ΚΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ.

 Αδέρφια μου

ΚΑΛΗ  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ  ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ.

Αφιερωμένο στον ΟΕΝίτη Παππού μου Κωνσταντη Παντ. Μπουσσέ

Καλή Πρωτομαγιά             

 

Η πρώτη του Μάη, είναι ημέρα σύμβολο, στους διαχρονικούς αγώνες της  Εργατιάς  και των Αθάνατων  Ναυτεργατών Προπατόρων  μας  οι  οποίοι με τον Αρμυρό ιδρώτα , τα δάκρυα  το  αίμα, τις ψυχές και τις θυσίες τους,  μας  άφησαν  πολύτιμη  «παρακαταθήκη»  το  τεράστιο  Θαύμα  της  «ΜΕΓΑΛΗΣ  ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ».  Δημιούργημα  Μόχθων  –  Πόνων  – Αγώνων  και  Σύνεσης. 

Η Πρωτομαγιά,  παραμένει  Αιώνιο Σύμβολο Αγώνων  για  πιο Ανθρώπινες   συνθήκες  εργασίας  και  Φυσικά  για καλύτερες  αμοιβές. Ειδικά  στις  σημερινές  άσχημες  καταστάσεις  ακρίβειας  και  πληθωρισμού  που  μειώνουν  σε  σημείο  πείνας  τους  από  καιρού  Ισχνούς  Μισθούς. Τις  Πενιχρές  και  Πετσοκομμένες Συντάξεις μας !

Σκύβουμε ευλαβικά την κεφαλή στην Ιερή τους Μνήμη.

Το Αιώνιο Ευχαριστώ  μας,  είναι Παντοτινός  Συμπαραστάτης  τους!  

 Όχι Αδέρφια μου, η Πρωτομαγιά, δεν  είναι ημέρα  εορτασμού  των Λουλουδιών  και με  ότι  αυτά,  απλόχερα μας Χαρίζουν.  Έντεχνα  και εκ του πονηρού, μας  πέρασαν  αυτή  την άποψη  αυτοί που είχαν συμφέροντα  να μας  αποκόψουν από την Συμβολική Αλήθεια   που κρύβει η «Απεργία της 1^ης του Μάη». Γιατί  Απεργία  είναι  και  ΟΧΙ  ΑΡΓΙΑ , όπως  είθισται  να την χαρακτηρίζουν  οι εκμεταλλευτές της ζήσης  και  των  κόπων  μας !

 Αδέρφια μου, να  μην ξεχνάμε  ποτέ  πως  η  Πρωτομαγιά  του  Μάη του 1886,  σήμανε την εξέγερση των εργατών του Σικάγου, Αιώνιο Σύμβολο  της «Πάλης των Τάξεων», για τους σύγχρονους ανθρώπους. Αυτή  την  «ημέρα  ορόσημο», τα τοπικά, εργατικά  συνδικάτα, ξεσηκώθηκαν για να σπάσουν τις αλυσίδες τους, «Διεκδικώντας Οκτάωρο Ωράριο Εργασίας » Η  Πρωτομαγιά του 1886, ήταν μόνο η αρχή  του  αγώνα  για καλύτερες συνθήκες  εργασία  και  διεκδικήσεων του Παγκόσμιου, εργατικού δυναμικού.  Ακολούθησαν πολλά εργατικά κινήματα σε όλο τον κόσμο  τα οποία  θα συνεχίσουν εφ΄ όσων συνεχίζεται η Αδικία και η Εκμετάλλευση !

 Το κόκκινο χρώμα, της Πρωτομαγιάς, συμβολίζει το αίμα των νεκρών Απεργών Εργατών του Σικάγου  που έβαψε κόκκινες τις Λευκές σημαίες. 

 

Θυρεός ΓΕΣΕΕ

Το καταπιεσμένο, εργατικό δυναμικό της χώρας μας, δεν έμεινε μοιρολατρικά ποτέ απαθές στις  εξόχως  άσχημες  συνθήκες εργασίας που επικρατούσαν. Συνθήκες  Καταπίεσης – Εκμετάλλευσης  πέραν των δυνάμεων του ανθρώπου  σε σημείο … εξόντωσης. Οι πρώτοι αγώνες έχουν ως αρχή την δεκαετία του 1870.  Η  πρώτη απεργία,  έγινε στην Ερμούπολη,  στα ναυπηγεία του  νησιού της  Σύρου, το 1879, από τους εργάτες ξύλου ! Τα πρώτα ίχνη εργατικών ενώσεων και σωματείων, είχαν ξεκάθαρα συντεχνιακό χαρακτήρα.  

 

Σταθμός αποτελεί, η εξέγερση της Θεσσαλονίκης τον  Μάη του 1936 και της  βίαιης καταστολής της με αποτέλεσμα εννέα  ( 9 ) νεκρούς. Καθώς και οι αγώνες των καπνεργατών στην διάρκεια της δεκαετίας του 1930,

 

Ορόσημο , αποτελούν : Α) ο «Νόμος 281/1914 – Περί  Σωματείων», βάση του οποίου κατοχυρώθηκε  το Δικαίωμα  Συνδικαλιστικών Οργανώσεων  και :  Β) Το Ιδρυτικό Συνέδριο της  ΓΣΕΕ, ΣΤΗΝ Αθήνα από την 21^η  έως την 28^η Οκτωβρίου 1918.

 

Θυρεός Π.Ν.Ο

Σχετικά με τα του οίκου μου. Πέραν πολιτικού φανατισμού και πιστεύω  θα  προσπαθήσω να πω δυο λόγια για το Ναυτεργατικό Κίνημα. 

