από αδιαφορία των πολιτικών ταγών μας.   

Καταφέραμε, με τις επίκαιρες παρεμβάσεις μας, στις 16 Οκτωβρ. 2012, στο Διεθνές συνέδριο «Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΧΙΟ», που τελούσε υπό την αιγίδα του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟΥ. Τον ΔΗΜΟ ΧΙΟΥ και την ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΧΙΟΥ, να εκδοθεί το ψήφισμα Νο 3, το οποίο ανέφερε :   

 «Το συνέδριο πληροφορηθέν από την Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Οικισμών Νότιας Χίου την ύπαρξη στο νησί δένδρων πολλά εκ των οποίων υπερβαίνουν ηλικίας, κατά τη γνώμη ειδικών, μεγαλύτερης των χιλίων ετών, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ την ιδιαιτερότητα των συγκεκριμένων δένδρων, πρίνων και σχίνων στην πολιτιστική κληρονομιά και την τουριστική ανάπτυξη της Χίου, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να συμβάλει στην προστασία της χλωρίδας της Χίου, Αποφασίζει :

Εισηγείται την ανακήρυξη των δένδρων πρίνων και σχίνων, όπως περιγράφονται στην από 16ης Οκτωβρίου 2012 επισυναπτόμενη επιστολή της προαναφερθείσης Ομοσπονδίας, ως Μνημείων της Φύσης και προσκαλεί τους αρμόδιους φορείς να λάβουν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ώστε στο εξής να τυγχάνουν της δέουσας φροντίδας και προστασίας.»

Ακολούθως, με την βοήθεια της κ. Λίτσας Λύκου, η «Γενική Δ/νση Αγροτικής Οικ/μιας κλπ της Περιφέρειας ΒΑ», με το υπ΄ αριθμ. Πρωτοκόλλου έγγραφο της  3204, από 25-6-2013 προς το γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Χίου κ. Γανιάρη, με θέμα Προστασία «αιωνόβιων δέντρων», έθετε τις βάσεις και την απαρχή εξελίξεων. Μέχρι εκεί όμως. Αποτέλεσμα μηδέν.

Άξιο αναφοράς η απόφαση  υπ’  αριθμόν  43/31-10-2013 του Τοπικού Συμβουλίου Λαγκάδας – Χίου, κατόπιν εισηγήσεως του συμβούλου κ. Ευσταθίου Μπατίδη, «λαμβάνοντας υπόψη του και τις απόψεις των κατοίκων που διατυπώθηκαν στην από 7-5-2011, Λαϊκή Συνέλευση της Λαγκάδας. Μεταξύ των προτάσεων  ....... Αξιοποίηση του Πρίνου στη Κυδιάντα του αρχαιότερου δέντρου της Χίου.......».

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πολύτιμη συνδρομή του Χιολάτρη κ. Λαυρέντιου Δελλασούδα, Ομότιμου καθηγητή Παιδαγωγικής του ΕΚΠΑ. Του τότε  Υποναύαρχου  Λ.Σ κ. Σταύρου Μιχαηλίδη (Γενικού Διευθυντή του Ιδρύματος ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΚΟΣ Δ.Κ.Ν.Ε.Π). Του κ. Βαγγέλη Ρουφάκη εκδότη του Χιώτικου Περιοδικού «ΔΑΦΝΗ» και τέλος της Δημοσιογράφου κ. Δήμητρας Λαχουρή, για τα σχετικά άρθρα της μα και την βοήθεια της σε ότι είχε σχέση με πρόσβαση στα κρατικά ΜΜΕ. Δεν θα ξεχάσω να αναφερθώ στον «Πολιτιστικό Σύλλογο Λαγκάδας, ‘’η ΚΥΔΙΑΝΤΑ’’», για την τοποθέτηση πινακίδας με σύντομο ιστορικό του πρίνου μας.