Α) – Το 1920, ιδρύεται η «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΝΑΥΤΚΗ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ (Π.Ν.Ο )» . Αποτελεί μέλος της  ITF(European Transport Federation), γνωστότερης και ως «Δ.Ο.Μ». Είναι μέλος της «Γ.Σ.Ε.Ε»  Μέλη της αποτελούν όλα τα Ναυτεργατικά Σωματεία «Κλαδικές Ενώσεις»,  τα οποία διατηρούν ακέραιη την οικονομική και Διοικητική αυτοδυναμία και αυτοτέλεια τους !

Β) Στην διάρκεια του Β’ Παγκ. Πόλεμου το 1943, τέσσερεις Ναυτεργατικές Οργανώσεις . α) ΕΝΩΣΗ  ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ  Ε.Ν (ΠΕΜΕΝ) -  β) ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΙΛΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ Ε.Ν – γ) ΕΝΩΣΗ  ΡΑΔΙΟΤ/ΑΦΗΤΩΝ  Ε.Ν. – δ) ΕΝΩΣΗ  ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ  ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ , ιδρύουν την ΟΕΝΟ «ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ  ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ  ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ  ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ». Βασικό σύνθημα της εποχής ήταν το «ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΕΝ  ΚΙΝΗΣΕΙ», στον αγώνα των Ωκεανών ενάντια στις δυνάμεις του άξονα !  Πέτυχαν κάτι το απίστευτο, την ιστορική   «ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  (ΣΣΕ)», του 1943, η οποία άλλαξε κυριολεκτικά την ζωή και την διαβίωση των Ναυτικών.

 

Θυρεός Ο.Ε.Ν.Ο

Τέλος και λίγη ιστορία για όλους μας.  Ο Μάιος ή πιο λαϊκά Μάης έλαβε την ονομασία του, από την Ρωμαϊκή Θεότητα (MAJA) η οποία δεν είναι καμιά άλλη από την Ελληνική λέξη «Μαία», δηλαδή Μάνα και Τροφός. Ειδικά δε είναι ταυτόσημη με την Μητέρα του Θεού ΕΡΜΗ, την  «Νύμφη Μαία», στην οποία και είναι αφιερωμένος ο υπέροχος μήνας ! Στον εορταστικό τομέα  για πρώτη φορά  γιορτές προς τιμή του Μάη  έλαβαν χώρα στην Ρώμη, προς τιμή της Floras, Θεάς των λουλουδιών. Ακόμα και για μια γιορτή που γινόταν Μάη μήνα, κάθε τρία ( 3 ) χρόνια, προς τιμή του Διόνυσου και της Αφροδίτης γνωστής σαν «Maiouma»

Καλό μήνα, πλημμυρισμένο από φως  –  Μεθυστικές Μυρωδιές και Χρώματα. Ανάσταση και Ανάταση της Ζωής και τις Ψυχής μας. Ας γίνουμε κήρυκες Αγώνα – Αγάπης – Κατανόησης – Αλληλεγγύης -

Αρμονίας -  Ηρεμίας – Προσμονής και Αγώνες για Καλύτερες Αμοιβές και πιο Ανθρώπινες Συνθήκες Εργασίας

ΜΚαριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

 

Πρόεδρος «ΝΑΥ.ΣΥΚΟ»

ΝΑΥΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 2022 ΣΗΜΕΡΑ ... !!!

ΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΟΥ  ... 

ΚΥΡΙΑΚΗ 17- 4 - 2022

     Οργή και συμφορά  ... αλλά με την Ελπίδα 

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ  ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥΡΙΟΥ 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ  

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ  

ΣΕΒΑΣΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ 

ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ  

ΑΣ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΙΝΑ, ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ    

                                                                             Πάθη Κυρίου και Πατρίδας       

                                                                                   

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ 

 

ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ.

ΧΩΡΙΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ - ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ -  ΑΦΘΟΝΟ ΠΟΝΟ  ΚΑΙ ΚΛΑΜΑΤΑ ...

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ... !!!!

ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΙΚΕΣΙΑ ..!

ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ

ΜΚΑΡΙΑΜΗΣ 

ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ Ε.Ν

Πρόεδρος

ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Η ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΨΑΡΩΝ

η Δόξα των Ψαρών

Μιλούσαμε κάμποση ώρα. Αυτό συμβαίνει επί καθημερινής βάσεως για κάμποσες δεκαετίες. Τον άκουγα να παραθέτει τα όνειρα του. Να σχεδιάζει για τα επόμενα χρόνια, λες και είναι έφηβος, παρά το ότι έχει διαβεί την ένατη δεκαετία. Πάντα ορεξάτος και ονειροπόλος. Ότι σκεφθεί και προγραμματίσει θα το κάνει πράξη. Σαν τέλειωσε η κατάθεση ψυχής, χωρίς να το θέλω, σκέφτηκα … ο Δημιουργός μας, θα έπρεπε να προβλέψει πως σε ορισμένους, δεν αρκεί μια ζωή! Δεν είναι αρκετός ο χρόνος για να τελειώσουν το έργο τους. Θα έπρεπε να χάριζε μια ευκαιρία, σε όσους δημιουργούν και σχεδιάζουν. Φθάνουν στα βαθιά γεράματα και μένουν με το παράπονο ότι δεν τέλειωσαν ακόμα το έργο τους. Έργο καρδιάς. Έργο Αγάπης. Έργο ανιδιοτέλειας και Ανθρωπιάς, γεμάτο μεράκι και προσφορά βγαλμένο από την ψυχή τους. Αυτά σκεπτόμουν για τον Σεβαστό Φίλο μου. Τον Μεγάλο Ψαριανό Δημήτρη Γεωργ. Ανδριάνα. Χαίρομαι να τον ακούω να κάνει όνειρα και σχέδια για τα αγαπημένα του Ψαρά. Το αραξοβόλι των σκέψεων και των λογισμών του. Προ σαράντα δυο ετών, σκέφθηκε να αποκτήσει έναν πίνακα με την «Δόξα των Ψαρών». Παρά την επιθυμία του να φιλοτεχνήσει τον πίνακα η αξέχαστη Μ. Παπακωνσταντίνου, τελικά τον υπέροχο πίνακα έφερε εις πέρας η ζωγράφος και διευθύντρια σχολής καλών τεχνών κ Λ. Σοφικίτου το 1979. Με την ευκαιρία του εορτασμού, των διακοσίων ετών, από την Επανάσταση του 1821, σκέφθηκε σαν ελάχιστο φόρο τιμής, στην γενέτειρα του, να προσφέρει τη Δόξα του, εκεί που της αρμόζει. Στον Ψαρών την Ολόμαυρη Ράχη! Οι διαστάσεις του πίνακα (εκτός της κορνίζας) είναι 80 Χ 60. Στο κάτω κέντρο της κορνίζας υπάρχει μεταλλική πινακίδα με την αναφορά «ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΗΜΟ ΨΑΡΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ».

Δημήτρ. Γεωργ. ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ

 

Θέλει οι νέοι του τόπου του να μην ξεχνούν την τεράστια προσφορά και την θυσία του μικρού τους τόπου, μα τόσο μεγάλου, στο άσβεστο καντήλι της ιστορίας! Διαρκώς επαναλαμβάνει «Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του, δεν έχει μέλλον» Και να ήταν μόνο αυτό! Θα αναφέρω εν τάχει, για όσους δεν γνωρίζουν πράγματα και καταστάσεις. Απαριθμώ, μερικά επιτεύγματα σε σχέση με την πατρίδα του. Έχει δημοσιεύσει σε εφημερίδες, περιοδικά και αλλαχού, περισσότερα από 6.500 άρθρα. Έχει εκδώσει 15 βιβλία. 160 τόμους «ΑΡΧΕΙΑ ΨΑΡΩΝ» (Δερματόδετους). 168 τόμους «ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ ΨΑΡΙΑΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΟΓΝΩΣΙΑΣ» (500- 800 σελίδες περίπου ο κάθε τόμος. Με άρθρα πρωτότυπα τα οποία δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Γραμμένα με μόχθο, παρατηρητικότητα και αγάπη για τον ξερό και ιερό βράχο. ). Στη μακρινή διαδρομή του πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Πανεπιστημίου Αιγαίου, στη Χίο. (βραβεύτηκε για αυτή του την κίνηση από το Παν.Αιγ.) Πρωτεργάτης ώστε για την δημιουργία Γυμνασίου και Λυκείου στο νησί του. Στην αναστήλωση της Ιστορικής Βουλής των Ψαρών και των Σπιταλιών (Λοιμοκαθαρτήριο). Στην αναστήλωση του ενός εναπομείναντος από τους 32 ανεμόμυλους που προϋπήρχαν. Στην κατασκευή της Προβλήτας του λιμανιού. Στην κατασκευή νέου πλήρους εξοπλισμένου ιατρείου. Στην διάνοιξη δρόμου από την πολίχνη στο Μοναστήρι Κοιμήσεως της Θεοτόκου, (με την αμέριστη βοήθεια του Χιώτη στρατ. Γ. Βοριά ) Την ανακαίνιση του δικτύου ύδρευσης, (αντικατάστησε τις σωλήνες που περιείχαν αμίαντο με αντίστοιχες pvs). Στη πλακόστρωση οδών και στη διάνοιξη αγροτικών δρόμων. Στην κατασκευή μοντέρνου σφαγείου και ψυγείου. Ακόμα με ενέργειες του και εύρεση χορηγών, κατάφερε να κοσμούν το ιστορικό νησί μερικές από τις προτομές των Κωνστ. Κανάρη - Κωνστ. Νικόδημου – Δημ. Παπανικολή - Νικ. Αποστόλη. Με στερνή του επιθυμία να δει το άγαλμα της «ΔΟΞΑΣ» να κοσμεί την Μαύρη Ράχη αλλά και το κάστρο αναπαλαιωμένο.(Σύμφωνα με πληροφορίες την 6η Ιουλίου του παρόντος έτους, θα γίνου τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος. Χορηγός ο κ. Αθαν. Μαρτνίνος). Διετέλεσε ο πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου «ΑΔΕΡΦΟΤΗΣ ΨΑΡΙΑΝΩΝ» (1978) επί μια 8ετία. Με έξοδα του εκτυπώθηκαν Χρυσά – Αργυρά – Χάλκινα μετάλλια εκλεκτών καλλιτεχνών με αναφορές στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Ψαρών. Κ. Κανάρη – Παπανικολή – Αποστόλη και την Δόξα των Ψαρών για να τιμήσει με αυτά περιστασιακά όσους τον βοήθησαν με κάθε τρόπο να λάβουν σάρκα και οστά τα οράματα για τον Άγιο Τόπο του.