η ενημερωτική Πινακίδα του Π.Σ.Λ. η ΚΥΔΙΑΝΤΑ 

Θα μου επιτραπεί να κάμω ειδική αναφορά στον κ. Γιάννη Σταμ. Τσούτσα, Ιατρό, Λάτρη της Κυδιάντας και ευεργέτη της χωριοκλησιάς του Άγιου Γιάννη, ήταν από τους λίγους που έβλεπε την επερχόμενη καταστροφή και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να αποσοβήσει την συμφορά. Στην κυριολεξία. Παρακαλούσε (μια και δεν είναι μόνιμος κάτοικος του χωριού μας), να αφήσει κάποιον στη θέση του ώστε με δικά του έξοδα, να ενδιαφερθεί για το χτίσιμο βάσης ή την μεταλλική υποστήριξη του τραυματισμένου γιγαντιαίου κλαδιού του φυτικού Μαθουσάλα της Κυδιάντας. Εις μάτην … όλα έπεσαν στο κενό. Η καταστροφή ήταν πλέον θέμα χρόνου.

Πάνε δυο χρόνια από την αποφράδα ημέρα της συμφοράς. Ήταν παραμονή του Άγιου Γιαννιού της Λαγκάδας (28- Αυγούστου - 2018), όταν έμαθα για το ολέθριο συμβάν. Φύσαγε μανιασμένος αγέρας, μετακινήθηκε ή έσπασε το σαθρό τσιμεντένιο στήριγμα το οποίο για αρκετά χρόνια προστάτευε τον κύριο όγκο του πρίνου. Την επόμενη ημέρα συγκλονισμένος  από το τραγικό συμβάν ανέβηκα στην Κυδιάντα για να δω με τα μάτια μου και να πιστέψω το απίστευτο συμβάν. Έμεινα άφωνος με ότι έβλεπα. Μεμιάς γκρεμίστηκαν τα όνειρα και τα σχέδια μου. Στην κυριολεξία έχασα τη γη, κάτω από τα πόδια μου.

Ήθελα να γράψω και να στιγματίσω το κακό που έγινε στον τόπο μας και την ψυχή μου… δεν το έκανα γιατί το ένοιωθα. Δεν θα έγραφα, Θα έβριζα. Θα έβριζα άσχημα και δεν συνηθίζω ποτέ σε τέτοιου είδους αντιδράσεις. Καθόμουν αποσβολωμένος και όποτε σήκωνα το βλέμμα μου να δω το άλλοτε γιγαντιαίο δέντρο, δεχόμουν μια μαχαιριά κατάστηθα. Έμεινε πλέον ένα κούτσουρο. Κρίμα. Χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία ανάδειξης  του χωριού μας μα και του νησιού μας… Δυστυχώς σε αυτή την πατρίδα ζούμε.

Τελειώνω ακριβώς όπως έκλεισα την ομιλία μου, στο «ΟΜΗΡΕΙΟ Π.Κ.» παρουσία της κ. Αλεξάνδρας Ροζοκόκη.  Διευθύντριας Έρευνας της Ακαδημίας Αθηνών και πολιτικών προσωπικοτήτων. Κάθε βαθμίδας του νησιού μας

Το σημερινό απομεινάρι του λαβωμένου πρίνου  ... κατάντια  !!!

«Πονώ και άθελα μου δακρύζω γιατί αγαπώ υπέρμετρα αυτή την Μάνα Πατρίδα. Δυστυχώς όμως, δεν μπορώ να κάνω σχέδια για το αύριο. Για την αξιοποίηση και την προβολή του ονείρου και των πιστεύω μου. Από αδιαφορία των καθ’  ύλην αρμοδίων, κατέρρευσαν όλα, μαζί με το λαβωμένο δέντρο.  Σκύβω απογοητευμένος την κεφαλή και οδεύω ανήμπορος, πλέον, προς το βιολογικό μου τέρμα. Η θάλασσα που αγάπησα παράφορα και λάτρεψα, με πέταξε σακάτη στην στεριά. Με πούλησαν άνθρωποι και αρχές που έργο είχαν να κάνουν πράξη αυτά που έτοιμα και χωρίς κόστος προσέφερα.

Οικτίρω τον αθώο και αφελή εαυτό μου γιατί πίστεψα πολλούς που δεν έπρεπε και εξαπατήθηκα. Μα να και η κατάντια αυτού του τόπου»

Ταπεινά σας ευχαριστώ

Συγχωρέστε με αν σας κούρασα

Μιχ. Καριάμης»

ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

η ΕΛΛΑΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ  -Θεόδ. Βρυζάκη - 1858

Ήταν άμεση η ανταπόκριση του Δήμου Αθηναίων, στο κάλεσμα των πολιτικών ταγών του Μυροβόλου νησιού μας για αποκατάσταση του επί των οδών Γλάδστωνος & Πατησίων Μνημείου της ΠΕΑΝ. Αισθάνομαι υποχρεωμένος Δημόσια να Ευχαριστήσω τους κκ. Νότη Μηταράκη, υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Ανδρέα Μιχαηλίδη, Βουλευτή Χίου και Σταμάτη Κάρμαντζη, Δήμαρχο Χίου, για την πολύτιμη βοήθεια που απλόχερα πρόσφεραν στο κάλεσμα μου.

Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ

Μέσα στο κύμα της γενικής αδιαφορίας και «ωχαδελφισμού» που μαστίζει την κοινωνία μας, ξεχώρισαν με τις καίριες παρεμβάσεις τους, ώστε να μπορούμε να ατενίζουμε χωρίς ντροπή, το «Μνημείο της Θυσίας» των άδολων πατριωτών. Ηρώων που άφησαν την ζωή τους, στους Νεοέλληνες,  «Ιερή υποθήκη» στον υπέρ της «Ελευθερίας»!                         

                       

Θυρεός Δήμου Χίου

Οφείλω Ένα δημόσιο «Ευχαριστώ» στους ένστολους Συμπατριώτες μας κκ. Γιάννη Βορριά, Αντιναύαρχο Π.Ν (ε.α) και τον ιπτάμενο Παντελή Βατάκη, Σμήναρχο Π.Α.(Διοικητή Μοίρας Πολεμ. Αεροπορίας), για το ενδιαφέρον και την άμεση προσωπικής συμμετοχή βοήθειας ώστε να επανέλθει το μνημείο στην πρέπουσα κατάσταση.  

το Μνημείο της ΠΕΑΝ

                                        

Αξίζουν ένα Μεγάλο Ευχαριστώ η εκλεκτή φίλη κ. Ουρανία Τώρα – Εκατομάτη και ο κ. Σταμάτη Ζουμίδης διότι χάρη στις πληροφορίες τους, κίνησα γη και ουρανό, ώστε να μην ντρεπόμαστε για την κατάντια που αντίκρισα επισκεπτόμενος το σημείο της ασχήμιας.

ο Θυρεός του Δήμου Αθηναίων

Χωρίς να έχω άμεση επικοινωνία με τον Δήμαρχο Αθηναίων κ. Κ. Μπακογιάννη, για την άμεση παρέμβαση και επίλυση του προβλήματος, Θεωρώ υποχρέωση μου να τον ευχαριστήσω θερμά για την συμβολή του στον καθαρισμό και ευπρεπισμό του χώρου. Επίσης για τη σθεναρή του στάση για να μην αλλοιωθεί η ιστορία μας με την αλλαγή  της ονομασίας του δρόμου που έλαβε χώρα το μεγαλύτερο σαμποτάζ εκείνης της εποχής, εναντίων της φασιστικής λαίλαπας!

Κλείνω την «Παρέμβαση» μου γνωστοποιώντας σας τις ολονύκτιες ενημερώσεις με τα πεπραγμένα  των ωρών από τους κκ. Σταμ. Κάρμαντη και Ανδρ. Μιχαηλίδη. Ο Θεός ας τους δίνει Δύναμη και Κουράγιο να εκτελούν το έργο τους για το καλό του λαού μας.   

Σεβαστοί μου κύριοι   

Έρρωσθε και Ευδαιμονείτε, έσεται ήμαρ ! 

Μιχαλης Γ. Καριάμης

Της άτυπης ομάδας «Φίλοι Κ. Περρίκου»

ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΣΠΗΛΑΙΩΤΙΣΣΑ

Ιερά Εικόνα Παναγίας Μεγαλοσπηλαιώτισσας ή Χρυσοχέρα και ... Δεξιοκρατούσα  

Στην πρόσφατη εκδρομή του «ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ», της 6ης Μαΐου 2018, στην Ιερή Μονή «Μεγάλου Σπηλαίου» Καλαβρύτων -  « Αγίας Λαύρας » - Πλανιταίρο, είχαμε την μοναδική ευκαιρία να θαυμάσουμε πέρα από τις ομορφιές της Ελληνικής φύσης. με του Σπάρτους ανθισμένους και την ξεχωριστή μυρωδιά τους να ευωδιάζει την ατμόσφαιρα. Τα νέφη χαμηλά να κάνουν από ψηλά να βλέπεις τις βουνοκορφές σαν νησιά απλωμένα στο φουρτουνιασμένο Αιγαίο μας. Η μια ευχάριστη έκπληξη διαδέχονταν την άλλη. Θαυμάσαμε τα έργα του Μέγα Δημιουργού μα και τα έργα των ανθρώπων. Νοιώσαμε Εθνική έπαρση ακολουθώντας τα βήματα της ιστορίας στο Μέγα Σπήλαιο στην Αγία Λαύρα. Το κορμί ρίγησε στον Λόφο Θυσίας και Μαρτυρίου των Καλαυρίτων. Εκεί που τα  Ναζιστικά κτήνη των Γερμανών έδειξαν το πως η τεχνολογία και ο πλούτος δεν μετατρέπουν το θηρίο σε άνθρωπο.... παραμένει ''κτήνος'' ...! Αυτά για να μην ξεχνάμε ποιοι μας κουνούν το δάχτυλο σήμερα.

Προσωπικά ... ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ !

Καλάβρυτα 2018

Οι γερμανοί τον Δεκέμβριο του 1943. ως αντίποινα, εκτέλεσαν 143 άτομα στα χωριά Ρωγοί - Κερπινή - Άνω και Κάτω ΖΑΧΛΩΡΟΎ. 
Στα δε μαρτυρικά Καλάβρυτα όλο τον ανδρικό πληθυσμό από ηλικίας δεκατεσσάρων ετών και άνω. Περίπου πεντακόσια άτομα. Σήμερα, στο κενοτάφιο  του Λόφου Θυσίας υπάρχει ανά εκτελεσθέν άτομα μια άσβηστη καντήλα. Στον ίδιο χώρο με τα καντήλια υπάρχουν αναρτημένες πλακέτες με τα ονόματα των εκτελεσθέντων, για να θυμίζουν στους νεότερους πως πάντα η λευτεριά χτίζεται με τις ζωές τα κορμιά και το αίμα των Ελλήνων. 
Αιωνία η μνήμη των ηρώων μας. 

Κάθε καντήλι και ένας εκτελεσμένος 

Θα μπορούσα να γράφω ώρες και ημέρες για όσα είδαν τα μάτια μου. Θα σταθώ στην Ι. Μ. Μεγάλου Σπηλαίου και ειδικά στο πολύτιμο κειμήλιο της, την Ξακουστή εικόνα που φιλοτέχνησε με περίσσια μαεστρία ο Έλληνας γιατρός, ζωγράφος και ευαγγελιστής. Απερίγραπτο το δέος και οι δονήσεις συναισθημάτων που ένοιωσα. Κλείνω τα μάτια μου θέλοντας να συνεχίσω να ζω το ... όνειρο.

Η Θαυματουργή  Εικόνα της «Παναγίας της Μεγαλοσπηλαιώτισσας». Είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Μια από τις τρεις ( 3 ) που σώζονται ως σήμερα. Μαρτυρίες για  τη γνησιότητας της εικόνας υπάρχουν αυτοκρατορικά  χρυσόβουλλα των Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου (1261 - 1282), Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου (1282 - 1328) και Ιωάννου ΣΤ’ του Καντακουζηνού. Επίσης  πάρα πολλές μαρτυρίες  εκκλησιαστικών συγγραφέων, όπως  οι : Θεοφάνης Ταυρομανίας  - Ιωάννης Δαμασκηνός -  Νικηφόρος Κάλλιστος – ο Ραμεώτης -  Συμεών ο Μεταφραστής και αρκετοί άλλοι.