Ψαρά

Με κόπο και συνεχείς παρεμβάσεις, κατάφερε ώστε η Ακαδημία Αθηνών, να απονείμει χρυσό μετάλλιο στα ηρωικά Ψαρά για την τεράστια συμβολή τους στον Ιερό Αγώνα της Παλιγγενεσίας του Έθνους των Ελλήνων το οποίο παρέλαβε ο ίδιος από τον πρόεδρο του Ιδρύματος σε πανηγυρική τελετή. Έχει στείλει στο Δήμο 6.500 σπάνια βιβλία. Δεν σταματά όμως εδώ. Διοργανώνει, λαβαίνει μέρος ή παρεμβαίνει συμβουλευτικά σε ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές εκπομπές ή αντιδρά όταν έργα που προορίζονται για κινηματογραφική προβολή, αλλοιώνουν – παραποιούν ή ξεφεύγουν από την ιστορική αλήθεια προς άγραν τηλεθεατών. Δεν δίστασε να χαλάσει την καρδιά του και τις σχέσεις του με γνωστούς και φίλους σε ότι τον εύρισκαν αντίθετο στην παράδοση και την ιστορικότητα του τόπου του. Στο πέρασμα των χρόνων, βραβεύτηκε στη Χίο από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Το «Λιμενικό Ταμείου» (Επί Προεδρίας κ. Σταμ. Κάρμαντζη). Από τον «Φιλοτεχν. Όμιλο Χίου» (Επί Προεδρ. Αείμνηστου Ιωάννη Καράλη) και από την «ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ - Euroclasica». (Πρόεδρος κ. Μαρία – Ελευθερία Γιατράκου). Όλα αυτά και ο μέχρι σήμερα βίος του Ευπατρίδη φίλου μου, σαν Ενεργού και Σκεπτόμενου Πολίτη και σεβόμενος πάντα την ταπεινότητα του, μου δίνουν το έναυσμα να τον αποκαλώ με σεβασμό «Μεγάλο Ψαριανό», και αυτό χωρίς ίχνος υπερβολής ή κολακείας, πράγμα ανεπίτρεπτο μεταξύ φίλων.

Μιχ. Καριάμης - Νικ. Χαλκιάς - Αργ. Κοκκινάκης - Κ. Φράγος - Δημητρ. Ανδριάνας - Βράβευση από την ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ - Euroclasica

Άφησα τελευταίο την μεγάλη προσφορά στον τόπο του «Αιώνιο Μνημόσυνο» θα έλεγα εις τους αιώνες των αιώνων . Εδώ και μια εικοσαετία το νησί του, υδρεύεται με αρίστης ποιότητος νερό από γεώτρηση στο κτήμα «Μπαλαΐτη», δικής του Ιδιοκτησίας. Η καρδιά του κτυπά εναρμονισμένη με τον κυματισμό και τον πνέοντα άνεμο των Ψαρών. Ο ίδιος άρρηκτα προσκολλημένος σε ότι έχει σχέση με τον τόπο του. Σαν πεταλίδα σένα βράχο της δικής του θάλασσας. Του δικού του ονειρικού και συνάμα ξέχωρα ηρωικού τόπου. Και ενώ μου έλεγε πως η προσφορά της «Δόξας» στον Δήμο θα ήταν το κύκνειο άσμα του. Πριν κλείσουμε την συζήτηση μας, ξαναγεννήθηκε σαν Φοίνικας από την στάχτη του και μου εκμυστηρευτικέ πως θέλει να ψάξει να βρει όσες … Δόξες υπάρχουν σαν εικόνα αναφοράς σε βιβλία και εκδόσεις …. Τι να πεις! Όσες ζωές και αν ζήσει ποτέ δεν θα φθάσει στην Ιθάκη του … Τα Ψαρά είναι και παραμένουν η Σκέψη. Το οξυγόνο. Το όραμα και ο σκοπός ύπαρξης του. Τα Ψαρά του δίνουν δύναμη και κουράγιο για να ξεπεράσει τα όρια του. Να ξεπεράσει και την Υπέρβαση..!!! Φίλε μου, υποκλίνομαι

ΜΚαριάμης Πλοίαρχος Ε.Ν

To Liberty s/s ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ερευνώντας στο διαδίκτυο για κάποιες φωτογραφίες, ασυναίσθητα διάλεξα μια που έμοιαζε με Crew List. Μετά από ημέρες, ελέγχοντας το περιεχόμενο, έμεινα άναυδος. Πράγματι ήταν ένα απόσπασμα από τα «ΝΑΥΤΙΚΑ ΝΕΑ», στο οποίο το Προξενείο Αμβέρσας, κάνει ονομαστική αναφορά στην τύχη του πληρώματος του πλοίου s/s ‘’ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,’’ μετά την απώλεια του. Μέσα στα ονόματα, ήταν και αυτό του Αξέχαστου Παππού μου Κωνσταντή Παντελ. Μπουσσέ – Θερμαστή, καθώς και άλλων τριών συγχωριανών μου από την Ναυτομάνα Λαγκάδα της Χίου. Των αξέχαστων Γιαννόπαπα Γιάννη – Ναύτη. Χαβιάρα Μιχάλη – Ναύτη. Μπουσσέ Γιώργη  – Βοηθ. Θαλαμηπόλου. Σημειωτέον ότι ο αξέχαστος παππούς μου, είχε ναυαγήσει οκτώ φορές. Από Νάρκες, Τορπίλες και διάφορες άλλες αιτίες. Το τελευταίο του ταξίδι για να βγει στην σύνταξη ναυάγησε λόγω του ότι το s/s ‘’ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ’΄ του Κουλοχέρη, έπεσε πάνω σε … παγόβουνο. Παιδί θυμάμαι την Μητέρα μου να τραγουδάει με καημό και πόνο. «Μες του πολέμου τη φωτιά μες τη μεγάλη λύσσα το φορτηγό ‘’ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑ’’, Μάνα μου Τορπιλίσαν»

Κωνσταντής Παντ. Μπουσσές (Λαγός)

Από τα πλοία τύπου Liberty που ταξίδεψαν κατά την διάρκεια του πολέμου, απωλέσθηκαν στον Ατλαντικό λίγο περισσότερα από διακόσια (200). Πενήντα από αυτά χάθηκαν στο παρθενικό τους ταξίδι. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και το εικονιζόμενο s/s ‘’ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ΄΄ (Με το αρχικό Αμερικάνικο όνομα του).Το πλοίο αυτό, μετά την καθέλκυση του (1944) είχε τεθεί υπό Ελληνική διαχείριση. Αρκετά από τα Liberty που ναυπήγησε η κυβέρνηση των Η.Π.Α. παραχωρήθηκαν στους συμμάχους αμέσως για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του Ναζισμού με την μέθοδο Lend – Lease (Δανεισμού - Μίσθωσης). Εκατόν εξήντα εννέα από αυτά έπλεαν υπό Βρετανική Σημαία. Τριάντα οκτώ, με Ρώσικη Σημαία και Δεκαπέντε, από αυτά υπό Ελληνική σημαία και διαχείριση. Με χρονολογική σειρά οι Έλληνες εφοπλιστές παρέλαβαν τα κάτωθι Liberty : s/s ΑΜΕΡΙΚΗ, s/s ΕΛΛΑΣ, Σεπτέμβριος / 1943s/s ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ, s/s ΜΙΑΟΥΛΗΣ, Ιούνιος / 1944. s/s ΜΙΧΑΗΛ ΑΝΑΓΝΟΣ Οκτώβριος / 1944 s/s ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ , s/s ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ Νοέμβριος / 1944. s/s NIKH Ιανουάριος / 1945.s/s ΣΠΕΤΣΑI, s/s YΔΡΑ, Φεβρουάριος / 1945. s/s ΡΙΤΣΑΡΝΤ Δ. ΛΑΪΟΝΣ, s/s ΨΑΡΑ Μάρτιος / 1945. s/s ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ, s/s ΛΕΣΒΟΣ, s/s ΚΕΡΚΥΡΑ Μάης/45.

Ως γνωστόν, κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ των ετών 1941-1945, σε 18 ναυπηγεία των Ηνωμένων Πολιτειών και σε χρόνο-ρεκόρ κατασκευάστηκαν 2.711 φορτηγά πλοία αυτού του τύπου. Οι συνεχείς μεγάλες απώλειες Συμμαχικών πλοίων, στις νηοπομπές του Ατλαντικού, είχε σαν αποτέλεσμα την ανάγκη εφαρμογής νέου μοντέρνου τρόπου ναυπήγησης. Αυτής μέσω ηλεκτροσυγκόλλησης αντί των καρφιών. Η Καινοτόμος αυτή εφαρμογή έκανε τον κόσμο να τα θεωρεί σαν πλοία μιας χρήσης. Διαψεύδοντας τους, αφού δούλεψαν ακατάπαυστα πάνω από εικοσιπέντε χρόνια. Όσοι τα δούλεψαν τα Λάτρεψαν και τα αποκάλεσαν «Ευλογημένα»…!!! Για την ιστορία, το πρώτο Liberty καθελκύστηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941. Συνολικά ναυπηγήθηκαν γύρω στα 934πλοία. Από αυτά τα δύο τρίτα διαχειρίσθηκαν Έλληνες πλοιοκτήτες. Ήταν η «μαγιά» για την δημιουργία της «Μεγάλης Εμπορικής Ναυτιλίας των Ελλήνων». Ο κύριος πόρος της ανάπτυξης του Μεταπολεμικού Ελληνικού Κράτους.

Στην Ιερή Μνήμη τους

ΑΘΑΝΑΤΟΙ Ναυτικοί

Στην Ιερή Μνήμη των Συναδέλφων που με τους κτύπους της καρδιάς τους έδωσαν παλμό και κίνηση στα κύματα των Θαλασσών του Κόσμου. ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ

Μιχάλης Γ. Καριάμης Πλοίαρχος Ε.Ν 

 Πρόεδρος «ΝΑΥ.ΣΥ.ΚΟ»

 (ΝΑΥΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ)

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ

 

«Το θρυλικό θωρηκτό μας Γ. ΑΒΕΡΩΦ»

Αγίου Νικολάου σήμερα. Το Ένδοξο και τιμημένο Πολεμικό Ναυτικό μας, πιστό στις υπερχιλιετείς παραδόσεις του, και με λαμπρά παραδείγματα ναυμαχιών π.χ. Σαλαμίνας, Αρτεμισίου, Γέροντα, Ερεσού, Τενέδου και αμέτρητων άλλων, κατορθωμάτων (Πυρπόληση της τουρκικής Ναυαρχίδας στη Χίο), τιμά την Ναυμαχία της Έλλης, για να θυμίζει στους υπερφίαλους ανατολίτες ότι ο Θεός έπλασε τους Έλληνες για να κυβερνούν τις Θάλασσες, ανά τους αιώνες. Με τον Νέαρχο, τον Πυθέα, τον Θεμιστοκλή, τον Κίμωνα, τους Βυζαντινούς Ναυμάχους, τον Κανάρη τον Μιαούλη,τον Σαχτούρη, τον Νικολή, τον Π. Κουντουριώτη ή τους σημερινούς Κοσμοκράτορες της Παγκόσμιας Ναυτιλίας.