Σύμφωνα παράδοση, ο ευαγγελιστής Λουκάς, όταν ήρθε στη Αχαΐα έφερε μαζί του την Ιερή Εικόνα. Λένε πως είναι ευλογημένη από την ίδια την Παναγία.  Την οποία αργότερα δώρισε στους πρώτους χριστιανούς. Την εποχή των διωγμών, την έκρυψαν εδώ. Η Εικόνα παρέμεινε στο Σπήλαιο μέχρι που ανακαλύφθηκε από την Αγία Ευφροσύνη. Είναι ανάγλυφη, πάχους τριών πόντων και πλασμένη από κερί, μαστίχα και άλλες ύλες. Ζωγραφισμένη  πάνω σε μια τετράγωνη λινή οθόνη, που είναι στεγανά κολλημένη επάνω σε σανίδα «Ξύλον ζωής».  Φέρει εσθήτα, ήταν  χρωματισμένη και έχει χρυσά διαγράμματα, για αυτό  αναφέρεται και με το όνομα Χρυσοσπηλαιώτισσα. Από τις πυρκαγιές έχει αμαυρωθεί. Το σώμα της Παναγίας είναι στραμμένο στα δεξιά, με γερμένο το κεφάλι προς τον Χριστό. Τον κρατά στο δεξί τη χέρι «Δεξιοκρατούσα», ο νεαρός Ιησούς με το δεξί του χέρι, κρατάει το Ευαγγέλιο. Δεξιά και αριστερά από την  εικόνα υπάρχουν  άγγελοι. Στις τέσσερις γωνιές της Εικόνας δεξιά υπάρχουν εξαπτέρυγα Σεραφείμ και αριστερά πολυόμματα Χερουβείμ. Η εικόνα λέγεται και Χρυσοχέρα, «ως χείρα χρυσήν έχουσα»

Το εσωτερικού του καθολικού 

Η Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων, κτίστηκε το 362 μ. Χ, από τους Θεσσαλονικείς μοναχούς Θεόδωρο και Συμεών, θεωρείται σαν το παλαιότερο του Ελληνικού χώρου.   Η Μονή καταστράφηκε πάνω από  τέσσερις φορές από πυρκαγιές, τα έτη  840 – 1400 - 1640 και το 1934. Πέραν όλων των άλλων, θα πρέπει, κυρίως αυτές τις άσχημες ημέρες που ζούμε από τις συνεχείς οχλήσεις των εξ ανατολών γειτόνων μας ότι  το 1827, κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ, την 21 Ιουνίου οι υπό τις διαταγές του  : Σαμή Εφέντης και Σεχνετζίπ Εφέντης, ζήτησαν από τουςμοναχούς να τους παραδώσουν το Μοναστήρι απαιτώντας :«Ηγούμενε θέλει στοχασθής τούτο το κίνημα των Ρωμαίων δεν θέλει έυγη σε κεφάλι, λοιπόν σαν φρόνιμος όπου είσαι στοχάσου βαθιά πως δεν ευρίσκεις καλό τέλος και θα είσαι νικημένος». Για να λάβουν την επόμενη ημέρα την λεβέντικη  ιστορική απάντηση του Έλληνα ηγούμενου Δαμασκηνού : «… δια να προσκυνήσωμεν είναι αδύνατον διότι είμεθα ωρκισμένοι εις την πίστιν μας, ή να ελευθερωθούμεν ή να αποθάνωμεν πολεμούντες, και κατά το αϊνί μας δεν γίνεται να χαλάση ο ιερός όρκος της Πατρίδος μας. … αν έλθεις εδώ να μας πολεμήσης και μας νικήσης, δεν είναι μεγάλο κακόν, διότι θα νικήσης παπάδες, αν όμως νικηθής… θα είναι εντροπή σου και τότε οι Έλληνες θα εγκαρδιωθούν και θα σε κυνηγούν πανταχού. …».  Κατόπιν αυτής της αγέρωχης στάσης ο στρατός του Ιμπραήμ αναγκάσθηκε να αποσυρθεί μετά από μάχη που έγινε την  24 Ιουνίου, χάρη στη γενναία άμυνα του Φωτάκου και των  Πετμεζαίων. Οι άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοι μας γερμανοί, τον Δεκέμβριο του 1943, λεηλάτησαν την Ιερή Μονή, εκτέλεσαν δεκαέξι  άτομα, μοναχούς,  επισκέπτες, υποτακτικούς . Πυρπόλησαν  όσα κελιά είχαν γλυτώσει από τη φωτιά του 1934. Τέλος δε στη θέση «Ψηλός Σταυρός», εκτέλεσαν άλλους εννέα  μοναχούς.

 Αυτά για να μην ξεχνάμε !