Σαν σήμερα στις 6 Δεκεμβρίου 1912, ο ατρόμητος Έλληνας Ναύαρχος, μετά την απελευθέρωση της Τενέδου, στέλνει κοροϊδευτικό τηλεγράφημα στον αρχηγό του Οθωμανικού στόλου, Ραμίζ Μπέη, που ήταν κλεισμένος στα Δαρδανέλια, λέγοντας του «Αναμένουμε έξοδο του στόλου σας. Αν επιθυμείτε, γαιάνθρακα προτίθεμαι να σας εφοδιάσω». Προφανώς ενοχλημένος ο αντίπαλος, τολμά να αφήσει την ασφάλεια του ναυστάθμου «Ναγαρά» και να ξεμυτίσει των στενών.  Συμφορά του. Αποφάσισε να αντιπαρατεθεί του στόλου μας.

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ - Ο Άγιος Θαλασσών και Ναυτικών

Την εχθρική δύναμη, αποτελούσαν τα θωρηκτά «Χαϊρεδίν Βαρβαρόσας», (ναυαρχίδα), «Τουργκούτ Ρέις», «Μεσουντιέ», «Ασαρ -ι- Τεφίκ», το καταδρομικό «Μετζηδιέ» και μερικά ακόμα αντιτορπιλικά.

Την δική μας δύναμη αποτελούσαν με Ναυαρχίδα το Θ/Κ «ΑΒΕΡΩΦ»,  τρια παλιά θωρηκτά «ΣΠΕΤΣΑΙ», «ΥΔΡΑ»,  «ΨΑΡΑ» 4, νεότυκτα ανιχνευτικά τύπου «ΛΕΩΝ». Τα αντιτορπιλικά «ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ» και «ΚΕΡΑΥΝΟΣ». Ακόμα 8  παλιά αντ/κά των τύπων «ΘΥΕΛΛΑ» και «ΝΙΚΗ».

Με το που βγήκαν από τα στενά, η αντίδραση του Κουντουριώτη, ήταν ακαριαία. Άρχισε την καταδίωξη του εχθρικού στόλου, ο οποίος επιζητούσε την προστασία των παράκτιων πυροβόλων. Μεμιάς εκπέμπει το θρυλικό μήνυμα : «Με τη βοήθεια του Θεού και τας ευχάς του Βασιλέως και εν ονόματι του Δικαίου, πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με πεποίθησιν εις την Νίκην κατά του εχθρού του Γένους». Στις 9:22 η τουρκική ναυαρχίδα άνοιξε πρώτη πυρ από απόσταση 12.500 μέτρων. Ο «Αβέρωφ», αμέσως ανταπέδωσε και η μάχη γενικεύτηκε.

«Γ. ΑΕΡΩΦ» ο Θρύλος των Θαλασσών

Τα τουρκικά θωρηκτά όλα μαζί στόχευαν τον «ΑΒΕΡΩΦ», με πυκνές βολές αλλά άστοχες, σε αντίθεση με τις δικές μας. Παράτολμα ο γενναίος ναύαρχος μας, διέταξε «πρόσω ολοταχώς», ύψωσε το σήμα «Ζ» και όρμησε ακάθεκτα εναντίον των «προαιώνιων εχθρών». Έντρομοι από το τολμηρό εγχείρημα οι τούρκοι, διέταξαν στροφή 180^ο, και βάλθηκαν να κρυφτούν στα στενά. Όλα τέλειωσαν. Στις 10:25 το πυρ σταμάτησε  από τα ελληνικά πλοία, αφού τα τουρκικά είχαν πλέον χαθεί στα Δαρδανελλία. Παραμείναμε κύριοι της θάλασσας μας και αυτοί κλεισμένοι και φοβισμένοι στα στενά.

Για μια ακόμα φορά, προστατεύσαμε τα ανατολικά σύνορα της «Αγνώμονης»  Ευρώπης, όπως κάνουμε ανελλιπώς στο βάθος των χρόνων. Όπως κάνουμε σήμερα και θα συνεχίζουμε να κάνουμε και εις τους «Αιώνες των Αιώνων».

Για την πατρίδα και εμάς η Ναυμαχία της Σαλαμίνας ήταν η καλή αρχή μα δεν τέλειωσε ποτέ…! Αλήθεια οι συμφεροντολόγοι της Ευρώπης μήπως μας οφείλουν τίποτε και πρέπει να το ανταποδώσουν;  

Τελειώνοντας φέρνω στο νου μου τα λόγια και τις σκέψεις του Ι. Μακρυγιάννη και σιγοψιθυρίζω με παράπονο κοιτώντας την Εσπερία … «Αχχχ, με τι πολύτιμες αξίες – φώτα και γνώσεις προικίσαμε την Ευρώπη (ακόμα και με το όνομα της), και αντ αυτών αυτή μας ξεχρεώνει (τάχατες), με κάλπικο και όχι αστραφτερό νόμισμα !        

          

Μιχ. Γ. Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

 

 

 

 

Θ/Κ ''Γ.ΑΒΕΡΩΦ'' το πλοίο που μόνο του έτρεψε τον τουρκικό στόλο σε άτακτη φυγή 

ΟΙ ΓΕΛΟΥΔΕΣ

 

Γελούδα

Το έχω πει και το έχω γράψει πολλές φορές, γεννημένος στα μέσα της δεκαετίας του 40, τα βιώματα μου είναι άσχημα. Χρόνια δύσκολα. Οι καταστάσεις, κυριολεκτικά ανυπόφορες. Εφιαλτικές θα έλεγα που δεν θέλω ούτε στην μνήμη μου να έρχονται. Νόμιζα πως αυτοί οι καιροί δεν θα ξανά επέστρεφαν. Πόσο μεγάλο λάθος έκανα. Πόσο έξω έπεσα, με όσα ζούμε και βιώνουμε σήμερα. Μέρες απίστευτες. Μέρες τραγικές ενός φονικού, ακήρυχτου και ύπουλου πόλεμου! Μέρες φόβου και απόγνωσης με άγνωστο αύριο. Ημέρες καραντίνας κορονοϊού !