Ένας Δράκος φύλαγε το σπήλαιο που βρέθηκε η εικόνα 

Ο ένας εκ των τεσσάρων ευαγγελιστών, ο Λουκάς,  ήταν Έλληνας γιατρός του 1ου αιώνα μ.Χ. Δεν είναι γνωστή με ακρίβεια η ζωή του. Σύμφωνα με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό,  συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων μαρτύρων της Εκκλησίας. Σύμφωνα με τον Νικηφόρο Κάλλιστο, ο Λουκάς υπέστη μαρτυρικό θάνατο. Σε ηλικία 80 ετών, τον κρέμασαν  την Έφεσο σε μία ελιά. Σύμφωνα όμως με τον Ιερώνυμο πέθανε στην Ελλάδα σε ηλικία 84 ετών, στην Θήβα. Είναι συγγραφέας του ομώνυμου Ευαγγελίου και των Πράξεων των Αποστόλων.

Μιχ. Καριάμης

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ Φ. ΦΑΝΤΕΜΗ

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΔΡΙΩΤΗ ή Φάνης Φαντέμης

Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο, το «στερνό αντίο», στον αξέχαστο φίλο μας Δημήτρη Ανδριώτη (ή Φάνη Φαντέμη, τον συγγραφέα).  Το  θλιβερό καθήκον και η επιθυμία του θανόντος  να διασκορπιστεί η τέφρα του στην θαλάσσια περιοχή  Οινουσσών και Χίου μας έφερε πάνω στο κατάστρωμα του Ε/Γ «ΟΙΝΟΥΣΣΑΙ ΙΙΙ». Δεν είμαστε πολλοί. Ελάχιστοι στενοί  συγγενείς και φίλοι, μεταξύ των οποίων ο κ. Βαγγέλης Ρουφάκης, εντολοδόχος των επιθυμιών του  αγνοημένου αγωνιστή – λογοτέχνη.  Το επιτελείο των εκδόσεων «άλφα πι», του Γιάννη Παληού. Οι δυο δημοσιογράφοι  που πρόβαλαν το έργο  και την ζωή του, οι κκ Δημήτρης Φρεζούλης και Νίκος Χειλάς. Ο κ. Σταμάτης Ζουμίδης, Δημοτικός Σύμβουλος Χίου και ο γράφων , (Μιχ. Καριάμης)  πρόεδρος του Ναυτικού Συλλόγου Κορυδαλλού «ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»  

  

                                                                           

Η τεφροδόχος από τα χέρια του Βαγγέλη Ρουφάκη, στα χέρια της ανιψιάς του αξέχασρου Δημήτρη.

Η σχετική τελετή της ρίψης τέφρας , στεφάνων, πολιτικού Μνημοσύνου και βιβλιοπαρουσίασης είχε σαν εκφραστές πέρα από τον κ. Ρουφάκη, τον πάντα πρωτοπόρο, Σύλλογο Φίλων Οινουσσών (ΣΦΟ) και τον εκδοτικό οίκο «άλφα πι».    

Η Τεφροδόχος του Φ.Φ

Ακολουθώντας   το πρόγραμμα, στην Αιγνούσσα επιβιβάστηκαν ο Δήμαρχος κ. Στέφανος Βογιατζής. Ο πρόεδρος του ΣΦΟ, κ. Γεώργιος Δανιήλ και ο καπετάν Δημήτρης Λιγνός. Ανοιχτήκαμε στο μπουγάζι, όπου υπό τους πένθιμους  αποχαιρετιστήριους ήχους της σφυρίχτρας του πλοίου και τα επιφωνήματα «Αθάνατος» , «Καλό σου ταξίδι» εκτελέσθηκε η στερνή επιθυμία του. Η τεφροδόχος ανοίχτηκε από τον δακρυσμένο του φίλο  κ. Βαγγέλη Ρουφάκη, και η ρίψη της τέφρας από νεαρή ανιψιά του. Ακολούθησε η ρίψη στεφάνου και λουλουδιών με το πλοίο, κατά τα καθιερωμένα της θαλάσσιας ταφής, να εκτελεί κύκλους γύρω από το σημείο της ρίψης. 