Απομονωμένοι, κλεισμένοι μέσα σε τέσσερεις τοίχους, με αδυναμία να δεις, να αγκαλιάσεις και να φιλήσεις τα εγγόνια και τα παιδιά σου. Μόνος σου εσύ και ο εαυτός σου.

Μοναδική παρέα, λίγα καλά βιβλία και η πλανεύτρα βασανιστική τηλεόραση να σε βομβαρδίζει καταιγιστικά με μακάβρια νούμερα κρουσμάτων – διασωληνωμένων και νεκρών! Παίρνουν οι φίλοι μου να ρωτήσουν τι κάνω και τους απαντώ πως είμαι ένα τετράμηνο στη ράδα του Μπαντάρ Αμπάς, χωρίς τίποτε το… νεότερο !

Τα εγγόνια μου κλαίω. Στην πιο όμορφη και τρυφερή ηλικία, απομονωμένα σε ένα διαμέρισμα, με κλειστά σχολεία. Χωρίς μάθηση, παιδικές χαρές και φως ηλίου!

Δύσκολα τα παιδικά μου χρόνια, μα πόσο διαφορετικά από σήμερα. Τότε, στο χωριό μου, την «Ναυτομάνα» Λαγκάδα της Χίου, σαν έπεφτε ο ήλιος, μαζεύονταν, γύρο από μια γκαζόλαμπα, όλο το σόϊ. Όλη η γειτονιά. Για την  καθημερινή «Βεγγέρα». Σαν τέλειωναν όλα τα σχόλια και τα καμώματα, της ημέρας, άρχιζαν να ξεσκέπαζουν αναμνήσεις και ιστορίες μιας άλλης εποχής, που άκουσαν ή έζησαν. Το αμυδρό φως έκανε την ατμόσφαιρα ακόμα πιο μυστηριώδη. Δεν υπήρχε ούτε στην σκέψη, ηλεκτρικό φως. Από νωρίς, σκοτείνιαζε. Ο κόσμος κλείνονταν στα κοντινά σπίτια της γειτονιάς!

Εποχές γενικής άγνοιας. Ριζωμένου φόβου και βαθιάς δεισιδαιμονίας. Σκόπιμα, λόγω αποτροπής, διέδιδαν ψέματα, ώστε ορισμένα μέρη (κτήματα , περάσματα, πηγάδια ή πηγές), να θεωρούνται τρομακτικά και απόκοσμα. Στην πραγματικότητα, σκαρφίζονταν ιστορίες φόβου για να αποτρέψουν την πρόσβαση του κάθε παρείσακτου στα κτήματα τους, ειδικά την νύκτα.  

Σφαντό

Ιστορίες με στοιχειωμένα δέντρα, τρίστρατα ή γεφύρια. Αράπηδες, γουρούνες με γουρουνάκια, φαντάσματα, αερικά και σφαντά (φαντάσματα). Οποιαδήποτε σκιά, ήχος, λαμπερό φως, τριγμός, κουκούρισμα κ.α. τρόμαζαν, έσπερναν φόβο και λάβαιναν μυθικές διαστάσεις. Μέσα σε αυτό το γενικό κλίμα, δεν υπήρχε περίπτωση άρνησης των γεγονότων ή προβληματισμός για την ορθότητα. Και αν ποτέ κάποιος αμφισβητούσε τα λεγόμενα, έπεφταν όλοι επάνω του. «Μα το άκουσα από την Μάνα μου ή τον θείο μου ή τον κύριο τάδε πούναι σεβάσμιος άνθρωπος» .  «Μααα… Εμείς οι σημερινοί γιατί εν βλέπουμενε τίποτις ;». «Τότες που τα βλέπανε ο κόσμος ήτανε πιο αγνός και τίμιος …» Οπότε έπαυε κάθε άλλη σκέψη για αμφισβήτηση.  

Έχω αναφέρει για φόβητρα με θύματα τα παιδιά και θύτες τις γιαγιάδες (π.χ  Την «Σεντονού», τον «Μεσημεριανό», τον «Καλοκαιρινό», το «Τακουνάκι», τα «λαγουδάκια», τον «ατσίγγανο» ως και το «βαρέλι του Οβριού  με τα καρφιά».      Αυτό όμως που κυριαρχούσε ήταν οι «Γελούδες» (αλλού Αγελλούδες).  

Ειδικά σε εμένα για αρκετά χρόνια ήταν σημείο αναφοράς, μια και όλα τα μέλη της ράτσας μου, από την πλευρά του Πατέρα της Μητέρας μου, βεβαίωναν την αλήθεια των ιστοριών.

Ευρύτερη περιοχή Λαγκάδας - Στο κέντρο το κτήμα '' Κουφό Πηγάδι''

Έλεγαν πως το βασίλειο των «Γελούδων», ήταν στο «κουφό πηγάδι» (ή στου ''Λαγού το περιβόλι'' όπως το έλεγαν τότε). Κτήμα ιδιοκτησίας, τότε, Παντελή Μπουσσέ - «Λαγός», (Παππούς της Μητέρας μου). Αράδιαζαν κάμποσες ιστορίες, με κατά καιρούς, παθούσες της γενιάς των Μπουσσέδων. Ήταν λέει κάποτε, μια πανέμορφη κόρη, η οποία, σε μια επίσκεψη στο κτήμα τους, έμεινε άλαλη και με κατακόκκινη τη μια πλευρά του προσώπου της. Μετά από πάροδο ημερών, όταν συνήλθε, ζήτησε χαρτί και μολύβι και περιέγραψε το συμβάν «Άκουσε δυο γυναίκες να συζητούν έντονα. Η μια έλεγε, με θαυμασμό. Τη όμορφη κόρη. Θα την βλάψω. Η άλλη ικέτευε. ‘Αστην να χαρεί την ομορφιά της. Κρίμα είναι να τη βλάψεις». Η κοπέλα γύρισε πίσω να δει ποιες ήταν. Πρόλαβε να δει δυο λευκοντυμένες οπτασίες να ίπτανται λίγο πάνω από το έδαφος. Με μιας όμως ένοιωσε ένα δυνατό κτύπημα στο μάγουλο. Έχασε για πάντα τη μιλιά της. Την έτρεξαν στη Χώρα σε γιατρούς. Τίποτα! Λίγο αργότερα αφότου έγραψε το πάθημα της, πέθανε.

Η παράδοση θέλει να φιλονικούν πάντα η κακή Βασίλισσα με την καλή συνοδό της. Μετά από αμέτρητες τέτοιες ιστορίες κατάλαβαν ότι οι πρωτότοκες κόρες της οικογένειας Μπουσσέ, ήταν ανεπίτρεπτο να εισέρχονται  έστω και για λίγο στο κτήμα τους.  Η τελευταία παθούσα, ήταν η Ξενιώ Πάσσα (Μπουσσέ),γιαγιά της συζύγου μου. Έχασε το μάτι της στο «κουφό πηγάδι» (μέσα σε μια στιγμή άσπρισε ο βολβός). Πέθανε στα τέλη της δεκαετίας του 1960.  Οι γονείς της μητέρας μου, ποτέ δεν της επέτρεψαν να περάσει έστω και μακριά από το κτήμα.  Ο παππούς και οι γιαγιά της, την διαβεβαίωναν ότι όποτε έπρεπε να κοιμηθούν στο μικρό καλύβι που είχαν στο κτήμα, όλη την νύχτα έπρεπε να ανάβει φως και φωτιά και το καντήλι. Για να αποτρέπουν τις γελούδες να μπουν μέσα και να τους κάνουν κακό. Έλεγαν ότι όλο το βράδυ τα ξωτικά, έκλαιγαν σπαρακτικά και τους παρακαλούσαν να ανοίξουν να τις πάρουν μέσα. Σταυροκοπούμενοι, αδιάκοπα ψιθύριζαν «Ιησούς Χριστός Νικάει και Όλα τα Κακά Σκορπάει». Κάποτε δε σε μια βραδιά συνεχούς ενόχλησης, η γιαγιά της Δροσιά, (Φύκαρη - Καμπούραινα) πείρε στα χέρια της το καντήλι και με αυτό έκανε τρις φορές το σημείο του Σταυρού. Την Τρίτη φορά, ακούστηκε ένας εκκωφαντικός θόρυβος τον οποίο ακολούθησε απόλυτη σιγή.  Σταυροκοπήθηκαν και οι δυο. μεμιάς  είπε ο παππούς «Να που τώρα πια έσκασε το κακό»! Ό προπάππος μου Παντελής Μπουσσές (Λαγός), σύμφωνα με την επιθυμία του, τάφηκε μέσα στο κτήμα του!

Φυλακτό με εγχάρακτη απεικόνιση  του Αγίου Γεωργίου

Πέρα από τις Γελούδες και τις Αγελούδες, Υπάρχουν αναφορές και για «Γιαλούδες» σε αρκετά νησιά του Αιγαίου μας. Αναφορά για Gelludes, υπάρχει και στην Καταλανική γλώσσα, στον «Πειρασμό του Saint Antoine». Επίσης  στην Κρήτη αναφέρουν φάντασμα με την ονομασία «Γελλώ».

Αυτό το κακό ξωτικό ήταν γνωστό από τα βάθη των αιώνων, μια και το αναφέρει η «Σαπφώ», «Γελλούς παιδοφιλωτέρα», αφορά γυναίκα που πέθανε κατά τον τοκετό. Έγινε δαιμονικό που έβλαπτε τα παιδιά και ήταν πραγματικό φόβητρο των μανάδων κυρίως των Μεσαίωνα. Την   αναφέρουν η «Σούδα», ο Ησύχιος, ο Ζηνόβιος, ο Μιχαήλ Ψελλός ο Νικηφόρος Κάλλιστός Ξανθόπουλος.

Πιθανά όμως η ονομασία «Γελλώ», μας αφήνει να εννοήσουμε δαιμονική ύπαρξη, με τρομακτικό γέλιο ευχαρίστησης από το κακό που πραγματοποιεί .

Ξύλινο φυλαχτό 

Τέλος πάντων, οι μέρες που ζούμε είναι τραγικές και κυρίως για τα μικρά παιδιά. Νιώθουν την άσχημη κατάσταση των γονιών τους. Το φάσμα της επιβίωσης. Ζουν στο πετσί τους την φτώχια την ανεργία που δέρνει τα σπιτικά τους, οπότε σε ένα πράγμα είναι τυχερά απέναντι σε εμάς. Ότι εδώ και αρκετά χρόνια δεν ακούν από τους δικούς τους, ιστορίες και πλάνες με τις οποίες μεγαλώσαμε εμείς. Τα φοβίζει μόνο η σκληρή πραγματικότητα. 

Ας ανδρωθούν με γνώμονα την αλήθεια και ας αγωνιστούν για ένα καλύτερο αύριο. Για έναν κόσμο καλύτερο και όχι ψεύτικο και δύσμοιρο  όπως άθελα μας του παραδίνουμε εμείς … !

Μιχάλης Γ. Καριάμης                                                                        

Πλοίαρχος Ε.Ν.