Στέφανος και άνθη για Τιμή και συντροφιά του

Επιστρέψαμε στον γενέθλιο τόπο του, στην αίθουσα του Ναυτικού Μουσείου Οινουσσών,  για το δεύτερο μέρος, που ήταν αφιερωμένο στο έργο και την ζωή του  συγγραφέα Φάνη Φαντέμη.  Την εκδήλωση άνοιξε ο πάντα σεμνός και δραστήριος , πρόεδρος του ΣΦΟ κ Γ. Δανιήλ. Επ’ ευκαιρία, έγινε παρουσίαση των βιβλίων του «Ιντα λέγουσιν στην πλώρη» και «Στα βαθιά νερά», από τους  κκ Παντελή Φύκαρη,  Δ. Φρεζούλη και Κώστα Ζαφείρη, αντίστοιχα. Για μια ακόμα φορά, συγκλόνισαν το κοινό  με τις απαγγελίες αποσπασμάτων  από τα έργα του, οι Γιάννης Τσουμπαριώτης,  και Χριστίνα Παληού.                                                                                                                                                           

Χριστίνα Παληού - Κώστας Ζαφείρης -    Δημήτρης Φρεζούλης, - Παντελής Φύκαρης ,-  Γιάννης Τσουμπαριώτης, στο βήμα ο πρόεδρος του ΣΦΟ κ. Γιώργος Δανιήλ

Ο Χιώτης δημοσιογράφος και ανταποκριτής του Βερολίνου κ Ν. Χειλάς, με γλαφυρό λόγο παρουσίασε στιγμές της άγνωστης ζωής του Φ.Φ. ως  Ναυτικού, ως μάγειρα, ως συγγραφέα και ως αθεράπευτου «Λεβέντη Γλεντζέ». Ακολούθησε το σχετικό πατροπαράδοτο κέρασμα από τα ακούραστα και φιλόξενα μέλη του ΣΦΟ, συγχωρέστε με, και επιτρέψτε μου να αναφέρω το ζεύγος Ιωάννη Μάργαρη - Στέλλας Πετρίδου και την κ. Ευγενία Χαλκιά χωρίς να θέλω να υποτιμήσω καμία από τις κυρίες που συμμετείχαν.

Δημ. Φρεζούλης - Νικ. Χειλάς - Βαγγ. Ρουφάκης - Μιχ. Καριάμης

Παρά τα αντίθετα περί ταφής πιστεύω μου, συντρόφεψα τον φίλο μου ως την τελευταία πράξη του περάσματος του δια πυρός και θαλάσσης στην αιωνιότητα!   Τιμώντας την Μνήμη του, αποδίδω τιμή  και σεβασμό, στους αμέτρητους  φίλους, συναδέλφους  μου μα και στους Αιγνουσσιώτες - Μέλη του Ναυτικού Συλλόγου Κορυδαλλού 
«ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»,                                  

Καλό σου ταξίδι φίλε μας Δημήτρη. 

Μιχ. Καριάμης - Γεωργ. Διλμπόης - Βαγγ. Ρουφάκης - Δημ. Φρεζούλης - Λευτ. Πυκνής - Δημήτρης Ανδριώτης (Φάνης Φαντέμης) .... Η Καθημερινή παρέα ,,, !!!

                                                                                       

Σε θαυμάζω γιατί έζησες όπως εσύ ήθελες. Τιμητής των αρχών και των πιστεύω σου. Πιστεύω τα οποία δεν φοβήθηκες να αποκηρύξεις όταν πλέον δεν ανταποκρινόταν στις δικές σου κατασταλαγμένες αξίες και ιδανικά. Αυτό είναι που σε κατατάσσει μεταξύ των κορυφαίων , μεταξύ των φωτεινών και ελεύθερων ανθρώπων.

Μιχάλης Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν 

Συγγενείς και φίλοι στο λιμάνι της Χίο για το ταξίδι που θα τους φέρει στην Αιγνούσσα !

Στο κατάστρωμα του Ε/Γ ''ΟΙΝΟΥΣΣΑΙ ΙΙΙ ''

Γ. Παληός - Παντ. Φύκαρης - Σταμάτης Ζουμίδης - Κώστ. Ζαφείρης

Μιχ. Καριάμης - Γεωργ, Δανιήλ - Δημ. Λιγνός - Στεφ. Βογιατχής - Σταμ. Ζουμίδης

Μιχάλης Καριάμης - Γιάννης Τσουμπαριώτης

Ιωάνν. Μάργαρης - Στέλλα Πετρίδου - Μιθχ. Καριάμης 

 

Αιγνούσσα

Το αγαπημένο νησάκι της Ανατολικής εσχατιάς του Αιγαίου μας  !!!